Van 1 naar 2: ja of nee.

24/02/2015 - 12 reacties

PhotoGrid_1424780317867

LOML en ik hadden ons dus een beetje ehh vergist. Of nou ja eigenlijk hadden we niet gedacht dat het zo’n vaart zou lopen. En nu was ik dus *oeps* 8 maanden na Ed weer zwanger geraakt. Dat vond ik ergens ook weer meevallen, want Aaf Brandt Cortius was bijvoorbeeld 3 maanden na haar eerste weer zwanger.

Ik moest opeens denken aan een ex-collega van mij . Die had 4 kids. Tussen elk kind zat niet meer dan anderhalf jaar. Super druk en hectisch, maar ze zei wel dat de kinderen door het weinige leeftijdsverschil zich prima met elkaar konden vermaken.

Dat zeiden “ze”  ook allemaal tegen mij. “Dan worden het in ieder geval beste vriendjes!”. Is dat echt het grote voordeel? En is “super druk en hectisch” het enige nadeel?
Kortom: ben jij nu net bevallen en wil je weer meteen bovenop je man om een tweede te maken maar twijfel je ergens toch wel een beetje? Hier alle plusjes en minnetjes voor jou op een rij:

Minnetjes:

  • ja het is dus ERG druk en HECTISCH. Je hebt dus niet 1 kind, maar twee. Twee kindjes die nog vrijwel niets kunnen en geheel afhankelijk zijn van jou. Twee kindjes die van groeisprong naar groeisprong gaan. Hectisch. Druk. Slopend.
  • al in de eerste week alleen thuis met de kinderen moest ik het wel doen: 1 kind laten huilen. Leuk en aardig dat onze lieve Heer ons schept met baarmoeder & borsten, maar een paar handen erbij zou ook handig zijn. Kortom: ik zit soms Ed net in bad te doen, en Joep ligt in de box te huilen. Of Joep ligt net aan de borst te lurken, en op dat moment (en alleen op dat moment natuurlijk) wil Ed PERSE iets eten.
  • mijn ouders hebben bij mijn zusje gewacht tot ik 4 jaar was. Expres, zodat ik al wat zelfstandig was en dingen zelf kon doen. Dat kan Ed dus niet. Die kan zich niet zelf aankleden, douchen, of eten en hij kon zelfs die eerste maanden nog niet lopen.
  • in het ergste geval heb je echt super dikke pech en slaapt je oudste kind ook nog niet door. Ed gelukkig wel, niet vaak, maar in de regel wel. Fieuw.
  • 2 kinderen nog in de luiers = veel geld
  • en leuk die kinderwagen die ik kocht, maar ik heb nu meer aan een duo-wagen. Ook weer wat geld kost (gelukkig heb ik een draagdoek trouwens).
  • soms, niet altijd, heb ik het gevoel dat ik niet optimaal van Ed kan genieten. Omdat Joep echt nog een baby is en echt alle aandacht nodig heeft. Dat vind ik wel jammer (en extra sneu voor Ed ook)
  • denk ook aan je lichaam. Ik werd voor het eerst zwanger in 2012 en voor het laatst in 2014. Voor mij gevoel was die fase daartussen dat ik NIET zwanger was, maar heel even. Al die hormonen in je lijf, om maar niet te spreken om het vet hier en daar wat hangt…tja. Ik had net een beetje mijn oude lijf&conditie terug na Ed, toen ik dus weer zwanger werd van Joep.

De plusjes dan?

  • in het begin had Ed natuurlijk niets aan zo’n slapende baby, maar Joep kan steeds meer. Ik merk vooral de laatste weken dat ze steeds meer contact met elkaar hebben. Leuk contact. Veel naar elkaar lachen. Maar ook dat Ed bijvoorbeeld speelgoed naar Joep brengt, en Joep dit ook kan vasthouden. Zo vermaakten zich laatst voor wel een uur (!!!) lang op het speelkleed en kon ik dus even mijn dingetjes doen.
  • Ed is vrij klein voor zijn leeftijd, Joep is weer een monster van een baby. Ze hebben dus  vrijwel dezelfde kledingmaat. Ok, sommige truitjes van Ed zijn wel erg groot voor Joep, maar ach even de mouwtjes oprollen en klaar.
  • en dezelfde maat luiers hebben ze ook al. Ook dit scheelt.
  • “dan heb je het in ieder gehad”, zei mijn moeder. Of het echt een pluspunt is kan ik nu nog niet zeggen, maar ik kan me wel voorstellen dat als je veel kinderen hebt die niet zoveel van elkaar schelen, je daarna in ieder geval “klaar”  bent.
  • doordat ze niet veel qua leeftijd van elkaar schelen kun je veel dingen ook “overnieuw”  doen. Ik geniet optimaal van Joep als baby merk ik, omdat bij Ed alles zo nieuw voor mij was.
  • De gebroken nachten, de luiers, de groei sprongetjes: je zit er toch al middenin. Ik kan me voorstellen dat als er 3 jaar tussen je kinderen scheelt je net wat meer erin moet komen.

“Raad je het aan?”, vroeg een vriendin mij laatst. Eerlijk; ik zou het nu niet echt kunnen zeggen. Besef je in ieder geval dat het van 1 naar 2 kinderen sowieso erg druk wordt. Als je van 2 naar 3 of meer kinderen gaat zit je toch al in de drukte.
“Voorlopig” zeggen LOML en ik in ieder geval even: HO. STOP. Maar goed, dat zeiden we ook nadat we Badu in huis namen, en al vrij snel kwam Totoro. Met ons weet je dus eigenlijk nooit.

(Bovendien heb ik LOML een elftal beloofd. Ik moet dus nog even aan de bak).

Vorige post Volgende post

12 reacties

  • Reageer iooon 24/02/2015

    Als ik kijk naar mijn band met mijn broers dan ga ik voor niet te veel tijd er tussen. Hoewel dat ook weleens voor fikse botsingen zorgde. Met name in de puberteit.

  • Reageer Dionne 24/02/2015

    Mijn (middelste) zusje en ik schelen 15 maanden. Ook een gevalletje ‘oh oeps’ (alleen mijn jongste zusje is geen ‘oeps’ trouwens, maar goed anywayz) en wij hebben met z’n 3en wel heel veel gespeeld (jongste zusje scheelt 3,5 jaar met mij) maar ook heel, HEEL veel ruzie gemaakt (met middelste zusje dan, dat was een feeks).

    Tja. Alles heeft zo z’n voor- en nadelen denk ik. Voor je lichaam lijkt het me inderdaad niks (ik kan niet WACHTEN tot ik weer slank en fit ben), maar later is het ook wel weer praktisch omdat je redelijk snel uit de kleine kinderen bent en er dan toch 2 (of in het geval van mijn moeder 3) hebt. En mijn zusje en ik deden ook heel veel samen: muziekles, sport, zwemles, etc. Dat scheelt ook wel weer. Maar kinderen kort op elkaar is natuurlijk geen garantie dat ze het goed met elkaar kunnen vinden en als ze veel met elkaar schelen is het niet gezegd dat ze niks met elkaar hebben, dus ja.

    Dat waren een heleboel haakjes. Maarrehmm ja. Overigens, als ik nu bij mijn zusje (met peuter van 2,5 en baby van 2 maanden) langs ga ben ik toch wel HEEL ERG BLIJ dat er in mijn buik maar 1 zit. En het zijn allebei superleuke lieve kinderen, maar sjongejonge hee.

  • Reageer Nimke 24/02/2015

    Er zit precies anderhalf jaar en 1 dag tussen mij en mijn zus (ook een ‘ongelukje’), maar we hebben eigenlijk altijd nogal veel ruzie gehad 😉 Mijn broertje is 2,5 jaar jonger, en of het nu komt doordat er meer tijd tussen zit of dat het een jongen is, het is eigenlijk altijd goed gegaan! Ligt ws ook wel aan het geslacht van de kids denk ik… en de persoonlijkheden natuurlijk. Mijn zus en ik zijn overal nl. precies het tegenovergestelde in, van kleding, ochtend/avondmens, schoolvakken tot hobby’s ^^

  • Reageer Nicole 24/02/2015

    Als m’n vorige zwangerschap goed was verlopen (buitenbaarmoederlijke zwangerschap), dan zat er een leeftijdsverschil van 2 jaar en 4 maanden tussen. Perfect, als je het mij vraagt. Nu is het nog maar afwachten.

    Mijn zusje en ik schelen 4 jaar. Ik scheel met mijn jongste zusje en broertje 12 en 13 jaar. En ja, mijn broertje en zusje schelen net geen jaar. Ik heb deze drukte bewust meegemaakt en heb mezelf voor gehouden dit niet te willen later. Ik zei zelfs dat er tussen mijn kinderen ook minimaal 4 jaar tussen zou zitten. Nu is het inmiddels later en heb ik die 4 jaar leeftijdsverschil wel kunnen aanpassen.

    We gaan zien wat het leeftijdsverschil gaat worden. Zoals ik nu wel heb ervaren: ik heb het niet voor het kiezen. Haha.

  • Reageer Whitney ♡ Whtnysworld 24/02/2015

    Hihi een beeld wat me over een paar weken te wachten staat. Ben ook na ongeveer 8 maanden weer zwanger geworden van ons tweede kindje. Mijn zoon loopt al een tijdje echt een mazzeltje. Duo wagen twijfel ik erg over, kom nu al amper gangpaden door.

    • Reageer Dionne 25/02/2015

      Je hebt ook duowagens met 2 zitjes achter elkaar ipv naast elkaar, die vallen wel mee. Mn moeder heeft er zo een voor dr tachtigduizend (nah ok 3) kleinkinderen

    • Reageer Nicole 25/02/2015

      Phil & Teds duowagen!

  • Reageer Marlies 24/02/2015

    Ik heb er eentje van vier en een tweeling van 20 maanden. Hoewel het nog steeds erg druk is – wel al veel minder dan vroeger – denk ik soms, als vriendinnen van mij hun tweede zwangerschap aankondigen: haha, ik ben lekker bijna helemaal uit de baby en peuterfase en ik heb toch al drie kinderen. Ben zo blij dat dat – dankzij het feit dat het een tweeling was – op korterre tijd achter ons ligt dan wanneer ze per een zouden gekomen zijn. Binnenkort worden allerlei dingen weer mogelijk die door babies lang niet gekund hebben… Dus als je net als ik geen babymama bent, dan krijg je je kinderen volgens mij beter kort na elkaar:-)

    Mooi stukje trouwens, en prachtige foto’s!

  • Reageer Fatima 25/02/2015

    Ik denk zelf dat kort druk en hectisch aan het einde van de rit toch fijner is dan druk&hectisch-rust-druk&hectisch-rust

    De mensen die ik ken die min 4jaar hebben gewacht met de volgende klagen veel over het feit dat ze helemaal overnieuw moeten beginnen of dat ze alles weer nieuw moeten kopen of dat ze weer minder gaan werken enz.

    Ikzelf vind rond de 2jaar tussen de kinderen wel mooi. dan heb je een jaar kunnen ontzwangeren, nog wat maanden lol kunnen hebben en dan begin je mooi weer.

  • Reageer maaike 26/02/2015

    Tussen m’n dochter en zoon zit 16 jaar… ideaal… heb vaak een oppas in huis =D

    Ze was niet gepland maar retewelkom… hij was gepland bij mijn nieuwe liefde… maar het is niet ideaal hoor… Zij vind hem soms heel irritant… hij is vaak boos op haar omdat zij hem ook dingen weigert en hem straf geeft als ze alleen zijn en hij stout is of lelijk doet…

  • Reageer Weekend happiness sharing #1 - Bringing Happiness 13/03/2015

    […] Nu heb ik echt geen excuses meer.. nou ja, telt een huilend kind? Vast wel 😉 Mooi opsomming van plus- en minpunten van snel aan een tweede kindje beginnen. Een post zoals alleen Des die kan schrijven 🙂 […]

  • Reageer Lonneke 13/03/2015

    Er is voor alles wat te zeggen denk ik. Ik neig naar redelijk kort op elkaar, maar ja dat moet ook maar lukken natuurlijk.

  • Laat een reactie achter