Des schrijft gewoon een stukje tussendoor: Wifi

07/08/2016 - 5 reacties

cfc0c89d923c8964aef1757c9bf8bfa7

Vrijdag.

Nee wacht. Dit stukje begint eigenlijk officieel niet met de vrijdag. Ergens op een woensdag, een week daarvoor kreeg ik een foldertje in de bus. Van Ziggo. Of ik mijn wifi wou verbeteren? Graag. Mijn wifi is ruk, vanaf het moment dat wij in dit nieuwbouw huis wonen. Ja, dat nieuwbouw is belangrijk. Iets met betonnen muren en dat daarom je wifi slechter kan zijn. Ik heb al honderd x gebeld. Er is een monteur langsgekomen. Ik heb tig routers gekocht, allemaal met de belofte “uw wifi te versterken”. Nee. Nopes. Niets.

Maar ze zouden bij ons in de buurt staan. Met een busje. En dan kon je langskomen. En je probleem uitleggen. En “als het moet dan loopt er een monteur met uw mee”. Daar had ik wel oren naar.

Ik was niet enige bleek. Er stond al een rij. Van ongeveer 10 mensen. “Dit lijkt natuurlijk veel want dit is een klein pleintje, op de Vismarkt stond het Ziggo busje ook en daar waren er bijna geen mensen” zegt een vrouw achter mij. Een man naast haar zegt “hmm hmm”. Het is haar man, dacht ik, maar dat is het niet. Het is zomaar een man, die voor een kennis in de rij staat. Om ook iets te vragen. Wat lief van u, zeg ik hem. Ach ja, hij heeft toch niets te doen, zegt de vrouw naast hem die niet zijn vrouw is. Hahaha, zegt de man. Ik zit in de aow he, zegt de man. Niet waar, zegt de vrouw, dat zou ik je nou niet zeggen. Ben bijna 70 he, zegt de man, best wel trots. Ik kijk naar hem. Wow, zeg ik hem. Zo oud wil ik dan ook worden, zeg ik. Ach ja, wij teren op de jongelui he, zegt de man. Hij knipoogt. De man heeft een pleister op zijn neus. Er is in gesneden, misschien een vetbultje weggehaald. Dat vermoed ik, want mijn vader liep ook eens met zo’n vetbultje rond, wel een jaar lang. Ga nou naar de dokter zei ik. Nee, zei hij. Ga nou naar het ziekenhuis, zei mijn zusje. Nee, zei hij. Uiteindelijk ging hij toch. En liep hij met net zo’n pleister op zijn neus als de man achter mij.

Voor mij staat een vrouw. Met haar dochtertje. Ze heeft een zwarte legging aan. Een vaal grijs shirt. Zwarte Nikes draagt ze, ze zijn een beetje vies. Op haar bovenarm een tattoo. Hij is vaag geworden, heel erg. De inkt is niet eens zwart meer, niet eens grijs, niet eens donkerblauw. De tattoo is een ananas. Denk ik. Of een appel. Middenin staat een naam. Ik doe een poging om het te lezen, stiekem. Op Facebook kwam eens een blogpost voorbij van iemand die ook veel tattoos heeft. Ze schreef dat ze er een hekel aan had als mensen overdreven er naar gingen kijken. Dat heb ik onthouden. Ik zou niet zo’n iemand worden.

Het lukt mij uiteindelijk om de naam te lezen. Stanko. De vrouw staat dichtbij. Lees ik dat nou goed, staat dat er echt? Ja. Stanko. Een tattoo van een ananas met daar in dus de naam Stanko. Ik mag hier niet een oordeel over hebben.

De vrouw heeft lang haar, rood. Geverfd. Hier en daar is het oranje. Hier en daar zie je haar blonde haar erdoorheen. Mijn kapster zei eens dat ze er een beetje moe van wordt dat iedereen felle kleuren willen. Allemaal lief en aardig hoor, zei ze, maar niemand houdt het bij. Dus vervaagt het heel snel. Ik denk dat mijn kapster dat ook over deze vrouw zou zeggen.

Op haar onderarm heeft ze nog een tattoo. Van 2 vlinders. Ze zijn er net opgezet denk ik, want de kleuren zijn nog heel fel, heel mooi. Bij een vlinder staat de naam “Youssef”. Ik denk van haar vriend, die naast haar staat. Hij heeft een, verdorie waarom zeg ik dit, Noord Afrikaans uiterlijk. Zwart lang krullend haar. Hij zou Youssef kunnen zijn.

Ik denk en observeer de vrouw. Met haar tatoo’s, en haar vale shirt en haar legging en haar rood gekleurde haren. Ik zie een stukje van haar bh, van tijgerprint. Haar oksels heeft ze een paar dagen geleden geschoren want ik zie stoppels. Waarom zie ik dit, waarom let ik hier op, vraag ik me af.

De man achter mij hoor ik tegen de vrouw naast hem die niet zijn vrouw is zeggen dat hij ook eens last had van de wifi van Ziggo. Er was iets met een kastje een code, zegt hij.

Dat is altijd zo, dacht ik.

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer yvonne 08/08/2016

    En ben je nou uiteindelijk goed geholpen? Heb je nu geweldige wifi?

  • Reageer Dionne 08/08/2016

    Ik vind dit echt een leuk stukkie

  • Reageer Kleine Atlas 09/08/2016

    Echt goed geschreven. Ik word er stil van. Mooi stil hoor, geen zorgen.

  • Reageer kIM 10/08/2016

    Moooi

  • Reageer Nicky 26/08/2016

    Hier doet de wifi wel het goed. Ondanks de betonnen panelen e.d. Alleen de gsm-ontvangst is verschrikkelijk!

  • Laat een reactie achter