mooi momentje dit

15/01/2017 - 0 reacties

Dit zal waarschijnlijk niet iedereen herkennen, maar ik word altij vrolijk van het zien van mede aziaten. Eigenlijk bedoel ik: mede Indonesiers. Ik word namelijk altijd heel vrolijk gegroet door Indonesiërs. Of Molukkers. Of javaans-surinaams. Of indo’s. Kortom: mensen waar ik ook wel een beetje op lijk.

Wij groeten elkaar altijd heel vriendelijk.  Niet een “hallo”, maar meer een hoofdknikje. Het is al een paar keer voorgekomen dat LOML naast mij liep en vervolgens vroeg “wie was dat?”, en dat ik zeg “geen idee”. Toen ik hem vroeg of hij dit ook had met mede Marokkanen was het antwoord dus nee.

Laatst was ik weer eens in het speeltuintje. Ik zat naast 2 bekeerde moslima’s,  ze droegen beide een hoofddoek en zagen er in ieder geval vrij nederlands uit ( ik realiseer me dat ik me op glad ijs bevind met deze term). Ze waren met elkaar aan het kletsen, de kinderen, ook jongetjes, waren aan het spelen.

Al snel hadden onze zoontjes elkaar gevonden en waren ze al snel met z’n vieren achter elkaar aan het rennen. Tot 1 van de moeders weer verder ging. Ik hoorde haar haar zoontje roepen “Adam?”, en natuurlijk reageerde mijn Adam ook door op te kijken. Dat vond hij geweldig. “Ik heet ook Adam!”, zei hij trots tegen haar. “Echt Eddum, spreek je het ook zo uit?”, vroeg ze. “Ja”, zei hij.
“En mijn broertje heet Ayoub”, zei hij er trots bij.

‘Mashallah”, zei de  moeder tegen tegen mij. “Ik twijfelde nog bij Adam, maar nu weet ik het zeker”.
Ik lachte en zei “mashallah”.  De vrouwen liepen verder en zeiden “salam aleikum”.
“Aleikum salam”, zei ik terug.

 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter