Present Child

04/03/2017 - 1 reactie

Toen ik voor het eerst ayahuasca deed kreeg ik het liefste mailtje ever van een lezeres: B. Zij heeft mij echt zoveel dingen uitgelegd. Een van de dingen die zei is dat je in de week voordat je ayahuasca gaat doen merkt dat je alvast wat “voorbereidend werk” doet.

Ik heb inmiddels al wat ceremonies achter de rug en ik merk inderdaad dat in de voorgaande week meer met mezelf bezig ben. Dat merkte ik ook bij mijn laatste ceremonie. Ik merkte opeens hoe ik mijn ego durfde aan te kijken, hoe ik gevoelens toe kon laten en ook hoe het daardoor opeens veel beter tussen Ed en mij ging. Ik schreef al eerder over Ed en ik. Soms gaat het goed, soms gaat het niet goed en hebben we dagen veel strijd en ruzie. Na mijn laatste ceremonie ging het een stuk beter tussen Ed en mij. Toch had ik al een afspraak staan met een tolk van Present Child. Die wou ik toch door laten gaan want ik was wel benieuwd wat Ed zijn boodschap was naar mij toe.

Het eerste gesprek had ik met een hele lieve geduldige tolk van Present Child. Zij stelde mij 12 vragen waarop ik antwoord gaf. Het ging natuurlijk veel over Ed. Waar had ik moeite mee met Ed? Wat vond ik erg aan hem? Kon ik voorbeelden noemen? En wat vond ik juist mooi aan hem? In het begin van het gesprek vond ik het erg moeilijk om antwoord te geven. Juist omdat het zo goed ging tussen mij en Ed. Ook vond ik het moeilijk om het over Ed te hebben omdat ik vind dat het juist ik een manier moet vinden om ermee om te gaan. Op de vraag “wat vind je erg aan Ed” bijvoorbeeld was mijn antwoord eerst: niets, ik vind het juist erg dat ik zijn karakter niet kan accepteren. Toch, stapje voor stapje, kwamen we verder.

Aan de hand van mijn vragen en de methodiek van Present Child schreef de tolk een uitgebreid verslag wat volgens haar de boodschap van Ed kan zijn. Deze terugkoppeling kreeg ik een week later. Het duurt te lang om daar in dit stukje uitgebreid op in te gaan maar het is wel duidelijk dat Ed mij wil zeggen: voel je verdriet. Accepteer je verdriet. Laat het toe, erken dat het er is. Ga het niet uit de weg. Duld je angst, loop er niet voor weg. Oftewel: voel, voel, voel.

Ik vond het heel mooi om de boodschappen van Ed te horen. Ook vond ik het fijn om te weten dat het echt klopt met mijn laatste ceremonie. Het verdriet dat ik voel, dat mag er dus zijn. Nu hoef ik het alleen maar toelaten.

Bedankt Ed <3.

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageer Manja 11/03/2017

    Mooi 🙂
    Had je dat zelf ook niet al uitgevogeld? Je had het al een laten vallen in een ander blogje toch? Of had je toen de uitslag al?

  • Laat een reactie achter