Net alsof het normaal is

03/11/2014 - 18 reacties

unnamed

 

Ja jongens. Stop de persen. Hang de vlag uit. Zing halleluja:

GROTE A. KAN AL LOPEN!!

Neil Armstrong zou zeggen: this is one small step for a man, one giant leap for mankind.

Ik hoor moeders denken. Nu pas? Ja, nu pas. Mijn oudste zoon heet als motto “waarom lopen als het ook kruipend kan”. Prima instelling hoor, ik snap hem best. Alleen werd het op een gegeven moment een beetje vervelend voor mij. Wat andere ouders ook zeggen (kom ik zo op).

In mijn Instagram timeline zag ik al die kindjes al lopen. Let wel: allemaal kindjes die jonger zijn dan grote A.  Grote A. liep nog steeds niet. Want hij heeft zijn eigen tempo. Ik heb het nu al een beetje door: fysiek is hij laat met alles. Tijgeren, kruipen, omdraaien, zelfstandig staan, zelfstandig iets vasthouden, alles doet hij net wat later dan de rest.  Als ik trots zei: hij kan al kruipen! Zeiden andere moeders gortdroog: “och joh, dan kon die van mij al een maand geleden”.

Dat grote A. zijn eigen tempo heeft geeft natuurlijk niets. Want, daar is het excuus weer, hij is immers zes weken te vroeg geboren. En, zo zeiden al die ouders met lopende kindjes:”wees nou maar blij. Ik kan nu geen moment stilzitten met mijn kind”.

Ja ammehoela, dacht ik. Wees maar blij? En mijn rug dan? Mijn bekken dan? Toen ik zwanger was van kleine A.  had ik last van een dikke zware buik, en van mijn rug en bekken. En toch moest ik grote A. blijven tillen. Bed in, bed uit. Box in, box uit. Trap op, trap af. Kinderwagen in, kinderwagen uit. Vermoeiend was het. En pijnlijk.

Want lopen kon hij wel. Ja,langs de tafel dan he. En langs de bank. Zichzelf vasthouden. “Oh”, zeiden al die ouders dan. “Joh, dan duurt het niet lang meer hoor! Voor je het weet loopt hij vrolijk rond”.

Dat was dus een half jaar geleden, dat ze dat zeiden.  Maar eindelijk, vorige week, zei mijn moeder zachtjes tegen mij “hij loopt al hoor. Maar ik zeg er niets van. We doen gewoon alsof het normaal is”.

En inderdaad. Ik zag hem lopen van de tafel naar de bank. Van de bank naar de box. Van de woonkamer naar de keuken. En ook op de crèche zeiden ze dat hij al liep. “We doen gewoon net alsof het normaal is dat hij dat doet”, zeiden de leidsters.

Gisteren zagen LOML en ik hem weer lopen. Ok, z’n voetjes stonden niet helemaal recht. Bochtjes maken is nog een beetje moeilijk.  Hij loopt als een dronken aap, maar toch. Hij loopt. Met zijn handjes omhoog, en zijn tongetje uit zijn mond. Heel geconcentreerd.

Ik vond hem zo aandoenlijk, zo schattig.  Zo lief. Ik wou hem spontaan optillen en een dansje met hem doen en roepen “JE KAN HET! JA KAN LOPEN! JEUHH!”.

Maar ik deed het niet. Ik deed gewoon net alsof het heel normaal was.

Ja hallo, 300 unieke bezoekers per dag en “maar” 199 likes. KOM OP LIKE-EN ALS JE OOK REISJES NAAR DE MALADIVEN WILT WINNEN ENZO.

Vorige post Volgende post

18 reacties

  • Reageer Danielle 03/11/2014

    JAAAAAAAAAAA! Mijlpaal… nu mijn kleine grote neefje nog.

  • Reageer iooon 03/11/2014

    Whoop whoop! Knap dat je je kan inhouden om geen dansje te maken. Als ik bedenk dat Stefan hier als een idioot staat te juichen en klappen omdat die kleine z’n koppie optilt bij het buikliggen….

    Je snapt wel dat ik nu al uitkijk naar het blogje van al het achter kleinegrootgeworden A geren 😀 maar goed dat je het hardlopen weer opgepikt hebt.

  • Reageer Manja 03/11/2014

    Jeeeeeeeeeeeeee!

  • Reageer Ester 03/11/2014

    Hij loopt als een dronken aap – maar wel een met heule mooie krullen!

  • Reageer Maris 03/11/2014

    O wat goed. Haha hij doet alles heerlijk op zijn eigen tijd. Helemaal prima toch. Hij doet dingen gewoon pas graag zodra hij zeker weet dat hij het goed kan. Zal je vast ook gaan merken met praten. Heel lang niks, terwijl andere kindjes allang praten. En dan ineens, hele zinnen. Maar leuk he, die eerste stapjes? Ik kon ook beiden keren bijna wel huilen van blijdschap.

  • Reageer Sophie 03/11/2014

    Ik was ook vet laat met lopen en fietsen zonder zijwieltjes, maar ja, ik was gewoon meer bezig met mijn mentale ontwikkeling 😉 niks mis mee!

  • Reageer Whitney 03/11/2014

    Yeahh goed bezig. Leuk die mijlpalen. En elk kind heeft een eigen tempo, uiteindelijk kunnen we het allemaal.

  • Reageer Maai 03/11/2014

    He wat goed. Nee heel normaal. Maar toch een mijlpaal. En wat is dat toch dat vergelijken. We zijn toch allemaal verschillend?

  • Reageer Roos 03/11/2014

    Yes! En nou heel snel net als je moeder aan de marathons 😉

  • Reageer Indira 03/11/2014

    Jeeeej super dat hij loopt! 😀

  • Reageer Olga 03/11/2014

    Weer een mijlpaal bereikt! Voor je het weet eist hij je auto op en neemt hij vrouwen mee naar huis!

  • Reageer Madelon 04/11/2014

    Mister Z klapt in z’n handjes voor A 😀

  • Reageer Nicole 04/11/2014

    HELL YEAH!!

  • Reageer Gwen 05/11/2014

    Knapperd! Olivia liep ook pas met 17,5 maand hoor – dikke prima, ze was druk met kletsen en kruipend kwam ze heel ver 😉 Overigens is ze gaan lopen en niet 1x hard gevallen, meisje wilde gewoon zekerheid. Net haar moeder hihi.

  • Reageer kelly 05/11/2014

    🙂 schattig! (zowel jullie als grote A!)

  • Reageer Kauthar 06/11/2014

    Heel leuk geschreven. Wederom. We doen gewoon alsof dat Desnormaal is, maar het mag ook weer eens gezegd worden ;).

  • Reageer Sas 07/11/2014

    Congratz met deze mijlpaal hoor… Ik moest wel echt super hard lachen om de zin: Hij loopt als een dronken aap, maar toch… 😀

  • Reageer Rox 10/11/2014

    Oh Des, je hebt je echt voor niets zorgen zitten maken. Mijn nichtje was ook zooooo laat met alles. Maar ze is dan wel weer superslim. Kindjes hebben nou eenmaal een eigen tempo. Niets mis mee 😀

  • Laat een reactie achter