Wennen

17/01/2017 - 11 reacties

Die jongste van mij trouwens he, die is nog steeds niet gewend aan de psz.

Twee jaar is hij nu en hij gaat al 3 maanden naar de psz. Twee ochtenden in de week. In de tijd dat hij nog niet mocht en samen met mij wel zijn broer ging brengen wou hij juist nooit terug naar huis. Hij wou ook op de psz, samen met zijn broer in een groep spelen en waarschijnlijk meisjes versieren.

Daarom vindt iedereen (LOML, mijn moeder, mijn schoonmoeder) het maar raar dat Joep nog steeds niet kan wennen bij de psz. Ik snap het wel. Joep is twee jaar lang, dag in dag uit, bij mij geweest. Hij heeft 1 jaar lang met zijn neus onder mijn oksel dicht tegen mij aan geslapen. Hij wil nog steeds aan de borst, ook al komt er geen druppel meer uit, al hij maar een beetje troost krijgt. Hij slaapt nog steeds ontzettend makkelijk in, dicht bij, in mijn armen, tegen mij aan, als hij maar een warm lichaamsdeel van mij kan aanraken.

En toen moest hij dus opeens naar de psz. De eerste dag ging prima, dacht ik. Ik bleef een half uurtje maar Joep was al snel aan het spelen dus ik ging naar huis. Tot ik hem ophaalde. Wat bleek: op een gegeven moment keek Joep van zijn spel op, zocht hij zijn moeder, die was allang naar huis om een aflevering Modern Family te kijken, dus zette hij een keel op en niemand kon hem troosten. Toen ik hem ophaalde vond ik een zielig jongetje met rode natte wangetjes en een flinke snotneus.

 

Zo gingen de maanden september, oktober, en november dus. En de hele maand december zijn we weggeweest dus nu moet hij opnieuw wennen.

Het gaat nu zo: ik zeg op zondagavond al tegen Joep “morgen naar de psz, niet huilen want mama haalt je zo weer op en het is heel leuk om met andere kindjes te spelen”. Joep zegt “ja” maar denkt waarschijnlijk: ik maak zelf wel uit wanneer ik huil.

De maandagochtend staat Ed al in de startblokken om naar de psz te gaan, want hij vindt het daar geweldig. Op dat moment zie ik al enige twijfel op Joep zijn gezicht. Onderweg naar de psz wordt Joep steeds stiller. Eenmaal bij de psz gekomen brengen we eerst Ed naar zijn groep. Ed geeft Joep dan altijd een dikke knuffel, aait hem wat over zijn hoofd en zegt vervolgens “en straks niet huilen he Ayoub!”.  En dan breng ik Joep naar zijn groepje. Zijn mondhoeken beginnen al heel sip naar beneden te hangen. Ik zie al wat tranen opkomen en ja hoor…

“ik wil niet!” en “mama hier blijven!”.  Maar toch. Hij moet. Ik weet ook niet zo goed waarom hij moet eigenlijk. Omdat het goed voor hem is, omdat hij dan andere kindjes leert spelen. En omdat ik natuurlijk, ja dat zeg ik heel eerlijk, die 3 uren heerlijk vind: een huis alleen! Silte! Reinheid! Yoga!

Maar op het moment dat ik Joep dus huilend achterlaat denk ik ook “ja Des, wil je dat echt allemaal?”. Vorige week haalde ik ze op en terwijl iedereen vrolijk buiten zat te spelen vond ik Joep tegen het raam aan met een erg rood neusje en wederom natte wangen. Volgens de juf ging het wel heel goed, hij heeft “maar een uurtje gehuild!”.

On the other hand: het eten gaat gelukkig wel heel goed.

Vorige post Volgende post

11 reacties

  • Reageer Mimi Rose 17/01/2017

    Aaaah!! Zo zielig. Komt allemaal goef Ayoub <3
    Denk dat als hij bij Adam in t groepje zou zitten er misschien minder traantjes zou komen.

    Yoji heeft zijn dagen de ltste tijd wat de creche betreft. Is ook belachelijk lang. Van uiterlijk 8:30 tot 17 uur en soms 17:30 u. Hangt vd domme file af. Ik heb er no steeds moeite mee. Al heeft hij vaak ook hele leuke dagen en is hij altijd vrolijk.

  • Reageer Nicole 17/01/2017

    Oh, wat ontzettend jammer dat Joep niet zo goed kan wennen daar. Hopelijk komt het snel goed, want ik snap je verlangen naar 3uren alleen! Ik duim nu al dat Noah in Oktober (duurt nog lang!) het vrij snel geweldig vind. Net als zijn zus. Zij heeft 5x per keer 5 minuten gehuild. Dus in totaal 25 minuten. Dat zou zelfs op 1 ochtend mogen, hahaha. Maar Noah is toch wel een heel ander kind, dus ik ben zeer benieuwd.

  • Reageer Marjolijn 17/01/2017

    Ooooh Mariam had dat ook. Ik heb haar d’r af gehaald en een jaar later opnieuw geprobeerd. Ging toen iets beter maar helemaal tof vond ze het nooit. En andere moeders maar zeggen he: Neeeeee maar als je straks weg bent dan hebben ze het ontzettend naar hun zin. Nou die van mij niet hoor. Kleuterschool zelfde verhaal en vanaf dag 1 in groep 3 was het ineens over. Hoop voor Joep dat hij het sneller snapt en leuk vindt. Komt sowieso goed hoor, dikke brasa!

  • Reageer Kleine Atlas 17/01/2017

    Goh, in België is dat zo totaal anders. Mijn zoon ging op 3,5 maanden voor het eerst en hoewel dat misschien barbaars vroeg en onmenselijk klinkt: ik had het zonder simpelweg niet gered (en dan bedoel ik niet eens organisatorisch maar puur mentaal). Geweldig voordeel is dat kinderen op die leeftijd heel eerlijk gezegd niet beseffen bij wie ze zijn en vooral, dat het misschien anders kan en dat ze er een mening over kunnen hebben. Ik denk wel dat ze al hun ouders herkennen, maar heel jonge kinderen – toch niet diegene die ik al gezien heb – geven geen kik als je ze ergens achterlaat (daarom zijn ze ook zo kwetsbaar, natuurlijk).

    Rond 9 maanden kwam die verlatingsangst, en dat was niet leuk, maar wel draaglijk want het was altijd zo geweest. Rond 2,5 gaan kinderen in B. naar school en hoewel dat naar mijn mening en ervaring net iets te jong is (er was veel gehuil, ik ontken dat niet), was hij er rond zijn 3de echt volledig klaar voor en op ingespeeld.

    Ik heb nooit goed begrepen hoe dat moet in Nederland de eerste vier jaar met ouders die werken of studeren of alleenstaand zijn. Kinderopvang is ook bij ons duur maar wel gerelateerd aan je inkomen, en dus betalen mensen met geen of heel weinig inkomen (ik, als student en later als sukkelende werkzoekende) heel weinig. Mij heeft dat altijd enorm gesteund en ik weet niet hoe ik het had ggered als ik als 22-jarige 4 jaar van de volwassen maatschappij was afgesneden (oké, ook met kinderen kan je veel doen, maar als jonge moeder had ik geen flauw idee waar te beginnen en NIEMAND in mijn omgeving had kinderen en als ze die hadden, wilde ik die andere kinderen helemaal niet zien en zeker geen overgelukkige koppels).

    • Reageer yvonne 17/01/2017

      Tja er zijn nou eenmaal kinderen die het echt niet leuk vinden op de speelzaal/kinderdagverblijf. Misschien inderdaad samen met zijn grote broer in dezelfde groep? Dat kan troost bieden. En als hij het echt niet leuk vind waarom zou je hem dan nog brengen? ( Jaa okee die 3 uur voor jezelf is heel fijn.)

    • Reageer yvonne 17/01/2017

      @Kleine Atlas er zit wel heel veel verschil in kinderopvang in Nederland en in Belgie. Hier zijn er bijv meer leidsters per aantal kinderen.

    • Reageer des 18/01/2017

      toen Ed nog een baby was werkte ik nog en ging hij dus al naar de kinderopvang. Ik merk wel aan Ed dat, omdat hij er al zo jong heen ging, echt gewend is aan de creche en andere kinderen. echt een verschil met joep. die ging dus niet naar de kinderopvang, omdat ik niet meer werkte. je kan dan natuurlijk nog wel je kind naar de creche brengen maar in nl krijg je dan geen toeslag en dan wordt het een heel duur grapje. overigens vind ik het sowieso heel duur, met of zonder toeslag. het wordt daardoor voor vrouwen in nl helemaal niet aantrekkelijk om erbij te werken, want bijna je hele salaris gaat naar de kinderopvang.

      met de peuterspeelzaal is dat dus anders! dat zijn halve dagen en veel goedkoper. vanaf het moment dat ik dus niet meer ging werken ging ed naar de peuterspeelzaal, en sinds hij 2 jaar is (peuterspeelzaal is vanaf 2 jaar) gaat joep dus ook. betalen we gezamenlijk voor 2 kinderen, 2 ochtenden in de week in totaal 75 euro per maand voor. dat is echt goedkoop (vergeleken met de kinderopvang dus).

      • Reageer Kleine Atlas 18/01/2017

        De situatie van je inkomen dat naar de kinderopvang gaat, bestaat hier ook, maar wel alleen als beide ouders voltijds werken en een goed loon hebben. Dan is het echt heel (veel te) duur. Maar, en ik spreek alleen voor mezelf, voor mij was het heel goed geregeld.
        Als mijn zoon niet graag ergens zonder mij naartoe gaat, mag hij altijd eigen speelgoed meenemen van mij. Ik merk dat dat toch een beetje helpt. Ik maak het dan ook heel speciaal, iets dat hij mag omdat hij het dan minder moeilijk heeft etc.

  • Reageer Kleine Atlas 18/01/2017

    @Yvonne, echt? Dat klinkt goed, want in België is het inderdaad redelijk weinig (1 per 6 baby’s of zo). Maar ik moet anderzijds zeggen dat mijn eigen ervaringen altijd heel goed waren, en toen mijn zoon een baby was zette ik hem ook echt met een gerust hart af.

  • Reageer Iris 21/01/2017

    Zo te lezen verschillen de kosten ook nogal per psz. Mijn dochter gaat een ochtend per week en we betalen 80 euro per maand!

  • Reageer marlies 23/01/2017

    ik heb – als Belgische – een tijdje drie kinderen in een crèche gehad (van toen ze 3,5 maanden waren, zoals Kleine Atlas zegt). Dat kostte ons toen 750 EUR/maand, voor volle dagen en drie kinderen. Het was een serieuze hap uit het budget, maar nog niet gelijk aan een volledig maandloon. Ik vroeg mij laatst af hoe Nederland functioneert, met de duurdere kinderopvang en volgens mij meer mama’s thuis. Bouwen jullie pensioenrechten op wanneer jullie thuisblijven? En vervelen de kindjes zich niet tussen hun 3e en 4e jaar? Ik heb zo de indruk dat mijn kindjes zeker op 3 jaar helemaal klaar waren voor een nieuwe uitdaging… (beetje off topic wel). Niet fijn voor Joep. Met zijn broertje spelen op de PSZ zou hij wellicht leuker vinden (als dat kan)

  • Laat een reactie achter