de huisarts

01/12/2016 - 13 reacties

2e1a8364606ab5ddd36702812de32b9d

Ik heb een vraag aan jullie en dat is: wat doet jullie huisarts eigenlijk?

Een tijd terug ging ik namelijk met Joep naar de huisarts omdat hij moeilijk kon poepen. Mijn huisarts zei dat het normaal was: sommige kindjes poepen nou eenmaal minder goed. Hij gaf een drankje en dat kon Joep dan opdrinken. Niet te lang anders werden zijn darmen lui. Wat “te lang” was kon ik niet echt opmaken. Ik gebruikte het drankje een week en het ging inderdaad beter met Joep. Ik besloot om mijn huisarts te bellen, was een week nou goed of was het al te lang? “Gebruik nog maar een tijdje door”, was het antwoord.

Joep had hier serieus ruim een jaar lang hier last van. Zo af en toe gebruikte ik het drankje, en dan ging het weer iets beter. Soms maakte ik weer een afspraak bij de huisarts die dan zijn buikje voelde (niets aan de hand), en zei dat ik op zijn eten moest letten (wat ik al deed) en dat Joep veel moest drinken (hij drinkt liters weg). Een keer had ik een vervangende huisarts die juist zei dat ik het drankje wel wat langer mocht gebruiken, want dan konden de darmen “gereset” worden.
Oh, zei ik.

Ik raakte een beetje in de war van al die adviezen en had niet 1x het idee dat de huisarts nou echt hielp.  Ik vertelde mijn verhaal aan een vriendin en die stelde de osteopaat voor.
Lang verhaal kort: ik zocht een osteopaat, ik maakte een afspraak, Joep ging er 2x heen en had daarna nergens meer last van.

Zo heb ik nog wel meer voorbeelden. Toen ik zwanger was werd mij niets uitgelegd over verschillende verloskundige praktijken. Ed heeft vaak soms astmatische reacties en dan krijgt hij soms wel een drankje en soms niet. Toen ik na mijn zwangerschap last had van rugklachten werd ik doorverwezen naar een fysiotherapeut. Die heeft niets kunnen doen, maar toen ik adviezen kreeg van vrienden over de chiropraktor ging ik daar heen, en dat hielp wel.

Ik ben niet de enige. Mijn vader, iemand die nooit naar de huisarts gaat want wat een flauwekul en er moet doorgewerkt worden, kom kom, was een paar keer flauwgevallen. Ik maakte een afspraak voor hem, want zelf doet hij dat natuurlijk niet, en hij vertelde dat de huisarts op www.thuisarts.nl ging opzoeken wat mijn vader eventueel had. Mijn vader lachte mij daarna vierkant uit “dus daarom ga ik nooit naar de huisarts, Des, wat een flauwekul”. Op Facebook las ik van de week een statusupdate van een vriendin: ze had een afspraak gemaakt bij de huisarts voor 3 vragen: voor 2 vragen had de huisarts tijd, daarna waren de 10 minuten om en moest ze een nieuwe afspraak maken voor de derde vraag.

Ik hoorde eens een reclame spotje op de radio, dat het verstandig is om iemand mee te nemen naar de huisarts en veel door te vragen. Dat doorvragen, dat doe ik ook. Ik ben hier geboren, ik ben een wijs persoon, tenminste dat wil ik graag denken, met gezond verstand. Maar ik denk aan mijn vader, de generatie die al niet graag naar de huisarts gaan. Ik denk aan mensen met een taalachterstand, die net wat meer tijd nodig hebben om iets uit te leggen, die niet zomaar durven door te vragen.

Ik ga er vanuit dat mijn huisarts mij kan helpen. Maar als ik nu terugdenk heb ik niet 1x het gevoel gehad dat mijn huisarts mij heeft geholpen. Sterker nog: ik heb nog meer aan onbekende moeders op Facebook. Zodra Ed of Joep ziek worden weet ik al dat het geen zin heeft om naar de huisarts te gaan, ik krijg standaard te horen: “gaat hij naar de creche?” Oh ja, daarom is hij ziek”, en “kijk het nog even aan”.

Dit stukje is echt niet ten nadele van mijn huisarts, heus. Het is een prima vent verder, en al mijn vroegere huisartsen ook. En toch vraag ik mij af: wat is de rol van de huisarts eigenlijk?

Vorige post Volgende post

13 reacties

  • Reageer Ineke 01/12/2016

    Oh wauw, huisartsen verschillen precies toch veel in België en Nederland. Hier had huisarts ons doorverwezen naar osteopaat met Tristan na 3maal problemen met ontlasting. Chiropractor krijgt ik standaard doorverwijzing voor en hij maakt altijd tijd voor ons.

  • Reageer Inge 01/12/2016

    Hier ook een huisarts die via Google (ja echt, Góógle) op ging zoeken wat er mis was. Dus ik zei tegen die huisarts: “Meneer, dat heb ik zelf thuis ook gedaan. Daarvoor kom ik hier niet.” Kreeg ik te horen dat ik niet mocht verwachten dat een huisarts alles wist… Ik ga er nu alleen nog maar heen als ik hem nodig heb voor een zalfje o.i.d. op recept xD Dat is vast zijn rol: recepten uitschrijven.

  • Reageer kIM 02/12/2016

    Zooo waar! Als ik na maanden klachten dan toch maar de stap maak om eens naar de huisarts te gaan krijg ik meestal het standaard antwoord “kijk het nog maar een tijdje aan en als het dan nog niet over is dan kom je maar weer terug”, de koekoek!
    Bij mijn kids hebben ze al een paar x grove inschattingsfouten gemaakt waardoor ik nog minder fan van ze ben, maarja helaas kom je niet zo ver zonder doorverwijzingsbriefje van de doc 🙁
    Ik ben dus ook geen fan.

  • Reageer nettelie 02/12/2016

    Andere huisarts zoeken!!! Net zo lang tot je er eentje vindt met wie het wel klikt en die je vertrouwt. Mijn huisarts is echt de beste. Ze luistert naar al mijn klachten (ook als het gesprek honderd uur uitloopt, maar als je het zeker wilt weten moet je gewoon een dubbele afspraak maken – ik dacht dat dat algemeen bekend was?), ze denkt mee, verwijst me door wanneer nodig, en biedt gewoon een nuchtere kijk op mijn hypochondrische wereld :’) En dat doet ze bij mijn vriend ook en bij mijn toekomstige kinderen hopelijk ook. Dus dat. Andere huisarts zoeken!

    • Reageer des 31/12/2016

      thanks voor je reactie lieve Nettelie! Ik wil dus ook een andere ha zoeken, maar ik heb ook begrepen dat je bijv ook rekening met houden met je postcode gebied? Dat je dus niet buiten je postcode gebied mag zoeken naar een ha, want bij noodgevallen zou je dan te ver weg wonen.

  • Reageer Ayla 02/12/2016

    Helemaal eens met Nettelie! Ik ben nu bij een huisarts waar ik een half uur voor moet omrijden, maar met liefde! Ze luistert goed, neemt de juiste acties en/of schakelt zelf een second opinion in van bijv. de fysio zelf voordat ze me daar blindelings naar doorverwijst. Ze luistert ook naar mijn eigen ideeën, als ik zelf een idee heb van wat zou kunnen helpen dan staat ze daar helemaal voor open. Hoe fijn!
    Zeker na mijn horror-ervaring met een huisarts, die mij meerdere keren naar huis stuurde met ‘rust maar wat uit’ ipv met het daadwerkelijk ‘hersenvliesontsteking’, zoek ik liever 100x naar een nieuwe dokter als dat moet.

  • Reageer Kleine Atlas 02/12/2016

    Dit zijn de dingen die ik spontaan denk bij het lezen van de post en de reacties:

    1) ik ben Belg en heb bij alle huisartsen waar ik al kwam, alleen goede ervaringen gehad. Bij specialisten daarentegen voel ik me nooit of zelden gehoord en begrepen en serieus genomen.

    2) Mijn moeder is dr en die googelt ook als ik adviezen nodig heb. Sowieso ook bij patiënten. Het alternatief is dat ze dingen moet opzoeken in een of andere niet-up-to-date papieren boek (doet mijn huisarts en dat geeft géén vertrouwen, hoe goed hij verder ook is). Dus: een goede dr zoekt dingen op, en in deze tijd is internet de meest up-to-date bron. En dat dat via Google gaat en niet via supergeheime websites die er professioneel uitzien is omdat kennis meer en meer openbaar wordt (gelukkig). Onderschat vooral niet hoe snel medische kennis evolueert en hoe specialistisch bepaalde medicijnen zijn. Mij helpt het ook dat een dr leert bij elke patiënt: wat hij bij moet opzoeken weet hij bij de volgende. En omgekeerd. Maar ik vind het zelf alleen maar een teken van vakmanschap dat hij niet alles weet en dat durft toe te geven. Uiteraard is er iets aan de hand als je totaal niet het gevoel hebt dat hij weet waar hij het over heeft of je helemaal niet au sérieux neemt.

    3) Over tweede consultatie gesproken. Wat misschien een verschil is tussen de Belgische (of de mijne) en de Nds. huisdokter is dat mijn ha vaak zegt: ‘ik geef alvast een voorschrift mee voor dit of dat, MAAR wacht nog x aantal dagen af’ Of: ‘je mag bellen en langskomen voor een voorschrift over x aantal dagen als het niet beter gaat’. Er is vertrouwen, en dat is heerlijk.

    4) Ik probeer al-tijd te weten te komen wat er mis met mij, bij de huisarts en bij de specialist. Ik wil altijd bijleren, en hoewel ik totaal niet wetenschappelijk ingesteld ben, vind ik het wél leuk en interessant mijn lijf beter te kennen. Al is het maar één klein dingetje: ‘hoe ben ik eigenlijk aan deze infectie gekomen?’. De meeste dokters vinden dat wel leuk om uit te leggen, het is small talk voor hen.

    5) Een dr is niet heilig. Hoewel het wetenschap is, zijn er meestal drie of vier of vijf opinies over één onderwerp, zeker voor zoiets algemeens als ‘moeilijk naar de wc gaan’. De ene vindt dat de moeder overdrijft (afvoeren die handel), de andere dat het kind zus of zo is (afvoeren als het niet klopt met jouw ervaring), nog een derde dit en de laatste dat. Al doende ontdek je wat bij jou en je lijf past, en je leert beter en sneller aanvoelen wanneer je je niet geholpen voelt. Dat is het voordeel van een moeder die dr is, ik heb eigenlijk bijna altijd een second opinion gehad, en ik durf er nu vrij snel op vertrouwen dat ‘er toch iets niet klopt’.

  • Reageer Mille Pagine 02/12/2016

    Ik sluit me grotendeels aan bij Kleine Atlas! Ik ben zelf arts (geen huisarts) maar wil toch proberen je vraag te beantwoorden. Over de rol van de huisarts: dat zijn er veel verschillende namelijk. Vraag maar eens aan een gepassioneerd huisarts! De HA is poortwachter en moet de mensen met alarmsignalen (ongewilde 6 kg afvallen) onderscheiden van de mensen met onschuldige klachten (kindje met griep), en kiezen wie door te verwijzen. De HA houdt de zorg betaalbaar: wist je dat van de belasting meer dan 10% aan de gezondheidszorg wordt besteed? Dat is gigantisch veel geld en zou nog veel meer zijn als iedereen voor alles een scan kreeg, om maar wat te noemen. De rol van de HA is kenner van het hele gezin, zodat hij/zij klachten van bv moeder en kinderen aan elkaar kan linken, kindermishandeling kan opsporen en een overwerkte mantelzorger HP kan bieden. De rol bestaat uit stervensbegeleiding bin patiënten die jarenlang gezond waren maar plots met ongeneeslijke kanker op bed liggen en vragen om sederende medicijnen. De rol is het uitvoeren van euthanasie bij patiënten die ondraaglijk en uitzichtloos lijden. De rol omvat ook aandacht voor chronisch zieken: mensen met suikerziekte, hoge bloeddruk, overgewicht, psychiatrische ziekten…de HA plaatst spiraaltjes en schrijft anticonceptiepil voor, na voorlichting.
    De huisarts helpt bij “kleine” klachten zoals blaasontsteking, eczeem, obstipatie, oorontsteking, schimmelinfecties, dikke enkels, een bijna uitgedroogd kindje, kleine snijwonden, soa’s, verstopte oren. En moet natuurlijk ernstige klachten herkennen en verwijzen zoals een hartaanval, blindedarmontsteking, herseninfarct, tia etc…
    Noem het maar :-)!

    Wel vervelend dat je wisselende adviezen kreeg over de obstipatie medicatie. Helaas is dat snel het geval als dokters wisselen: elk zijn eigen ervaring. Niet alles is bewezen namelijk.

    Ik sluit me ook aan bij de rest die oppert om van huisarts te veranderen. Een goede (behandel)relatie is het beste begin!

    • Reageer des 31/12/2016

      thanks voor jullie reacties meiden! Over het informatie op zoeken op google (hehe): dat klinkt ergens heel logisch wat je zegt Kleine Atlas, dat de dr het anders moet opzoeken op een niet up2date boek. Aan de andere kant, en dit klinkt misschien heel stom en naif van mijn kant: maar als IK het op kan zoeken op google, dan ga ik niet naar de ha. Met andere woorden: ik wil graag een oplossing voor mijn “probleem”, en ik hoop natuurlijk dat de dr mij daarmee kan helpen. Op google zoeken heb ik uiteraard zelf al gekeken (dit doe ik serieus altijd als eerste), maar tegelijk hoor ik daar weer over dat je dat juist weer NIET moet doen, omdat ik geen dr bent.

      ik wil ook graag alles weten, bijv over het poep probleem van joep. hoe kan het dat hij dat wel heeft, en ed niet terwijl ze beide hetzelfde eten en drinken ? wat kan ik doen om het te voorkomen? heb ik allemaal gevraagd aan dr. daar kreeg ik dus serieus een antwoord op als “elk kind is anders”, “dat kan nou eenmaal” en “het gaat ook wel weer over”.

      Al met al merk ik juist door dit stukje en door jullie reacties dat ik eigenlijk vertrouwen mis in mijn ha, hoe aardig hij ook is. ik heb gewoon niet het gevoel dat hij mij kan helpen. goed, dan zou ik dus een andere ha moeten zoeken, maar ik weet ook dat je niet een ha kunt krijgen buiten je postcode gebied (toen ik student was en op kamers woonde in amsterdam kon mijn huisarts in leeuwarden mij niet helpen als er wat was). dus misschien weten jullie hier nog antwoord op? en als ik een nieuwe ha heb gevonden, waar let ik dan oa op, behalve natuurlijk dat het klikt?

      • Reageer Kleine Atlas 07/01/2017

        He! ik lees ineens en pas nu kei toevallig je reactie!

        * ik lees wél, ook al hoor ik ook dat dat niet mag. Wel, het is mijn lijf en ik haat het als de medische wereld doet alsof hun kennis topsecret is en het gepeupel dommerds die alleen maar schade kunnen aanrichten. Tuurlijk: wees open, maar dat doe jij sowieso. Tuurlijk aanvaard je de autoriteit van een dr, maar zelf eens kijken is niet slecht. Zeker niet achteraf: wat heeft de dr me nu eigenlijk aangeraden en zijn daar nadelen of risico’s aan verbonden? Zo leer je ook zijn of haar stijl kennen en zie je na een tijdje of jullie matchen: zou jijzelf even snel of net sneller/trager antibiotica voorschrijven, verwijst hij te snel of te traag door, etc?

        * Dat zijn dus meteen ook de criteria voor mij & medici: denken we ongeveer hetzelfde? Tot ik dat weet, ga ik maar af op die ‘lik’. Ik ga zelf naar een therapeut en ik zeg altijd aan mensen: ga ervan uit dat het niet meteen raak zal zijn, en dat je dat na een sessie of drie wel weet. Geef het drie keer een kans, lukt het dan nog niet, verander dan zonder schuldgevoel. Mensen verschillen en zeker voor therapie moet het klikken.

        * Over die darmen en het concrete probleem waarover je schreef.

        Als ik je goed lees, is er eigenlijk een probleem van ‘passie’, of een verschil. Voor jouw huisarts (‘ha’) is het probleem van jouw kinderen maar één van de vele. Voor jou als moeder wil je er veel meer over weten, en je wil zeker zijn of er niets aan te doen is. Ik dénk dat je die antwoorden niet gaat vinden bij een huisarts. Misschien wel al lezende, of bij een iets ‘alternatievere’ specialist of dokter. Want darmen en maag en ontlasting zijn allemaal dingen die vaak, denk ik dan, met meerdere dingen te maken hebben, en niet per se makkelijk in strikt wetenschappelijke termen te vatten zijn.

        Ikzelf heb vertrouwen in mijn huisarts, maar wel alleen voor de heel concrete dingen: ik ben ziek, kan jij vaststellen wat er is en of ik een medicijn moet innemen? Ook bij mijn moeder zie ik vaak dat zij extreem oplossingsgericht is, maar wel vooral naar symptomen kijkt, niet naar diepere oorzaken. Dus niet ‘waarom wordt kind A ziek en B niet?’ maar wel: ‘oké, er is een zieke, wat helpt om het op te lossen’?

        Dus: zelf lezen en meer homeopathisch/’alternatief’ gaan zoeken? Genre: zijn het de gluten? Zijn het de melkproducten? Is het altijd of alleen ’s morgens/’s avonds? Was het al vanaf de geboorte? Zit het in de familie? Over darmen is er véél geschreven en ik denk dat je vrij snel dingen zal vinden.

  • Reageer Zindziwe 07/12/2016

    Mijn huisarts heeft me echt al veel verkeerde adviezen gegeven en me daar o.a. heel erg bang mee gemaakt, en ze heeft me zelfs eens uitgelachen om dingen waar ik verbanden tussen legde, terwijl vervolgens bij een specialist bleek dat ik gelijk had. Toen ik een keer met mijn vriend meeging toen zijn pols helemaal opgezwollen was, was haar reactie “wat wil je dat ik doe?”… Vervolgens vroegen we dan maar om een doorverwijzing naar de fysio, maar die gaf zij niet, want “die kan niks doen aan een pols, kom maar terug als het over 6 weken nog steeds pijn doet”… Vervolgens zelf maar de fysio gebeld, die meteen aangaf dat ze wel zeker iets kon doen, wat ze ook gedaan heeft.
    Kortom, wij zijn zeker niet happy met onze huisarts, maar ik durf ook niet van huisarts te veranderen, want hoe weet je nu welke wel goed is… Ik was eens blij toen er een vervanger was tijdens haar zwangerschap, maar die zei vervolgens tegen me:” je kunt je neus spoelen met zo’n flesje dat ze bij de apotheek verkopen, ALS JE HET KUNT BETALEN.” Whyyy whut whut? 🙁
    [als iemand dit leest die een goede en fijne huisarts in Den Haag heeft, hit me up!]

  • Reageer Emma 08/12/2016

    Het verschilt volgens mij enorm per huisarts. Ik heb een ontzettend fijne huisarts nu gelukkig! Ze neemt altijd alle tijd voor me, stelt me gerust en voelt heel goed aan waar ik mee zit en of ik wel alles vertel. Eerst had ik geen vast arts bij het gezondheidscentrum, zij heeft ervoor gezorgd dat ik nu altijd bij haar terecht kan en ze heeft me altijd op tijd doorgestuurd. Zou iedereen in Groningen haar aanraden haha!

    Maar ik weet ook genoeg slechtere voorbeelden inderdaad.. de huisarts van mijn moeder weet dat mijn moeder zelf in de zorg werkt, en zij vraagt altijd “wat wil je dat ik doe?”
    Eigenlijk fungeert ze dus alleen als handtekening voor het plan dat mijn moeder dan zelf bedacht heeft, heel apart

    • Reageer Mille Pagine 10/12/2016

      Over die laatste vraag (ik ken die hele persoon njet hoor, dat staat voorop): het is een vraag die je in de studie geneeskunde expliciet leert om te stellen.niet om een gratis consult te krijgen maar om te werken waar de patient voor open staat, wat hij of zij bv specifiek zou willen. De een die slecht slaapt wil slaappillen, de ander van het piekeren af en de derde is bang voor een ernstige ziekte en wil bloed laten prikken. Je kunt de vraag natuurlijk wel op verschillende manieren stellen… en er uitleg bij geven… en hij geldt niet altijd… maar ik wilde deze kleine kanttekening toch geven 😉

    Laat een reactie achter