Des Bloeit: hoe te self help yourself

29/04/2016 - 8 reacties

f0b95b9f74637e4e9330802d18cfe7bb

Het begon met the Secret. I know, I know, The Secret is nou niet echt het boek wat ik nu als eerste zou aanraden maar he Oprah begon over de wet van de aantrekkingskracht en toen was Oprah een beetje als Beyonce nu “alles wat ze zegt is goed” dus ik kocht het boek en las het. En om maar even in de Oprah sferen te blijven: that book really changed my life.

Het is vanaf dat moment dat ik ook wist dat ik dus mezelf meer kon ontwikkelen. Dat is een beetje laat misschien maar voor die tijd had ik niet echt een idee dat je zelf verantwoordelijk bent voor de keuzes die je maakt. Vanaf dat moment wist ik ook dat er bepaalde thema’s in mijn leven waren die ik wou aanpakken. En die ik aan moest pakken, wou ik tenminste een beetje verder groeien.

Ik denk dat iedereen dat wel heeft. Dat je het allerbeste uit jezelf wilt halen maar toch niet echt weet hoe. Geen probleem chicka’s: ik geef jullie hierbij mijn tips:

  • school / werk: een voor de studentjes onder ons, ik weet nog wel dat er in “mijn tijd” zo af en toe tussen de tentamens door een StudieLoopbaanBegeleiding-gesprek (SLB) gepland werd. Ok; eerlijk ik heb er toen niets aan gehad want dat gesprek had je vervolgens met een mentor die je nauwelijks kende. Wel kan het nuttig zijn om juist dan op papier te zetten waar je aan wilt werken. Hetzelfde geldt voor een functioneringsgesprek. Je weet wel: zo’n gesprek met je manager waarbij je hoopt dat je een beetje meer salaris kunt krijgen. En oja: weer die doelen waar je aan kunt werken.
  • boeken: I love self help boeken! Love love them.  En echt: de leukste self help boeken zijn echt meer zo zweverig al tig jaar geleden maar juist op een leuke toegankelijke manier geschreven. Ik schreef er eerder een stukje over en deze boeken herlees ik nog steeds weleens.
  • therapie / cursus: ik las eens dat Halina Reijn wekelijks naar een therapeut gaat. Gewoon om even een gesprekje te hebben. Nou wordt het tegenwoordig niet vergoed en ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar geld voor heeft maar het kan je zeker helpen om..nouja..jezelf dus de helpen. Ook therapie is tegenwoordig echt niet meer “raar” en je bent ook echt niet meteen depressief. Daarnaast hoeft zo’n sessie echt niet lang te duren, rond de 3 maanden kun je al “klaar” zijn (klaar ben je natuurlijk nooit want hard werken aan jezelf blijft natuurlijk nodig).

 

  • en tenslotte mijn grote liefde: ayahuasca!  Je leest er tegenwoordig steeds meer over: Hadjar schreef er eens een column over, Lauren Verster deed er eens een item over (ik vond het jammer dat ze het zelf niet deed) en kijk op Netflix “Chelsea does” (geweldige vrouw) die ook ayahuasca doet (wel jammer dat het meteen onder drugs valt).  Zelf heb ik nu 3x ayahuasca gedaan en tja. Ik kan er heel veel over zeggen maar tegelijk vind ik het ook heel moeilijk om het te beschrijven. Het is in ieder geval absoluut GEEN drugs, maar je kunt het zien als een natuurmedicijn. Het is een drankje en je komt in een soort van dubbelbewijstzijn. Ja, je gaat er ook van overgeven (zelf heb ik dat maar 1x hoeven doen), maar dat is vaak ook een teken van letterlijk en figuurlijk “troep” in je lichaam wat eruit moet. Ayahuasca laat jou precies net die thema’s zien waar je aan moet werken of geeft jou juist net die bevestiging die je nodig hebt. Ik hoor heel vaak van mensen dat ze wel nieuwsgierig zijn maar het tegelijk ook eng vinden. Dat snap ik wel, ik had dat precies ook maar ayahuasca geeft jou altijd datgene wat je ook echt AANKAN op dat moment.  Enfin: ayahuasca heeft mij echt een mega duw gegeven qua persoonlijke ontwikkeling dus ik kan het echt iedereen aanraden.

 

Des verwondert: wijntjes enzo

28/04/2016 - 4 reacties

PhotoGrid_1461788126485

Hahahahah, weten jullie nog toen ik schreef dat ik niet tegen alcohol kan en dus ook niet drink?
Vergeet dat grapje maar.

Een paar weken geleden had ik namelijk een etentje met 2 vriendinnetjes. In een heel leuk restaurant (aanradertje als je eens een keer Amsterdam laat liggen en gewoon een keer naar Groningen komt). “Doe maar bijpassende wijntjes erbij” riep mijn vriendinnetje Aish. Ik had geen idee wat ze bedoelde.

Maar toen zei ze “dit vind je vast lekker, echt”. En ik nam een klein slokje van haar sauvignon blanc. En wat bleek: ik vond het lekker. Echt lekker. Ik dronk zelf 2 (!!) glazen. Weliswaar met een slokjes water tussendoor, maar toch! En ik kreeg er niet eens een rode kop van.

12919815_1067564456636048_77220671086083168_n

Die avond kreeg ik een waar wijncollege van mijn vriendinnetjes. Dat wijn echt lekker is, mits je natuurlijk de juiste drinkt. En vooral: als je de juiste wijn bij het juiste eten drinkt. Wisten jullie dat? Ik dus niet. Ik kocht voorheen maar een wijn bij de Lidl voor bij mijn risotto, maar als je dus echt een Goede Wijn (ik moet er nog even achterkomen welke dat is) gebruikt bij het koken kan dat het gerecht helemaal afmaken. Net zoals je een goede wijn drinkt bij een vleesgerecht, drink je ook weer een andere soort wijn bij een visgerecht. Werkelijk, ik had geen idee. Er ging een wereld voor mij open. “Vertel mij meer!” riep ik daarom enthousiast tegen mijn vriendinnetjes. Wat moet ik bijvoorbeeld zeggen in een restaurant? Is 1 glas voldoende? Hoe doe je dat? Gewoon bestellen dus, blijkt. Bijpassende wijntjes vragen, zeiden mijn vriendinnetjes.  En ik knikte er wijs bij terwijl ik nog een slok van mijn sauvignon blanc nam.

Het verhaal stopt nog niet. Het dessert kwam namelijk op tafel en “ja daar willen we ook wijntjes bij” zeiden mijn vriendinnen. Ik moest wel. Ik kon niet anders. En ik kreeg er geen spijt van. Want dessertwijntjes zijn zelfs NOG lekkerder.

Nu vraag ik bijna elke dag aan LOML wanneer we gaan uiteten. “Met bijpassende wijntjes!” roep ik er dan enthousiast achteraan. Alles om te laten zien dat ik nu ook weet hoe het moet. Want ik, Des 33 jaar, word dan zo toch ooit echt een vrouw van de wereld.

 

 

 

Des Moedert: Chrissy Teigen

27/04/2016 - 8 reacties

Chrissy Teigen is dan eindelijk bevallen. Van Luna. Of ik haar noem: mini John. Ik bedoel; kijk dan:

Screenshot_20160426-130736

Enfin, I love Chrissy, dat wisten jullie al. Chrissy is prachtig. Chrissy kan koken, maakt penisfoto’s, ze heeft humor, en ze heeft John Legend. Kortom: she’s got it all. En dan is ze ook nog eens moeder. Een week nadat ze moeder is geworden is ze gaan uiteten. En dat moet je natuurlijk nooit doen.

337C5ECE00000578-3555996-image-a-30_1461485645940

Volgens vele moeders dan.  Want 1 week nadat je bent bevallen hoor je in bed te liggen. Met je baby dicht tegen je aan, je neus tegen dat heerlijk ruikende koppie om het dat geurtje even flink in te snuiven. Je hoort borstvoeding te geven (natuurlijk), je hoort bij te komen van die verschrikkelijk bevalling (nee, geen makkelijke bevalling anders hoor je er niet bij). Dat moet allemaal. En dat beslissen wij. Wij moeders, wij vrouwen. Yep, that’s right.

Screenshot_20160426-130742

Want tussen al die haatcomments die Chrissy krijgt zit niet 1 man tussen. En er is niet 1 man die tegen John zegt waar hij het lef vandaan heeft om nu al te gaan uiteten. Want mannen onder elkaar: they don’t care. Mannen oordelen niet over andere mannen. Wij wel.

Chrissy besluit om te gaan uiteten want he zij is er ook nog. Dat ze de moeite doet om zich op te maken, want he, zij is er ook nog. Dat ze besluit om voor haar zelf te gaan. Want dat is tenslotte het belangrijkste , altijd. Om voor jezelf te zorgen en voor jezelf te kiezen. En dan vind ik het dus zo jammer dat ze juist dan al die shitload aan comments over haar heen krijgt. Laten wij moeders, wij vrouwen, eens ophouden met dat oordelen. Chrissy gaat uiteten, de ene blijft in bed met haar kleine, de ander gaat sporten, weer een ander besluit om helemaal lam te gaan met haar vriendinnen. Nou fucking en. Ik deelde eerder al het filmpje van Jada Pinkett-Smith waarin ze zegt dat je voor jezelf moet kiezen, ja ook als moeder (juist als moeder-zijnde). Ook Thamar zei het gisteren al: je bent niet alleen moeder, je bent ook vrouw.

Hulde dus aan Chrissy. En aan Thamar, en Jada en aan alle moeders die lekker hun eigen ding doen. En hulde aan mezelf omdat ik nou eenmaal zo’n awesome blogger ben die daar dan een stukje over schrijft.

 

Des Interviewt: Thamar

26/04/2016 - 7 reacties

Alleenstaand. Getrouwd met iemand van een andere cultuur. Een secretaresse. Kindje met hemofilie. Een thuismoeder. Schrijfster. Een mama met een dochter van 19 en een zoontje van 2 jaar. Jong moeder geworden.  Man,wat ken ik eigenlijk veel stoere moeders in mijn “bloggers-netwerk”. Moeders in alle soorten en maten, waarvan ik bij ieder denk: hoe doe je dat?? Nou Des, dan vraag je dat toch gewoon. En dat deed ik dus. Daarom de komende weken elke dinsdag een interview met zo’n stoere sexy slimme moeder uit mijn bloggers-netwerk. Zodat jullie voortaan, net als ik, ook weten hoe ze dat nou allemaal doen.

En we beginnen met Thamar. Thamar met 1000 sproetjes op haar kop. Thamar doet me soms aan Anouk denken. Een stoere chick. Met een vaak overduidelijke mening ergens over. Niet bang om die duidelijk te maken. Maar ook: een heel groot hart. En moeder. Van 2 kinderen, en niet met de minste leeftijd namelijk een dochter van 8 en een zoon van 13 jaar oud. Terwijl ik nog volop in de luiers zit denk ik dat Thamar het vast ontzettend makkelijk heeft met wat oudere kinderen. Want die zijn toch zo lekker zelfstandig en het wordt toch alleen maar makkelijker? Toch?

PhotoGrid_1461437079062

Ha, die Thamar. Nu weet ik natuurlijk wel dat je een import Zeeuwse indo bent uit Rotterdam maar vertel mijn lezertjes eens iets over jezelf: wat doe je in het dagelijks leven, wat zijn je hobby’s (en noem nou eens niet “eten” voor 1 keer) en waar heb je echt een bloody hekel aan?
Ha die Des. Dat heb je goed onthouden, maar niet doorvertellen hoor. Ik houd echt zoveel van Rotterdam, dat ik soms (bewust) vergeet dat ik uit Zeeland kom. Prachtige provincie, dat wel, maar nooit langer dan 5 dagen. Maximaal. Ik word erg zenuwachtig van die rust daar. Gek, eigenlijk. Maar goed, iets over mezelf vertellen. Jezus, Des, ik werk als marketingmedewerker, mijn hobby is eten maken (en het daarna opeten, maar dat mocht ik niet zeggen), maar schrijven is denk ik ook een hobby. Ook al doe ik dat momenteel veel te weinig. Ik wil zeggen ‘omdat ik het druk heb’, maar eigenlijk maak ik er gewoon geen tijd voor vrij, omdat ik liever op mijn luie reet zit te lezen als ik thuis ben. O! Lezen is ook een hobby. En schoenen kopen, maar mijn budget stribbelt de laatste tijd een beetje tegen. Eigenlijk wilde ik ook zeggen dat ik hobby’s hebben stom vind, want ik moet dan altijd denken aan punniken of postzegels sparen of zo, maar ik dwaal af. Ik heb niet snel een bloedhekel aan iets, maar waar ik wel echt jeuk van krijg is racisme (‘O, je bent zeker lui, omdat je een Indo bent ‘ – true story), maar ik kan ook heel slecht tegen mensen die niet uitkijken op straat en dan tegen mijn kinderen of tegen mij opbotsen en dan doorlopen alsof je er niet staat. O en waar ik ook een hekel aan heb is als mensen van mijn bord eten. Get your own food. Ik heb eigenlijk aan nog veel meer dingen een hekel, maar ik durf het niet meer op te noemen, omdat ik dan echt zo’n boze vrouw lijk.

Uit mijn “bloggerskringetje” ben jij de enige mama die al wat grotere kinderen heeft. Je hebt er twee, hoe oud zijn ze ook nog weer? Was het toen een bewuste keuze om zo jong moeder te worden?
Jullie lopen ook allemaal achter joh. Of was ik gewoon vroeg. Goed, ze zijn momenteel 13 (zoon) en 9 (dochter). Het was een bewuste keuze om te zeggen dat ik nooit kinderen wilde, want ik was geen mama by nature. En een jaar later was ik zwanger van mijn eerste kind. Zo gaat dat bij mij. Als ik roep dat ik iets niet wil, dan krijg ik het lekker toch. Dus over kinderen willen, houd ik in het vervolg mijn mond, voordat ik opgescheept zit met een elftal. Maar nee, het was geen bewuste keus om jong moeder te worden.

PhotoGrid_1461437100652

Zwangerschaps/opvoedtrends komen en gaan. Ik kan me voorstellen dat de “trends” van toen anders waren dan nu. Merk jij verschil met met het opvoeden en zwangerschap van toen en nu?
Ik word niet goed van die trends. Ik ben echt te simpel daarvoor en ben elke avond weer blij dat ze mede dankzij mij nog steeds leven. Dat is de enige trend die ik belangrijk vind. Ik moet zeggen dat toen ik net moeder werd er nog niet zoveel poeha was over de borst –en/of flesvoeding, maar dat kan ook zijn omdat online toen nog niet zo’n geïntegreerd dingetje was als nu. O, vroeger was het geen punt als je je kind suiker gaf. Nu staat dat volgens mij gelijk aan de doodstraf. En men stelt hun zwangerschap steeds meer tentoon online, wat ik wel snap, want het is ook supermooi om te zijn en dat met de wereld te kunnen delen. En eigenlijk kan ik hier niet eens echt concreet antwoord op geven, omdat ik me totaal niet verdiep in de huidige opvoed/zwangerschaptrends. Ik word er namelijk alleen maar moe van. Stel je voor dat je met al die moetjes overspoeld wordt terwijl je zwanger bent, wordt je toch niet goed van? Ik denk oprecht dat het altijd wel zo is geweest, maar dat het nu meer aan de oppervlakte ligt vanwege sociale media. Dit geldt trouwens ook voor het opvoeden, je hebt altijd die-hard anti-suikermoeders gehad en vegan-ouders en vegetariërs, mensen die overal compleet schijt aan hebben en de gulden middenweg, maar sociale media zorgt ervoor gewoon voor dat het vaker in je woonkamer is. O, misschien was buikslapen wel een dingetje. Mijn zoon mocht van het consultatiebureau niet op zijn buik slapen. De enige houding waar hij in sliep. Moet je raden wat ik deed. Ja, juist.

 Je schreef al eens een stukje over de pubertijd van je zoontje. Lijkt me verschrikkelijk…brrrrr..ik ben blij dat die van mij nog zo klein en (enigszins) lief zijn. Wat vind jij op dit moment het moeilijkste aan het ouderschap?Momenteel vind ik het moeilijk om mij, dat pietepeuterige beetje wat ik heb, geduld te bewaren. Ont-zet-tend moeilijk. Soms zou ik hem het liefst een nachtje ondersteboven op het balkon willen hangen. Niet te doen. Daarnaast is het echt ontzettend moeilijk om gedrag en gevolg bij te brengen bij een puber. Pubers schijnen geen consequenties te zien van hun daden, dat deel schijnt in ontwikkeling te zijn. Ik denk dat het kapot is. O, en pubers stinken. Kinderzweet stinkt, nou wacht maar tot je puberzweet hebt. En het is niet dat hij niet meer lief is, want dat is hij nog steeds. Maar hij is ineens opstandig en doet wat hij wil. Dat zint me niet. Zoals ik al zei: karma bestaat en het komt in de vorm van een puber. In mijn geval staat mij dan nog wel wat te wachten. Sta me bij.

PhotoGrid_1461437124854

 Ik weet dat je nu een vriend hebt, maar je was een tijdje een hot sexy single mommy. Godver, wat lijkt me dat zwaar. Maar vertel eens: hoe zwaar eigenlijk?
Je weet eigenlijk best veel. Je bent best eng. Ik moet opletten met wat ik deel. Het ligt er denk ik net aan. Ik was toentertijd aan het studeren, werken en moedertje aan het spelen. Dus het was niet altijd even makkelijk. Ik kan me geen dag herinneren dat ik niet moe was. En ik kon chagrijnig zijn, niet te doen. Wacht even, dat kan ik nog steeds. Schrap dat maar, dat is gewoon mijn persoonlijkheid. Ik vind het moeilijk om te zeggen hoe zwaar het precies was. Ik had geen keus en deed gewoon wat ik moest doen. Ik liet alleen wel eens wat steekjes vallen en zag wat meer dingen door de vingers, omdat ik gewoon geen zin had. Omdat ik moe was. Maar eigenlijk doe ik dat nog steeds wel eens. Overal een vergrootglas opleggen heeft geen zin, dat is echt vermoeiend. Dus hoe zwaar? Zwaarder dan een de opvoeding delen met iemand, dat is één ding wat zeker is. Waar ik gewoon ontzettend van baalde toen ik single was, was dat ik altijd afhankelijk was van anderen. Dat is nu veel minder.

Wat vind jij het allermooiste aan het ouderschap?
De onvoorwaardelijke loyaliteit die je kinderen hebben. Het maakt niet uit hoeveel steken je laat vallen, hoe chagrijnig je bent of hoe streng je ook bent. Je bent hun moeder en je bent in hun ogen de beste moeder van de planeet. Ook al weet je dat je dat bij lange na niet bent, maar zij zien dat anders.

Geef mij eens de tip voor die (aanstaande) mommy’s. Wat moet ze zeker wel, en wat zeker niet doen?
Wat (aanstaande) moeders zeker niet moeten doen; teveel naar anderen luisteren hoe je wel of niet met je kinderen om moet gaan. Geloof het of niet, maar gek genoeg zit het ouderschap gewoon in je systeem. Iedereen doet maar wat en iedereen vindt zijn manier de beste manier. Kies lekker jouw manier. Geef je flesvoeding? Good for you. Geef je borstvoeding? Also good for you. Geef je je kinderen snoep? Geef mij ook een snoepje. Geef je je kinderen geen vlees? Doen! Maar laat je geen adviezen door je strot duwen waar je eigenlijk niet achterstaat. Kortom: luister naar jezelf, luister naar wat jij wilt en vertrouw op je instinct. Je kent je kind, je weet hoe het zit. Wat (aanstaande) moeders zeker wel moeten doen; leven. Naast dat je moeder bent, ben je ook een vrouw. Vergeet jezelf niet in het ouderschap.

Lees Thamar haar geweldige stukjes op haar blog of like haar FB-pagina.
De prachtige foto’s en meer vind je op haar Instagram.

Des Kookt: kaasbroodjes

23/04/2016 - 2 reacties

Screenshot_20160422-223655

Bekentenis: de kaasbroodjes van de Appie Heyn waren echt mijn guilty pleasure. Toen ik dit recept vond wou ik het dan ook meteen maken. Om precies te zijn: voor LOML. Speciaal vanwege ons 4 jarig trouwen. Zo romantisch ben ik dan:

Ingrediënten:

  • 1 el boter
  • 1 el meel
  • 125 ml volle melk
  • bladerdeeg
  • zakje geraspte kaas
  • 1/2 tl mosterd
  • 1 ei + 2 tl water

Zo maak je het:

Verwarm je oven voor op 195 graden. Doe de boter in een pannetje en smelt het op middelhoog vuur. Als het gesmolten is roer je de bloem erdoor met een garde. Kook het voor 1 minuut. Voeg nu rustig de melk, mosterd en een snufje zout toe. Roer het door. Breng het aan de kook en laat het op laag vuur sudderen tot het een beetje dik is geworden. Gefeliciteerd: je hebt nu bechamel saus gemaakt.

Snij het bladerdeeg in 16 rechthoeken en leg 8 hiervan op de met bakpapier beklede bakplaat. Doe hier 1 eetlepel bechamel en 2 eetlepels geraspte kaas op. Smeer de randjes in met het ei-mengsel en bedek het met de overige 8 rechthoeken. Plak het dicht met een vork (staat ook mooi). Vervolgens bestrijk je de bovenkant met het ei-mengesel .  Nog ff met een mesje 3 sneedjes in de bovenkant (kan de warmte eruit), nog wat geraspte kaas erop en hup in de oven. Voor 15/20 minuten. En daarna opeten want extra lekker als het warm is.