Des moedert: mijn zoon is een klier. Een hele grote

13/04/2016 - 5 reacties

828ccd21e5cd55aa3432a273e17e2a8e

Ja, ik had ook niet verwacht dat ooit te zeggen, maar het is dus wel zo. Mijn zoon is een klier. Een hele grote klier. Ik dacht, dat duurt nog wel even die fase, maar we are here now.

Voor de duidelijkheid: lief kan ie ook nog wel zijn. Soms. Als hij mijn hoofd vastpakt en mij overal kusjes geeft. Of elke keer als hij onze trouwfoto’s ziet en dan roept “mama mooi!”. Love it. Geen enkele bevestiging beter dan die van je kinderen.

De laatste tijd moet ik uitkijken dat hij niet een kindje duwt. Zomaar. Of slaan. Of stompen. Zijn broertje is daar het ultieme slachtoffer voor. Als ik in de keuken sta en en opeens Joep hoor huilen weet ik precies wat ik aantref als ik de woonkamer binnenkom. Joep liggen op de grond huilend, soms met zijn handje op zijn hoofd en Ed erbij staan. Onschuldig lachend. Eerlijk is hij wel. Het eerste wat hij roept is “ik heb Joep slaan!”. Bijna triomfantelijk, alsof hij heel trots is.

Dat mag toch niet, zeg ik dan. “Jawel!”, roept hij dan terug. Soms loopt hij naar Joep toe om hem te stompen. In zijn buikje, met dat kleine vuistje van hem. Heel veel pijn zal het vast niet doen, dat hoop ik tenminste, maar Joep kijkt daarna wel een beetje moeilijk.

Laatst zag ik het weer gebeuren. Joep liep langs, Ed deed snel een autootje voor zijn voeten en hoppa, daar lag Joep weer op de grond. Ed stiekem lachen, en dan naar mij kijken. Trots zegt hij dan “ik heb Joep vall’n!”.

Ergens is het ook een voordeel voor Joep. Tenminste, dat denk ik dan. Want hij leert wel terugslaan. Ik weet even niet of ik dit nou echt goed vind, daar ben ik over aan het nadenken en discussiëren met LOML. Want hij zegt: “het zijn jongens! Het worden mannen, die moeten kunnen slaan, daar worden ze hard van”.

Dat slaan en schoppen en stompen en laten struikelen, het zal er natuurlijk wel allemaal bijhoren. Ik zou natuurlijk niet Des zijn als ik ergens ook denk: ja maar wat nou als het een psychopaat wordt! Wat als ik later in de Margriet sta met een brief “ik ben doodsbang voor mijn eigen zoon”.  Wat nou als hij later Joep wil neerschieten omdat die probeert zin ring te stelen (Jay Z deed het).

Laatst lagen ze op bed en ik hoorde ze nog even kletsen. Opeens hoorde ik Ed huilen. Wat bleek: Joep gooide zijn flesje op hem. Ergens, heel stiekem, dacht ik op dat moment: karmaaaa.

 

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer anna berg 13/04/2016

    Een klier ! Wat een woordkeuze.

    • Reageer Manja 13/04/2016

      De enige juiste woordkeuze 😀
      En hij zit vast in de kleuterpuberteit, gaat over (volgens mij vriendinnen)

  • Reageer Suzan 13/04/2016

    Haha, dat voorbeeld van Jay-Z erbij, geweldig. Zo ver zal het met Ed vast niet komen hoor 😉 Maar het lijkt me best een lastige situatie soms, want hoe leer je Ed af om andere kinderen te stompen of te duwen? Weet je waarom hij dat doet of is het gewoon een soort speelsheid?

    • Reageer Des 14/04/2016

      nou ik heb gisteren dus toevallig een voorlichting gehad over jaloezie bij kinderen, maar ik denk dus dat dat het vooral is. jaloezie omdat joep er is. want toen ik zwanger was van joep heb ik/wij hem eigenlijk daar helemaal niet op voorbereid. en dan is daar opeens een baby die ook nog eens al zijn kleren draagt en met zijn speelgoedjes speelt.

    Laat een reactie achter