Categorie

Des schrijft een stukje tussendoor

The Crown

16/11/2016 - 5 reacties

thecrownnetflix

Het heeft een nieuwe serie gevonden en de naam daarvan is “the Crown”. Netflix gebruikte ik de laatste tijd alleen maar voor Modern Family. Ik gaf Breaking Bad wederom een poging omdat mijn vriendin M. daar alleen maar enthousiast over kan praten “je moet echt kijken Des, nee echt waar, echt doen!”. Dat deed ik al een paar keer, maar ik kom maar niet door seizoen 1 heen. Te traag. Niet spannend. Dat appte ik ook vriendin M. “Het lukt mij niet!”. “Jawel!”, appte ze terug. “Je moet!”.
Dus deed ik weer een poging, maar niets. Dus gebruikte ik weer eens Modern Family, want er zaten een paar afleveringen bij die ik nog niet 3x had gekeken, en dan moet je wel.

Verder wordt Netflix hier vooral gebruikt door Ed die gek is op Peppa Pig, Alvin, Pokemon of Dinotrux (die laatste vindt alleen Joep leuk, en die mag hij zo af en toe zien van Ed. “Niet altijd he Joep”, zegt Ed er dan bij. Hij is best streng).

Maar goed, gelukkig is er nu the Crown. Die gaat over queen Elisabeth. U weet wel, die eeuwige koningin van het Verenigd Koninkrijk. De ijskoningin, die zakelijke koele oma met bloemetjesjurken en hoedjes en veertjes, die (volgens insiders) geen traan heeft gelaten om de dood van lady Di.

Nou, niets is minder waar. Tenminste: dat denk ik nu. Want door the Crown heb ik opeens heel veel respect gekregen voor the queen. Wisten jullie dat ze helemaal geen koningin wou worden, maar omdat ze wel moest omdat haar vader kwam te overlijden (aan longkanker)? En dat haar vader ook geen koning wou worden (hij stotterde trouwens), maar omdat hij wel moest omdat zijn broer moest optreden vanwege zijn liefde voor een vrouw uit America?

The queen wou helemaal geen queen worden. Maar ze moest wel. En ze moest met iedereen rekening houden: met haar zus Margaret, met haar moeder (die mother the queen wordt genoemd), en met de premier uit die tijd: Winston Churchill (geweldig gespeeld door John Lithgow).

(ps; hebben jullie door dat ik inmiddels al in fase 3 zit van mijn Netflix-verslaving?).

Waarom ik the Crown zo goed vind? Omdat ze geschiedenis interessant voor mij maken. Omdat ik na elke aflevering meteen het internet op ga omdat ik wil weten hoe het echt zit. Omdat er heel goed gespeeld wordt natuurlijk. En omdat mijn fascinatie voor koningshuizen wordt aangewakkerd. Genoeg redenen dus, ook voor jullie. Gaat dat zien menschen.

Ik deed even alsof ik model was

16/11/2016 - 6 reacties

Dit klinkt misschien raar, of nou ja eigenlijk niet, maar het is toch raar om dat te zeggen: dit is echt mijn beste jaar ooit! Maar het is echt zo.

Vorig jaar was gewoon echt niet leuk en ik had maar 1 goed voornemen: dat 2016 wel echt goed zou worden. En dat werd het dus echt (waarom; dat leg ik allemaal later uit, ik moet wel voer blijven hebben voor meerdere stukjes).

Maar goed; een mooi jaar dus. En daarom besloot ik mezelf een kadootje te geven. In de vorm van een fotoshoot. Want 1. ik wil al heel lang gewoon mooie foto’s van mezelf hebben. Die zijn er heust wel *kuch*, maar niet zo mooi gemaakt zoals ik het zou willen. Nog een reden waarom ik voor een fotoshoot koos: omdat ik het ook heel eng vond.

En ik ben erachter gekomen dat hoe enger ik dingen vind; ik die dingen juist wil doen. Om mezelf uit te dagen. Om daarna trots op mezelf te zijn, want ik heb het toch maar mooi gedaan. Dit jaar ( en eigenlijk alle voorgaande jaren) heb ik veel dingen gedaan die ik heel eng vond. Ik werd moeder bijvoorbeeld. Ik ging ayahuasca doen, ook zoiets. Maar ook: ik zocht meer contact met mensen. Ook heel eng: afspreken met mensen die ik alleen ken via internet. Maar toch. Gewoon gedaan.

Een fotoshoot is eigenlijk ook heel eng. En heel intiem. Want zo’n camera dichtbij je kop is toch best spannend. En vooral: hoe gaat het eindresultaat er nou eigenlijk uit zien?

Ik zag Dyana haar naam al vaker voorbij komen op social media, dus ik mailde haar. Vorige week vrijdag hadden we afgesproken en het was in 1 woord geweldig. Er was al een ontzettend fijne klik want zij komt ook uit Leeuwarden. Daarnaast konden we heerlijk kletsen over “Het Leven”, mijn favoriete onderwerp (na Ed en Joep en The Crown)(daarover later meer).  We waren zelfs zo lang aan het kletsen dat we de fotoshoot bijna vergaten. Bijna, want daarna in 1,5 uur maakte Dyana de mooiste foto’s van mij. Ja. Nee, maar echt. Ik hoefde alleen maar te poseren. Zo af en toe te lachen. Of sexy te kijken (kan ik, ik wist het ook niet!). Dyana stelde mij zo op haar gemak dat ik zelfs in lingerie voor haar stond te poseren, ja dat kan ik dus kennelijk ook.

Het resultaat zijn onder andere deze foto’s:

dfh_0609 dfh_0615 dfh_0656 dfh_0704

 

Dus als je net als mij ook zo’n goed jaar hebt gehad (en dat gun ik iedereen) geef jezelf dan dit kado. Doe het. Echt.

Een stukje tussendoor

24/10/2016 - 8 reacties

Ik deed heel veel dingen en ook heel veel dingen niet deze week.

Ik snap niet zo goed waarom ik yoga nu pas heb ontdek. Of nou ja eigenlijk snap ik heel veel dingen wel; vooral waarom bepaalde dingen de laatste tijd juist op dit moment op mijn pad komen. Yoga is daar 1 van. Ik heb nu eindelijk het geduld en het bewustzijn om yoga te kunnen doen, denk ik. Ik heb ook geaccepteerd dat je niet perse yoga hoeft te kunnen als je je benen omgedraaid omgekeerd in je nek kunt leggen. Yoga is ook je armen bij je enkels kunnen vastpakken, omdat dat juist is wat je aankan. Dan maar. Luister naar je lichaam. Ik ben inmiddels bij day 22 van the 30 days of yoga camp, dit keer doe ik deze. Waar ik bij hardlopen nog altijd twijfel en baal want ik moet nog gaan maar ik wil niet, het is zo koud buiten, maar ik moet en schuldgevoel hier en schuldgevoel daar, wil ik niets liever dan yoga doen in de vroege ochtend. Helaas zijn Ed en Joep het hier niet altijd mee eens.

14650189_10154051242687684_2711008536594008_n

Ik kocht de chopstick curler van Carmen, want gewoon om uit te proberen. Maar dit ding doe ik dus nooit meer weg he, want wowie. Ik bedoel: maar echt. Zelfs mijn aziatische stijle haren veranderen in kleine krulletjes, in nog geen 15 minuten werk. De krulletjes zijn mij zelfs een beetje te poedel, dus krul ik mijn haren ’s avonds (onder het kijken van doctor Foster, onze laatste Netflix ontdekking) om vervolgens wakker te worden met sexy beach-justhadsex-hair. Alleen heb ik in de ochtend nooit seks want nou ja. Ed en Joep he.

14729334_10154091926967684_4981078197263312999_n

Ik kocht weer eens mooi stel bloemen, gewoon omdat ik het waard ben.

Ik ben het boek Indonesia etc aan het lezen, ook zoiets waarvan ik het niet toevallig vind dat het nu op mijn pad komt. De laatste tijd ben ik erg nieuwsgierig naar mijn voorouders; waar komen ze vandaan? Van welk eiland komen ze? Vooral naar mijn nenek, die ik helaas nooit gekend hebt, ben ik benieuwd. Hoe was ze als moeder, hoe was ze als vrouw, hoe stond ze in het leven?

Ik zag eerder op Instagram deze lijsten en die vond ik zo leuk dat ik er ook 2 kocht. Van Marokko en Indonesie natuurlijk. Tijdens het ophangen van de lijstjes vonden mijn vader en ik dat Indonesie wel iets hoger moest staan dan Marokko. Was LOML niet mee eens.

14590051_10154091926887684_391959745692916591_o

Ik schreef heel veel deze week, wel 27.980 woorden om precies te zijn.  Een kado van mezelf. Net als een fotoshoot die ik begin november ga doen. Ook een kadootje voor mezelf, omdat 2016 echt zo’n fucking goed jaar was, en hij is nog niet eens voorbij.

Had ik al verteld over mijn nieuwe tatoeage? Op mijn rug, een unalome. Foto’s volgen snel; er is niemand tot nu toe die mijn rug aantrekkelijk op beeld kan zetten (even serieus, waarom is mijn rug zo breed, zo groot? Hoe mijn beste vriendin R. tegen mij zei “ik heb al moeite met mijn voorkant te accepteren, en dan moet daar mijn rug ook nog eens bij).

14556681_10154091926827684_6838861025982820410_o

Ik had heel vaak mijn telefoon niet bij me gehad deze week. Wat een heerlijkheid. Wat een rust. Het meeste van de dag blijft ie in de slaapkamer. Zelfs als ik wegga heb ik niet echt de behoefte om het mee te nemen. In de middag, als de kinderen slapen, gun ik mezelf wel een social media rondje maar daar krijg ik vervolgens soms zo’n drukkend gevoel van in mijn hoofd (echt) dat ik het weer snel weg leg.

Los daarvan: ik hou nog wel heel erg van Instagram. Snapchat doe ik niets mee, ik vind Facebook wel handig om te hebben voor contact met mensen die ik dan niet op Instagram heb. Maar mijn Instagram vind ik leuk: ik heb fijne mensen in mijn lijst, het is leuk snel contact en ik vind het fijn om foto’s te delen. Volg me gerust als je wil.

Ik kocht een bril. Dat zit zo: ik heb heel lang een bril, of nou ja eigenlijk, lenzen gedragen. Acht jaar geleden was ik klaar met mijn lenzen aka droge ogen en ik vond een bril ook niet echt mooi staan dus heb ik mijn ogen gelaserd. Best thing ever. Mijn ogen zijn nog steeds goed maar ik heb wel in beide ogen een cilinder (zeg je dat zo?), waardoor ik vooral avonds last had. Niet zozeer binnen, maar wel buiten, als ik in de auto zat. Dan kon ik net wat minder goed afstand inschatten. Ik deed een meeting, maar daar werd gezegd dat ik geen bril nodig had. Toch vertrouwde ik het niet zo, ik ging mezelf ook testen door bordjes te lezen maar dat wou ik echt alleen van een dichte afstand zeg maar (alleen avonds). Dus deed ik een meeting ergens anders (ook wel een second opinion genoemd ghagha) en daar werd mij juist wel een bril aangeraden. Dus die kocht ik. Ik vind em heel mooi staan, maar goed dat zeg ik he.

14731293_10154079460797684_3087252354299917063_n

Ik deed gisteren, zoals de rest van Nederland, een fijne herfstwandeling. Ed en Joep vonden heel veel bomen “echt mooi mama”, verder hebben we heel de wandeling gezocht naar een “bjaue blad” wat Ed perse wou hebben. Gelukkig wou Joep een “joze (roze)” blad, die was snel gevonden. Trouwens mijn kinderen hebben moeite met de letter R.

14713689_10154090337707684_7805123059951033771_n

Binnenkort een stukje over hoeveel moeite ik (nog steeds) heb met het peuterpubergedrag van Ed.

Nu eerst genieten van mijn warme kop thee in mijn Blond Amsterdam mok die ik van een hele lieve lezer heb gekregen.

Liefs!

(Liefs is het echt het liefste ooit onderaan een blog, mail of brief).

Des schrijft even een stukje tussendoor: loveseat

22/09/2016 - 3 reacties

2004936c079f3f455e873dbacc629397

We hebben een bank, een bruine. Van leer. Zacht leer. Geen hard porno-leer. Ik weet niet waarom ik aan porno denk als ik leer zeg, maar toch. Ergens in mij vind het belangrijk om dat er altijd bij te melden: “en trouwens, het is geen porno bank hoor”.

Dat duurde even: een nieuwe bank kopen. Maar goed; we hebben hem. Bevalt prima verder, hij is mij net iets te donker van kleur, maar afijn. Verder is het dus heel handig dat de bank van leer is want je kunt alle vlekken er gewoon afvegen. Ik bedoel dus: havermoutvlekken, zonnebrand vlekken (NOOIT je kinderen insmeren bij de bank Des), chocolade vlekken, Liga vlekken (die bestaan, en ja ik weet dat er honderd suikerklontjes in een Liga koekje gaan, maar laat me nou even).

Er moest nog iets bij, bij de bank. Vond ik. Een loveseat. Ik hou van de naam: loveseat. Ik hou van love, ik hou van de liefde. Het klinkt veel mooier dan het is namelijk een 1,5 zitsbank.

Ik ben in heel winkels geweest en ik vond een hele mooie. Met een iets minder mooie prijskaartje. “Dat is duurder dan onze bank, Des”, zei LOML. Ja, ok maar toch, zei ik toen. “Maar toch”, zeggen klinkt goed, klinkt handig, vooral als je niet echt zin hebt om de zin af te maken.
Ik weet het niet hoor, zei LOML.

Er ging wat tijd overheen, maar ik besloot dinsdag naar nog een winkel te gaan. Waar ik nog niet was geweest. Met de 2 boefjes, want Monkey Town zat ernaast. “We gaan naar Monkey Town jongens!” riep ik ’s ochtends.  “Joepie”, zeiden ze. “Maar eerst naar een andere winkel”, zei ik. “Maar waarom dan”, vroeg Ed (ja, het is zover: de waarom-fase). “Omdat mama een nieuwe bank wil helemaal voor haar alleen omdat jullie al de grote bank hebben”, zei ik.  “Oh”, zei Joep.

We liepen een rondje en ik zag heel veel loveseats, maar niet een waar ik love voor voelde (hehe) Ik kwam er ook achter dat het niet heel slim was om met Ed en Joep te gaan: ze zaten op banken (“niet met je schoenen erop!”), ze zaten aan de vazen die decoratief op tafels waren gezet.

En toen zag ik de loveseat toch. Perfect. Groot, ik wil bijna zeggen robuust maar dat vind ik zo’n VT-wonen term, modern, mooi. Ik ging er op zitten. Zat prima. Deze doen, zei ik. Die is mooi mama, zei Ed.

Ik haalde de meneer erbij. Heeft u deze ook in een andere kleur, vroeg ik. Alle kleuren en stoffen hoor, zei meneer. Ik zag hem met een schuin oog kijken naar Joep die de dop van een decoratieve waterfles haalde. Niet doen Joep, zei ik. Oh, zei hij.  Morgen kom ik terug, zei ik.

Ik ben er weer, zei ik vanochtend. Dezelfde meneer stond bij de kassa. “Alleen dit keer, dat is wat makkelijker”. Het zijn vast druktemakers, zei de meneer. Heel erg ja.

We liepen naar de loveseat. Hij was nog steeds mooi en perfect. Dat is een goed teken. Stel dat ik nu zou denken: he bah, wat is dit nou voor een soort van liefdes-stoel?! Dan was mijn zoektocht nog niet voorbij.

Ik wil em in olijfgroen. Of blauw. Een van die 2.  De meneer kwam terug met allerlei stoffendoekjes. Daar haalde ik al snel 3 kleurtjes uit: groen (maar niet olijf) blauw (een beetje donker) en een mooie geelgroenblauwzwart-achtige. Ik hou niet van lang treuzelen en bij teveel keus pak ik meteen 2 of 3 om het te beperken. Heeft u deze ook bij een bank zodat ik wat beter kan kijken, vroeg ik en ik hield de geelgroenblauwzwart-achtige omhoog. Dat niet, zei hij, maar ik heb wel een grotere stof. Hij pakte die erbij en ik deed de stof een beetje over de loveseat heen. Perfect. Helemaal goed.

Nu krijg ik over 10 weken (de meneer zei misschien eerder, maar dat kunnen maar een paar dagen zijn, pin me er niet op vast, ok zei ik toen, ik zal u er niet op vast pinnen) mijn loveseat.
Mama heeft een bank besteld, een hele mooie, zei ik toen ik Ed en Joep van de psz ophaalde.
Oh, zei Joep.
Waarom dan? vroeg Ed.
Omdat gewoon, zei ik (net zo’n handige zin als “maar waarom dan”)

Des schrijft even een stukje tussendoor: over haar week dus

16/09/2016 - 1 reactie

De dingen die ik afgelopen week gedaan heb:

  • ik heb niet gevlogd. Ik heb namelijk deze week meegedaan met het 7 dagen offline project van de Flow; een klein boekje wat bij de Flow magazine zat. Bedoeling: dat je 7 dagen bijhoudt hoe vaak je je telefoon pakt en hoe je daar wat bewuster mee om kunt gaan. Nou dag 1 was dus best confronterend. En dan dacht ik nog dat ik goed bezig was ook. Not Maar als je elke keer een stipje moet zetten op de momenten dat je je telefoon pakt, nouja, dan heb je dus aan het eind van de dag heel veel stipjes. Ik schrok zo van dag 1 dat ik dag 2 en dag 3 een stuk minder mijn telefoon pakte. En vanaf  dag 4 besloot ik zelfs om ook bewust met mijn telefoon om te gaan. Want wat gebeurt er: de keren dat ik mijn telefoon pak voel ik me hartstikke schuldig en komen er allemaal gedachten in mijn hoofd als “nee, dit mag niet! telefoon is slecht! slecht! foei, Des!”. Lijkt mij ook niet helemaal de bedoeling. Verdere dingen wat mij is opgevallen: mijn houding als in mijn telefoon zit. Schouders stijf omhoog, een stijve nek en ik haal ook niet goed ademhaling (dat merk ik dus achteraf altijd). En dat ik de telefoon helemaal niet mis als ik hem niet zie of als ik buitenshuis ben. Dat is trouwens ook echt een tip: laat je telefoon eens thuis. Ik heb mijn telefoon helemaal niet mee genomen als ik uit huis ging en er schijnt dus een hele wereld daar te buiten te zijn??!!

14232978_10153991504607684_3306132179896907503_n

  • een gesprek gehad met de monteur van Ziggo. Want die kwam wederom langs vanwege ons internet *zucht*. Lang verhaal kort: hij heeft wat knopjes ingedrukt en nu doet ie het weer. Aardige gozer wel; speelde heel leuk met Ed en Joep.
  • gezweet op plekken waarvan ik niet wist dat je daar kon zweten (ik bedoel: wenkbrauwen?? Wangen?? Achter mijn oren?? En dan noem ik nu nog de fatsoenlijke plekken op).
  • 3 dagen achter elkaar een zwembad opgeblazen en gevuld met water.

14355513_10153991525087684_6281002787166488429_n

  • mijn kinderen achtergelaten bij de buurvrouw (ik bedoel dus: als oppas).
  • naar de chiropraktor om het 1 en ander te bespreken: zo zijn er foto’s in het begin gemaakt (3 maanden geleden) en nu en zo fijn om te weten dat je meteen verschil ziet: ik sta veel meer rechtop, veel steviger en ben minder scheef.
  • ik ben al bij day 19 van 30 days of yoga camp van mijn nieuwe heldin Adriene. Day fucking 19!! Ik heb nog nooit iets 19 dagen achter elkaar gesport!!!
  • Heel Veel halve raketijsjes gegeten. Dat zit zo. Ed wil een ijsje, natuurlijk wil Joep dan ook (Joep wil alles, echt alles wat zijn broer ook heeft). Maar Joep kan nog geen raket-ijsjes eten. Nee echt. Een toef softijs in een bakje en een lepetje: ja dat concept snapt hij. Maar een ijsje waar je aan moet likken: nee. Hij doet een poging, maar vervolgens vind hij het niets meer aan dus mag ik de rest op eten. No problemo.
  • ik kocht de nummer 8 van de Essence matt matt matt  en hij is eigenlijk nog donkerder in het echt, dus ik twijfel nog. Maar ik zoek wel zo’n matte donker rode lippenstift dus TIPS!

14316792_10153991504657684_298048187770204176_n

(Joep is trouwens nu ziek, zo zielig).

  • elke avond naar de sterren gekeken op het dakterras.
  • en verder nog dit:

14322438_10153991504707684_5942346695930442060_n

Fijne avond popjes, ik ga lekker alle afleveringen van Ik Vertrek terugkijken (en ik verheug me zo op deze aflevering)