Papa voor en papa na.

14/10/2015 - 6 reacties

20151014_144245

Weet je nog toen je als puber smoorverliefd was op die spetter uit de bovenbouw van de middelbare school maar hij jou niet zag staan? Vergeet deze pijnlijke afwijzing, want weet je wat pas echt een afwijzing is?
Je 2-jarige zoon die alleen maar om “papa” roept.

In die fase zit Ed de laatste tijd. Ik sta ’s ochtends vroeg op om met mijn brakke kop hem uit bed te halen, en wat krijg ik als dank? Geen “he mama, leuk om je te zien!”. Nee ik krijg dramatisch gehuil en geroep om papa. “Ja, maar ik ben er nu”, zeg ik dan.
“Nee! Papa! Papa ophalen!”.
En een hele goedemorgen.

Das niet alles. Papa moet tegenwoordig alles voor Ed doen. Hem optillen, zijn thee maken, zijn luier verwisselen, hem op bed brengen, zijn mandarijntje pellen, en ook de knuffels van Ed zijn tegenwoordig alleen voor papa. Het enige waar ik goed voor ben is eten maken. En om te liggen op de bank zodat Ed op mij kan springen.

Laatst huilde hij ergens om en toen wou ik hem troosten en toen riep hij weer om papa. En ja, dat doet dus best een beetje pijn. Heel erg. Ik voelde me dus gewoon echt verdrietig om zo’n afwijzing van mijn 2 jarige spetter. Β Het is een fase roept LOML dan. Het is zo weer over! Straks roept hij weer gewoon om jou.

Ja, ja. Ik geloof er niets van. En stiekem vindt LOML deze fase heust wel leuk. Maar mijn wraak komt nog wel. Als het toch continue papa voor en papa na is, dan mag papa later ook Ed ophalen van de discotheek. Of zijn kots opruimen als ie dronken thuiskomt. Of naar school als ie weer eens heeft fikkie gestoken.

Nee. Ik wil dat eigenlijk allemaal gewoon doen. πŸ™

 

 

 

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Laura 14/10/2015

    Even boerenverstand, ik weet niks van kinderen … Ziet jouw zoontje jou vaker dan zijn vader? Omdat-ie misschien meer uren werkt bijvoorbeeld? Dan ben jij denk ik het vanzelfsprekende stuk vaste meubilair dat er toch altijd wel is, wat er ook gebeurt, terwijl hij zijn vader nog in wil palmen … Dus eigenlijk is het een compliment van je zoon πŸ˜‰

  • Reageer iooon 14/10/2015

    Ik heb die fase volgehouden tot mijn puberteit. Tot grote ergernis van mijn moeder. Maar zonen worden altijd moederskindjes toch? Toch?

  • Reageer Nicole 14/10/2015

    Geloof me, het is inderdaad een fase. Die vaker voorkomt en weer gaat. Dadelijk denk je: ‘zeg, kun je niet even aan je vaders been gaan hangen?’

  • Reageer Paul 19/10/2015

    In de pubertijd trekken jongens vaak weer naar hun moeder toe. Ze testen hun flirttactieken eerst op moeders namelijk πŸ˜‰

  • Reageer Marieke 20/10/2015

    Jongens zijn vaak moederskindjes toch? πŸ˜‰ Er komt vast weer een tijd dat je ervan baalt dat ie alleen maar om mama roept, hihi.

  • Reageer Ikram 22/10/2015

    HΓ©hΓ© tja fases zekers? πŸ™‚ Komt wel weer goed! Ik moest wel lachen om dat laatste paragraafje πŸ˜‰

  • Laat een reactie achter