de lucht en het gras

15/10/2017 - 5 reacties

Op de creche zeiden ze het al. Vorig jaar werd het ook even benoemd. En laatst kwam zijn lieve juf op huisbezoek (ze is echt heel lief, zo’n juf met passie voor haar vak en engelengeduld) en ze zei: “ik versta Adam wel, maar ik ben ook bang dat ik hem juist daarmee lui maak. Qua woordenschat is het prima, maar ik merk qua spraak wel verschil met andere kindjes”.

Zoiets hadden we zelf ook wel door. Mijn vader verstaat Adam nog steeds niet altijd. Dan roept hij verbaast “nee joh, echt waar?!”, als Adam enthousiast een verhaal vertelt, maar mijn vader mompelt daarna in het Indonesisch “ik begreep er niets van”.

Zelf merk ik ook wel dat Adam niet duidelijk praat, maar ik begrijp hem. En ergens vind ik het heel schattig, zijn praat. Dat hij zegt “de jug en de sas”, als hij het over de lucht en het gras heeft. Maar goed, ooit moet je die woorden toch goed uitspreken in de maatschappij he.

Dus nu gaat hij naar de logopedist, aan school, elke week een uurtje. Vorige week was de eerste keer. Ze praatte wat met Adam en had het al snel door want ze vroeg “steek je tong eens uit?”.
“Ahhh”, zei Adam.  Een te kort tongriempje. Dus daarom wou de borstvoeding niet goed op gang komen.

Kwalijk vond ze het. Dat het niemand ooit is opgemerkt, de dokters in het ziekenhuis, het consultatiebureau, de huisarts. Ik had allang door dat je niet kan rekenen op die partijen (ja dit is een sneer, ik weet het).

Hij heeft moeite met de G, de L, de K, en de R, en clusterwoorden. In het ergste geval moet zijn tongriempje toch geknipt worden. Maar dat hoop ik toch niet. Nee, ik ga er gewoon vanuit van niet.
Die jongen zegt straks lucht en gras als de allerbeste.

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer Sigrid 15/10/2017

    Heel lief, hoe hij praat. Maar ook fijn dat ze oefenen! ‘Die van ons’ hadden ook allebei een te kort tongriempje en toen we het lieten laseren zei de tandarts dat je zo ook spraakproblemen kunt voorkomen en toen dacht ik: t zal wel, maar het is dus echt zo!

  • Reageer Sigrid 15/10/2017

    Trouwens, bij a was het ook niemand opgevallen terwijl het bij hem allemaal heeeeeel strak zat en ik met bv-problemen bij t cb en lk geweest was en hij uiteraard al gezien was door vk’s en een gynaecoloog, kraamzorg etc…
    Als het wel moet, kun je dan niet laten laseren? Sneller, minder pijn en niet echt een wondje.

  • Reageer Anne 16/10/2017

    Hoi! mocht laseren nodig /wenselijk zijn, In Groningen zit een goede tandarts die lastert, ze heet Slagter (echt waar). Niet leuk maar wel zo gepiept.

    • Reageer Des 18/10/2017

      hihi, die naam. en inderdaad, ik kreeg deze tip al van een ander ook. zo gepiept en schijnt ook minder pijnlijk te zijn

  • Reageer Nicole 18/10/2017

    Bij Noah heb ik meteen een lactatiedeskunidge ingeschakeld tijdens m’n zwangerschap. Die kwam meteen binnen 24u na thuiskomst vanuit het ziekenhuis.

    Ik had in het ziekenhuis meteen weer pijn bij het aanleggen en er werd me verzekerd dat het allemaal goed was. Net als bij Kaylee.

    Lactatiedeskundige voelde bij Noah in de mond en constateerde meteen dat er een te kort lip- en tongriemlje was. De eerste week na zijn geboorte is manlief met Noah én kraamzorg (wat een fijne vrouw was dat) naar een tandarts gegaan buiten onze woonplaats die dat doorknipte. Ik lag mijn hele kraamweek helaas in het ziekenhuis, dus ik kon niet mee.

    Toen Noah weer bij mij gebracht werd en ik heb aanlegde was het meteen 180 graden verschil. Consultatiebureau zag het eerst niet zo zitten. Ziekenhuis was ook wat sceptisch. Maar goed, dankzij hen heb ik na 3 maanden vol pijn bij Kaylee moet stoppen. Met Noah heb ik veel plezier en genot ervaren met voeden.

    Dus ja, dan maar een sneer. Ik doe met je mee! Het zijn een stel eikels allemaal. Stuk voor stuk! En als je zelf stappen onderneemt, willen ze je nog ontmoedigen ook. Het is omdat je soms afhankelijk bent van ze, maar je hebt weinig aan ze! Heb weinig positieviteit voor ze over.

  • Laat een reactie achter