Want het is moederdag

08/05/2016 - 9 reacties

Afgelopen donderdag gingen we naar het bevrijdingsfestival toe. Aan het eind van de middag. Het was warm, het was druk. Als ik alleen met de kinderen zou zijn zou ik misschien terug naar huis gaan. Mwahh, wil ik dit echt, heb ik hier nou echt zin in?

Ik was die donderdag echter met mijn ouders.  We fietsten er heen, we liepen rustig het park in en ondanks de drukte en warmte was het dus gezellig. Heel gezellig. Er was een springkussen waar ok Ed even ruzie kreeg met een naamgenootje, maar he Joep kwam voor hem op door het jongetje ook te duwen, er waren spelletjes voor de kinderen, Ed kreeg een luchtballon van Cars die na 15 minuten alweer weg waaide, maar ondanks dat alles was het dus echt heel leuk. Ed heeft het er nog steeds over.

Dat komt dus door mijn ouders. Mijn ouders, en zeker mijn moeder, zien nooit beren op de weg. Mijn moeder blijft altijd rustig en kalm en is ontzettend makkelijk. Omdat zij zo relaxt is, word ik dat ook. Soms is mijn moeder bij me en dan vraag ik haar hoe laat ik haar naar het station moet brengen. “Oh, aan het eind van de middag, zoiets”, zegt ze dan. Ik kan dat niet. Ze kijkt nooit op de NS app om te kijken hoelaat de trein gaat.”Ik zie het wel op het station” zegt ze dan. Ik moet een tijdstip hebben: hoe laat gaat de trein, dus hoe laat moet ik van huis vertrekken? Het is misschien dat Indonesische van mijn moeder dat zij altijd zegt “we zien wel”.

Mijn moeder is altijd vriendelijk. Ze maakt een praatje met iedereen. Soms zijn er weer Indonesische studenten bij haar op bezoek  “ik kwam ze tegen in de toko”. Zo is ze. Iedereen is welkom, iedereen kan mee eten, want er is altijd genoeg. Ook al maak je bamiesoep, zegt ze dan.

Heel lang heb ik alleen maar aan mijn vader gedacht. Hoe trots ik op hem was, hoe ver hij is gekomen. De laatste tijd merk ik dat ik mijn moeder daarmee vergeet. Haar eigenlijk tekort doe. Want het is juist door haar dat alles op rolletjes loopt thuis. Het is omdat zij zo makkelijk is, zo rustig dat ik haar als te vanzelfsprekend zie omdat ze altijd op de achtergrond is. Ik maak me altijd zorgen om mijn vader, nooit om mijn moeder omdat ik weet dat zij zich wel redt.

Daarom is dit stukje niet voor alle moeders, nee dit stukje is alleen maar voor mijn moeder. Omdat ze is zoals ze is. Helemaal perfect.  Omdat ik, sinds ik zelf moeder ben, steeds meer respect voor haar heb.  Ik ben 32 jaar en ze voelt zich nog steeds schuldig. Omdat ze moest werken omdat we klein waren. En dan vraagt ze zich af “heb ik het wel goed gedaan, deed ik het wel goed als moeder?”. Ze zegt tegen mij dat ze trots is op mij “je doet het zo goed als moeder”.
Dat komt omdat ik het geleerd heb van de beste.

 

11737976_10153060542797684_5366500159604582142_n-2

Vorige post Volgende post

9 reacties

  • Reageer Karin 08/05/2016

    Wat een fijn verhaal. Jullie boffen maar, allebei, met elkaar. Fijne moederdag!

  • Reageer Emma 08/05/2016

    Wat fijn om te lezen! Ze klinkt als een geweldige moeder.
    Mooie foto ook van jullie 🙂 Fijne dag vandaag!

  • Reageer Manja 08/05/2016

    aah mooi!

  • Reageer kIM 08/05/2016

    Wat lief!

  • Reageer Kleine Atlas 08/05/2016

    Jouw moeder is een schoonheid! Binnen & buiten

  • Reageer yvonne 08/05/2016

    war een mooi stukje. En wat lijkt Joep veel op jou op deze foto!

    • Reageer Des 10/05/2016

      jeetje, zo heb ik het nog niet eens gezien! je bent echt de eerste die het zegt.

  • Reageer Linny 08/05/2016

    Lief stukje, mooie foto.. Geniet!

  • Reageer Fatima 09/05/2016

    Prachtig <3
    vooral de laatste alinea.

  • Laat een reactie achter