Kwam ie mooi op tijd.

14/08/2015 - 7 reacties

20150814_230539

Ik woon inmiddels alweer 4 jaar in dit huis. Het is een koophuis, nieuwbouw, in een hele leuke buurt, niet ver van alles wat je nodig hebt (de Lidl, de Hema, een groot park).

Het is best een apart huis, had ik dat weleens verteld? Mensen die voor het eerst bij ons thuiskomen snappen er niets van. “Apart zeg”, roepen ze dan, en we weten allemaal waar dat echt voor staat (oppassen dus als iemand tegen je zegt “he, je hebt een nieuw jurkje! Apart zeg! ).

De slaapkamers en badkamer vind je helemaal beneden, op de begane grond. Daar kom je ook binnen, tenminste wij dan. Je hebt daar namelijk ook de hal. Een verdieping hoger vind je de keuken en woonkamer. De keuken zit aan een “dek” waar je ook binnen kunt komen. Hier komt meestal visite binnen. Helemaal boven vind je het atelier en een dakterras.

Het is een heel fijn huis dus. Er komt veel licht in het huis, we hebben veel privacy en de fietsen en auto zitten “beschut”. Alleen dachten we er bij de koop niet zo over na hoe het zou zijn als je kinderen zou hebben. Kleine kinderen. Jongetjes. Monsters.

Opeens kleven er ook wel minpuntjes aan dit huis:

  • hoewel het een groot huis is, als in veel oppervlakte, vind ik de ruimte niet zo goed verdeeld. We hebben namelijk “maar” 2 slaapkamers. Geen probleem nu, aangezien Joep nog bij ons slaapt, maar wel een probleem als het straks 2 pubers zijn.
  • altijd een trap op als je thuiskomt. Dat betekent in mijn geval altijd 2x heen en weer lopen. Eerst met Ed naar boven. Hopen dat hij de boel boven niet afbreekt, dan snel naar beneden om Joep op te halen (hopen dat hij niet ondertussen in de wasmachine is gekropen oid). Als ik ook nog boodschappen heb gehaald moet ik nog een keer heen en weer, om die zware tas nog eens naar boven te tillen. Dit alles geldt overigens ook als ik wegga met de kids. Altijd 1 voor 1 naar beneden en ondertussen schietgebedjes dat niet een kind ondertussen kattenkwaad aan het uithalen is.
  • er is geen tuin. Wat ik geweldig vond toen we het huis kochten. “Oh nee, ik wil echt geen tuin hoor, veel te veel onderhoud” riep ik keihard. Maar 3 jaar later heb ik dus 2 actieve jongetjes die alleen maar wil bewegen en die ruimte juist in de zomer nodig hebben. Ja, we hebben een dakterras, maar nu veel te warm. Daarnaast moet ik dan alsnog trap op en trap af voor flesjes, luiers of stukjes fruit.
  • het atelier is een hele mooie ruimte, maar we doen er eigenlijk niets mee. Zonde dus. We hebben er de boekenkast en de computer en een slaapbank, en de was hangt er te drogen. That’s it. Sommige mensen opperen om er een extra slaapkamer van te maken maar ik vind dat niets: niet op dezelfde verdieping slapen als je kindjes.
  • geen schuur. Fietsen staan dus altijd buiten (maar gelukkig wel vrij beschut).

En je zult natuurlijk altijd zien: opeens zie je alleen die minpuntjes. En ga je ook leven naar die minpuntjes. En zit je opeens op de bank, in je eigen huis en denk je: dit voelt eigenlijk helemaal niet als thuis. Terwijl we het er natuurlijk wel mee moeten doen, in ieder geval de komende 3 jaar zeker nog. Dus hebben LOML en ik besloten om gewoon te gaan omdenken, jawel. Want het blijft bovenal een mooi huis, ons huis. En in plaats naar die minpuntjes te kijken gaan we nu gewoon proberen creatief met de woning om te gaan. De indeling van de woonkamer veranderen. Een nieuwe bank. Een grote parasol voor op het dakterras en een klein zandbakje voor de kids. En zodra Joep een beetje doorslaapt maken we er een mooi jongenskamer van, met stoere posters en weg met de commode die we toch nauwelijks gebruiken. Het atelier willen we nu geheel afsluiten (hij is nu open), zodat het een gesloten ruimte waar we dingen kunnen opbergen.

Kortom: de Ikea gids kwam op juiste moment in de brievenbus.

Vorige post Volgende post

7 reacties

  • Reageer Maaike 15/08/2015

    Kan je geen slaapkamer maken van het atelier???

    • Reageer Des 15/08/2015

      dat kan, maar ik slaap dus liever op dezelfde verdieping als de kids.

      • Reageer Gaby 15/08/2015

        Maar als ze puber zijn, en allebei hun eigen kamer willen, zou dat wel kunnen toch ? Dan heb je ook het probleem van te weinig slaapkamers opgelost 🙂 zo deden ze het bij mij ook, op mn 12e kreeg ik de zolderkamer als slaapkamer (eerst deelde ik een kamer met mn zusje) en ik vond het fantastisch!

  • Reageer Nicky 15/08/2015

    Verlies de liefde voor je prachtige huis niet! 😉

  • Reageer Nicole 15/08/2015

    We zijn ook allemaal maar verwend.. Kindjes kunnen ook lekker samen slapen. Tenzij het monsters zijn natuurlijk, hahaha.

    Het bewijst trouwens maar wel weer dat je anders gaat denken zodra je kindjes hebt gekregen. Wanneer het tijd is, een mooie gezamenlijke slaapkamer maken. Ik sliep vroeger ook samen met mijn zusje. Mijn schoonzusjes hebben samen geslapen tot eentje het huis uit ging. Soms werkt het gewoon echt niet en soms is het juist de meest geweldige uitkomst EVER! Beter slapen, samen wakker worden en samen spelen en papa en mama nog even laten slapen. It’s worth give it a try! 😀

  • Reageer tiaa 15/08/2015

    Als jongens puberen en uitgaan, is een bovenslaapkamer denk ik wel ideaal. Geen lawaai en doorslapen! Maar ocharme voor de tuin, pluspunt is wel dat je geen last hebt vn grasinsecten. Bah!

  • Reageer iooon 15/08/2015

    Ik snap dat, niet op dezelfde verdieping slapen. Wij hebben al wat huizen aan ons voorbij laten gaan om die reden. Maar ik ben ook weer voorstander voor het samen laten slapen (tot bepaalde leeftijd) want dat schept wel een goede band in mijn ogen. Ik en mijn broers hebben ook lang op 1 kamer geslapen.

  • Laat een reactie achter