Des moedert: dat ik soms vriendinnen-moeders mis

06/04/2016 - 12 reacties

bb799631e0e925aad11cf2f5a3dea2cf

In mijn directe vriendinnengroep is alleen Aish moeder. De rest (nog (lang)) niet. Dat vind ik soms wel jammer.

Ik had het er laatst over met een andere vriendin. Dat alleen een mede-moeder het echt snapt hoe moe je bent als je dat zegt: ik ben moe. Als je zegt “verdomme, mijn kind wil weer niet eten”, begrijpt alleen een andere moeder hoe frustrerend dat echt is (joep zit nu in die fase).  Je kunt dit allemaal wel tegen een niet-moeder zeggen, maar zij, hoe beste vriendin ze ook, is zal het nooit helemaal snappen.

Begrijp me niet verkeerd, dat is geen verwijt naar mijn besties, echt niet. “We kunnen alleen maar naar je luisteren en je steun geven als je ons nodig hebt, maar echt begrijpen hoe je je nu voelt weten wij niet”, zeiden mijn beste vriendinnen laatst eens. Of dat mijn zusje eens zei “ik ben geen moeder dus ik kan je daar echt niet advies over geven”. Lief vind ik dat. Want hoewel je vaak ook hoort dat vriendschappen soms verloren gaan als de 1 moeder wordt en de ander (nog lang) niet, daar heb ik gelukkig geen last van.

Maar goed, soms vind ik het gewoon wel echt jammer. Om een voorbeeld te noemen: mijn nicht. Zij heeft 2 dochters en in haar vrienden kring is bijna iedereen ook moeder. Ze spreken regelmatig met elkaar af, met de kinderen erbij. En de kinderen zijn bijna ook allemaal van dezelfde leeftijd dus die groeien ook samen met elkaar op.  Over zoveel jaar staan ze vast met z’n allen in de Viva onder de rubriek “we zijn al zoveel jaar vrienden en onze moeders waren dat ook al”.

Ik bedoel; hoe geweldig is dat nou? Dat je even je vriendin kunt bellen “joe, over 15 minuten bij het speeltuintje?”. Dat je daar dan bent en de kinderen gezellig spelen en je samen met je bf de laatste roddels doorneemt. Of dat je met zijn alleen een dagje uit gaat, naar een dierentuin. Of naar de Efteling.  Niet alleen gezellig, maar ook handig want altijd een oppas in de buurt lijkt mij.

Gelukkig ben ik vrij goed op weg met mijn “ik zoek vriendinnen” project.  En eigenlijk is dit gewoon een schaamteloze oproep aan al mijn vriendinnen: neem nou kinderen. Voor mij, op z’n minst.

 

 

Vorige post Volgende post

12 reacties

  • Reageer Maai 06/04/2016

    Ik vind het een prachtige oproep. Groot gelijk, laat ze kinderen maken 😉 Het is inderdaad fijn om medemamas om je heen te hebben. Mijn vrienden groep is behoorlijk veranderd sins de kinderen maar ik vind het fijn zo. Kus

  • Reageer Maai 06/04/2016

    Aargh… Al die fouten….

  • Reageer Dionne 06/04/2016

    Ik heb een beetje het omgekeerde soms, dat een vriendin zegt ‘ik ben gesloopt’ en dat ik denk gurlll you dont know shit. Maar dat is onaardig, want ze zal best moe zijn. Ik heb 1 medemoedervriendin en wij doen wel veel samen, maar zij is de enige. En mn zusje, maar die is momenteel de derde aan t uitbroeden en heeft een andere vrije dag dan ik, dus die zie ik steeds minder nu. Maar ik ‘ken’ wel aardig wat medemoeders via bloggen dus dan kun je toch nog ervaringen uitwisselen.

    • Reageer Ilse 06/04/2016

      Alsof moeders het monopolie hebben op moe zijn.

      • Reageer Dionne 07/04/2016

        Precies

      • Reageer Anne 07/04/2016

        Dat denk ik niet – mensen met insomnia die al 15 maanden geen nacht doorgeslapen zou ik ook op hun woord geloven als ze moe zijn.

  • Reageer Kleine Atlas 06/04/2016

    Ehm, ja, als 25-jarige moeder is dit herkenbaar. Als ik al andere ouders tegenkom, zijn dat tweeverdieners in de dertig die altijd ongerust zijn over hun kinderen. Vriendjes worden :=)?

    • Reageer Des 07/04/2016

      yes please!

  • Reageer Aïsha 07/04/2016

    Maar eigenlijk he? Kunnen de vriendinnen zonder kind ook heus mee naar de dierentuin, Efteling of speeltuin! Maar I feel you, want bij mij ook hetzelfde. Al vind ik het denk ik minder storend. op sommige momenten wel lastig omdat je dan verschillen tussen ouder en niet ouder wel merkt. Maar ach, de tijd komt nog dat onze cakies hopelijk kindjes krijgen 😀

  • Reageer Anke 07/04/2016

    Andersom is denk ik nog vervelender.

    • Reageer Des 07/04/2016

      absoluut. dat geloof ik best. ik had het er laatst nog met mijn man over. maar weet je wat ik dan ook weer vind: als je moeder wordt dan verandert je leven zo erg. jouw leven veranderd. het leven van je vrienden die geen ouders zijn niet. die gaan gewoon verder zoals het altijd was. en dat geef ook niets, maar dan merk je dus opeens die shift in vriendschap.

      • Reageer Anke 08/04/2016

        Jaa kan ik me ook heel goed voorstellen. Het allervervelendste is het denk ik als je de eerste of de laatste (of degene die geen kinderen kan krijgen) bent binnen je vriendengroep. Ik denk dat je je in beide gevallen heel eenzaam kunt voelen. En natuurlijk ook als je merkt dat je eigenlijk uit elkaar groeit, maar als ik jouw stukje lees zit dat gelukkig helemaal goed bij jou!;D

    Laat een reactie achter