met een ww erop

21/09/2015 - 4 reacties

Ik heb iets belangrijks geleerd de laatste tijd: ik ben niet mijn relatie.

Dat klinkt voor sommige mensen misschien heel logisch, maar voor mij was dat tocht echt een eye opener. Ik ben, van kleins af aan, helemaal verliefd op de liefde. Ultieme sprookjesliefde. Zoals je die in Disney films ziet. Zo’n man die alles voor je doet, die continue verliefd naar je kijkt, die je altijd complimenten geeft. Zo’n soulmate waarmee je altijd op 1 lijn zit, waarmee je nooit ruzie hebt, of tenminste niet vaak, en als je het wel hebt, dan is het snel vergeven en vergeten en uiteraard met stomende sexy goedmaaksex. En natuurlijk minimaal 4x per week en altijd spannend en je hebt altijd zin.

Kortom: ik geloofde, zoals mijn beste vriendin R dat zei (en dat mag ze want dat doen goede vriendinnen, je een spiegel voor zetten) in een sprookje. “Des, je moet wakker worden en in het echte leven komen”, zei ze.

Door dat beeld geloofde ik ook heel erg dat ik De Perfecte Vrouw moest zijn. Altijd. En perfect, dat ben ik niet natuurlijk. Dat moest ik worden. En zo heb ik mij de laatste jaren heel erg geïdentificeerd met mijn relatie met LOML.  Zolang de relatie maar goed was (en ik dus de perfecte vrouw was) ging het goed. Oftewel: ik probeerde mijn geluk heel erg uit de relatie te halen. Mijn relatie, en LOML.

LOML heeft het mij vaak moeten uitleggen. Ik als individu ben een uniek persoon en moet mijn geluk uit mijzelf halen. Niet van hem of iemand anders.
Ik ben niet mijn huwelijk.
Ik ben Des (en leuk genoeg).

Ergens in juli, op vakantie, besefte ik het opeens echt. Of nouja: ik snapte het steeds beter, maar toen kwam het echt binnen. Ik ben dus niet mijn relatie. Ik sta los van mijn relatie.
En dat voelde dus, voor het eerst,  echt heel bevrijdend.

Deze week merk ik dat ik op 1 of andere manier afscheid neem van het beeld van de liefde die ik had tussen LOML en mij. Dat klinkt heel zwaar. Maar ik ben de laatste tijd heel gefocust op mijzelf en daardoor merk ik weer hoe gefocust ik was op mijn relatie. Ik ben niet verdrietig, maar bij afscheid nemen hoort toch ook een beetje verdriet. Ik voel me nu meer zoekende hoe ik de liefde dan wel zie, maar ik heb wel alle vertrouwen in dat dat bepaalde beeld wel komt.

Een paar dagen geleden schreef ik dit stukje, waar de vraag voorbij kwam wat ik anders had willen doen in mijn liefdesleven.
Dat dus: dat je je geluk nooit in een ander moet zoeken, maar altijd in jezelf.

Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Aïsha 21/09/2015

    Amen to deze! En hoe jij de liefde dan wel ziet komt heus. Geen twijfel mogelijk bij jou!

  • Reageer Mirte 21/09/2015

    Goed stuk Des! Ik kom er ook steeds meer achter dat ik geluk uit mezelf moet halen en mezelf daarom ook dingen moet gunnen. Moeilijk!!!
    Afscheid nemen kost tijd maar ik weet zeker dat jij je weg wel vind in hoe je liefde dan wel ziet! Xx

  • Reageer Maris 21/09/2015

    Toevallig zat ik laatst in de auto en bedacht ik me dat iemand mij ooit vroeg waar ik gelukkig van werd. Ik noemde allemaal mensen en dingen van buitenaf op. Mijn geluk hangt dan aan zijden draadje werd gezegd. Snapte ik niks van. Want zonder die externen en die mensen was het leven toch gewoon niet gelukkig? Bedacht me van de week in de auto dat ik tegenwoordig echt gelukkig word van mijn eigen dingen. En het geluk veel meer in mijzelf ben gaan vinden. Moest daar weer aan denken toen je vd week er al een lijntje in je opsommingen van liet vallen. Het is goed om het geluk in jezelf te vinden. Al de rest eromheen is ook mooi en gelukmakend, maar moet niet bepalend zijn (of het enige). Lang verhaal, maar denk dat het wel vergelijkbaar is met jouw verhaal. Wees maar gelukkig met jezelf, je eigen leven en liefde. Dan komt de rest allemaal vanzelf zoals jij dat wil hebben.

  • Reageer Marloes 24/09/2015

    Mooi stuk! En als je zoveel met jezelf bezig bent en hoe je alles ziet, dan komt dat beeld van die liefde vast ook vanzelf. Oh, en geheel off-topic, maar ik zie net je nieuwe lay-out en wat is hij mooi, het ziet er echt goed uit!

  • Laat een reactie achter