Des moedert: tijd voor jezelf

14/08/2016 - 2 reacties

babf59498c7ef9abb32d6c48da31b04e

Ik schreef al eerder dat ik de luxe heb met 2 oma’s (en opa’s) niets liever willen dan oppassen. Die gaan klagen als ze Ed en Joep 1 weekje niet zien. Die het met alle liefde doen, en er niets voor willen, helemaal niets. Geen treinkaartje, geen benzinegeld. Leuk, zal je denken, maar soms voel ik me er ook nog eens schuldig voor. En dat het niet niet vanzelfsprekend is bleek laatst maar weer.

Mijn moeder was aan het wandelen met Ed en Joep en kwam een kennis tegen. Die zelf 3 kleinkinderen heeft. Ze maakten een praatje met elkaar en toen de kennis aan mijn moeder vroeg wat voor werk ik deed zei mijn moeder dat ik thuismoeder was. “Ze werkt niet? En jij past nog steeds op de kleinkinderen?” vroeg de kennis toen.

Nou is zo’n uitspraak niet voor niets. Mijn moeder hoort wel vaker verhalen van oma’s die niet oppassen, die dat gewoon niet willen, in ieder geval niet zo’n verplichting. Snapt mijn moeder totaal niet. En dat geeft ook niets, want we leven nou eenmaal in een westers land waar het niet vanzelfsprekend is. Het doet mij dus ook niets, maar wat mij wel doet is dat het dus nog steeds geld: ik “neem” kinderen, ik ben dus moeder, dus ik moet er ook maar fulltime voor zorgen. Die ene dag in de week, terwijl ik niet werk (ook een rare uitspraak: alsof ik dus niets nuttigs doe), heb ik kennelijk niet nodig. Er wordt kortom nog steeds verwacht dat je je als moeder voor 100%,, als het kan 200%, inzet. Even me-time, even tijd alleen om juist weer op te laden en weer de beste moeder van de wereld te zijn, dat is toch nog een beetje raar. Om je over schuldig te voelen, eigenlijk.

Wat ik, natuurlijk, ook doe. Want ik ben een vrouw en ik ben een moeder. Dat zit nou eenmaal in mijn genen, klaar. Maar ik doe het toch, die me-time. Regelmatig. Want er is bijna niemand die tegen mij zegt dat ik het goed doe als moeder. Ik heb geen functioneringsgesprekken, geen loonsverhoging of wat dan ook waaruit blijkt dat mijn werk gewaardeerd wordt. Sta ik weer te bedenken wat voor lekker maaltje ik vandaag eens ga koken, spuugt Joep het weer uit. Super dankbaar, not.

Dus moet ik het zelf doen, dat heb ik inmiddels geleerd. Goed voor mezelf zorgen, mezelf waarderen en vooral me-time inplannen. Vooral dagjes uit doen, alleen of met mijn vriendinnen.

Zie al die stoere mama’s die ik interviewde voor Des Interviewt wat voor advies ze op het laatst geven: neem tijd voor jezelf! Wees niet alleen moeder!

Ik ken ze nog steeds, niet veel, maar ze zijn er: die moeders die nog nooit 1 nacht/dag zonder hun kinderen zijn geweest. Heel goed van ze, echt. Maar ik zou ze ook het liefst willen zeggen: je bent niet alleen moeder. Je bent ook nog die inner sexy goddess. Neem die ene dagje, dat ene nachtje, heerlijk voor jezelf. Dat mag.

Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reageer Sjoukje - meergeldminderstress 15/08/2016

    Het is een beetje dubbel he. Ik mis ze een nachtje weg zijn, en ik vind het op vakantie ook heel fijn om ze een paar weken 24/7 te zien. Maar als ik nooit tijd voor mezelf zou hebben, zou ik ook gek worden. Juist als thuismoeder is het wel logisch dat je dat nodig hebt vind ik. Lekker van genieten!

  • Reageer Marieke 15/08/2016

    Jemig ja, dat eeuwige schuldgevoel! Ik ben zo’n moeder die vier dagen in de week werkt, en één mama-dag heeft. In het weekend voel ik me schuldig dat ik ook tijd voor mezelf wil, en als ik dat doe wil ik weer bij de baby zijn want ik zie haar al zo weinig. Maar ja, na een vakantie met 24/7 baby om me heen ben ik weer blij dat ik aan het werk ga en zij naar de opvang en dan voel ik me dáár weer rot over. Verschrikkelijk. Volgende week moet ik voor het eerst ook nachten van huis. Meteen drie. Ik zie er vreselijk tegenop! Maar ja, dat is dan ook weer voor mij werk. Pfff.

  • Laat een reactie achter