wat is dat

29/11/2015 - 6 reacties

IMG_20151127_180004

In het begin is het nog leuk. Aandoenlijk zelfs, heel schattig, erg lief. Je antwoordt dan nog netjes, en uitgebreid want als ouder denk je: mijn kind is graag nieuwsgierig, dus ik ga goed uitleggen wat het precies is zodat mijn kind van 2 jaar oud straks de beste en meeste woordenschat van de hele peuterspeelzaal heeft.

Dat is een eikenboom. Dat is een roos. Dat is een besje. Dat is een bordje waarop staat dat je voorrang moet geven. Dat is een stoplicht. Dat is het knopje voor het stoplicht. Dat zijn haaietanden. Dat is een gewoon paaltje. Dat is een lantaarnpaal. Dat is een hek. Dat is het afvalpasje. Dat is een stang. Dat is een wiel.

Later vind je het ook leuk voor jezelf, omdat je ook moet nadenken hoe iets nou eigenlijk heet. Je noemt het maar “een uitdaging” voor jezelf, en je maakt er een spelletje van met je man. “Wat denk jij wat dit is, he wat is dit nou, toevallig dat we het altijd gebruiken maar niet eens weten wat het precies is, google eens?”

Vervolgens wordt het gewoon bloed irritant. Om bij elk kleine ding wat hij ziet te moeten horen “wat is dat” en het moet zeggen. En niet 1x, nee gerust een paar keer achter elkaar.

Wat is dat mama?
Een trein.
Wat is dat mama?
Een trein.
Wat is dat mama?
Een trein, nog steeds is het een trein Ed.
Mama, wat is dat?
EEN TREIN, EEN TREIN, HET IS EEN TREIN, EEN TREIN!!

Als ouder denk je nog “oh ik heb toch zo’n wijs kind, wat leuk dat hij alles wil weten, misschien wordt het wel een hele belangrijke professor en wint hij ooit de nobelprijs met veel geld waarmee hij zijn oude moedertje mee kan verwennen”, later denk je “laat die nobelprijs maar zitten en please please hou op met vragen, please!”

LOML liet mij net weten dat Ed naast het gebruikelijke “wat is dat” ook vroeg “maar waarom dan?”.

Jongens, schiet mij maar lek.

 

 

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Wen. 29/11/2015

    ‘T is dat, doettie, wrommmmm dan? Ik kreeg even een flashback naar mezelf 😉
    Veel geduld toegewenst! 😀

  • Reageer Nicole 29/11/2015

    Of hoe vind je deze:
    Mama?
    Ja?
    ….
    Mama?
    Ja?
    …..
    Mamaaaa?
    Jaha?
    …….
    Mama?
    Jaaahaaaa?
    …..
    Mama?
    JA!?
    …..

  • Reageer Dionne 29/11/2015

    Ja ehhh toch maar geduldig blijven antwoorden. Voor je eigen bestwil: https://youtu.be/1oRcGBG7oww

  • Reageer Pien 29/11/2015

    Hier is het momenteel de fase: ‘maar mama’ en dan komt een heel ikwilnietnaarbed verhaal ikwitnieteten verhaal of wat dan ook. Maarmama maarmama maarmama!!

  • Reageer kIM 29/11/2015

    Oi, ik word nu soms al gestoord van samen duizend keer van voor naar achter een boekje lezen. En dan maar met dat vingertje overal op tikken wat mama moet benoemen en wanneer dat niet meer volstaat zelf maar mijn vinger dirigeren. Af en toe vrees ik dat ik een 1jarige dictator aan het grootbrengen ben, of een autist in de dop (niks mis met dat laatste). Hopelijk is hij er klaar mee tegen de tijd dat hij twee word en volzinnen kan uitspreken. I feel your pain!

  • Reageer iooon 01/12/2015

    Tot nu toe wordt er hier in huis nog niks gevraagd, enkel gewezen. En dan kan ik nog af en toe doen alsof ik het niet zie. 😡

  • Laat een reactie achter