Allemaal stukjes door elkaar

11/10/2014 - 24 reacties

Eigenlijk zou ik van elk stukje ook een mooi verhaaltje kunnen maken, maar laten we eerlijk zijn:

aint-nobody-got-time-for-that

LOML gerelateerd:
– HIJ IS ER VANDOOR! HIJ IS BIJ ME WEG!
(grapje, hij is de hele maand oktober weg. Voor zijn werk. Naar het buitenland. Naar Azie. Mis hem like grazy, behalve zijn gesnurk, de natte handdoeken op de badkamervloer en tig sokken overal).

Kleine A. gerelateerd:
Kleine A. is bijna 6 weken oud. Hij groeit en groeit maar, tis niet normaal. Zit er ook ergens een stop knopje op??  Er zit 1 en al babyvet op, en grote A. vindt het heel leuk om er in te bijten (een beetje hard, dat wel). Hij slaapt goed, poept goed, en de borstvoeding loopt nog steeds als een tiet. Inmiddels ben ik ook al een voorraadje aan het kolven want ik wil binnenkort weer hardlopen, uiteten en backpacken enzo.

Totoro en Badu gerelateerd:
die leven nog.

Grote A. gerelateerd:
Grote A. kan al praten! Dat is echt zo leuk! Tis niet dat ik nu hele discussies met hem kan voeren over de klimaatverandering, maar als ik aan hem vraag of hij nog wat eten wil, en wat voor eten dan, en wat voor spelletje hij wilt spelen is dat wel zo handig. Natuurlijk is grote A., zoals het hoort, een stout jongetje. Keukenkastjes opendoen, aan de tv zitten, klei in zijn mond doen, u kent het wel. Hij is gek op zijn kleine broertje, en als ik kleine A. op zijn schoot legt, doet hij vanzelf heel beschermend zijn handjes om hem heen. Zo *hartjesoogjes* lief!

Grote A. en eten gerelateerd:
ja dit moet in een apart stukje. Weet u nog dat ik schreef hoe blij ik was dat grote A. alles eet, zelfs olijven?? Dat is iets wat ik inmiddels geleerd heb: je moet nooit zulke dingen hardop zeggen.  Net zoals je dus nooit moet zeggen “dat zou mijn kind nou nooit doen!” of “mijn kind slaapt door!”. Het is alsof kinderen daar een radar voor hebben en dan precies het tegenovergestelde doen. Kleine duivels dat ze zijn. Grote A. zit nu, denk ik, in de fase dat hij dus heel moeilijk is met avondeten. Terwijl hij, ik weet het gewoon zeker, echt alles lust. Hij begint al keihard met zijn hoofd te schudden als ik zijn bordje in de magnetron zet. Alsof hij weet: NEE NIET WEER AVONDETEN! Vervolgens zet ik Zandkasteel op (ik weet het, ook ik was zo’n moeder die zei dat nooit te doen), en dan begint te strijd. Grote A. begint te gooien, te huilen, te krijsen, of hapjes eten heel lang in zijn mond te bewaren. Laatst was ik 3 kwartier met hem bezig en had hij welgeteld 4 hapjes eten op. Vermoeiend.  Iedereen om me heen zegt dat ik er vooral geen strijd van moet maken en ook niet moeilijk over moet doen. Want, daar is ie weer: het is maar een fase. Wilt hij niet eten, dan niet.  Hij krijgt overdag genoeg gezond eten binnen.  Mijn vader zegt dat ik vroeger alleen maar yoghurt wou eten en “jij zit er nu heust niet ongezond uit”. Het is waar, ik weet het, en toch wil ik dat hij groente eet.

DAN NU NOG HET BELANGRIJKSTE: NAMELIJK MIJZELF-GERELATEERD:

– de eerste 2 weken had ik nog veel hulp. De laatste dag zei ik tegen LOML dat ik ontzettend bang was voor de eerste dag alleen met  “de kids”. Hoe ga ik dat in hemelsnaam doen, vroeg ik dat hem met serieus de tranen in mijn ogen. Alleen ook nog, omdat LOML immers ook nu weg is. Inmiddels zijn we 4 weken verder en doe ik het dus wel gewoon. Vraag niet hoe; want echt ik doe maar wat. Vanaf ’s ochtends 6 uur is het  opstaan en gaan met die banaan. Diegene die keihard roept dat die roze wolk wel bestaat wil ik dan ook echt even door elkaar rammelen. Het is werken, aanpoten, keihard. Hoe deed mijn oma dit, met 13 kinderen? Zonder wasmachine? Zonder het internet waar zoveel tips op staan “hoe hou je je 1,5 kind rustig?”. En tussen dat keiharde werken door natuurlijk ook genieten van de kleine mooie momentjes. Bijvoorbeeld als grote A. de teentjes van kleine A. kriebelt.

  • Ik ben 6 kilo afgevallen en pas weer in mijn oude maat, thank you Lord.
  • IK MIS HET HARDLOPEN. Ik hoop volgende week weer wat stappen te zetten

Tot zover. Hier nog wat foto’s, alsjeblieft.

unnamed (1)

unnamed (2)

 

unnamed

Vorige post Volgende post

24 reacties

  • Reageer Lin 11/10/2014

    Ik kan zo BLIJ worden als ik zie dat er weer een Des stukje update is. Jij bent de grappigste blogger ever.

  • Reageer Manja 11/10/2014

    jeeej leuk om te lezen 🙂
    En goed om te horen dat het goed gaat met je en wat wordt Grote A toch alweer groot, echt een mannetje! Super leuk om te zien.

  • Reageer silke 11/10/2014

    poeh wat een werk. Respect!

  • Reageer Sanne 11/10/2014

    Jij hebt serieus de meest adorable kinderen evah. Maar respect, in je eentje met twee kleintjes. Dat die vent van jou maar weer snel terugkomt, met heel veel kado’s als compensatie voor al die niet verstuurde kaartjes 😉

  • Reageer Ais 11/10/2014

    Aaaaah heerlak stukje jajaja en de ftos love dem ookal kijk ik er duizend keer naar <3

  • Reageer Wietske 11/10/2014

    Heerlijk….. Super hoe je gewoon het leven oppakt en gewoon doet! Oppakken en doorgaan zoals moeders van alle tijden dat deden en doen of je er 2 of 13 hebt. Mijn moeder had er 9 en zei dat ze elkaar opvoedden. Zij stuurde…! Respect voor jou nu even in je eentje…en toch draai je ook nog een stukje voor ons in elkaar.

  • Reageer Maai 11/10/2014

    Ooohhh super super super schattig die foto’s, wat een plaatjes zijn het toch. En dat eten. Heel herkenbaar. Ze lusten hier ook (bijna) alles, zelfs olijven maar er zijn van die periodes dat er niet meer dan een klein hapje groente en een hapje anders in gaat. Gelukkig afgewisseld met periodes dat ze eten als bouwvakkers en ik serieus er een rem op moet zetten. In die periodes waarin ze weinig eten, doe ik dan wat vaker dingen die ze heel graag lusten zodat er toch wat vitamines binnen komen of ik geef ze overdag wat extra tomaatjes ed. En roze wolk? Het is aanpoten en ik heb er respect voor dat je het nu in je upje doet, ik moet er niet aan denken. Ben super benieuwd hoe ik het over 3 maandjes met 3 ga doen. Uhm…. Tis nog steeds geen 13 inderdaad.

  • Reageer Ester 11/10/2014

    Liefde is: grote A die kleine A een kusje geeft.

  • Reageer Maaike 11/10/2014

    So cute!!!

  • Reageer Olga 11/10/2014

    Amazing update! En die laatste foto is echt priceless.

  • Reageer Ann 12/10/2014

    Wat een cuties, kleine A. en grote A.!!

    En succes met de ‘niet-willen-eten-fase’. Ik ben ook zo iemand die tig keer zegt ‘dat gaat mijn kind later nooit doen’. Maar wetende wat voor een verschrikkelijke eter ik destijds was, en hoe vréselijk ik het vond dat ik mijn bord móest opeten, ga ik mijn kleine later wat marge geven wat eten betreft :D.

  • Reageer Marjolijn 12/10/2014

    Yessss eindelijk weer een update, fijn dat het zo goed gaat!

  • Reageer Roos 12/10/2014

    Yay, een levensteken 🙂 Wat is jouw grote A toch een lekker ding, met die prachtige krullen van em (Noor vind em een knockout) en wat ben jij toch een stoer wijf. Oh en hier ook gezeur met eten: stijf als een plank gaan staan als ze in de kinderstoel moet en vooral veel eten aan de katten geven. Ik probeer tijdens het getier naar mijn happy place te gaan 🙂 en hoop dat het snel voorbij gaat.

  • Reageer Fatima 12/10/2014

    Een des-stukje leuk!
    ik kan er weer tegenaan met een update.

    Wat een schatjes zijn de A’s toch, en dat kusje is gewoon fabeltastisch lief.
    Geniet van ze, tussen het harde werken door.

  • Reageer Inge 13/10/2014

    Leuk te lezen dat het allemaal goed gaat, ok, met de nodige hulp of problemen, maar je doet het toch maar hé, en alleen dan nog!! Wow, respect lady!
    En binnenkort is je mannetje terug, dan wordt het alleen maar beter 😉

  • Reageer Nicole 13/10/2014

    Ah, we kunnen elkaar de hand schudden, Des. Wij zitten ook in de ‘vroeger-at-ik-alles-en-nu-eet-ik-niks’ fase. En ik zeg je, strijd heeft inderdaad geen zin. Maak je geen zorgen over het feit dat grote A. niet voldoende binnen krijgt. En daarnaast, kinderen hongeren zichzelf ECHT NIET uit. Jup, het is echt waar.

    Kaylee eet momenteel het vlees alleen op. Ook al proppen we het zover de groente in, helemaal bedekt, ze haalt het er tussenuit en schraapt het groente er gewoon af. Gewoon heel makkelijk. Alsof het niks is. Als ik hier een strijd over ga voeren, weet ik gewoon dat ik het alleen maar erger maak. Ze geeft goed aan wanneer ze klaar is met eten (ze gooit haar bord gewoon aan de kant). Ik zet haar bordje dan gewoon weg en maak haar bed klaar.

    Ze at zo graag een banaan. Die hoef ik nu alleen maar te laten zien en ze schudt nee. Gelukkig eet ze nog graag een appel en pers ik iedere dag vier sinaasappels. Twee voor haar en twee voor moi. Daar drinkt ze gelukkig ook genoeg van (niet alles).

    Tja, het is inderdaad een fase.

    I feel you. Wij zijn ook groot geworden. Komt echt wel goed. (ja, dat zeg ik. Ik zit zelf ook nog in de fase)

  • Reageer Anouk 13/10/2014

    Wat een prachtkind is grote A. toch. (Kleine A mag er natuurlijk ook helemaal wezen 😉 )

  • Reageer Ilse 13/10/2014

    Ahh, die foto’s!

  • Reageer Kauthar 14/10/2014

    Leuk stuk. Leuk tot de macht twee foto’s van de kleine mennekes.

  • Reageer Marieke 15/10/2014

    Ahh Des, wat doe je het toch goed met die prachtkindjes van je! Heel veel respect voor je harde werk en bergen liefde. <3

  • Reageer Whitney 15/10/2014

    Ahh die foto’s samen!

  • Reageer Paul 19/10/2014

    De foto’s van de A’s samen zijn erg mooi. Sterkte nog even totdat je partner terug is…. en nu al in je oude maat? Respect.

  • Reageer Indira 20/10/2014

    Je bent een top moeder hoor! 13 kinderen kan jij ook wel aan 😉

  • Reageer sabienne 19/11/2014

    ik ben weer aan het up-catchen en denk steeds, wat zijn de A’tjes toch poepies en wat ben jij toch een leukie.

  • Laat een reactie achter