Een gesprek met mezelf.

26/03/2014 - 8 reacties

moederoordelen

Laatst had ik een gesprek met mezelf (zijn de leukste gesprekken), en ik wist opeens waarom moeders zo hard zijn over anderen.

Want dat is iets waar ik inmiddels ben achtergekomen. Moeders zijn het meest hard oordelende soort ter aarde. Echt. En ik doe er net zo hard aan mee, zeg ik heel eerlijk. We doen met z’n allen wel net alsof het ons echt niet uitmaakt, nee echt niet, dat andere moeders hun kindjes vervoeren in de maxicosi, of dat andere moeders potjes geven in plaats van zelf gemaakt voedsel (“dat dóé je toch niet!”), maar ondertussen staan we keihard klaar met onze mening. En het vingertje.

Maar waarom eigenlijk?  Heel simpel. Omdat het natuurlijk een feit is dat als je over anderen oordeelt je eigenlijk een keihard oordeel over jezelf hebt. Over iemand anders zeggen dat het belachelijk is dat je je kindje in een BabyBjorn draagt is eigenlijk zeggen: ik zou dat nou nóóít doen.

En waarom oordelen moeders dan zo hard over anderen? Omdat vrouwen, en met name moeders, heel streng zijn voor zichzelf. Wat zeg ik? Keihard zijn we.  We eisen het allerbeste uit onszelf. Nee, niet 3x in de week hardlopen, maar om de dag. En nee, niet rustig voor de 5 km gaan, we willen meteen een marathon. Elk half jaar. Als het kan. En alles wat daar onder valt is slecht. Dan vinden we onszelf niet goed genoeg.

Als moeder ben je nog strenger voor jezelf. Omdat je de zorg hebt voor een kind. Jouw kind. Jouw baby die 9 maanden in je buik heeft gezeten. En daar wil je het allerbeste voor. Het allerallerbeste,en niets minder dan dat. Als ik als moeder dus oordeel over andere moeders zeg ik eigenlijk: ik zou dat als moeder nooit doen. Ik wil dat als moeder ab-so-luut niet voor mijn kind.

Soms vind ik het moeilijk. Om geen oordeel te hebben. Want mag ik echt niet oordelen over moeders die hun kindjes slaan? Mag ik echt geen mening hebben over zwangere vrouwen die roken?

Daar kwam ik dus nog niet uit, zo in dat gesprek met mezelf.

Vorige post Volgende post

8 reacties

  • Reageer Maris 26/03/2014

    Ja ik herken je punt. Ik vind het oordelende van andere moeders ook heel erg. En ook ik heb wel eens mijn mening. Maar, ik vind wat mensen er vaak mee besluiten te doen niet goed. Een mening hebben mag. Weten wat je zelf wil en niet wil met je kind, prima. Maar… veroordeel nooit andere mensen, omdat je zelf een andere mening hebt. Er is niet maar 1 goede manier. Daar ben ik inmiddels wel achter gekomen. Elk kindje is anders. Elke opvoeding is anders. Elk mens is anders. En dat maakt ons samen zo leuk!

  • Reageer Sylvia 26/03/2014

    Oordelende moeders, blegh, vooral als ze de fouten van hun eigen kind niet zien. Ik vind alleen wel dat er verschillende gradaties zitten in dat oordelen. Jij mag best een duidelijke mening hebben over moeders die tijdens hun zwangerschap roken of drinken of moeders die harder en vaker slaan dan een enkele corrigerende tik als het echt nodig is. Wanneer het echter gaat om welke kleding je jouw kind aantrekt of dat ‘ie voedsel uit potjes of ‘vers’ eten krijgt, moet iedereen lekker zelf weten zonder dat mensen gelijk met vingertjes wijzen. Zeker als niet bewezen is wat nu echt goed of slecht voor een kind is.

  • Reageer Mieke 26/03/2014

    Soms is het zo moeilijk om niet te oordelen, juist omdat je zelf het beste voor je kind wilt en je niet voor kunt stellen dat de betreffende moeder serieus denkt dat hetgeen wat zij doet ook echt het beste is. Mijn grootste desillusie sinds ik in het speciaal onderwijs werk. Ik dacht altijd dat alle ouders het beste voor hun eigen kind wilden. Maar dat blijkt niet altijd zo te zijn. Helaas.
    Verder merk ik dat ik zelf ook onzeker ben over wat anderen vinden van mij, van mijn kinderen.
    Die quote “die andere moeders doen ook maar wat” vind ik dan ook super goed.

  • Reageer Maai 27/03/2014

    Dat laatste comment. Ik kan me inderdaad ook ergeren aan mensen die oordelen maar als ik eerlijk ben doe ik het ook. Ik kan me soms ook echt niet voorstellen dat mensen bepaalde keuzes maken terwijl bewezen andere keuzes de beste zijn. Maar vaak ken je het verhaal achter zo’n keuze niet dus oordelen mag niet. Toch weet ik uit ervaring inderdaad vanuit mijn werk dat inderdaad niet alle moeders het beste met hun eigen kinderen voor hebben en vaak welnee zich zelf. Dat is pijnlijk om te zien…

  • Reageer Kimberley 27/03/2014

    Volgens mij heb je hier een goed punt, haha. Als moeder wil je het beste voor je kind en als je het idee hebt dat een andere moeder dat niet doet, kun je je daar als moeder flink aan ergeren. Ik erger me ook erg aan de kindjes die merkkleding aanhebben, omdat ze dat maar twee keer kunnen dragen voordat ze eruit gegroeid zijn en dan vind ik dat die moeder maar beter meerdere goedkopere shirtjes o.i.d. had moeten kopen (en wie ben ik om dat te beslissen?). Wat ik ook altijd heel erg kan vinden, zijn vieze huizen. Huizen vol met viezigheid en hondenhaar, waar dan een baby wordt opgevoed! Dan ga ik het liefst mijn emmertje vol gooien met sop en even langs, haha.

    • Reageer Des 27/03/2014

      ergeren! Dat is het juiste woord ja. Maar is dat erg, dat je je ergert? Het is toch ook wel menselijk, denk ik dan. Maar ik heb ook weer het gevoel dat ik dan fout bezig ben. Want stel dat een moeder tegen mij zou zeggen: NOU JA ZEG, JE DRAAGT JE KIND TOCH NIET IN EEN DRAAGDOEK, dan zou ik dus ook flippen.

  • Reageer Nanda 30/03/2014

    Ik erger me vooral aan aan mensen die ook nog zeggen of laten merken dat je (volgens hen) een verkeerde keuze maakt. Het is ook zo onnodig.

    Stel
    Kindje A: krijgt potjesvoeding, leuke tweedehands merkkleding, borstvoeding en heel veel speelgoed en woont in een ietwat viezig huis en wordt grotendeels opgevoed door de vader
    Kindje B: krijgt biologisch en volgens de laatste voedseltrends te eten, nieuwe merkkleding, borstvoeding en wordt grotendeels opgevoed door kinderjuffen op een kinderdagverblijf
    Kindje C: krijgt versgemaakt eten, nieuwe, maar geen dure kleding, borstvoeding en wordt thuis opgevoed door een ietwat gestresste moeder

    Welk kind is het beste af?
    Welk kind wordt het gelukkigst? Meest succesvol? Voelt zich het meest zelfverzekerd?

    Het is logisch, als je zelf ergens sterk in geloofd, of dat nu voeding, educatie of verzorging is, dan is het lastig in te zien dat anderen daar laks mee omgaan.

    Alleen maar menselijk…

    • Reageer Des 01/04/2014

      onnodig, dat is het ook inderdaad. Ik vind het ook moeiijk hoor, en sinds ik moeder ben merk ik meer dat je je moet verdedigen aan je eigen keuzes, maar ook kan “ergeren” aan andere keuzes. stom, want waarom eigenlijk?

    Laat een reactie achter