Pesten

28/03/2014 - 15 reacties

bully

Tijdje geleden was er een programma op RTL4, over pesten. De (mee)pesters werden op camera geconfronteerd met hun verleden en het slachtoffer.

Ik moest opeens denken aan een meisje die ik vroeger eens tegenkwam. Ik zat met haar zus in de klas en ik wist dat zij nog wel gepest werd. Zelf pestte ik haar nooit, maar ik deed ook niets om het te stoppen. Ik deed wel mee, zo kan ik me nog herinneren. Dat we met een hele groep haar gingen volgen naar huis. En gemene dingen roepen. Dat betekende verder niets hoor, gewoon een grapje.
Toch?

Ik raakte dus in gesprek met haar zusje en zij vertelde me dat haar zus vaak jankend thuis kwam. Dat ze moe wasvan het gepest, dat ze het niet leuk vond op school, dat ze haar leven niet leuk vond. Ik schrok echt. Ik had echt nooit verwacht dat die “grapjes” waar ik zo leuk aan mee deed, gewoon keihard pesten was. En ik daar mede verantwoordelijk voor was.

Dat heeft me aan het denken gezet. Ik kan me een meisje herinneren, ook in mijn klas, die ook gepest werd. Haar broertje zat bij mijn zusje in de klas, en die werd ook gepest. Haar broer zat een klas hoger dan ik, en hij werd ook gepest. Alle drie werden ze gepest, en waarom eigenlijk, vroeg ik me af.
Ze waren alle drie in ieder geval heel slim, de slimsten van de klas. Ze droegen oude kleren, dat weet ik ook nog wel.

Het was nog de tijd van Hyves dat ik hier aan dacht. Ik zocht haar op, en stuurde haar een berichtje. Dat het me oprecht spijt dat ik haar toen gepest had en hoop dat ze ondanks het gepest toch een leuke jeugd heeft gehad. Ze vond het lief, zo stuurde ze me in een bericht terug. Maar zo erg had ze het pesten niet ervaren. Ik weet nog steeds niet of ze dat nou zei uit zelfbescherming of dat het echt zo was. Want ik kan me herinneren dat ook zij goed gepest werd.

Ik denk zo af en toe aan meerdere kinderen in mijn klas, zo ver ik me tenminste kan herinneren. Wie werden gepest, hoe heeft dat hen beïnvloed in hun verdere leven, en wat was mijn aandeel hierin?

Kleine A. is nog zo onschuldig en naïef. Het maakt hem niets uit hoe andere kindjes eruit zien, en wie wel al kan lopen en wie nog niet. Ik hoop dat het nog zo lang blijft. Maar ik ben ook realistisch en zoals het nu gaat in de maatschappij vrees ik het ergste.

Dat ik hoop dat hij nooit andere kindjes zal pesten en eerlijk tegen mij durft te zeggen als hij gepest wordt. Dat is in ieder geval mijn zoveelste les voor hem later.

Vorige post Volgende post

15 reacties

  • Reageer Marah 28/03/2014

    Het zal ook verschillen per persoon hoe ze ermee om gaan denk ik. Ik ben vroeger veel gepest, in de basisschool en op de middelbare school, maar op een korte periode midden in de pubertijd na heb ik er nooit echt last van gehad. Dat komt mede doordat mijn ouders (en vooral moeder) er heel erg open over waren, mijn zelfvertrouwen in stand hielden en als het echt te erg werd – direct contact opnamen met de school. Maar ik weet van klasgenoten die ook gepest werden, dat die er wel veel last van gehad hebben – zelfs jaren later nog.

  • Reageer Zina 28/03/2014

    Wat een mooi een eerlijk stukje. Ik denk dat veel kinderen niet beseffen wat voor impact pesten kan hebben op iemand en de pesters het inderdaad meer als een grapje zien. Wat knap dat je dat meisje een berichtje hebt gestuurd om je excuses aan te bieden, ik denk niet dat veel mensen dat doen.

  • Reageer Sylvia 28/03/2014

    Ik vind het eerlijk gezegd moeilijk voor te stellen dat pesters niet doorhebben waar ze mee bezig zijn, ook degenen die daarbij niet voorop lopen, maar gewoon meedoen. Je ziet toch het verdrietige gezicht van het slachtoffer op zo’n moment? Je moet toch ergens aanvoelen dat zulke dingen niet kunnen? Ik ben ook jarenlang gepest, heb me jarenlang buitengesloten gevoeld en dat heeft me knauw in m’n zelfvertrouwen gegeven waar ik nooit echt overheen gekomen ben. Gelukkig heb ik lieve vrienden en familie en doe ik dingen die ik leuk vind/waar ik goed in ben, maar die onzekerheid over mezelf blijft.

    • Reageer Des 28/03/2014

      Wat vervelend dat je vroeger zo gepest werd Sylvia. Ik wist het echt niet dat waar ik aan meedeed echt pesten was. Of dacht ik toen zoiets van “ach stel je niet zo aan, het is maar een grapje”, omdat ik het dan zo voor mezelf goed praatte? Ik schrok er wel van toen ik het van dat zusje hoorde. Ik vind het echt verschrikkelijk dat ik daaraan heb meegewerkt eigenlijk.
      Ik snap ook heel goed die onzekerheid blijft. Ik hoop dat die (mee)pesters van jou nu weten wat ze hebben aangericht. Of dat ze daar in ieder geval een heel klein idee van hebben. Het heeft mij in ieder geval doen beseffen dat de acties die je doet heel veel gevolgen hebben voor anderen

  • Reageer Petra 28/03/2014

    Wat lief dat je nog een berichtje hebt gestuurd. Dat zal ze vast wel fijn gevonden hebben. Ik ben op de basisschool de laatste 3 jaar erg gepest. Het is nu bijna 10 jaar later en ik heb er ook nog steeds last van.

  • Reageer Petra 28/03/2014

    Ik ben vroeger ook gepest. Mijn mazzel was wel dat ik altijd kon aansluiten bij een groep meiden. Geen vriendinnen, maar zo voelde ik me in ieder geval niet buitengesloten. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme deuk op gelopen maar ik heb er gelukkig geen blijvende schade aan overgehouden. Ik hoop dat mijn kinderen het nooit zullen ervaren en dat ze ook nooit de pester zullen zijn.

  • Reageer Sabine 28/03/2014

    Ik ben gedurende mijn gehele basisschooltijd gepest, en het werd nog een tandje erger in de eerste en tweede klas. Daarna was het gelukkig over, toen ik verhuisde en naar een andere school ging. Ik heb een beetje hetzelfde als Sylvia, dat ik het me nauwelijks kan voorstellen dat pesters helemaal niet doorhebben wat ze aanrichten… Tegenwoordig is de reactie op mijn verhaal altijd: “Huh, werd jij gepest? Waarom dan?” Het blijft pijnlijk dat ik daar geen duidelijk antwoord op heb, en dat ik daarom nog steeds bang ben dat ik dingen doe die het uitlokken om mij buiten te sluiten of dergelijke dingen.

    • Reageer Des 28/03/2014

      Wat sneu voor je Sabine. Misschien stom, maar als ik jouw blog zo leest denk ik ook van “huh, waarom werd jij gepest?”. Je komt juist zo uniek en anders, en daarom dus ook sterk over, maar misschien was dat het wel? Raar dat we als kinderen heel graag bij de groep willen horen maar juist als volwassene uniek willen zijn (dat heb ik tenminste).
      Ik zei ook al bij Sylvia dat ik het echt niet wist…ik schrok in ieder geval wel dat dat meisje zich zo klote voelde. Maar misschien dat ik het ergens ook wel goed praatte in die tijd. Zo van “ach stel je niet zo aan, het is maar een grapje”. En misschien deed ik dat wel omdat ik wist dat als het echt gepest was, het fout was wat ik deed. Zoiets? Ik wil mijn aandeel in pesten niet afminderen hoor, want nogmaals; Ik deed niets om het te stoppen.
      Het heeft me nu als volwassene wel doen beseffen wat voor gevolgen je acties voor anderen kunnen zijn. Daarom vind ik het zo erg: pesten.

  • Reageer Linda 28/03/2014

    Verschrikkelijk hé, hoe pesten kinderen helemaal kapot kan maken. Zoals ik het heb ervaren heb ik altijd in hele tolerante klassen gezeten. In mijn middelbare school klas zat bijvoorbeeld wel een jongen die helemaal niet sociaal was en gewoon een beetje vreemd. Maar ook hij werd nooit gepest door mijn klas. Ik geloof dus niet dat ik pesten ooit echt meegemaakt heb.

  • Reageer Marieke 28/03/2014

    Dat lijkt me als moeder zijnde het moeilijkst: dat je je kind zo graag wil beschermen voor dit soort dingen. En wil leren dat pesten fout is. Maar dat je op sommige dingen zo weinig invloed hebt, zoals met welke kindjes ze omgaan. Dat loslaten lijkt me killing!

  • Reageer Sigrid 30/03/2014

    ik snap eigenlijk beide kanten wel, maar het is zo jammer dat kinderen zich zo weinig bewust zijn van wat ze aanrichten. ik denk sowieso dat er in emotionele/sociale ontwikkeling en vooral daarover praten nog wel wat te doen is op basisscholen (maar ook op middelbare scholen). het is eigenlijk zo raar dat kinderen onderling elkaar soms zo weinig kunnen steunen of helpen en soms zelfs pijn doen, da’s toch jammer? natuurlijk zijn fouten nodig om je te kunnen verbeteren, maar zolang juffen niet verder komen dan ‘we lossen het hier op met woorden’ zonder er echt op in te gaan…

    ik ben zelf ook gepest, op de basisschool. daarna gelukkig niet meer. ik was op de middelbare niet populair, maar ik werd ook niet (stelselmatig) gepest. Ik merk soms nog wel dat ik wantrouwig kan zijn, als ik bijvoorbeeld langs mensen lopen waar ik me onzeker bij voel, ben ik me al aan het voorbereiden op ‘dat ze iets gemeens gaan zeggen’. Het slaat nergens op natuurlijk, maar het is zo’n ingesleten mechanisme.

    andere kant snap ik ook: ik heb vroeger (ondanks dus dat ik zelf gepest werd!!) ook meegedaan met het ‘een grapje uithalen’ met iemand. niet leuk, spijt van. maar ik kan nooit begrijpen hoe kinderen dag na dag iemand kunnen kleineren, vooral als je ziet dat het iemand verdriet doet. daar kan ik nog altijd niet bij…

  • Reageer Sigrid 30/03/2014

    o ja, wat lief dat je haar een bericht hebt gestuurd. het maakt ook niet dat ze zo ‘het viel wel mee’ reageerde, het is vast heel goed geweest!

  • Reageer Sas 30/03/2014

    Goed om over na te denken! Ik werd vroeger ook gepest

  • Reageer Marcella 31/03/2014

    Wat lief dat je een berichtje hebt gestuurd om je te verontschuldigen. Het lijkt me lastig, dat je kind ook zomaar gepest kan worden. Wat man, wat een impact kan dat hebben! Ik hoop dat A nog een tijd zo lekker onbevangen blijft, de fijnste periode.

  • Reageer Jennn 01/04/2014

    Wat een mooi eerlijk blogje heb je geschreven. Ik ben vroeger ook gepest en idd, het blijft de rest van je leven bij je. Lief dat je nog een berichtje hebt gestuurd!

  • Laat een reactie achter