yoga with Des

18/02/2017 - 4 reacties

 

Oja trouwens, ik doe nog steeds yoga. With Adriene, my good old friend en haar squeaky floor. Ze begon dit jaar met een nieuwe 31 days of yoga, iets wat ik trouwens van harte kan aanraden. Elke dag yoga, meestal een half uurtje, soms ook een kwartiertje, maar allemaal heel fijn in balans. Ze heeft eerder een 30 days gedaan, twee verschillende zelfs, dus als je wil kan je die ook doen. Ben je mooi 3 maanden verder.

Deze 30days of yoga, die van dit jaar dus, heb ik inmiddels klaar. Ik vond het niet echt lekker gaan. Ik vond het eigenlijk gewoon heel erg ruk gaan, en best zwaar ook. Ik denk dat het komt omdat Adriene dit keer meer de focust legt op mindfullness en alle handelingen met veel aandacht uitvoert.

Day 1, die gaat nog wel. Maar ik deed laatst day 2 en toen kwam ik er weer achter waarom ik yoga soms zo tyfus zwaar vind en het soms ook nog eens gdvrdmme confronterend is.

Eerst ben ik geïrriteerd. Het schiet niet op, het gaat mij te langzaam. ‘Jaja, dat weet ik wel Adriene”, mompel ik. Vervolgens word ik gewoon boos. Waarom duurt het zo lang, waarom praat ze zoveel, waarom moet ze alles zonodig uitleggen? Dan denk ik aan alle dingen die ik nog moet doen: de was sorteren, de was opvouwen, de keuken opruimen, de klerenkast van de jongens uitzoeken want Joep is weer gegroeid en ik kan hem niet weer met hoog water broeken naar de creche sturen.

En dan, precies op dat moment, realiseer ik me wat ik aan het doen ben. Ik ben namelijk boos op Adriene, een meisje op mijn beeldscherm. Ik voel de irritatie, ik voel dat er van alles door me heen gaat wat nergens op slaat. Ik voel ergernis, ik voel boosheid, ik voel me ook gewoon een beetje stom want ik ben me opeens bewust dat ik me belachelijk gedraag.

Nou, dat is dus wat yoga met mij kan doen. Ik kom mezelf keihard tegen. Confronterend ja. Gelukkig ben ik me ervan bewust. De oefening is nog niet klaar. Terwijl ik mezelf zie in de weerspiegeling van mijn laptop denk ik: geniet van het proces. Alles is nu goed. Ik laat los en op dat moment begint Adriene aan de childpose.
Gelukkig.

 

 

Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Linda 19/02/2017

    Jij beschrijft hier precies waarom ik soms zo’n tegenzin heb om mijn matje uit te rollen. De ene keer is het heerlijk en ben ik helemaal rustig, maar andere keren weet ik echt niet wat ik aan moet met mezelf. Laatst stond ik bijna te huilen van frustratie en boosheid, terwijl het eigenlijk een heel normaal lesje was. Ik heb wel het gevoel dat het goed is om via yoga beter naar jezelf te luisteren en ook echt te voelen hoe het met je gaat. Heel herkenbaar stukje, dus!

    • Reageer Des 21/02/2017

      i know, erg he. ik ga ook wel altijd door met de yogales want het is ergens goed voor. en het is ook echt je ego / ongemakkelijkheid aangaan he. show up on your mat zegt adriene ook altijd.

  • Reageer Sjoukje - meergeldminderstress 22/02/2017

    Elke keer als ik over online yoga lees neem
    Ik me voor om het te proberen. Some day ga ik het ook echt doen. Morgen of zo. 😄

  • Reageer Suus 22/02/2017

    Wat schrijf je dat mooi op. De confrontatie met mezelf is denk ik ook waarom ik yoga vaak uit de weg ga. Maar ik ga vanavond eens zo’n filmpje van Adriene opzetten. Thanks!

  • Laat een reactie achter