eten

22/02/2017 - 3 reacties

Jongens, jullie moeten stoppen met al die mailtjes en lieve berichtjes en kaartjes vanuit het hele land om te zeggen dat jullie zo blij zijn dat ons Joep nou eindelijk goed eet hoor.

Ok, grapje, grapje.

Het feit dat het niemand ervoor interesseert was voor mij wel weer een lesje: waar had ik me al die tijd (2,5 jaar!!) druk om gemaakt? Nou ja over het feit dat hij dus nauwelijks at dus.

Maar dat is dus voorbij. VOORBIJ! VOOR FUCKING BIJ! Ik durf het zelfs hardop te zeggen. Omdat ik de kwaadste niet ben: hierbij mijn tips:

  • niet de meest originele tip maar: eet samen aan tafel. Hebben wij heel lang niet gedaan. Omdat ik het handiger vond om, ja nu ga ik het gewoon zeggen, voor de tv te eten. Ging veel sneller, veel makkelijker, er was afleiding. Maar toen ik vervolgens op feestjes kwam en zag hoe andere kinderen netjes aan tafel gingen zitten en mijn kinderen gewoon op de bank bleven zitten wist ik: hier moet verandering in komen. Aan tafel dus, met de tv uit. MAAR als jouw kind wel eet met de ipad of telefoon erbij, dan zeg ik: lekker doen.  Ook die fase gaat heus voorbij en persoonlijk vind ik het belangrijker dat ze gewoon eten en heb ik ook niets tegen de ipad of de telefoon of de Nintendo DS of de Playstation 4 (heeft LOML net gekocht met smoes “dan kunnen we later met z’n allen Fifa spelen).
  • onderhanden: helpt soms wel. En als het helpt: waarom niet. Ik zei vaak: eet een paar happen, dan krijg je daarna je toetje. Maakt dit mij een slechte moeder? Maybe. We zien het wel over 20 jaar.
  • grapjes, liedjes zingen, de dag bespreken: ben ik super slecht in. Vooral op het laatst toen het alleen maar elke dag strijd was bij het avondeten. LOML kan het wel. Die vertelt verhaaltjes, maakt grapjes, zingt zelfbedachte liedjes. Ed en Joep moeten keihard lachen, zijn zo afgeleid en we zijn weer 5 hapjes verder.
  • verstop je groente. Ik zeg: spaanse tortilla, groente muffins, courgette pannenkoekjes.
  • zoek uit wat je kind echt lekker vindt. Joep is gek op bloemkool en gegrilde zalm. Vreet ie zo een bord van leeg. En soep ook. Dus hup: alle groenten die je kunt vinden in een kom, bouillonnetje erbij, staafmixer en klaar ben je.
  • ja en nu komt het, ook ik ben de moeder die het gewoon gaat zeggen, maar laat los. Laat echt los. Ik zat op een gegeven moment met zo’n stresskop aan tafel omdat ik de hele dacht alleen maar kon denken “och het avondeten moet ook nog”. Dat voelde Joep natuurlijk ook feilloos aan waardoor het eten sowieso een strijd werd. Ik liet op een gegeven moment alle verwachtingen los. Dan maar niet meer zelfs 3 hapjes, alles was mooi meegenomen en anders niet. Morgen weer een dag. Wat ook erg hielp is dat het mij opviel dat Joep overdag wel goed at. Dat vond ik dan genoeg. Op dit moment eet Joep zelfs soms beter dan Ed want Ed is nu heel erg afgeleid aan tafel en zit alleen maar te klieren.

Als ik ook maar 1 moeder over de hele wereld, 1 radeloze moeder die met haar handen in het haar zit elke avond weer omdat haar kind weer eens weigert om z’n mond open te doen, als ik ook maar 1 moeder kan helpen, nou dan is mijn missie volbracht hoor.

Vorige post Volgende post

3 reacties

  • Reageer Dionne 23/02/2017

    Hier ging het een tijdje goed, maar nu gaat het ook weer kut met peren. Maar ik maak me er inderdaad niet (meer) druk om. Voorheen zat N. regelmatig te kotsen aan tafel (letterlijk kotsen. Was echt moeilijk om uit te vinden welke hap ‘te veel’ was en dan had je die 5 happen die er wel in gingen dus allemaal voor niks gegeven). Dat kotsen deed ze ook op de crèche en bij m’n schoonouders en zijn we nog voor naar het ziekenhuis verwezen, ook omdat ze zo licht bleef (en is) en ontiegelijk vaak ziek was.
    Maar nu eet ze weliswaar nog steeds weinig, en avondeten ook vaak niet, maar ze is niet meer zo vaak ziek, laatste keer kotsen is weken geleden en te licht is ze volgens mij ook niet meer. Dus ja, dan heb ik zoiets van ’t zal wel goed zitten dan’ en is het ook niet moeilijk om los te laten.

    En aan tafel eten: ook een dingetje. ’s Ochtends zet ik haar sws voor de tv zodat ik brood kan smeren voor mee naar mijn werk, zelf kan ontbijten, etc. En dan eet ze ook niks hoor, brood gaat altijd mee naar de crèche/schoonouders/mijn moeder. ’s Avonds proberen we het wel te doen, maar ja, tussendoor rent ze ook vaak weg van tafel als ze het zat is. En soms komt ze daarna terug om verder te eten, maar vaker niet. En dan zetten we haar bord in de woonkamer en soms eet ze dan nog drie aardappels en een boon en dat is dan weer mooi meegenomen.

    Ik kan het voor mezelf niet eens, die rust reinheid regelmaat, dus hoe moet ik het dan voor een ander organiseren? En ik hou mezelf voor dat ze dan tenminste (hopelijk) wel een lekker flexibel kind wordt/is.

    Grappig ook hoe je referentiekader verschuift. Eerst was het: ‘Oh ze heeft maar 3 hapjes van d’r wortel op! VEEL TE WEINIG ZO KRIJGT ZE SCHEURBUIK’ en nu is het: ‘Nah ze heeft 3 happen wortel op dus er zit wel wat groente in.’

    • Reageer Des 23/02/2017

      ach jeetje, wat vervelend Dionne. En dat kotsen ook nog erbij, lijkt me al helemaal kut met peren. gelukkig gaat het nu een stuk beter. en is er hopelijk ook snel echt een shift bij jou te zien. ach ja aan tafel zitten. weet je dat ik het dus vooral doe omdat ik vind dat ik het zo hoor? ontbijten doen we bijv niet aan tafel, gewoon achter de tv een kommetje havermout. en ze eten zo 2 kommetjes achter elkaar. en ed is nu 4 jaar en hij is nu veel te onrustig om aan tafel te zitten merk ik. hele tijd bewegen en pesten en grapjes maken. ook wel gezellig ergens. HAHAHAHA en dat laatste is ZO herkenbaar. omg, ik begon met minimaal 10 happen hoor, toen 5, toen 3 en nou ja nu heb ik het maar los gelaten. ze doen toch nooit wat je wil.

      • Reageer Dionne 24/02/2017

        Ik doe dat aan tafel zitten vooral omdat ze dat op de crèche doen en ze daar tussen de middag dus standaard 2 boterhammen eet. Denk omdat ze er dan echt voor gaan zitten en alle andere kindjes ook eten. Ze doen elkaar gewoon na. Maar thuis werkt het helaas toch niet zo :’) Maar probeer het wel vaker te doen zodat duidelijk is voor haar dat we dan dus gaan eten. En soms als ze honger heeft gaat ze uit zichzelf aan tafel zitten, dus de link snapt ze nu wel. Maar zelf zit ik ook het liefst op de bank te eten (OMG WAT ERREG)

    Laat een reactie achter