Dit stukje schrijf ik met pijn en verdriet in mijn hart

15/01/2017 - 3 reacties

Niet omdat het nou zo erg verdriet is, het is eigenlijk heel leuk. Ed is namelijk bijna 4 jaar en dat betekent inderdaad dat hij dan naar school gaat.

Het is zo’n stom cliché en zo waar: maar de tijd gaat dus echt heel snel. Zo lag hij nog in de draagdoek op mijn buik mij lief aan te kijken met zijn lange wimpers, zo fietst hij met zijn Superman fietsje zijn broertje aan (“aan de kant Ayoub!!”) om mij vervolgens met diezelfde mooie wimpers quasi onschuldig aan te kijken.

De basisschool dus. Dat is ook zoiets wat je schijnt te moeten doen als ouder: een goede basisschool uitzoeken. Maar wat is tegenwoordig nou een goede basisschool? Ik vind ieder geval dat:

  • het een school is met de beste leraren ever, een beetje zoals Meester Bart of een juf als Irene Moors (is ze niet, weet ik wel, maar ik denk dat ze echt een hele leuke lieve juf zou zijn);
  • het moet een school zijn dan iets doet met gezond eten en natuur en “lekker aarden”;
  • het hoefde niet perse een openbare school te zijn, of een islamitische of een christelijke;
  • het moet wel een gemixte school zijn, dus niet alleen een “witte” of alleen “zwart”, maar gewoon net zoals de Nederlandse samenleving: gemixt dus.
  • het moet dichtbij zijn, maar als een goede school ietsje verder was gaf dat ook niet
  • het moet gewoon een leuke school zijn.

Maarja. Wanneer weet je nou wanneer een school echt leuk is? Ik zag op de websites van bijna alle scholen dichtbij ons huis dat het een leuke school kon zijn (afgezien dat er een paar nog steeds Comic Sans gebruiken als lettertype voor de site, maar goed, dat zag ik door de vingers). En er is dus zoveel keus lieve menschen. Ik had werkelijk waar geen idee. In “mijn tijd” had je een katholieke, een christelijke, een openbare en een Montessorischool. Nu heb je de vrije school, de school met de reformatorische identiteit, een Dalton school en vreedzame scholen (je hebt dus ook niet-vreedzame scholen?).

Ik besloot niet meer op websites te kijken maar gewoon mijn gevoel te volgen. Dus praatte ik met moeders die ik tegenkwam bij de peuterspeelzaal of in het speeltuintje in de buurt. Ik vroeg moeders om advies in een Facebook-groepje. Ik vond informatie bij het wijkgebouw waar ik toevallig iemand tegenkwam die op verschillende scholen in de buurt werkt.  En zo kozen we uiteindelijk voor een school, vroegen we een gesprek aan, kregen we een rondleiding en schreven we ons in. Nouja, Ed dus.

Van de week werd ik gebeld. Of Ed al een paar dagen kon komen om te wennen. En dus gaat hij binnenkort naar school, met zijn Spiderman rugzakje gevuld met zijn Bentobox-je, zijn Spiderman drinkbeker, en zijn kaki-fruit (ja zo’n moeder ben ik dus).

Loslaten, dat moet ik nu dus doen. Gelukkig komt hij op een vreedzame school.

 

Vorige post Volgende post

3 reacties

  • Reageer Marjolijn 16/01/2017

    Jee ik zat hier een heel verhaal te typen over mijn eigen kids en hoe snel allemaal etc etc etc maar heb dat maar gedelete. Wat fije dat jullie een leuke school hebben gevonden!

    Oh en in groep 5 was ik met mijn klas bij telekids. Ik wil niets onaardigs zeggen over iemand online maar ik weet niet of Irene een leuke juf zou zijn (……)

    • Reageer Des 17/01/2017

      ik wil hier alles over weten, alles!

  • Reageer Sterrie 16/01/2017

    Jaaaa, zal wennen zijn, denk ik. Ook zelf elke morgen in het gareel… (aiiii!) Hier ook bijna zover. Alleen geen school-keuze-stress want hebben hier in het dorp maar 1 school…

  • Laat een reactie achter