oh jullie nederlanders, i love jullie

21/01/2016 - 12 reacties

RASIESME

 

Ik schreef 5 jaar geleden eens een stukje over het feit of ik me nou meer nederlands of indonesisch voel. Dat wist ik toen niet echt. Inmiddels ben ik 32 jaar en ik weet het nog steeds niet.

Ik weet wel dat ik toch altijd meer trek naar allochtonen. Veel allochtonen onder elkaar hebben dat.  Ik vind het zelf altijd grappig om te zien tijdens het WK voetbal. Dan zie je al die voetballers naar hun hotel lopen en altijd zie je de donkere spelers bij elkaar.

Hoe goed ik ook ben met nederlandse mensen, er is toch een soort klik die ik heb met allochtonen. Een klik, een stukje overeenkomst die ik moeilijk kan uitleggen aan Nederlands, hoe openminded ze ook zijn. Er blijft een stukje wat ze niet van mij begrijpen (en ik niet van hen).

Zo begrijp ik nog steeds niet echt die directheid van Nederlanders. Zo hup rechtstreeks in je gezicht de waarheid zeggen, dat kan ik echt nog steeds niet. Als ik dat om me heen zie (of als een nederlander mij een directe vraag stelt), dan krijg ik het helemaal warm van binnen, en niet op een fijne manier. Ik vind ook de band met familie tussen nederlanders apart. Dat er wordt gesproken over je “achternicht” of “achterneef”. Bij ons is iemand gewoon je neef of nicht, of je oom of tante. Een nederlandse vriendin van mij vroeg mij eens waarom ik iemand in mijn familie oom noemde want “hij is toch niet de broer van je moeder of vader?”.  Tja, hoe leg ik dat dan uit.

Ik ben hier geboren en mijn ouders wonen hier al jarenlang, toch blijven wij “allochtonen” dingen apart of grappig vinden aan de nederlanders. En daar hebben wij het vaak over. Bovenstaand plaatje is grappig bedoelt, maar geloof mij maar dat het viraal ging onder de allochtonen. Ook de zuinigheid blijf ik bizar vinden. Drie euro terug vragen aan je moeder, apart de rekening betalen, benzinegeld vragen om op te passen bij je kleinkinderen, ik heb het allemaal weleens gehoord en het blijft me verbazen.

Maar goed, dan wij, Indonesiers. Mijn nicht werd eens door een collega een “ja-knikker” genoemd. Dat zijn wij dus ook. De lieve vrede bewaren en altijd ja zeggen, maar dat zegt dus niet dat Indonesiers ook ja bedoelen. Stepp Vaesen zei eens in Zomergasten dat ze al zo lang in Indonesie woont maar de Javaan nog steeds niet begrijpt. Mijn zusje had eens verkering met een Nederlander, en die snapte maar niet waarom ze dingen zo met een omweg zei. “Dat snap je toch wel, dat kan ik echt niet maken hoor”, zei ze dan. Nee, hij snapte het echt niet.Wij zijn nooit direct en duidelijk maar bespreken dingen altijd met een omweg. (En als je dat al moeilijk vind te snappen, probeer dan de marokkaanse cultuur. Want zelfs ik moest daar aan wennen hoe moeilijk het daar is om iets bespreekbaar te maken).

En toch, hoeveel ik me ook NIET Nederlands voel, helemaal Indonesisch voel ik me ook niet. Als ik daar op vakantie ben erger ik me groen en geel aan de traagheid, de laksheid, en ja ik zeg het maar heel eerlijk: die onduidelijke manier van communiceren.

Dan ben ik toch blij dat ik in Nederland woon met die vaste regeltjes en die harde directheid want dan weet je tenminste wel waar je aan toe bent.

Ik denk niet dat ik ooit zal weten waar ik echt bij hoor, maar daar heb ik eigenlijk wel vrede mee.

Vorige post Volgende post

12 reacties

  • Reageer Suzan 21/01/2016

    Ja, ik kan me wel voorstellen dat die Nederlandse directheid wat lastig te begrijpen is, als je er niet helemaal mee opgroeit. Het kan wat bot overkomen. Zelf, als ‘autochtone’ Nederlander, kan ik het wel waarderen, je weet tenminste meteen waar je aan toe bent 😉

    Overigens moet ik wel zeggen dat ik dat met die worst & kaas (en dat kringetje zitten!) met verjaardagen ook niet begrijp. Die worst en kaas smaken heel melig nadat ze een tijdje zo op die schaal liggen, blegh. En dat kringetje zitten is ook vervelend: 1) je zal maar naast een vervelend familielid terechtkomen 2) iedereen bewaakt z’n plaats heel goed, zeker als je naast een gezellig iemand zit/op een goede stoel zit 3) van al dat zitten krijg je zo’n houten kont, vooral als alle goede stoelen bezet zijn en je dus op zo’n opklapstoeltje moet zitten

    En ik vind de mix van mensen met verschillende achtergronden heel leuk, je steekt nog eens wat van elkaar en de wereld op 🙂

    • Reageer Des 22/01/2016

      yep helemaal mee eens hoor! ik heb, vooral op het werk, moeten leren om wat directer te zijn omdat collega’s mij anders niet begrijpen. vond ik ontzettend moeilijk, maar het lukt wel.

  • Reageer Linda 21/01/2016

    Ik ben zelf ook niet zo direct. Ik kom oorspronkelijk uit Limburg en daar zijn ze ook nogal van het om dingen heen praten, maar ik vind dat zelf niet vervelend. Ik heb wel een enorme hekel aan apart de rekening betalen bij een etentje. Van die ‘Ja, maar ik heb 1 glas minder gedronken’ discussies.. grrr!

    • Reageer Des 22/01/2016

      oh dit wist ik dus helemaal niet he, ik hoor vaker dat mensen in het zuiden wat minder direct zijn? leuk om te weten!

  • Reageer Sylvia 21/01/2016

    Ook ik als ‘rasechte Nederlander’ kan soms moeilijk tegen de directheid hoor. Weten waar je aan toe bent is fijn, ik heb wel graag duidelijkheid, maar waarom soms zo bot? Er mag wel vaker twee keer worden nagedacht voordat iemand er iets uit floept, wordt de wereld gelijk een stukje vriendelijker van.

  • Reageer Sophie de Coningh 21/01/2016

    Haha, shit, ik ben ook zo’n ja-knikker en ik wil ook altijd dat iedereen het naar zijn zin heeft en dat iedereen mij aardig vindt.

    • Reageer Des 22/01/2016

      ugh verschrikkelijk, ik ben ook al zo’n persoontje

  • Reageer Manja 21/01/2016

    Ik was in november in Bali, hadden we een hele leuke taxi chauffeur die ons een dagje rondreed over het eiland. Tijdens de lunch gingen we ergens eten wat nou niet super-de-van-het was zeg maar, gewoon erg duur, niet echt lekker, had heel veel beter gehad. Dus terug in de taxi, vroeg de meneer, en hoe was het eten. Dus wij, tja, we hebben beter gehad…… Vlak voordat we uitstapte kwam hij er toch weer op terug, want wat moest hij ermee, was het echt zo erg, kon hij anderen er nog wel laten eten… dus wij maar uitgelegd dat het eten prima was, maar dat we op heel veel andere plekken veel lekkerder hebben gegeten en dat hij prima daar naar toe kan met andere toeristen. Later dacht ik ook, ow jee, volgens mij heeft hij deze directheid nog nooit meegemaakt hihihi

    Weet je Des, ik ben Nederlander (kan idd erg direct zijn), in Nederland geboren en Nederlandse ouders. Maar mijn jeugd in de tropen gewoond, ik voelde me altijd anders toen we terug kwamen, kon hier echt niet aarden. Ik voelde me wel Nederlander, maar ook weer helemaal niet, ik had niet zoveel met de kinderen in mijn buurt en snapte niet waarom de ‘buitenlanders’ geplaagd werden. Ik ging ook meer met de ‘buitenlanders’ om. Het anders voelen is inmiddels wel weg, ik voel me nu gewoon mezelf, niet persee Nederlander, niet persee wereldburger, gewoon Manja, en ik hoor overal thuis (maar wel het liefst in de tropen haha), maar tegelijk hoor ik nergens thuis en ik heb er nu wel vrede mee.

    • Reageer Des 22/01/2016

      oh wat een mooi voorbeeld manja, hahah, dat is precies wat ik bedoel met Indonesiers

  • Reageer Fje 22/01/2016

    Whoehahaha jaaa die schaal met kaas en worst, zo herkenbaar (vaak ook nog komkommer erbij voor het “gezonde”). En ja ik ben een echte kaaskop, lekker een stukje worst of kaas op een verjaardag, of een augurk met boterhamworst er omheen, yummmm 😉

  • Reageer Ilse 27/01/2016

    Poeh, benzinegeld vragen om op je kleinkinderen te passen vind ik wel heel extreem hoor, ik hoop dat dat maar weinig voorkomt. Di directheid van Nederlanders vind ik juist heerlijk, om gewoon te weten waar je aan toe bent. Als ik op ga passen bij een nieuw gezin zeg ik het er ook vaak van tevoren bij; als er iets is, zeg het alsjeblieft want ik ben niet goed in signalen oppikken, maar ik ben ook echt niet snel beledigd.

  • Reageer Lisa 28/01/2016

    Haha, ik vind het echt heel grappig dat jij Nederlanders zo direct vindt want op jouw blog vind ik je altijd superdirect overkomen! (Maar goed, ik snap je punt ;))

  • Laat een reactie achter