who run the world…laat maar.

16/09/2015 - 11 reacties

IMG_20150915_142751

Gisteren las ik de Fabolous Mama. Ja sorry, ik was in de Bagel&Beans, ik was alleen en wou iets te lezen hebben en nou ja: ik ben nou eenmaal fab en ik ben nou eenmaal een mama dus ik pakte het blad maar.

Erin stond een stuk van Sheila Sitalsing. Het ging over het “tinkerbel-syndroom”, iets waar wij vrouwen nogal aan lijden. We maken ons kleiner dan we zijn. We durven niet te laten zien dat we ergens  kennis over hebben, en als we dat al doen dan komen we als arrogant over. Op werk willen we vooral niet te hard overkomen, anders ben je een bitch. Niet alleen bij mannen, maar ook bij vrouwen. En een bitch zijn, dat willen we niet. We willen aardig gevonden worden, heel graag. En bescheiden zijn. Niet voor niets vinden vrouwen bijvoorbeeld een gesprek om over je salaris te onderhandelen moeilijk. Ja, omdat het dus voor onszelf is. Onderhandelen voor anderen, dat kunnen vrouwen weer wel erg goed.
Voor al die vrouwen met het “tinkerbel-syndroom” bestaan er dus vele cursussen en workshops. Hoe je meer voor jezelf opkomt, bijvoorbeeld. Of hoe je je mannetje (..) staat op de zaak. Hoe je je niet zo bescheiden kunt opstellen.
Sheila stelde terecht de vraag: waarom moeten wij vrouwen ons aanpassen? Waarom bestaan al die cursussen wel voor de vrouw, maar bestaat er geen cursus voor de man “hoe kan ik mij eens aanpassen voor de vrouw, al is het maar 1x” ?

Ik moest opeens denken aan een presentatie die ik 2 jaar geleden volgde.

Het was op het kinderdagverblijf van Ed, en het ging over het verschil tussen jongens en meisjes. En eigenlijk vooral: hoe je als moeder je zoon het beste kunt opvoeden.

In de zaal zaten vooral heel veel moeders. LOML en nog een man waren de enige vaders. Een pedagogisch medewerker legde uit dat stoeien heel normaal is onder jongens. Zo vechten ze uit wie er de baas is. Dat schijnen ze belangrijk te vinden. Als peuter, kleuter, op school, later op werk of in de discotheek. Dat moet je dus gewoon laten gaan, zei de pedagoog. En als moeder moest je er echt niet tussen gaan zitten. Nee, echt niet doen. Laat ze lekker een potje vechten. Een moeder stak haar hand op “ja, nou ja, misschien een rare vraag hoor (zie..tinkerbel syndroom..) maar wat nou als ze elkaar pijn doen? Wat nou als ze tegen een vaas aankomen ofzo…waar ligt nou de grens?”. Nou nee die is er dus niet, zei de pedagogisch medewerker. Dat maken de jongetjes zelf wel uit. Wij moeders moesten dat vooral niet doen.

Kortom: kennelijk wordt het al van kleins af aangeleerd.  En wij moeders wordt ons sterk aangeraden om ons aan te passen aan onze zoons. Waar was de presentatie voor vaders; hoe om te gaan met je dochters? Die werd dus niet gegeven.

Als je mij vraagt of ik nou een feminist ben: ik weet het niet. Ik ben voor gelijke rechten voor de man en vrouw, maar besef me ook dat mannen en vrouwen niet gelijk zijn (maar wel: gelijkwaardig).

Ik weet wel dat ik soms heel moe wordt als vrouw in een wereld wat nu 2016 nog steeds gedomineerd wordt door mannen. Ja, ook in Nederland. En ik word ook moe van hoe wij vrouwen (ik ook) dat stand inhouden. Kijk naar dit stukje wat ik laatst geschreven had: niet LOML past zich aan door het initiatief te nemen door er ’s ochtends uit te gaan, nee ik pas me aan door dingen aan hem te vragen.

Ik wil Ed&Joep leren, naast ergens groeten als je binnenkomt, mensen aanspreken met U en dankjewel zeggen, dat het niet erg is om je als man aan te passen aan de vrouw. Dat het soms nodig is zelfs om iets te laten werken.
Het is iets kleins misschien en er zal in mijn twee monsters vast ook een sterke man-gen zitten (getuige hun vader), maar het begin is er.

ps: ja ik weet het. Er zullen zat vrouwen zijn die wel stoer durven te zijn, en er zullen ook zat mannen zijn die zich wel weten aan te passen aan de vrouw. Ik wil bij dit stukje niet alle mannen en vrouwen over 1 kam scheren maar ik wil wel realistisch zijn. Dat ik nu 2015 nog steeds het gevoel dit stukje te moeten schrijven zegt genoeg dat er helaas nog genoeg vrouwen zijn die zich wel in dit stukje herkennen.

Vorige post Volgende post

11 reacties

  • Reageer kIM 16/09/2015

    Hmmm, lastig… Ik vermoed dat het deels komt omdat we op een andere manier (op-)groeien. Vrouwen ontwikkelen zich meer op persoonlijk vlak, misschien omdat wij meer (lichamelijke) veranderingen voor onze kiezen krijgen en daardoor ook beter gewend zijn ons continu aan te passen? Mannen zijn als jongetje gewend dingen te maken of vernietigen, plus dat ze mijn inziens meestal het voor wat hoort wat principe hanteren, waardoor ze op werkvlak groeien en bloeien (want financiële beloning), maar op persoonlijk vlak struggelen want wat valt daar te winnen? Maar hey, wij zijn maar vrouwen, dus wat weten wij ervan?

  • Reageer Muts. 16/09/2015

    Er is geen twijfel over mogelijk dat je feminist bent!

  • Reageer Olga 16/09/2015

    Dus eigenlijk is het best wel eng dat ik als moeder het volledig in de hand heb hoe mijn zoon later wordt/kan worden. Weet je dat ik daar nog helemaal niet zo erg bij stilsta? :\

  • Reageer Lin 16/09/2015

    Als je voor gelijke rechten van mannen en vrouwen bent op politiek, sociaal en economisch vlak (etc) dan ben je per def een feminist.

    Mooi stukje Des.

  • Reageer Fatima 16/09/2015

    Laten we ook eens duidelijk zeggen dat het niet erg is om jezelf een feminist te noemen. Om de een of andere reden hebben mensen daar altijd een beeld bij van bh-verbrandende vrouwen die schreeuwen dat ze zich prima zonder man kunnen voortplanten -_-.

    Dus
    A) feminisme is normaal

    Wat betreft het onderwerp:
    Ik denk net zoals jij dat eenieder gelijk is maar niet gelijkwaardig. Door genen en hormonen zullen er verschillen zijn tussen jongens en meisjes. Maar ik kan mij gewoon niet voorstellen dat alle verschillen daaraan te wijten zijn. Een kind is toch een leeg blad bij geboorte? Voed een jongen volgens de meisjesrolpatroon en het zal zich toch echt gaan gedragen als een meisje.
    Over de hele wereld zijn er verschillen binnen de groepen jongens en binnen de groepen meisjes. Een jongen groeit in Rusland, Italie en Nederland anders op.

    Dus het grootste verschil zit toch echt in de socialisatie. Wij verpesten jongens en meisjes door dingen te zeggen als:
    Wat huilt hij hard, ja een jongetje hé.
    Goh meisje niet zo hard praten dat doen meisjes niet.
    Aah liefje hier heb je een speelgoedstofzuiger of speelgoedzwaard kado -_-

    En het is niet alleen de ouders hoor!! Maar gewoon alles en iedereen, onze hele cultuur is gebouwd op die genderpatronen/verschillen. Verschrikkelijk verstikkend soms.

  • Reageer Fatima 16/09/2015

    Dit is dus echt mijn favoriete onderwerp hé.
    hahahahaha

  • Reageer Gaby 16/09/2015

    Ooooo dankjewel voor dit stukje. Het is PRECIES het zetje dat ik nodig had om vanaf nu gewoon altijd te zeggen: ja ik ben feminist. Sinds een jaar lees ik veel over het feminisme en denk ik er ook veel over na. Ik wilde eerst nooit zeggen dat ik feminist was, om de vervelende associaties die ik daarbij heb; vrouwen die roepen dat mannen en vrouwen hetzelfde zijn, die klagen over álles, die agressief zijn…. ik had ook gedachtes als; ‘als het echt gelijk moet zijn, waarom is het dan féminisme en niet húmanisme’ etc.

    maar jij hebt me echt met dit mooie stukje die laatste duw gegeven.
    Het zou ‘humanisme’ heten, als we op dit moment in een gelijke wereld zouden leven. Maar dat leven we niet. Dus heet het feminisme, net zolang totdat het woord feminisme niet meer nodig is.

    Jezelf geen feminist durven noemen, dat is toch eigenlijk ook een beetje last hebben van het tinkerbell-syndroom?

  • Reageer Bien 16/09/2015

    Goed stukje. En mooi voornemen om je kinderen dit bij te brengen.

    Trouwens, durfde je zomaar met pen te tekenen in het tijdschrift van de B&B? 😀

  • Reageer Paula 16/09/2015

    Des, ik ben een lurker maar wel 1 die met enige regelmaat je stukjes doorstuurt naar vriendinnen van me. Je slaat namelijk zo vaak (net als nu) de spijker op z’n kop!

  • Reageer Lotte 17/09/2015

    Hier ook een lurker. (Al jaren?!) Maar wauw dit stukje zet me zo aan het denken. Hoewel ik ‘feminisme’ op de een of andere manier (net als anderen blijkbaar) een negatieve bijklank vind hebben, kan ik me erg vinden in wat je geschreven hebt. En ik vind het een eye-opener (wat is hier een goed Nederlands woord voor trouwens?). Dankjewel hiervoor. X

  • Reageer Iris 18/09/2015

    Bedankt voor dit mooie stukje.

    Inderdaad, mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig, maar niet gelijk – daarom lees ik graag jouw blog en mijn man tsja wat lezen mannen eugenlijk???
    Onvoorstelbaar dat we de helft van de populatie zijn en de dienst niet voor de helft uitmaken. Hopelijk verandert dat nog eens!

  • Laat een reactie achter