#nomakeup

10/01/2018 - 4 reacties

Een keer stonden LOML en ik ergens buiten, hij keek me aan, heel lang, en toen zei hij: wat heb je veel glitters op je gezicht. Dat is highlighter zei ik. Hij keek nog iets langer. En je ziet er ook zo bleek uit, zei hij. Dat is mijn poeder, zei ik.

Bovenstaande weerspiegelt precies mijn relatie met make up. Die is er dus niet. Ik ben nooit een make up meisje geweest. Er zijn vrouwen die ’s ochtends er gerust een half uur, of langer zelfs, mee bezig kunnen zijn. Ik ben te ongeduldig en te onhandig.

Ik las laatst een interview van Alicia Keys. Alicia draagt geen make up meer, en toegegeven: ik vond haar in het begin er wat bleekjes uitzien. Maar hoe meer foto’s ik van haar zag, hoe meer het ging wennen. Ik vond haar niet meer bleek. Ik vond haar juist er erg natuurlijk uitzien. Natuurlijk mooi.

Waarom droeg ik eigenlijk make up? Omdat ik me met make up mooier voelde. Ik dacht daar heel lang over na. Want als ik me met make up mooier voel, dan zou dat dus betekenen dat ik mezelf zonder make up, mijn gezicht helemaal natuurlijk, niet mooi vind. Dat vond ik stuitend. Dat ik dus mezelf, natuurlijk zoals ik ben, niet mooi vind. Of nouja, minder mooi.

Ik besloot daarom een tijdje geleden om geen make up meer te dragen. Toegegeven: zoveel make up droeg ik al niet. De drempel was voor mij daarom niet heel hoog. Zo af en toe draag ik nog lippenstift, en een klein beetje wenkbrauwpoeder. Voor de rest gaat het ’s ochtends heel snel: een creme, een serum, en klaar ben ik. Geen make up dragen zorgt voor veel voordelen, zo merk ik in het dagelijks leven. Dat je ’s ochtends zo snel klaar bent bijvoorbeeld, heel handig als je 3 kids hebt. Dat ik tijdens het praten met mensen niet meer hoef te denken “zit mijn make up wel goed?”. Maar wat ik ook merk: hoe weinig make up ik ook droeg, het was toch een klein muurtje waar ik me voor kon verschuilen. Zonder make up voelde ik me ergens, vooral in het begin, toch kwetsbaar.

Vind ik vrouwen die wel make up dragen onzeker? Nee. Toch is het denk ik een goede vraag die je aan jezelf kunt stellen. Waarom draag ik make up?

(ps: ik doe niet meer aan social media. Schrijf je vooral hier (ergens hier rechts) als je toch even wil weten wanneer ik weer inspiratie heb om een stukje te schrijven).

 

 

Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Suus 10/01/2018

    Des je bent een heldin, en een geweldige inspiratie. Ik herken erg wat je zegt.. ook bij mij is make-up ergens wel een muurtje (al draag ik ook echt niet veel, maar de laatste jaren wel meer dan eerst; vroeger alleen mascara, nu vaak ook wenkbrauw-spul, concealer en lipstick). Een andere reden voor mij is dat ik het idee heb dat ik er met make-up ouder/professioneler uitzie. Als ‘jonkie’-adviseur voel ik me dan toch wat zekerder als ik naar klanten ga.. die kijken toch al vaak genoeg zo van “wat kom jij hier doen” (althans dat idee heb ik dan he;-)).

  • Reageer Wietske 10/01/2018

    Grappig, ik verf mijn haar al drie jaar niet meer en ga ook niet meer naar de salon om wenkbrauwen en wimpers te verven. Was er ook gewoon klaar mee, ik ben zo als ik ben….
    Ik gebruik ook geen makeup meer en probeer zo natuurlijk mogelijk mezelf te “onderhouden “.

  • Reageer Eline 11/01/2018

    Oh, ik wou dat ik geen make-up meer hoefde te gebruiken. Maar ik heb zulke vreselijk acné dat ik zonder speciale camouflage de deur niet uit durf 🙁

  • Reageer Carmen 14/01/2018

    Des, ik vind je ook inspirerend. Ben het niet altijd met je eens en zou ook niet altijd hetzelfde doen als jij, maar ik heb er wel bewondering voor (ook hoe je het moederschap ‘aanpakt’).. Ik draag zelf zelden make-up, ik denk op 2 van de 7 dagen. Op die dagen draag ik dan ook maar een beetje. Natuurlijke schoonheid vind ik ook mooi, lagen make-up meestal alleen maar nep, maar het is ook gewoon een kwestie van tijd en prioriteit. PS. Mooie tattoo op je rug

  • Laat een reactie achter