Opvoeden

01/04/2014 - 11 reacties

image

 

Er verandert zoveel als je kind 1 jaar wordt. Ik merk dat hij groter is geworden, dat hij meer dingen kan, hij krijgt tandjes en begint zijn grenzen te ontdekken.

Dat laatste zal ergens wel goed voor zijn. Zo weet hij tenslotte wat wel en niet mag. Maar voor mij als moeder is het gewoon rete irritant.

De tv, om maar een voorbeeld te noemen. Die staat bij ons vrij laag. Kleine A. weet heel goed dat hij daar niet met zijn plakhandjes op mag slaan. Of met blokjes keihard op het scherm heen en weer gaan. En toch kruipt hij erheen, kijkt nog even achterom naar mij, ik zeg: nee, dat mag niet, hij lacht, om vervolgens toch met zijn vuistjes op het beeldscherm te slaan.

Kruipen naar de stopcontacten is hetzelfde verhaal. We hebben er van die beschermers op en toch wil ik niet dat hij daar in de buurt komt. En toch kruipt hij erheen, kijkt mij aan met een uitdagende blik om vervolgens toch lekker met zijn vingertjes eraan te zitten.

Dat is nog niet alles. Het nieuwe ding van kleine A. is moeilijk doen met avondeten. Dat schijnt elk kindje te doen, maar zoals altijd denk ik dan stoer: maar mijn kind niet hoor. Wel dus. Ik geef hem een hapje, en hij spuugt het uit. Of hij haalt het met zijn vingertjes eruit om ermee op de grond te gooien.

Het is niet normaal wat een 1 jarig kind aan puinzooi kan aanrichten als hij heeft gegeten. En het is echt gewoon om uit te testen, want kleine A. lust alles (ik wil nu niet zo’n moeder zijn die zegt: zelfs olijven! Maar het is echt waar; hij eet dus zelfs olijven).

Het enige wat wel lukt is om hem eten te geven tijdens Sesamstraat. Of tijdens het spelen. Of tijdens het wandelen. Maar goed. Jullie weten natuurlijk ook wel; dit druist tegen alle pedagogische wetten in. Verboden. Mag niet. Voor je het weet creëer je een volwassene die alleen kan eten bij de bank, voor de tv. Dat heeft de maatschappij niet nodig.

En zonder gekheid; kleine A. moet gewoon weten dat we netjes eten aan de eettafel.

Conclusie; nu begint het opvoeden echt. Nu begint het geduldig zijn, volhouden, consequent zijn, niet afhaken, doorgaan, niet schreeuwen, niet laks zijn, wel streng zijn en vooral niet omkopen met snoepjes.

Kortom: nu begint de rest van mijn leven.
Zucht.

Edit: ik weet inmiddels waar het aan ligt. Hij is te moe om rond 1800 uur te eten. Dus geef ik hem gewoon eerder avondeten, en een lichter hapje rond 1800 als hij nog zin heeft. 

Vorige post Volgende post

11 reacties

  • Reageer Linda 01/04/2014

    Spannend, leuk dat het opvoeden is begonnen. Het moeilijkste is nog wel om consequent te blijven. En uitzonderingen horen daar soms bij 😉

  • Reageer Maris 02/04/2014

    Ja er verandert veel als ze 1 jaar geworden zijn he? In het begin kost het nog wat nadenkwerk al dat opvoeden. Hoe je sommige dingen gaat aanpakken. Uiteindelijk vind je er vanzelf een draai in. Niet te druk om maken 🙂

    • Reageer Des 04/04/2014

      oh Maris, jij lijkt mij zo’n heerlijke “ik maak me niet te druk, alles komt goed” mama. GEEF ME DE GOUDEN TIPS HIERVOOR!

  • Reageer LNNK 02/04/2014

    Uiteindelijk komt alles goed!

  • Reageer Marieke 03/04/2014

    Ohh dat lijkt me zooo moeilijk, haha. Sterkte…

  • Reageer Dionne 03/04/2014

    Ja dat had mijn neefje (in juni wordt ‘ie 2) dus ook. Ging ik op hem passen, en dan steeds een stapje dichter bij het stopcontact. ‘Nee Sven, niet doen!’ Staat ‘ie stil, kijkt ‘ie me aan, leunt naar het stopcontact, om te kijken hoe ik reageer. Zelfde met trappen opklimmen, planten uit potten trekken en met eten gooien.

    Maar die kop die hij erbij trekt, zo ondeugend en schattig, maakt dat ik een hele slechte tante ben want dan moet ik dus lachen en nou ja dan is het einde dus zoek.

    Maar nu test ‘ie niet meer uit hoor. Nu heeft ‘ie gewoon sowieso schijt aan me. Aan iedereen eigenlijk. Maar hij is zo lief en schattig en grappig en eigenlijk doet ‘ie nooit echt erge dingen en nou ja <3

    • Reageer Des 04/04/2014

      tussen jou en mij: ik moet ook altijd lachen om kleine A. Echt: ik ben zo’n niet goede moeder he.

  • Reageer Roos 04/04/2014

    Hm, dan staat me nog wat te wachten…Baby N weet nu al hoe ze de Xbox van Papa aan moet zetten, en doet dan ook veelvuldig. En dan moet ik eigenlijk vooral lachen want ik heb een hekel aan dat ding, HA!

  • Reageer kimberley 05/04/2014

    Geloof me, mijn kleine ( net zo oud als kleine A) spuugd ook zijn eten uit of haalt t uit zijn mond. Nu heb ik hem geleerd dat boven zijm bord te doen of het op zijn bord te leggen. Scheelt een hoop rommel. En ziet wr nog grappig uit ook.

  • Reageer Tam 13/04/2014

    hihiih mijn nichtje is net een paar weken (jippie, love being aunty) en mijn zusje zei, goh, ik heb geen conditie meer (keizersnede want madamme bleef lekker in stuit liggen), ik zei ‘wacht maar totdat ze gaat kruipen/lopen 😉
    Hahaha Adam is een pracht ventje!
    Nu een inhaalslag Desschrijft aan het doen ( schoonmaak ontwijkend gedrag, met de afneemdoek op mn schoot )

  • Reageer Bron van inspiratie – april | 30/04/2014

    […] Patricia neemt je mee Ik kom vanzelf wel weer boven water – Mommy to be Opvoeden – Des schrijft 10 tips voor gelukkige kinderen – Fantastic Moms Kinderen naar bed brengen – Anno89 5 […]

  • Laat een reactie achter