Alles tegelijk

26/02/2014 - 4 reacties

mamacard

Veel dingen zijn vervelend als je een kind hebt. Dat ze van die grijpgrage handjes hebben bijvoorbeeld. Altijd pakt kleine A. datgene wat geen speelgoed is (afstandsbediening, mijn telefoon) om er eens lekker mee op de grond te slaan. Of dat hun motoriek nog niet helemaal in orde is en dat ze daarom er ook helemaal niets aan kunnen doen dat ze opeens hun bordje eten van de tafel slaan en al het eten op de grond ligt.
Maar wat vooral vervelend is als ze ziek zijn. Of tandjes krijgen. Of een sprongetje hebben. Of nog erger: dit allemaal tegelijk krijgen.

Welnu, in die fase zit kleine A. nu. Hij was een week goed ziek, werd weer beter, en is nu weer een beetje ziekig. En ik weet het, het hoort er natuurlijk allemaal een beetje bij. En keihard klagen mag ik ook niet want kleine A. is een best makkelijk kind verder. Maar mede daardoor ben ik niets gewend. Moet kleine A. opeens alles eruit kotsen dan denk ik al snel: IK KAN DIT NIET AAN! MOEDER ZIJN IS ZO ZWAAR!

Daarnaast is hij net een jaar oud en zit hij middenin een sprongetje. Pas op, zei clubcake Aish al; dit is 1 van de ergste tot nu toe. Clubcake Aish, mijn warning lady voor alles aangezien haar zoontje 2 weken voor loopt heeft hier vaak gelijk in. En inderdaad; dit sprongetje is best vervelend. Kleine A. krijgt opeens woede aanvallen waarin hij niets leuk vindt. Niet in de box. Niet op grond spelen. Hij wilt niet op schoot. Ook niet geknuffeld worden. Ok; hij wilt wel op mijn rug in de draagdoek. Maar dan moet ik wel heen en weer bewegen. En een dansje doen. Minimaal een half uur graag. Ook vindt hij het opeens niet meer nodig om door te slapen. Laatst werd hij 3x wakker. Gewoon, zomaar. Vind hij leuk denk ik. Dan slaapt hij vast wel uit, dacht ik nog optimistisch. Maar nee hoor, gerust om kwart voor 5 ’s ochtends wakker worden.

Ik ben nu een beetje moe. Moe van het moederen. Moe van het bestuderen van poepluiers (nu is het geel, gisteren was het nog mosgroen, wat betekent dit???), en vooral moe van het analyseren. Waar ligt het nou aan, waarom is hij zo jengelig, wat kan ik doen om het beter te maken en vooral: waarom kan ik het nu even niet beter voor hem maken?

Gelukkig zijn er ook tig mooie momenten. Als kleine A. bijvoorbeeld op mij ligt, met zijn plakvingertjes mijn neus heel geconcentreerd te bestuderen. Dan denk ik: kleine 1-jarige dreumes, alles komt wel goed.
Kleine A. kijkt mij aan, zit nog even aan mijn neus, probeert een vinger in mijn oog te porren en blaast een kusje op mijn gezicht. Waarschijnlijk denkt hij hetzelfde.

(ps even iets anders. Ik WIL deze legging van the New Yorker. Nee: MOET!)
new-yorker_fbs_02_373_1295eur_4af701aa18

 

Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Maris 26/02/2014

    Ja moeder zijn is soms zwaar. Absoluut. A lijkt me een heerlijke baby. Ik had twee van die huilpoppetjes, die na twee maanden al konden omdraaien, met vijf maanden al zaten, met zes maanden kropen en met 10 maanden al bijna los liepen. En die constant ontevreden waren omdat ze zich ‘verveelde’ en uitgekeken waren op wat ze aan het doen waren. Wordt beter als ze ouder zijn, omdat ze dan wat meer kunnen en meer zelf bedenken, maar man… die babytijd was altijd slopend. Maar… ik heb altijd de mazzel gehad dat ze goed sliepen. Nooit gekke nachten gehad (ja een keer, als ze ziek waren of een sprongetje hadden). Want moe zijn als moeder sucks. Dan trek je zo weinig. Hij kan gewoon een sprongetje hebben hoor. Of een tandje. Daar worden ze jengelig en hangerig van. Niet druk om maken, gaat vanzelf weer over. Jij een beetje je huishouden en je agenda aan de kant smijten. Enige dat helpt en rust geeft!

  • Reageer Linda 26/02/2014

    Wat weet je zo’n vervelende periode weer ontzettend bijzonder te brengen. Zo herkenbaar, maar in plaats van een ‘klaagzang’ tover je een lach op me gezicht. Echt super! Gelukkig gaan die periodes wel weer over, en vraag je je na afloop af waarom je het ook al weer zo zwaar vond en kan je ook nog genieten van de leuke momenten.

  • Reageer Roos 26/02/2014

    Ugh, Noor zit hier nu in de 8,5-maanden sprong. No picknick. Maargoed, die plakvingertjes en natte kusjes maken idd een boel goed 🙂

  • Reageer blauwesokken 26/02/2014

    Jaaa Des is er weer!
    Ik kan eigenlijk nog helemaal niks over het moederschap zeggen zolang ik zelf nog geen moeder ben, maar ik vind dat je het goed doet hoor Des. Die sprongetjes lijken me vervelend, maar het ligt dus niet aan jou. Ik vind Adam een superschattige cutie baby! Al die babyfoto’s die ik tot nu van hem gezien heb… smelt!!

  • Laat een reactie achter