de lucht en het gras

15/10/2017 - 5 reacties

Op de creche zeiden ze het al. Vorig jaar werd het ook even benoemd. En laatst kwam zijn lieve juf op huisbezoek (ze is echt heel lief, zo’n juf met passie voor haar vak en engelengeduld) en ze zei: “ik versta Adam wel, maar ik ben ook bang dat ik hem juist daarmee lui maak. Qua woordenschat is het prima, maar ik merk qua spraak wel verschil met andere kindjes”.

Zoiets hadden we zelf ook wel door. Mijn vader verstaat Adam nog steeds niet altijd. Dan roept hij verbaast “nee joh, echt waar?!”, als Adam enthousiast een verhaal vertelt, maar mijn vader mompelt daarna in het Indonesisch “ik begreep er niets van”.

Zelf merk ik ook wel dat Adam niet duidelijk praat, maar ik begrijp hem. En ergens vind ik het heel schattig, zijn praat. Dat hij zegt “de jug en de sas”, als hij het over de lucht en het gras heeft. Maar goed, ooit moet je die woorden toch goed uitspreken in de maatschappij he.

Dus nu gaat hij naar de logopedist, aan school, elke week een uurtje. Vorige week was de eerste keer. Ze praatte wat met Adam en had het al snel door want ze vroeg “steek je tong eens uit?”.
“Ahhh”, zei Adam.  Een te kort tongriempje. Dus daarom wou de borstvoeding niet goed op gang komen.

Kwalijk vond ze het. Dat het niemand ooit is opgemerkt, de dokters in het ziekenhuis, het consultatiebureau, de huisarts. Ik had allang door dat je niet kan rekenen op die partijen (ja dit is een sneer, ik weet het).

Hij heeft moeite met de G, de L, de K, en de R, en clusterwoorden. In het ergste geval moet zijn tongriempje toch geknipt worden. Maar dat hoop ik toch niet. Nee, ik ga er gewoon vanuit van niet.
Die jongen zegt straks lucht en gras als de allerbeste.