Ed gaat naar school

18/02/2017 - 5 reacties

 

 

Ed zijn eerste kunstwerk

Ondertussen gaat Ed alweer een weekje of 2 naar school. Eerst een paar dagen wennen, tot 12 uur. Toen een paar dagen tot 2 uur en inmiddels heeft hij zijn eerste volle week achter de rug.

Hoe gaat dat nou, een leven met een echte “schoolganger?”. Ik vond het moeilijker dan verwacht. Ik dacht (natuurlijk) ik doe dat wel even. Ik dacht: ik ben niet zo’n bange moeder, ik kan heust wel loslaten, zoiets hoort er nou gewoon bij, voor je het weet gaat hij naar het gymnasium, studeert hij af op de universiteit en heeft hij een paar jaar later een medicijn tegen kanker ontworpen en zit mijn taak als moeder erop. Zoiets.

Maar ik moest natuurlijk wel keihard wennen. Aan de nieuwe tijden bijvoorbeeld. Dat ik iemand om 2 uur moest ophalen. Maar ook dat ik iemand om half 9 naar school brengen, een tijdstip waar ik normaal gesproken nog rustig een kopje koffie drink.

Waar ik ook heel erg aan moest wennen, en dit was natuurlijk een big ass eyeopener voor mij, is dat ik Ed moest vertrouwen. En zin meester. En zijn kindjes in de klas. En alle mensen op die grote school die om Ed heen gangen. Wie zegt dat die ene juf niet stiekem een psycho is? Of dat er gemene kindjes zijn later seriemoordenaar worden? Je weet het niet.

Die eerste paar dagen was Ed vrij stil, pas rond de derde dag begon hij een beetje te vertellen over wat hij allemaal op school had meegemaakt. Toen hoorde ik dus dat hij moest huilen op de wc omdat “ik zo alleen was  mama”. En dat een jongen hem duwde, en hij terugduwde en de jongen hem vervolgens “ een schop onder mijn billen gaf”. Ja, toen dacht ik dus even: 1. waar woont dat 4jarige pestkoppie, die gaan we eens ff opzoeken, maar ik dacht ook daarna van 2. hoort erbij Des. Hoort er allemaal bij.

Ed moest die eerste dagen best wel wennen. Het waren heel veel prikkels en indrukken voor hem en hij is nog steeds erg moe als hij thuiskomt. En wat we niet hadden gedacht gebeurde toch: die eerste dagen moest hij ook huilen en klampte hij zich aan mij vast toen ik wegging. Gelukkig zit hij nu in een nieuwe groep met minder kinderen, meer rust en vooral een hele lieve meester (ik heb tenminste niets raars gevonden op internet).

Inmiddels zwaait hij niet meer naar me als ik wegga want hij heeft het te druk met zandtaartjes maken met zijn maatjes R, D en R. Bovendien heeft hij Belangrijke Taken gekregen van de meester want hij is deze week aangesteld als Hulpje.

Kortom; hij overleeft het allemaal wel. Nu ik nog.

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer kIM 19/02/2017

    Oei, dit is mijn glazen bol voor over anderhalf jaar. Denk dat ik er precies hetzelfde insta, dus zal mijn uk tegen die tijd voor de zekerheid wat traptechnieken geven 😉

    • Reageer Des 21/02/2017

      hahah goed zo, toe maar alvast.

  • Reageer Sterrie 20/02/2017

    Ohhhhh nog een dikke maand… dan gaan we hier ook! In het gareel… elke dag op tijd, dat wordt inderdaad een dingetje.. Komt goed, komt goed!

  • Reageer Sterrie 20/02/2017

    Oh.. en wat goed dat ed al hele dagen gaat! Eerste week halve, tweede week af en toe hele en derde week volle bak? Geen continuerooster daar? Hier nog niet, en weet ook niet zo goed hoe het werkt en wat al lukt.. dus dacht even horen.. 😉

    • Reageer Des 21/02/2017

      wel continuerooster hoor! elke dag van half 9 tm 2. en inderdaad: in het begin tot 12 uur, wendagen. het zijn echt lange dagen tot 2, hij is kapot als hij thuiskomt hihi

    Laat een reactie achter