Ja

04/03/2017 - 1 reactie

Ik was weer eens moe, de kinderen waren vervelend, en ik was ook nog weer eens alleen thuis. Ik wou even rust, geen geschreeuw, geen ge “mama mag ik een…” of een “maar waarom dan niet?”, gezeik, maar ik wist ook dat het nog lang zou duren voordat ik me-time zou hebben, maar daar kon ik ook niet aan denken want het leven is immers nu enz enz.

Ik besloot daarom voor 1 dagje geen strijd aan te gaan. En op alles, ALLES, wat de kinderen mij zouden vragen, zou ik een “ja” op zeggen.

Mijn voornemen voor die dag begon al lekker. Joep werd vroeg wakker en wou naar de woonkamer. Ik niet. Ik wou nog in bed liggen en was van plan om Joep mijn telefoon te geven (troef!) zodat ik nog even kon liggen. Maar ik wil naar boven, zei Joep.
Ja ok, zei ik toen.

Na hun bordje havermout wilden ze nog een bordje havermout. Ed wou daarna een banaan, Joep een appel. Daarna wou Ed met de Playstation (van zijn vader! No judgement please!) spelen. Ze wilden kleien. Na 5 minuten wilden ze met zand spelen. Na 3 minuten wilden ze tekenen. Ze wilden chips. En nog een bakje chips.
Ja, zei ik. Ja, ja, ja, ja, ok, ja.

Het resultaat van mijn ja-experiment? Drie bakjes chips, 2 doosjes smarties, chocomelk uit het pakje, met de elektrische trein spelen (zeg ik altijd “nee” op, omdat ik het zo’n gedoe vind om die trein in elkaar te zetten). We bleven extra lang bij het speeltuintje, we gingen nog wandelen, en als avondeten kregen ze patat met appelmoes.  Ja, ja, ja, ja, ok.

Was het nou leuk, zo’n dagje met alleen maar ja? Was er weinig strijd, geen ruzie, geen gezeik, had ik meer rust. Eerlijk is eerlijk: JA.
Voor een keertje. Een reminder voor mezelf voor de volgende keer, als ik weer eens zo moe ben. Nee zeggen kan nog altijd.

 

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageer Manja 11/03/2017

    Hadden ze het door?

  • Laat een reactie achter