Des verwondert: bel mij niet.

13/08/2016 - 7 reacties

e16b6c7c717106935c8fc313dbd64686

Er zijn mensen die gebruiken hun telefoon vandaag, ja in het jaar 2016, nog steeds echt als een telefoon. En daarmee bedoel ik dus dat ze er ook daadwerkelijk mee bellen.

Nog erger: dat zijn 2 mensen in mijn nabije omgeving. Mijn beste vriendin R. belt regelmatig. Met haar vriendinnen (ja, ze heeft meer vriendinnen dan ik, schandalig). Soms gebruikt ze voice notes. Dat is inderdaad een gesprekje via de app. Dus niet whatsappen, maar je houdt het knopje in en je zegt wat. ‘Wacht”, appt ze dan, “ik ben te lui om het hele verhaal te typen”. En vervolgens krijg ik 4 of 5 voice notes van haar. Handig dat wel. En beter dan bellen. Ik stuurde LOML eens zo’n voicenote toen ik een app terug kreeg. “Ik ben met mensen, app me”. De verstandhouding werd meteen duidelijk.

Over LOML gesproken: hij belt ook nog steeds. Soms wacht ik op een bericht van iemand en dan zegt hij: waarom bel je niet even?
BELLEN? Ik kijk hem vervolgens raar aan. Bellen? Met de telefoon? Nee.  Dat is precies wat ik hem zeg. Waarop LOML mij weer aankijkt. Ik word daarom alleen gebeld door LOML, soms mijn beste vriendin R., maar zij weet inmiddels dat ik toch niet opneem, dus de keren dat zij mij belt worden steeds minder en verder door wat anonieme nummers die ik nooit opneem. Zelf gebruik ik mijn telefoon alleen om te bellen met de psz om te zeggen dat we ons wederom hebben verslapen en dat Ed werderom ietsje later wordt (mijn kinderen hebben het talent om uit te slapen op die dagen wanneer er niet uitgeslapen kan worden).

Maar goed, dat bellen dus. Het is niet dat ik een bel-angst heb, totaal niet, ik kan het u op mijn cv laten zien. Ik heb wel bij 5 bedrijven gewerkt als callcenter agent, ok dat was 1x een outbound functie, maar toch. Het is alleen wel dat ik zoiets heb van: app me gewoon. Dan kan ik zelf weten wannneer ik reageer. En ok, met bellen kan ik natuurlijk ook wel zelf weten wanneer ik opneem, maar je bent toch nieuwsgierig waarom iemand belt om vervolgens zelf op te nemen. Super irritant dus. Waarmee ik alleen maar wil zeggen: de telefoon gebruiken om te bellen, daar wordt niemand een beter mens van.

Vorige post Volgende post

7 reacties

  • Reageer Marjolijn 13/08/2016

    Had ik kunnen schrijven. Gisteren moest ik ff een klacht indienen bij de woningcorporatie, ik was op mijn werk. Dus ik type een mail. Zegt mijn collega; waarom bel je niet even?
    Dan zeg ik tegenwoordig; “nee, ik heb het liever zwart op wit”

    • Reageer Des 16/08/2016

      hahaha goeie, die ga ik ook gebruiken!

  • Reageer Wen. 13/08/2016

    Jaaaa! Amen, haha! Al zit er bij mij ook een beetje bel-angst in the mix denk ik *haha*

  • Reageer Didi 13/08/2016

    haha! dat heb ik nou ook net zo! alleen nog teveel mensen in mijn omgeving die daar anders over denken.. fijn weekend! xx

  • Reageer Maai 13/08/2016

    Ik zou copi paste kunnen doen met 1 kleine verandering, ik heb een hekel aan bellen. Tot grote ergernis van man als hij het eens probeert en ik alleen antwoord met prima 😁

  • Reageer Kleine Atlas 16/08/2016

    Heb ik helemaal niet. Ik heb een gsm, en dat is voldoende. Ik hoef geen internet erop. Ik bel mensen graag trouwens. Komt door mijn eerste vriendje, die zei eens dat hij veel liever belde dan sms’te, wat toen de twee opties waren. Hij vond het warmer, persoonlijker en minder gierig. Dat heb ik overgenomen dus.

  • Reageer Olga 23/08/2016

    Amen to that! Ik heb wél bel angst. Ik haat het als ik niet iemands gezicht kan zien als ik praat of luister en stiltes laten vallen (om even na te denken) kunnen ook al niet. Ik ben dus een groot fan van de email en bel alleen met Tom of met mijn moeder. :’)

  • Laat een reactie achter