Des Verwondert: Yotam & LOML

12/05/2016 - 4 reacties

(het is woensdagavond en ik doe een verwoede poging om nu een stukje te schrijven terwijl ik beneden 1. Joep een liedje hoor zingen wat volgens mij lijkt op wheels on the bus (LOML denkt dat het een liedje is van Sesamstraat) en 2. Ed hoor huilen omdat hij niet wil slapen, maar goed zouden we allemaal niet de magie hebben dat we geen slaap nodig hadden, dat bedoel ik dankjewel).

Dat ik Des Kookt ben begonnen wil nou niet zeggen dat ik een keukenprinses ben. Verre van. Als ik denk aan een vrouw die kan koken dan denk ik aan mijn moeder. Oh, ik heb dit dat en dit in huis, prima, maken we even een uitgebreide rijsttafel van. Of aan mijn oma, die natuurlijk alles kan koken, zelf de Hollandse pot. Of mijn tantes. Nou ja: iedereen in mijn familie dus, behalve ik.

Ik kan best koken, heust, maar niet heel uitgebreid en ook niet echt uit de losse pols. Ik moet wel inspiratie hebben. Lang leve het internet dus. Al die foodblogs. 24 kitchen. Thank u lord. Zo kwam ik laatst achter Yotam Ottolenghi. Dat is dus een Joodse kok die heel lekker kan koken. Maar je moet wel tijd hebben. voor Yotam geen 15 minutes meal. Eerder een 48 minutes meal. En dan vooral met ingrediënten die je natuurlijk net niet in huis hebt. Bijvoorbeeld een papaja voor een zoete wintersalade. Of nigella zaad (??) voor een broccolettie salade met zoete sesam.  Yotam werkt dus het liefst met verschillende kruiden en die moet je dan heel lang laten intrekken. Het liefst een nacht, maar een maand zou vast nog beter zijn.  En dan nog in de oven dus voor 50 minuten, maar dan heb je ook wat. Ik maakte bijvoorbeeld van de week “knapperige pompoenparten met zure room”. En een “gemarineerde paprikasalade met pecorino”. Echt overheerlijk. Vind ik dan. LOML niet.

LOML is best geëmancipeerd hoor, heust. Ok, hij staat ’s nachts niet op, maar hij strijkt wel. En hij maakt de koelkast schoon, zo nu en dan. En hij kan ook nog eens heel lekker koken. Maar daar heeft hij niet altijd zin in, dus dan doe ik het maar.  Ik doe het met liefde maar wat ik maak vindt hij niet altijd lekker. Dat snap ik ook niet want iedereen vindt mijn eten lekker. Behalve mijn eigen man dus. Want je hoeft bij hem niet aan te komen met liflafjes en salades met kappertjes vinaigrette.

Hij is ook nog eens Marokkaan, niets mis mee verder, maar wel zo’n 1 die het liefst elke dag een marmita. Met kip. Of rund. En brood. Altijd brood. Dus toen ik afgelopen dagen druk bezig was met Yotam en vroeg of LOML ook wou eten en hij zei “nee, ik heb niet zo’n honger”, maar vervolgens wel een broodje met hagelslag naar binnen werkte was voor mij de maat vol.

Dus maakte ik vandaag een marmita. Met kip, amandelen en pruimen. LOML heeft bijna de hele tajine leeg gegeten en gaf zelfs een compliment “bijna net zo lekker als die van mijn moeder!”, en was de rest van de dag een tevreden man.

En dat maakt mij dan weer een tevreden vrouw, zo geëmancipeerd ben ik dan kennelijk.

typisch dat ik dit stukje schrijf met Nigella op de achtergrond.

typisch dat ik dit stukje schrijf met Nigella op de achtergrond.

 

Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Kleine Atlas 12/05/2016

    DE WIELEN VAN DE BUS dat heb ik nu al zeker duizend keer gezongen en het kind is nog niet eens drie (tot wanneer blijft dat hip, zo’n strofenlied met honderd variaties?). Wil het zelfs als slaapliedje. Mompelt het in zichzelf op de fiets terwijl het regent dat het giet, gelukzalig. Neuriet het terwijl hij met de lego speelt, met juiste intonatie en alles. Oké: ook al gebeurt het duizend keer: zingende kinderen zijn écht schattig (en dat woord gebruik ik werkelijk waar maar zelden).

    • Reageer Des 17/05/2016

      hahahah, en joep zingt het ook met een paar woordjes, NOG SCHATTIGER!

  • Reageer Jazzy 13/05/2016

    He des, wist je dat de liefde van vriendinnen ook door de maag gaat? No joke.
    Dus haal die tajine maar weer uit de kast okdoeiii (ik droom nog steeds over die kip op je bruiloft he)

  • Reageer kIM 15/05/2016

    Ondankbare wezens af en toe die mannen! Ik denk dat ik de mijne maar een cursus acteren ga geven, want ook ik trek dat gedrag zo slecht. Niet zo’n honger en daarna je hoofd vol duwen met brood of pudding, of nog even sigaretten moeten halen terwijl er 2 pakjes op de keukentafel liggen en dan net iets te lang wegblijven om met een vollere maag terug te komen, come on!

  • Laat een reactie achter