Ik heb last van fomo

23/08/2015 - 9 reacties

Ik vroeg op FB waar ik nou echt over moest schrijven. Mommyblogs, zei Thamar (1 van de stoerdere mommy’s inclusief tattoo en rode lippenstift) en Mimi zei social media.

Ik volg dus niet veel mommy blogs. Dat doe ik een beetje uit zelfbescherming. Een typische mommyblog bestaat uit, naar mijn mening,  stukjes vol met clichés hoe mooi en fijn en lekker genieten het moederschap is inclusief vele foto’s van de kinderen (als je geluk hebt is er zelfs een foto bij van de eerste keer op de po inclusief inhoud. Ja, ze bestaan). Geen moederblogs voor mij dus, tot ik een tijd geleden MaandagDaandag ontdekte.

MaandagDaandag is de blog van Daan, die weer getrouwd is met Jan Rot. En samen hebben ze 4 kinderen. Vier, inderdaad ja. Niet zomaar kinderen, maar hele mooi kinderen. Die luisteren naar de naam Elvis, Rover, Wolf en Maantje Piet. Ja, die namen vielen mij natuurlijk ook al op.

Daan woonde eerst in dit prachtige huis, maar nu in Antwerpen. Waarschijnlijk ook in een prachtig huis, want Daan heeft stijl. Met een mooi dakterras waar ze regelmatig met het gezin op picknicken of lekker slapen in een tentje. De oudste dochter van Daan heet Elvis (!!) en blogt ook. En Elvis is het knapste 13jarige kind ooit. Ze draagt vintage, ze gaat naar de kunst (of toneel?)academie en ze is goed voor ruim 800 likes op Facebook.

Daan blogt niet heel bijzonder, ze maakt gewoon hele mooie foto’s en die zet ze dan online met een korte tekst erbij. Maar door die foto’s ben ik er wel van overtuigd dat Daan een supermoeder is. Met engelengeduld. Met een prachtig leven, met zo’n mooi en rijk gezin, en het is allemaal zo sereen en fijn en schoon .

Ja, dat doet social media met mij. Ik ben inderdaad zo’n persoon die bij scrollen door mijn Instagram denkt: wat een leuk leven toch. Wat een interessant leven met zoveel leuke dingen en leuke uitstapjes en wat is mijn leven saai vergeleken met hun.

Dat is niet het enige wat social media met mij doet. Ik beken maar meteen: ik heb dus ook last van fomo. Fear Of Missing Out. Angst om iets leuks te missen. Voorbeeldje? Laatst was de gay pride en de helft van mijn timeline schijnt er te zijn geweest. En ik, huismuts4life, kon alleen maar denken: ik wil er nu ook heen.  Ik wil nu ook op een bootje hossen met allemaal homo’s! Terwijl ik houd daar dus eigenlijk helemaal niet van. Ja, wel van homo’s hoor, maar niet van massa’s mensen. Maar door mijn timeline had ik dus sterk de behoefte om daar ook te zijn.

Ontzettend stom, dat weet ik ook wel. Want ik moet natuurlijk (en ben dat ook heust wel) tevree zijn met mijn eigen leventje. Zonder social media had ik dit gevoel waarschijnlijk niet eens gehad. En ik weet ook heust wel dat het online niet alles is wat het lijkt. We plaatsen natuurlijk alleen die mooie momenten online.

Ik schijn trouwens niet de enige te zijn bij MaandagDaandag. Bij haar FAQ’s staat zelfs de vraag “ Waarom altijd zo positief. Niet alles gaat toch van een leien dakje?? 
Waarop Daan antwoordt: “Ik vier het liefst de leuke dingen zo kan ik de minder leuke dingen beter aan”.
En dat is eigenlijk waar ook.

Vorige post Volgende post

9 reacties

  • Reageer Lenneke 23/08/2015

    Heel mooie afsluiter.

  • Reageer Mimi 23/08/2015

    Alsof ik het heb geschreven! Zo voel ik me dus ook vaak. Een Fomo. Ook al was ik bij GayPride, maar dat is meer dat t kan omdat ik om de hoek woon.

    Ik vind jou top!! En bij jou denk ik t ook weleens. Ja, echt waar.

    Cium.

  • Reageer Elsbeth 23/08/2015

    Ik zeg altijd tegen mijn vriend: ‘Kijk, dat is die met die knappe kinderen die altijd van die gezellige dingen doet’ als ik door mijn instagram zit te scrollen. M’n vriend zegt altijd iets van: dat is ook maar voor de foto. Maar dat geloof ik niet. Het zijn echt de coolste kinderen ooit. 🙂 Maar ze hebben vast ook wel eens ruzie. En herkenbaar wat je zegt hoor. Ik kan ook snel denken: oooh ik wil ook naar lowlands. En dan denk ik: oh nee. Ik dacht 5 jaar geleden, op mijn 15e lowlands: ‘ik vind dit helemaal niet meer leuk’ en toen ben ik eerder naar huis gegaan. Omdat het kamperen en niet slapen me opbreekt en omdat ik niet van mensenmassa’s houd :).

  • Reageer Lianne 23/08/2015

    Ik heb last van OCSI: Obsessive Compulsively Staying In.

    Hence, me thug life met avonden achter m’n laptop en RuPaul’s Drag Race en Bob’s Burgers en Milka Oreo. Anyway.

    Ik wil alleen even kwijt dat ik (en vast ook andere mensen) FOMO krijg van jou. Of in ieder geval, Future Fomo. Ik weet niet of ik kinderen zal krijgen, maar als ik naar jou kijk? Prachtige kids, superleuke vakanties met je gezin, lekker eten, superleuk met je kids naar het park, dan denk ik “wauw, zoals Des zou ik het later ook wel willen.”

    (En dan heb je ook nog zo’n leuk zusje man man man sommige mensen hebben ALLES zeg ik je)

    En bij jou weet ik ook dat het niet altijd allemaal leuk is, want als er iemand eerlijk is over het moederschap en alles ben jij het. En toch. Future Fomo.

    Snap je?

    Ik denk dat we allemaal een beetje Fomo krijgen van elkaar. Zo lang we het de ander niet kwalijk nemen en ons eigen leven ook nog steeds leuk vinden moeten we dat maar nemen zoals het is. 🙂

  • Reageer Danielle 24/08/2015

    Wat een slimmerd is die Daan, zit natuurlijk allemaal in die Daan… en oh… Elvis… ik ben fan! Ik ga me nu lekker vermaken met haar blog en wacht ondertussen af op jouw volgende stukje 😉

  • Reageer iooon 25/08/2015

    De FOMO is bij mij omgeslagen in een “ag thuis is ook best” waardoor ik nergens meer kom. Terwijl ik vruuuuuuger (lees: 10 jaar geleden) overal bij wilde zijn. Moest zijn ook.

  • Reageer Jenn 10/09/2015

    Ik had vroeger veel meer last van fomo dan tegenwoordig. Mooie afsluiter!

  • Reageer Rob 13/08/2016

    FOMO:
    Een soort oer-ruis of geroezemoes
    Een synaptisch gewoel
    Het onbehaaglijke gevoel
    dat er altijd ergens iets gaande is
    Dat ik altijd ergens iets mis

  • Laat een reactie achter