Balans

22/12/2015 - 6 reacties

9ffffadb34097c648c038be64eedc1f2

Er zijn grote verschillen tussen LOML en ik. Hij is man natuurlijk, ik een vrouw. LOML is geduldig, ik ben ongeduldig. LOML is traag met beslissingen nemen, ik hak binnen 10 seconden de knoop door. Ik ruim meteen alles op,  LOML laat zijn koffer gerust een paar weken staan voordat hij hem opbergt. Qua opvoeden is het zo dat LOML angstig is en ik niet.
Ik wil eigenlijk zeggen: LOML is overbeschermend (hij zou nu zeggen dat ik overdrijf) en ik, ik ben gewoon makkelijk.

Als ik mezelf zou moeten beschrijven als moeder dan zou ik zeggen: mooi, knap, sexy, slim en makkelijk. Niet bang. Waar misschien een andere moeder het zou uitgillen zodra haar zoontje op de rand van de bank staat/zit, zeg ik niets. Als je valt, val je maar denk ik altijd en gewoon weer opstaan. Zo gaat dat in het leven. Als Ed en Joep met elkaar stoeien laat ik ze ook altijd even gaan. Jullie worden later mannen en dit is hoe het gaat dus sla elkaar maar lekker in elkaar en zoek uit wie de sterkste is. Nouja, dat denk ik niet echt hoor, maar stiekem een beetje wel.

LOML zou dat nooit doen. Die zou allang ingrijpen. LOML vindt het al snel te koud om naar buiten te gaan (“straks worden ze ziek”), ik denk al snel: van ziek zijn worden ze groot. LOML staat vooraan om een balletje uit Joep zijn handen te trekken “straks doet hij het in zijn mond en stikt hij erin”, ik kijk even naar het balletje, constateer dat het ding te groot is om in te verslikken dus laat hem er lekker op kauwen.
Ik liet eens een filmpje aan LOML zien waar Ed en Joep de glijbaan op gingen. “Oh, laat je Joep alleen de trap op gaan?”, vroeg LOML. Ja hoor, zeg ik dan, dat kan hij makkelijk en het is een trap met 3 treedjes.

Je bent zo angstig, er gebeurd niets, vertrouw ook eens op mij als moeder, wil ik eens keihard roepen tegen LOML in een kwade bui waar ik zijn overbescherming ontzettend irritant vindt. “Waarom ben jij zo laks?!” roept hij dan keihard terug.

Soms denk ik: ben ik niet te laks? Ben ik niet te makkelijk? Zou ik niet wat meer zo’n moeder moeten zijn die het uitgilt “PAS OP, PAS OP! NIET DOEN!”. Met 2 jongens zou ik dan geen stem meer over hebben want dan zou ik dan de hele tijd moeten roepen.

In goede gevallen denk ik: ach het houdt elkaar mooi in balans. Zo’n vader die wat overbeschermend is en zo’n moeder die het wat luchtig en makkelijk houdt. Dat kan alleen maar goed zijn en dan worden Ed & Joep helemaal twee superjochies.

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Lin 22/12/2015

    Ik denk dat jij het goed doet hoor Des! Mijn moeder was ook zo makkelijk, mijn vader heel beschermend. Die kwam me zodra het donker was nog ophalen bij de bushalte (300m verder) in het meest rustige dorp ooit. Ik weet zeker dat ik daardoor wat bang aangelegd ben geweest in t donker en op straat. Maar misschien ook wel goed voorzichtig. Balans lijkt me goed!

  • Reageer Rachel 22/12/2015

    Mijn moeder was, en is, nog steeds heel angstig terwijl mijn broertje 19 is en ik bijna 22. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik me er aan ga irriteren. Wat mij betreft doe jij het goed hoor! Gelukkig zijn mijn broertje en ik niet bang aangelegd en was mijn vader net zo vrij als jou. Dus ik zou lekker bij je eigen manier blijven 🙂

  • Reageer Kleine Atlas 22/12/2015

    Ik heb je stukje waar je naar linkte nog eens gelezen, wat schrijf je toch tof en makkelijk! Ik ben ook geen bange moeder, niet voor valpartijen en ook niet voor sociale toestanden (volgende week gaat hij naar school, ik ga er los vanuit dat dat na een paar dagen prima zal verlopen en zo niet, dan zien we wel weer). Ik denk dat het beter is zich te beperken tot de echt essentiële dingen en daar dan ook consequent in te kunnen zijn. Bij ons is dat op dit moment:

    * kind nooit alleen op terras laten (we wonen op de 2de verdieping én ik zie mijn kind door het huis slepen met stoelen, dus ik vertrouw het niet)
    * kind niet alleen in keuken laten (idem)
    * kind niet alleen aan electriciteit laten (volgens mijn moeder het enige waar wij ooit een tik voor kregen van haar en op dit moment een fascinatie van het kind)

    Er is een tijdje geweest dat ik erg bang was voor mensen die mijn kind kwaad zouden kunnen doen (het nationale Belgische trauma). Toen besefte ik ten volle hoe kwetsbaar kinderen én ouders zijn. Maar ook daar heb ik nu geen overdreven angst meer voor.

    • Reageer Des 23/12/2015

      thanks voor de compliment! en die essentiele dingen waar je consequent in moet zijn lijken mij ook hele logische dingen hoor!

  • Reageer Kleine Atlas 24/12/2015

    🙂 Ik heb sommige dingen mezelf moeten aanleren, zo gerust was ik als moeder dat eerste jaar (‘nee, ik laat de baby van 3 weken wel even op bed liggen terwijl ik naar de wc ga, baby’s kunnen zich toch nog niet omdraaien?’).

  • Reageer Marieke 30/12/2015

    Haha, bij de meeste stellen die ik ken is het andersom; moeder overbeschermend en vader lekker laks.
    Volgens mij is het inderdaad gezond om van allebei een beetje te hebben, jullie doen het hartstikke goed!

  • Laat een reactie achter