Categorie

Rest

Kleine oorgaatjes

18/11/2015 - 4 reacties

Ja hoi, sorry dat ik niet zoveel stukjes schrijf, maar ik heb het een beetje drukjes de laatste tijd met

1. viltstiften uit Joep zijn mond houden, kijk hier het bewijs:

IMG_20151118_133503

2. het geven van draagconsulten: maar wel zo leuk! Zo gaf ik laatst een consult aan Sigrid en haar 3 weken oude zoontje (!!)(3 weken oud!!)(ZO KLEIN!)(RUIKT NOG ZO LEKKER!!) Amon.
3. het bijkomen van weer goed kunnen horen.

Huh, wat zeg je nou Des, nou inderdaad ja. Had ik jullie al verteld over mijn kleine oorgaatjes? Nou bij deze dan. Ik heb dus hele kleine oorgaten (LOML “dus daarom luister je nooit naar mij”). En daarom heb ik al vanaf ik nog een klein kind was zo af en toe last van mijn oren. Geen pijn ofzo hoor, maar omdat mijn oorgaten dus zo klein zijn kan ik ze ook niet goed schoonmaken. En daardoor raken ze dus verstopt en hoor ik dus niets en moet ik weer naar de huisarts om ze te laten uitspuiten.

De laatste tijd merkte ik dus al een lichte suis in mijn oren en ik hoorde ook steeds minder. En van het weekend werd het helemaal erg, ik werd wakker en kon dus echt bijna niets horen. Als ik al wat hoorde was het heel lichtjes in de verte en gedempt. LOML moest zowat schreeuwen om zich verstaanbaar te maken, en nou ja, Ed en Joep schreeuwen altijd dus die kon ik nog wel horen. Ik kon niet wachten om naar de huisarts te gaan want ik had dus tig consulten op de planning en dat is ook zo lullig als je daar doof aankomt. Maar goed, het was weekend, enz enz, maar gelukkig kon ik maandag meteen komen. Na een paar keer flink met water in mijn oor te hebben gespoten (gatsie), kon ik dus weer alles horen. En dat is dus heeeeeeel erg wennen he jongetjes en meisjes.

Toen ik buiten stond wist ik serieus niet waar ik kijken moest, zo hard kwam het geluid van het verkeer binnen. Het is niet eens het geluid zelf, maar ook van die kleine “bij-geluidjes”. Zo hoor ik nu tijdens het fietsen  mijn haar die over mijn capuchon gaat. Ja en thuis hoor ik de klok de hele tijd.  Die maandag kon ik niet wachten om naar bed te gaan want ik was serieus MOE van alle geluidjes en eenmaal in bed hoorde ik alleen wat licht gesnurk van 3 mannen om me heen (ja, ik bedoel dus Ed, Joep en LOML he, duhh).

Maar daarom dus zo weinig stukjes van mijn kant, vanwege mijn kleine oorgaatjes dus. En omdat jullie zoveel begrip voor mij hebben: er staan genoeg stukjes klaar. Over yoga bijvoorbeeld. Of over mijn dappere poging om te vloggen (spoiler: ik kan het niet).

Kusjes, kusjes en knuffels en waai niet weg vanmiddag.

Follow your bliss winactie!

13/11/2015 - 13 reacties

Follow your bliss backlight Follow your bliss blush backlight Follow your bliss red

Moet ik echt nog iets uitleggen over het sieradenmerk Follow Your Bliss? Echt nog iemand die er nog nooit van gehoord heeft? Ok, komt ie dan, in een notendopje. Follow Your Bliss is het sieradenmerk van mijn vriendinnetje Natalia. Zij studeerde communicatiewetenschappen, vond die ene topbaan als merkanalist, tot haar nicht omkwam bij een auto ongeluk. Opeens werd die goede baan helemaal niet meer zo belangrijk in haar leven, en kwam Natalia erachter waar echt haar “bliss” ligt namelijk in het maken van prachtige sieraden.

Follow your bliss yellow 3 Follow-your-bliss-necklace Follow-your-bliss-Urban-Joy-bracelets

Als ik denk aan mensen die echt hun hart volgen dan komt Natalia altijd naar boven. Ik vind het geweldig om te zien hoe ze begon met armbandjes en inmiddels een succesvolle webshop heeft.  Natalia weet hoe ze van een merk een sprookje moet maken en dat doet ze heel goed bij haar met haar eigen sieraden. Inmiddels bestaat Follow Your Bliss alweer bijna 5 jaar en bijna elk seizoen komt ze met een prachtige nieuwe collectie, altijd geïnspireerd door de vele reizen die Natalia maakt.  Is het niet naar Bali, dan is het Mauritius of de vele citytrips die ze tussendoor maakt.

Ook dit keer heeft Natalia niet stil gezeten. Haar nieuwste collectie heet “Urban Joy“. Urban Joy is geïnspireerd door citytrips naar Parijs tot aan New York.  De sieraden dit ze dit keer gemaakt heeft zijn weer echte snoepjes om te zien. Mijn favo’s? De Velvet Druzzy en de Joyful Bliss (altijd als ik sieraden bij Natalia bestel vallen mij de mooie turquoise sieraden weer op).

En jawel! Met Natalia heb ik weer eens een leuke winactie opgezet (ik word nog een heus bloggertje hoor). Je mag iets kiezen uit Follow Your Bliss (en succes ermee, ik vind alles even mooi), maar daar moet je natuurlijk wel wat voor doen. Komtie:

  1. Als je social media hebt: volg Follow Your Bliss op Instagram en like de pagina op Facebook;
  2. En like in dat geval anders ook ff mijn pagina op Facebook;
  3. en vertel mij bij welke citytrip die jij ooit gemaakt hebt echt het ultieme “follow your bliss” gevoel hebt gekregen EN welk item uit de nieuwe collectie je bij deze citytrip passen.

De winactie loopt tot en met 27 november. Er worden 2 winnaressen uitgekozen en je krijgt persoonlijk bericht.

Succes lieve menschen!!

 

 

Het leed dat digitaal fotoalbum maken heet

12/11/2015 - 10 reacties

3477d329d58db8dd572391c7f9e9a4bf

Fase 1:

  1. maak honderden foto’s van je kinderen.
  2. bij voorkeur natuurlijk dubbel want je wil absoluut NIET dat er ook maar 1 foto mislukt net van dat leuke momentje, dat hij bijvoorbeeld voor het eerst zelf pap eet en die ene keer dat hij zo grappig zijn tong uitsteekt.
  3. bewaar al deze foto’s op je telefoon.
  4. beloof jezelf keer op keer om deze foto’s op de harde schijf te zetten.
  5. vergeet vervolgens keer op keer punt 4.
  6. laat een paar keer je telefoon keihard vallen en hoop dat hij het nog doet en sla jezelf een paar keer voor je kop omdat als je telefoon het NIET meer doet je al die honderden foto’s kwijt bent en dit je eigen stomme schuld is.
  7. fieuw je telefoon doet het nog.

Fase 2:

  1. koop een harde schijf
  2. zet al je foto’s van je telefoon erop
  3. doe dit in een map onder de naam “telefoonfoto’svanalleswatdeel 1”
  4. let niet goed op, twijfel of de foto’s er wel op staan, en doe het voor de zekerheid nog een keer
  5. en nog een keer.

Fase 3:

  1. blader eens je eigen fotoalbums door.
  2. vraag je vervolgens af “en die honderden foto’s van mijn eigen schone kinderen, waar waren die ook nog weer?”
  3. oja, op je harde schijf.
  4. SHIT WAAR WAS DIE HARDE SCHIJF NOU?
  5. oja, op het atelier, onder het stof.
  6. beloof jezelf echt een fotoalbum van de kinderen te maken

Fase 4:

  1. beloof jezelf punt 6 van fase 3 weer.
  2. je vergeet punt 1 van fase 4.
  3. zie punt 1, fase 4.
  4. zie punt 2, fase 4.
  5. zucht diep en wordt moe van jezelf.

Fase 5:

  1. geef jezelf een schop onder je kont en ga nu echt achter de laptop zitten.
  2. sluit de harde schijf aan.
  3. ga nu janken omdat je ziet dat er ondertussen meer dan 3000 foto’s op staan.
  4. die 3000 foto’s moet je nu allemaal selecteren.
  5. moeilijkste punt van allemaal. Bekijk alle foto’s en vraag je bij elke foto af: is deze foto echt leuk/mooi, of heb ik hier al duizend van? Zo ja: DELETE.
  6. ga zo alle foto’s bij langs.
  7. neem een kopje thee, eet een stuk chocola.
  8. ga verder met de foto’s.

Fase 6:

  1. wees blij dat van de meer dan 3000 foto’s er nu iets van 1000 over zijn en hou jezelf voor dat dat genoeg is, echt.
  2. verdeel de foto’s in mapjes: Ed, Joep, vakanties en “rest”.
  3. ga naar Hema.nl (of elk ander fotoalbum-maak-website) en download het programma.
  4. kies voor “automatisch alle foto’s erin zetten”, want je hebt geen tijd en puf meer om elke foto er goed in te zetten.
  5. shit, je moet alsnog elke foto bijsnijden, vergroten, verkleinen, roteren en goed in het album zetten.
  6. ga naar bed want je bent al de hele freaking dag bezig.
  7. zie fase 3, punt 6.

Afgelopen zondag was een hele lange dag, maar echt jongens jullie zijn hierbij mijn getuige: volgende week dinsdag (ja, dan heb ik weer tijd) ga ik echt weer verder. Ed en Joep, jullie fotoalbums komen eraan, echt waar.

 

 

Dat je opeens denkt “shit”. Of nouja..

10/11/2015 - 8 reacties

Ik heb een goede vriendin, schat van een meid is het. Iets jonger dan ik, relatie met een knappe vent, huisje, baan, ziet er verdomd goed uit en een prachtig figuur (ze is dan ook poledance instructrice). Alleen: geen kinderen.  Geeft natuurlijk helemaal niets, iedereen eigen keus in dit land. Ik spreek haar niet zoveel de laatste tijd, zij natuurlijk druk met werk enwatnogmeer, en ik druk met de kids enwatnogmeer.

Een paar weken terug was ik met Ed en Joep in het winkelcentrum bij mij in de buurt. In het midden van het winkelcentrum zit een klein speeltuintje. Een glijbaan, een wipwap, wat klim en klauterspul. Het was zaterdag. Het was druk, in het winkelcentrum en bij het speeltuintje. Tussen de krioelende kinderen zaten ook mijn monsters. Ik stond erbij, nee heust, ik ben geen angstige moeder, maar Joep loopt nog als een dronken aap dus een beetje voorzichtigheid is geboden.

Terwijl ik goed stond op te letten zag ik daar opeens mijn goede vriendin, samen met haar vriend, rustig wandelen.  Ze kwam bij me staan, we maakten een praatje. Of tenminste: we deden een verwoede poging.  Want ik vroeg haar nog maar net wat ze ging doen (“oh gewoon, even kijken waar we willen eten”), of ik zag Joep weer bijna ergens vanaf vallen, en toen ik haar vroeg hoe het bij haar op werk was moest ik weer op zoek naar Ed (verstopt onder de speeltuin “leuk mama!”).

Het was nauwelijks mogelijk om een goed gesprek met haar te hebben, op die zaterdagmiddag bij het speeltuintje. Elke keer moest ik een kind tot de orde roepen of een kind achterna rennen.
En opeens….daar midden in het winkelcentrum zag ik het contrast. Ik bezweet van het heen en weer rennen achter de kinderen aan, mijn kapsel in de war en makkelijke kleding want de moeder die roept dat het zo makkelijk is om op hakken te lopen met 2 kleine kinderen moet ik nog tegenkomen en mijn goede vriendin die zo vrij en makkelijk daar stond, die er zo goed uit zag, met hakken, in goede kleding en met zoveel vrijheid.

Ja, ik benijdde haar op dat moment. Dat ze zomaar kon beslissen wat wou doen zonder rekening te moeten houden met 2 monsters. Dat ze zo heerlijk vrij stond bij het glijbaantje, zonder kinderwagen, zonder tas vol met luiers, lotiondoekjes en koekjes voor eventueel om te kopen.  En ja, heust, ik voel me ook wel een beetje schuldig, dat ik mijn goede vriendin benijd, maar ook weer niet, want jaloers zijn op mijn kindvrije goede vriendin zegt natuurlijk helemaal niets over de liefde voor mijn kinderen.

Alleen soms, heel soms, wil ik ook gewoon even a la minute beslissen waar ik ga eten en lopen met hoge hakken en een tas zonder luiers.

 

 

Post pregnancy tag

08/11/2015 - 2 reacties

16581_10151215190287684_1541601563_n

Hahaha, ow men, ze verzinnen ook van alles he die bloggertjes online. En ik vind het allemaal prima want dan heb ik weer eens wat te schrijven. Vandaag de “post pregnancy tag” die ik las bij Madelon. Komtie!

(wacht even: dit is een vet leuk liedje, dus druk op play en ga lekker los (en tegelijk deze tag lezen, duhh))

Hoe oud is je kindje nu?
Ed is 2 en Joep is 1 jaar.

Hoe voel je je?
Kan niet beter. Ik voel me goed. Ik voel me heel goed zelfs. Ik heb heel hard aan mezelf gewerkt, heel veel spiegels voorgezet gekregen, maar dat is alleen maar goed. Ja, ik had behoorlijk last van mijn hormonen na de bevalling van Joep. Er zijn tijden geweest waar ik dacht “waar ben ik in Godsnaam aan begonnen, zo kort achter elkaar weer zwanger worden??” (ja eigen schuld Des. En LOML), maar ik hou met de dag steeds meer van mijn jongens. En omdat IK lekker in mijn vel zit, vind ik het ook steeds leuker met de kinderen en geniet ik er ook ontzettend van.

Nog last van kwaaltjes?
Die had ik nauwelijks. Wel heel erg last van mijn rug tijdens de zwangerschap van Joep, maar dat was meteen over na de bevalling.

Is je eetlust veranderd?
Valt mee. Ik geef nog steeds borstvoeding, maar dat wordt steeds minder dus ik merk wel dat ik minder let op mijn eten in combi met borstvoeding. Maar voor de rest vreet ik gewoon van alles.

Zwangerschapskilo’s?
Die had ik nauwelijks en waren meteen weg na de bevalling. Bij Ed was ik 3 kilo aangekomen en bij Joep 1 kilo.

Hoe kijk je terug op mijn zwangerschap?
Die van Ed vond ik “leuker” dan die van Joep.  Ik had niet echt tijd om te genieten bij de zwangerschap van Joep want ik had het druk genoeg met Ed. Maar bij beide zwangerschappen voelde ik me goed en ow men, ik zou alleen weer zwanger worden voor die prachtige zwangerschapsgloed die ik kreeg en dat volle haar. Vanavond maar even LOML verleiden   met LOML praten.

Liever nog zo’n zwangerschap of nog zo’n bevalling?
Beide!  Ik had ook nog eens het geluk dat ik 2 super makkelijke bevallingen had, vooral Joep was er binnen een scheet dus doe mij maar nog zo’n bevalling.

Zijn er dingen die je anders had gewild?
Net als Madelon had ik meer op mezelf moeten letten in combinatie met werk. Verder had ik me vooral bij Ed veel beter moeten inlezen mbt borstvoeding, dragen, slapen enz. Ed werd 6 weken te vroeg geboren en bleef 2 weken in het ziekenhuis. Het ziekenhuispersoneel zorgde geweldig goed voor hem hoor, maar ik vind het jammer dat ik totaal niet geïnformeerd werd over borstvoeding of de voordelen van dragen enz.

Hoe is het met jullie kindje(s)?
Haaaartstikke goed. Ed, ow Ed, het is zo’n lieverd. Hij praat steeds meer, super leuk om met hem te kletsen. Hij vraagt heel vaak ‘wat ben je aan het doen, mama” en dan leg ik hem uit wat ik aan het doen ben en dan knikt hij heel wijs. En het is echt een “grote broer”, hij let heel goed op Joep en is super trots op hem. En Joep is gewoon een lekker schattig popje. Hij loopt al en neemt nu van alles mee, dan komt hij de woonkamer binnen met een theedoek uit de keuken ofzo. Verder is hij Ontzettend Stout, maar dat hoort er allemaal bij.

Hoe zijn de nachten?
Tja.  Joep slaapt nog steeds niet door. Dat ben ik al aan gewend maar ik zou het natuurlijk helemaal niet erg vinden als hij eens door zou slapen.

Genietmomentje?
Samen met Ed en Joep slapen. En alleen een chocoladereep opeten.

De grootste verandering?
Tja, moeder zijn is de grootste veradering ever in mijn leven.

Aan het werk?
Ja, graag. Ik ben nog steeds druk bezig met solliciteren. Hoewel ik nu fulltime moederen met de dag steeds leuker vind, wil toch ook graag meer balans in mijn leven. Dus ter afwisseling wat meer onder de mensen zijn en natuurlijk ook financieel afhankelijk blijven.

Jouw tip voor aanstaande moeders?
Vertrouw altijd op je gevoel en durf altijd hulp te vragen.