De moeder die ik ben

07/08/2014 - 15 reacties

unnamed

Ik ben in ieder geval geen angstige moeder. Als kleine A. op de bank wil klimmen terwijl achter hem de salontafel zit, zal ik hem niet gaan opvangen als hij valt. Val maar lekker, denk ik dan. Je zult nog vaak vallen en ook weer leren opstaan. Ik maak me niet druk om kruimeltjes op de vloer, om vieze plakhandjes of om zand in zijn haren. Een kind moet kind kunnen zijn vind ik, en van die bacteriën wordt het alleen maar een gezonde jongen. Ik ben een slons in het huishouden, en dat is geen reet beter geworden sinds ik een kind heb. Zolang het maar leefbaar is en ik nog niet hoef aangemeld te worden voor “Mijn leven in puin” vind ik het prima.

Ik ben wel van het gezond eten. Ik lees alle ingrediënten in de producten die kleine A. krijgt.  Ik wil het liefst dat hij geen suikers krijgt, geen rood vlees of koolhydraten maar ik besef me ook steeds meer: dat gaat niet werken. Ik ben nu meer van het inconsequent goed doen, dan het consequent fout.  Er komt een moment dat hij zegt “mama zullen we naar de Mcdonalds” (en ik zal zeggen: graag!!), maar ik wil het wel graag beperken. Ik vind het belangrijk dat hij weet wat een aubergine is, of een paprika, en ik wil dat hij liever water of thee drinkt dan een cola.

Ik weet nu al dat ik “strenger” ben in het opvoeden dan LOML, al komt het omdat ik een strengere toon heb  ( en een duivelse blik in je ogen, volgens LOML), maar qua opvoeding zitten LOML en ik wel vrij op 1 lijn (dezelfde lijn ook nog).

Ik probeer mijn geduld te bewaren bij kleine A. en ik snij nog liever mijn handen af dat ik kleine A. ooit een tik geef en toch moet ik toegeven dat mijn handen jeuken op het moment dat hij weer zonder reden jengelt of keihard mijn telefoon op de grond gooit.  Ik ben, denk ik (hoop ik), wel een lieve moeder.  Kleine A. moet kind kunnen zijn. Hij mag dus lekker spelen, hij “mag” op muren tekenen, en hij mag thuiskomen met een broek vol met moddervlekken. Ik vind het belangrijk dat hij zijn gevoelens bij ons kan uiten. Dat hij nooit bang is dat wij een oordeel over hem hebben. Of hij later nou wel of geen moslim blijft, of hij nou met een jongen of meisje thuis komt, of hij nou wel of niet wilt studeren, of hij nou op voetbal of op ballet wilt. Waar HIJ gelukkig van wordt.

Ik knuffel hem dagelijks, zeg elke dag meerdere keren dat ik van hem hou (“mama houdt van jou! Kleine A: “Njou!”). Ik bijt hem het liefst in mollige armpjes, ik knijp hem het liefst in zijn beentjes waar het een beetje kietelt en hij altijd keihard moet lachen. Ik masseer zijn ruggetje wanneer hij tv kijkt maar ik zing geen liedjes, dat is het beste voor iedereen.

Ik vertel hem hoe trots ik op hem als hij een plasje op de po doet, maar ook gewoon uit het niets omdat ik het ook belangrijk vind dat hij weet dat ik altijd trots op hem ben, no matter what.

Ik ben mezelf als moeder heel vaak aan het analyseren. Doe ik het goed? Kan ik het ergens beter doen? Is dit echt de juiste manier van opvoeden, of zijn er ook andere methoden?

Ik ben dus moeder. Al bijna anderhalf jaar.  Ik ben een moeder zoals zoveel moeders. Een moeder die haar best doet, een moeder die denkt dat wat zij doet het beste is voor het kind. Ik ben bovenal ook een vrouw. Een vrouw die zich nog steeds druk maakt over haar buik en haar billen, een vrouw die nog steeds geniet van een stuk chocola, van een goed boek op bed en roze glitternagels.  Die nog steeds een wereldreis wilt maken, als het kan, die het niet erg zou vinden om eens alleen op vakantie te kunnen, een vrouw die nog steeds twijfelt of ze nou maandelijks een brazilian wax moet doen of het toch moet houden bij de scheermesjes.  Die zich schuldig voelt als ze geniet van even me-time maar ook als ze kleine A. naar de creche brengt.

Het zijn van die vele keuzes die je moet maken.
Zowel als moeder en als vrouw.

ps. ik had weer eens een mooi draagconsult en schreef er een stukje over.

Vorige post Volgende post

15 reacties

  • Reageer Sahar 07/08/2014

    You are just too cool for school Des! En ik twijfel ook steeds over die Brazilian, keuzes keuzes keuzes.

  • Reageer Manja 07/08/2014

    Leuk stukje Des! Volgens mij ben je echt n top moeder! En die wereldreis heb ik besloten om te maken, al wordt die niet zo groot, lang en al helemaal niet over heel de wereld, in mn eentje naar costa rica, voordat ik allemaal verplichtingen heb, en heb er zoooo veel zin!!!

  • Reageer Wietske 07/08/2014

    O ja, zó herkenbaar…nu ben ik al meer dan 30 jaar moeder en hoe goed ik het ook bedoeld heb, je maakt “fouten”. Gelukkig zeggen mijn kinderen nu dat ik me geen zorgen hoef te maken, ze hebben een mooie jeugd gehad, ze mochten veel maar wel binnen bepaalde grenzen, ze hebben “normen en waarden” meegekregen, we hebben ze gestimuleerd eerlijk te zijn, alles is en was bespreekbaar. De eeuwige twijfels en keuzes als moeder blijven toch. Als je intuïtie en gevoel je zegt dat het goed is, volg dat dan. Als moeder geef je je kinderen zoveel mogelijk mee, daarmee moeten ze verder. Als ik jou was zou ik me geen zorgen maken, jij bent goed bezig… 😉

  • Reageer Lieke 07/08/2014

    You are awesome Des! Enne die brazilian; Ideaal! Gewoon doen! Ik doe ’t nu een paar jaar al! Echt wel fijn!

  • Reageer Aniek 07/08/2014

    Hoi Des,
    Ik ken je niet persoonlijk, maar ik lees je blog al een hele tijd. Volgens mij heb jij het hart op de juiste plaats, en dat is denk ik het belangrijkste om een goed mens/moeder/vrouw te zijn. Als ik denk aan mijn opvoeding (ik ben 20), dan denk ik dat het belangrijkste is dat ik het gevoel heb dat mijn ouders er altijd voor mij zijn (geweest) en er ook altijd zullen zijn. Zelfs als ik iets heel beschamends heb gedaan, durf ik het nog tegen ze te zeggen (als dat nodig zou zijn, anders houd ik het natuurlijk liever voor mezelf ;)) omdat ik weet dat ze me toch niet zullen laten vallen. Dat is me heel veel waard, dat ik altijd eerlijk tegen ze durf te zijn en dat ik ze 100% vertrouw.

  • Reageer Roos 07/08/2014

    Jij bent gewoon een mooi mens dus kan je alleen maar een topmoeder zijn <3<3<3

  • Reageer Maai 07/08/2014

    Des, volgens mij ben jij een fantastische moeder, niet aan twijfelen. En leuk! Punt

  • Reageer Ester 07/08/2014

    Volgens mij droomt iedereen van zo’n moeder 🙂

  • Reageer Marloes 08/08/2014

    Volgens mij ben jij een hele fijne moeder! Mooi stuk.

  • Reageer Petra 08/08/2014

    Leuk stukje van volgens mij een fantastische moeder.

  • Reageer Petra 08/08/2014

    Leuk stukje van volgens mij een fantastische moeder.

  • Reageer Marieke 08/08/2014

    Volgens mij ben jij de leukste moeder ever. Je bent voor mij iig een voorbeeld als ik het ooit zelf mag doen!

  • Reageer Sas 08/08/2014

    Wat heb je er weer een leuk en lief stukje van gemaakt. Elke moeder is speciaal!

  • Reageer Yara 10/08/2014

    Goed stukje!! Je verwoord precies hoe ik er zelf over denk en hoe ik later zelf mijn kind zou willen opvoeden!
    Al ben ik wel bang dat het lastig is om te zien dat je kind keuzes maakt waar jij niet achter staat, omdat je bijvoorbeeld denkt dat hij er niet gelukkig van zal worden.
    Achja, dat hoort er allemaal bij…

    Je lijkt me echt een top moeder!

    • Reageer Des 13/08/2014

      aww lief yara!

    Laat een reactie achter