Ik ben dus ontwaakt, interieurgewijs dan.

09/01/2017 - 2 reacties

Ja, nog even over 2016, sorry ik blijf er maar over doorhameren, maar ik zat er dus vannacht nog over na te denken (het was 4 uur ’s nachts, ik was klaarwakker omdat Joep continue met zijn teentjes in mijn dijbeen zat te porren, oja, ik moet zijn teennageltjes nog knippen, altijd een hel voor Joep. En voor mij), maar ik ben op meerdere gebieden “ontwaakt” in 2016.

Ik ben me bewust van alles. Ik heb van alles ontdekt. Bijvoorbeeld burrata.  Of de amandelolie van de Lidl. De Lidl, ja! Ik had het ook nooit gedacht. En mijn interieur dus.

Ik heb niet bepaald 1 stijl. Ik hou van ruimte en licht en wit, maar ik hou ook van kleur en vintage en ja, ik geef het toe, ik hou ook van Ikea, en de Xenos.  En de Action. Mijn huis is daarom een mixje van alles, en dat geeft helemaal niets. Het doet mij wel een beetje pijn in mijn hart (en mijn portemonnee) als ik denk aan al het weggegooide geld aan ons interieur in het verleden.

Zien jullie hoe ik van “ik” naar “ons” verander? Dat is expres lieve menschen. Mijn verantwoordelijkheid hierin is dat ik LOML de vrije hand heb gegeven. Ik weet niet goed waarom, ik vond het erg makkelijk denk ik, en ik wist toch niet echt wat ik nou mooi vond. Ja, heel veel dingen. En heel veel dingen ook niet. Hierbij dus een lijstje van de dingen die ik achteraf gezien dus gewoon niet mooi vind:

  • hij kwam eens thuis met een rode leren kapperstoel. Ik laat deze woorden even op jullie inwerken. Rood. Leer. Kapperstoel.  Ik heb het uiteindelijk niet eens kunnen verkopen, een stakker wou hem wel gratis ophalen, zo mailde hij. Graag, mailde ik terug, hij is wel zwaar hoor. Lukt mij wel, mailde hij terug. Ik zie nog voor me hoe hij stoer de zware kapperstoel alleen probeerde te tillen (ik heb de deur toen snel dichtgedaan. Weg ermee).
  • rode bioscoopstoelen. Ook dit wil ik even bij je laten inwerken. Rood. Bioscoopstoelen. In een dertigers koppel huis, niet een studentenwoning.  We hebben ze ook nog eens helemaal uit Baarn gehaald. Zelfs de katten wilden er niet op zitten. Toegegeven: we hebben ze wel voor een mooi prijsje op marktplaats verkocht.
  • de leefruimte op het atelier doen: ook zo’n top idee van mijn man. “Des, iedereen doet de woonkamer hier op de tweede verdieping, maar wij gaan dat dus mooi anders doen!”, zei hij.  Op het atelier waar we dus elke keer naar beneden moesten lopen om naar de wc te gaan of iets uit de keuken te halen. Gelukkig werd ik zwanger en zag LOML toen ook wel in dat ik niet continue trap op trap af kon gaan voor een flesje melk.
  • donkerbruin luxaflex: kost een fortuin, spuuglelijk, moeilijk schoon te maken.

Nu genoeg met mijn man hier op het internet belachelijk te maken, even terug naar mij. Het huis komt steeds meer in de buurt hoe ik het echt wil hebben, en dat heb ik helemaal zelf gedaan. Gelukkig.

Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reageer yvonne 09/01/2017

    Hahaha! Dat stukje over die rood leren kappersstoel! Ik kwam niet meer bij. Vertel, waar ben je nu wel blij mee? En ga je foto’s met ons delen?

    • Reageer Marjolijn 11/01/2017

      Haha ik ook! Ik zie de stakker al slepen met die stoel :’)

    Laat een reactie achter