Moeder zijn

10/02/2015 - 14 reacties

10917318_716895141757349_1968197060075575381_n

Ik was laatst een beetje aan het ouwehoeren met een meisje op FB over hoe zwaar het mommy life kan zijn toen er iemand tussendoor kwam en zei “Jongens! Dit helpt niet he? Ik zit nog steeds niet in the baby-zone, maar zo wordt t helemaaaaal niks!”.

En toen bekeek ik even mijn laatste blogjes over het moederschap, het opvoeden, en hoe zwaar het allemaal kan zijn. En natuurlijk mijn sarcastisch geschreven stukje voor Doutzen (want duhh, NATUUUUUUUURLIJK houd ik niet de hele dag een wit shirt schoon).

Kijk.

Natuurlijk is het moederschap ook heel erg mooi. Alleen: het is niet alleen maar mooi. Vaak valt het mij erg zwaar en dan ben ik er echt van overtuigd dat ik de enige moeder ben die het zo moeilijk heeft. Om me heen zie ik alleen maar moeders die het allemaal zo makkelijk aankunnen, die alles zo 123 doen en stralend door het leven gaan. Maar als ik dan een stukje schrijf over hoe zwaar het kan zijn, dan krijg ik allemaal reacties zowel off als online van moeders die het zo heerlijk herkenbaar vinden. Die mij vervolgens allemaal toevertrouwen hoe zwaar zij het hebben, ook zij. Zie je wel, denk ik dan. Ik ben gelukkig niet de enige, er zijn meer moeders die het zwaar hebben! En die herkenbaarheid stemt mij dan weer gerust.

Alleen: ik wil natuurlijk niet overkomen als een bitterzoete moeder waarvan je je afvraagt waarom ze dan in hemelsnaam kinderen heeft “genomen”. Misschien lezen er nu wel zwangeren mee en die denken nu “mi gado waar ben ik aan begonnen!”. Of misschien zijn er wel lezers onder jullie die kinderen willen en na het lezen van mijn stukjes denken “wegwezen nu het nog kan!”.
Nee nee, dat is dus ook weer niet de bedoeling.

Het moederschap zorgt ook echt voor zoveel mooie dingen. Kinderen zijn de beste spiegels, heb ik gemerkt. Dat verrijkt mijn leven en zorgt dat ik persoonlijk blijf groeien. Ik voel me ook echt heel rijk met 2 gezonde kinderen. En als ik ’s nachts Joep borstvoeding geef en het is heel stil in huis en ik hoor alleen maar de ademhaling van Ed naast mij en het gesnurk van LOML daar weer naast, dan mag wat mij betreft de wereld vergaan en zal ik sterven als een vredige vrouw (OK SORRY VOOR DEZE ZIN, SORRY!).

Het kan ook echt heel mooi zijn want dit bijvoorbeeld:

Ed&LOML die samen voetballen (ok, het is meer balletje trappen maar LOML voorziet al een heuse carriere bij FC Barcelona) – wakker worden en meteen Joep zijn gezicht lachend zien – samen slapen (ja tis ook heel fijn ergens) – Ed die loopt – Ed zijn gezicht als hij slaapt (pure rust) – Joep zijn dikke bolle vette beentjes – Joep zijn bolle wangetjes – de gezichtsuitdrukking van Ed als hij iets voor het eerst ziet – het gelach van Joep als ik in zijn nek blaas – samen dansen met Ed – dat Ed al liedjes mee kan zingen – en nog wel veel meer dingen, echt geloof me.

Kortom: moeder zijn/worden is echt heel leuk. Doe het ook! Begin nu! Pak je vent en hup: er bovenop! (nee grapje).

Nee echt het is ook heel leuk, ondanks dat je de komende 5 jaar niet normaal op vakantie kan, dat je lichaam in alles verandert, om maar niet te spreken van de relatie met je man, het eeuwige slaapgebrek, de vele poepluiers en het gejengel.
Nee grapje (nu hou ik op, echt).

Moeder zijn: het is heel mooi.

Vorige post Volgende post

14 reacties

  • Reageer Annagreet 10/02/2015

    Ik vind het zo fijn dat je zo eerlijk over moederschap bent. Het klinkt soms allemaal zo perfect bij anderen en als ik dan eens moet babysitten, gaat alles fout, haha. Leuk stuk om te lezen! 🙂

  • Reageer Linda 10/02/2015

    Het moederschap is verre van perfect. Het is met fasen enorm uitdagend, maar kan tegelijk ook zo mooi zijn. Precies zoals jij eerlijk deelt. Daarom lees ik je stukjes ook zo graag. Je doet niet alsof. En juist daardoor merk je dat je zoveel om je kinderen geeft. En daar draait het om.

  • Reageer Wen. 10/02/2015

    Hahahaha, no worries. Ik word totaal niet negatief beïnvloed door jou en je hebt heerlijke stukjes dus voel je alsjeblieft niet verplicht 😮 om een balans te houden 😉 en schrijf gewoon lekker waar je zin in hebt, want het is toch altijd wel leuk! Respect! ^_^

  • Reageer kIM 10/02/2015

    Luf dit! Ik ben vooralsnog gezegend met een voorbeeldige beeb (sollie!) die ik volgens mij verdiend heb dankzij een zware zwangerschap en bevalling. Laat me ondanks dat altijd graag inspireren en schuddebuiken (dat gaat zo lekker met een post-zwangerschapsbuik) door je stukjes. Enne fijn dat er tenminste eerlijk over geschreven word, het is nooit alleen maar roze olifantjes, eenhoorns en regenbogen!

  • Reageer Nicole 10/02/2015

    Ik kom hier juist om weer even te lezen dat ik niet de enige ben die het moelijk vind. Dat ik niet de enige ben die het soms even niet meer weet.. Dat is gewoon een naar gevoel. 🙁

    Het komt goed. En dan lachen we om dit alles. Hoop ik dan maar.

  • Reageer Sylvia 10/02/2015

    Ik vind het wel verhelderend dat je ook de mindere kanten belicht, zeker als je het met humor weet te brengen. Hier nog geen ‘moet-ik-daar-wel-aan-beginnen-???’-gedachten door je blogjes in ieder geval 😉

  • Reageer Fatima 10/02/2015

    Ik wil een baby.
    *zoekt vent*

  • Reageer Anne 10/02/2015

    Haha! Bedankt voor je eerlijke perspectief Des. Doe mij maar meer van dit. Beter realistisch zijn. De ervaring zal wel voor veel mensen toch verschillen, maar ja, dat is in het algemeen in je leven het geval. Situaties zijn vaak niet vergelijkbaar, maar we kunnen op z’n minst eerlijk zijn over de situatie waar we in zitten, toch?

  • Reageer Kelly 10/02/2015

    Ik heb heel eerlijke vriendinnen 🙂 dus hoor de strubbelingen wel vaker. Soms gefrustreerd, soms al lachend verteld. We genieten daarvan. Want eerlijk, leuk om te horen dat je niet alleen bent of wat je kan verwachten, maar toch ook te grappig soms zeker, die verhalen over die kleine snotters 🙂 van op een afstandje.
    Of achteraf gezien. Met (eigen) kindjes lachen keeps you sane, en met beide voetjes op de grond! Dus ik lees en luister graag mee. Benieuwd waar ons klein aapje ons mee gaat verrassen.. En hoe wij erop gaan reageren! Voorlopig nog geen spijt van onze wener (heel soms maar hoor, dat wenen 😉 )

  • Reageer S. 11/02/2015

    Ik denk dat ik de omgekeerde beweging aan het maken ben.
    Als kind (ja, toen al) en als tiener HAATTE ik het idee moeder te worden. Ik vond moeders mislukkelingen. Behalve de mijne natuurlijk.
    Nu ben ik het zelf. En denk ik genuanceerder dan mislukkelingen en successtories. Ergens, en ik had NOOIT NEVER JAMAIS verwacht dat IK dat zou zeggen (en 9 van de 10 keer meen ik er ook – nog – niets van) is het het leven. Nooit tijd hebben voor jezelf. Iemand die elke dag woede-aanvallen krijgt. Dat je niet eens weet of het kind over tien jaar wel nog van je gaat houden.
    Dat je niet weet of het dit wel was.
    En of het goed komt.
    En of je de goede route wel genomen hebt.
    En dat het gras aan de overkant groener is, ja, dûh, dat staat vast – maar HOE doen ze dat toch? En waarom lukt het nooit zo goed bij JOU?

    En op mijn goede momenten denk ik: daarom vind ik andere moeders eigenlijk wel fijn. Want ze lijken allemaal wel getekend op hun manier, gegroeid, aarzelend, overleggend met zichzelf. Er zit reliëf in hun levens, en het moederschap heeft hen er opener over gemaakt, met gevoelens die, nu ze toch geen privacy meer hebben, ze beter lijken te kunnen delen en woorden die elke dag rijker worden.
    Overdrijf ik?
    Beetje, misschien.
    En toch. Er zitten echt meer verhalen achter de kinderwagens dan het me eerst toescheen.

    En soms, hé, temidden van de chaos en de onzekerheid, denk ik al eens:
    de kinderlozen. Hebben ongelijk.

    Dat IK dat ooit zou kunnen denken.
    Ik geloof het zelf niet.

  • Reageer Sytse 11/02/2015

    Hahahaha ik wil ook een kind. Maar, hoe kan ik m’n vriend nou eindelijk eens zwanger krijgen?

  • Reageer Whitney ♡ Whtnysworld 12/02/2015

    Ik vind het zo heerlijk om je stukken te lezen, lekker met humor erin.

  • Reageer Aïsha 16/02/2015

    Ouderschap is gewoon het mooiste en het moeilijkste van je leven in 1 pakketje verpakt en dat is je kind. Dus ja, je mag zeggen dat alles heel mooi is, maar ik vind dat er ook best realistisch naar gekeken mag worden. En dat doe jij!! Hoe mooi je zoons ook zijn, het is gewoon FAK-KING moeilijk op bepaalde momenten. Dus, Des. JE DOET T FANTASTISCH!

  • Reageer Marieke 25/02/2015

    Mooie blog Des! Ik wil heel graag kinderen over niet al te lange tijd (hopelijk), maar er zijn dingen waar ik best tegenop zie en waar ik me een beetje zorgen over maak. Zoals die veranderde relatie met je man, die vakanties die je eerder beschreef, gewoon dat je hele leven anders wordt en je nu nog geen idee hebt HOE anders.
    Maar idd, het lijkt me ook héél mooi, en dat weegt dan toch weer zwaarder!

  • Laat een reactie achter