Des Interviewt: Charissa

17/05/2016 - 2 reacties

Alleenstaand. Getrouwd met iemand van een andere cultuur. Een secretaresse. Kindje met hemofilie. Een thuismoeder. Schrijfster. Een mama met een dochter van 19 en een zoontje van 2 jaar. Jong moeder geworden.  Man,wat ken ik eigenlijk veel stoere moeders in mijn “bloggers-netwerk”. Moeders in alle soorten en maten, waarvan ik bij ieder denk: hoe doe je dat?? Nou Des, dan vraag je dat toch gewoon. En dat deed ik dus. Daarom de komende weken elke dinsdag een interview met zo’n stoere sexy slimme moeder uit mijn bloggers-netwerk. Zodat jullie voortaan, net als ik, ook weten hoe ze dat nou allemaal doen.

Charissa ken ik via Instagram en toevallig is haar vriend een excollega van mij. Haar instagram staat vol met jaloersmakende foto’s want ze is namelijk stewardess. En oh trouwens, ze heeft daarnaast ook nog eens 2 prachtige kleine kinderen. Hoe kan dat? Ben je dan niet continue moe van een jetlag? Ben je als stewardess niet juist hele achter elkaar weg?  Wat blijkt: stewadess is zowat de perfecte part time baan voor een jonge moeder als Charissa. Terwijl ik alvast een sollicitatiebrief opstel *ahum* kunnen jullie lezen hoe Charissa dat nou allemaal doet.

PhotoGrid_1463395985427

Ik volg jouw blog, vlogs en op Instagram. En die Instagram van jou, jeetje, die isjaloersmakend. Dan ben je weer in Dubai, nu in Ecuador, dan weer in San Fransisco. En dat is dan ook nog eens je werk, potver. Al lijkt het mij ook heel zwaar: stewadess zijn en 2 kinderen erbij. Dus vertel eens: hoe combineer jij dit?
Stewardess zijn en kinderen hebben is als je het mij vraagt DE ideale combinatie. Tenminste als je in de luxe positie verkeert dat je parttime kunt werken. Ik voel mezelf bijna een fulltime mama, omdat ik ontzettend veel thuis ben, maar toch verdien ik een prima salaris omdat ik er gemiddeld 2,5 keer per maand even tussenuit knijpt. Even me-time, even alleen met mijn telefoon en portemonnee de deur uit, shoppen en ook de mogelijkheid hebben om echt dingen te passen, heel even bij het zwembad liggen, een keer roomservice bestellen, of gewoon slapen, heel lang slapen en ga zo maar door. Natuurlijk vergt dat flexibiliteit, goed plannen, maar bovenal een goed vangnet thuis. Mijn vriend, mijn moeder en een flexibel kinderdagverblijf maken dit alles mogelijk. Daar ben ik oprecht heel dankbaar voor. Ik regel alles, maar ben wel afhankelijk van deze lieve mensen.

Wat zijn je hobbies, je dromen, je passies en waar heb je nou echt een bloody hekel aan?
Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat reizen mijn allergrootste hobby of passie is. Daarnaast sta ik sinds kort regelmatig op de tennisbaan, rondde ik een fotografie-opleiding af bij CREA (de creatieve universiteit van Amsterdam), ben ik enorm gek op lekker eten, koken en wijn, mode en interieur dingetjes, vind ik schrijven en filmpjes maken heel erg leuk en DIY ik zoveel mogelijk. Of het nou een klusproject in huis is of een knutseldingetje met mijn dochter. Alles doen wij DIY’en thuis :). Sinds ik een ereader heb, mag ik ook graag weer boeken lezen tegenwoordig. Of vlogs bekijken of blogs lezen. Love it! En klinkt het stom als ik zeg dat mijn kinderen ook mijn hobby zijn? Misschien wel he? Maar het is toch echt zo. Ik geniet er enorm van om met hun op de trampoline te springen, in bad te gaan of ze achterna te zitten en hun giebellachjes aan te horen. Ik droomde vroeger altijd om ooit in GTST te spelen, haha, die droom heb ik inmiddels laten varen. De baan van Floortje Dessing heb ik echter wel altijd geambieerd en sinds ik filmpjes maak van mijn reizen, waan ik me ook een beetje in haar schoenen. Low-profile, maar zeker niet minder leuk! Oef en toen vroeg je mij waar ik een hekel aan had. Moet erg diep nadenken, ben best een makkelijk iemand die niet zo snel dingen haat. Maar ik heb wel echt een hekel aan al het nieuws van tegenwoordig, de ellendige dingen met betrekking tot kinderen in slechte leefomstandigheden die ik af en toe zie als ik op reis ben, maar ook minder beladen dingen zoals het feit dat ik nog steeds niet doorslaap ’s nachts (al bijna vier jaar niet), dat ik praktische elke dag stofzuig en het ’s avonds eigenlijk wel weer kan gebeuren, dat ik soms met mijn beste gedrag eten kook en dat het gros onder de tafel ligt, op het bord achterblijft of aan de muur hangt en dat ik nog steeds geen Victoria Secret’s body heb. Damn I want that!

PhotoGrid_1463395953462

Je hebt 2 prachtige kinderen, hoe oud zijn ze ook nog weer? Wat vind jij het mooiste aan het ouderschap?
Ik ben mama van Evy (bijna 4) en Noah (bijna 2). Het was altijd al mijn droom geweest om ooit moeder te worden. Ik schreef het nog net niet in vriendschapsboekjes bij wat je later worden wil, maar het was het enige dat ik echt 100% zeker wist met betrekking tot mijn toekomst. Gelukkig is die wens uitgekomen. En hoe! Ik ben een moeder die heel erg in haar rol heeft moeten groeien. Had het best wel onderschat en me vooral verdiept in de rooskleurige kant van het moederschap. Het eerste jaar was met een reflux-baby’tje vallen en opstaan. Ik dacht echt dat elke gek op televisie kinderen kon opvoeden en waarom viel het mij dan zo zwaar? Ik vermoed dat het grotendeels kwam doordat ik moeite had met een heel modern verschijnsel FOMO en met het vreselijke slaapgebrek. Stapje voor stapje werd ik er beter in. En nu? Nu ben ik de allerbeste, liefste, leukste en gekste moeder die er bestaat. Ik zou nooit meer de tijd terug willen draaien naar de tijd dat ik geen kinderen had. Ik ben zo verliefd op ze. Op hun ondeugdheden, hun grapjes, maar het allermeest op die kleine lijfjes die het liefst met z’n tweeën tegelijk op je schoot kruipen om een boekje te lezen of nog even tv te kijken. In love 🙂

PhotoGrid_1463395969655

En vertel eens eerlijk; op welke momenten kan jij je kindjes wel achter het behang plakken?
Daarentegen word ik af en toe gek van het feit dat er eentje nog steeds ’s nachts loopt te spoken. Hij krijgt altijd het voordeel van de twijfel, maar na bijna vier jaar gebroken nachten zou ik toch wel heeeeeeel graag willen dat we ’s nachts gewoon weer konden slapen. Dat is wel een achter-het-behang-plak-momentje hoor :).

PhotoGrid_1463395999776

Ik kan me voorstellen dat je naast zo’n drukke baan en moeder zijn soms ontzettend moe kan zijn. Waar krijg dan weer energie van?
Van mijn werk kan je inderdaad goed moe worden. Ik vlieg eigenlijk altijd door de nacht terug naar huis, dus mis gemiddeld wel twee of drie nachten per maand. Buiten de jetlags en de gebroken nachten dus om. Je zou denken dat ik chronisch moe ben inmiddels. Echter voel ik me heel prima! Tuurlijk een paar dagen per maand doe ik wel alles in de laagste versnelling, maar de rest van de dagen benut ik volop. Elke ochtend is het zondagmorgen, uitgebreid ontbijten, lekker naar buiten, alle leuke dingen doen die ons budget en tijd toelaat en genieten van het feit dat ik van zo dichtbij mijn kindjes kan zien opgroeien.

PhotoGrid_1463396036423

Tenslotte: wat is jouw ultieme tip/advies voor al die fabulous mommy’s out there? Wat moeten ze wel en wat moeten ze zeker niet doen?
Tips voor alle mama’s out there. Count your blessings. Op momenten dat je het even niet meer ziet zitten, door vermoeidheid, ondeugende peuters of wat dan ook. Wees dankbaar dat je moeder bent, dat je dit mag meemaken en dat alles maar relatief is of echt waar een fase. Wees trots op jezelf, op alles wat je goed doet. Alle ballen in de lucht houden kan niemand. Ik focus me op alle ballen die er hangen en zorg ook dat die echt goed zijn. Op het moment dat ik weer ruimte of tijd heb voor een ander balletje, pas dan maak ik me daar zorgen over. En oh ja, alle clichés zijn waar… Nee ik weet het, ik wilde ook echt anders zijn dan alles en iedereen, maar helaas er gingen mij al meerdere voor die het ei al eens hebben uitgevonden… And it’s ok 🙂 I love burgerlijk 🙂 Amen.

 Charissa haar blog: Cherry’s Favourites.
En volg haar via haar hele leuke vlogs de wereld rond op Youtube.

Des Bloeit: perfectionisten

13/05/2016 - 2 reacties

Mijn vader is een echte perfectionist. Een van z’n vele motto’s is “als je het doet, moet je het goed doen” (hij heeft meer van dit soort pareltjes). Mijn vader wil alles goed doen en het meest irritante eraan is dat hij het ook allemaal goed doet. Als hij iets niet kan baalt hij daar ontzettend van. Dan zegt hij echt (ik maak geen grap) “waarom kan ik dit nou niet?!”. Ik denk dat dat 1 van de vele “voorwaarden” om perfectionistisch te zijn.

Ze zeggen weleens dat vrouwen op hun vader vallen en in mijn geval is dat zeker zo. LOML is namelijk ook een perfectionist. Heel erg. In tijden van ruzie wil ik weleens roepen dat hij niet zo moet mierenneuken. Hij heeft ook nog eens heel veel geduld (vooral met jou zou hij nu zeggen).
Dus picture this; je hebt mij als een wervelwind door het huis die snel beslissingen kan maken en dingen half doet, want “ach wat maak het uit” en je hebt dan LOML. Die alles heel precies wil doen, die dingen checkt en dubbelcheckt en voor de zekerheid nog een keer, die heel lang wil nadenken over het kopen van een bank (een paar weken) of een klerenkast (serieus 2 jaar). Ja, ik vind het dus ook een wonder dat we inmiddels 6 jaar getrouwd zijn.

Nu ben ik erachter gekomen dat het voor een totale niet-perfectionist (ik dus) het heel zwaar kan zijn als je dus getrouwd bent met een perfectionist.  Want alles wat je doet is niet goed genoeg. Ik weet dat bij alles wat ik doe, LOML heel stiekem denkt “maar ik kan dit beter, eigenlijk had ik dit moeten doen”. Dat is nogal storend kan ik je zeggen, want LOML zegt het niet met die woorden maar ik voel het wel, heust.

Maar laatst dacht ik dan “ben ik niet stiekem ook niet perfectionistisch?”. Wil ik stiekem ook niet gewoon dat alles perfect gaat? Wil ik stiekem ook niet de 2 liefste kinderen die meteen doen wat ik zeg “kom jongens we gaan” dat ze dan meteen meegaan in plaats eerst verstoppertje te spelen of met schoenen te gooien of op het bed te springen? Wil ik stiekem ook niet het perfecte body (een beetje zoals Rihanna en Beyonce), wil ik stiekem niet het perfecte huis (natuurlijk schoon met veel wit en licht en een beetje “kleuraccenten” en weinig lego op de vloer (ok wel een paar blokjes in een hoekje). Is dat heel stiekem ook niet gewoon perfectionistisch zijn?

Want in dat geval is het goed, dan zijn LOML en ik 2 perfectionisten bij elkaar en dan houden we het makkelijk een jaartje of 20 met elkaar uit.

 

c56c524c67d4882ea0b29a8558c18738

Des Verwondert: Yotam & LOML

12/05/2016 - 4 reacties

(het is woensdagavond en ik doe een verwoede poging om nu een stukje te schrijven terwijl ik beneden 1. Joep een liedje hoor zingen wat volgens mij lijkt op wheels on the bus (LOML denkt dat het een liedje is van Sesamstraat) en 2. Ed hoor huilen omdat hij niet wil slapen, maar goed zouden we allemaal niet de magie hebben dat we geen slaap nodig hadden, dat bedoel ik dankjewel).

Dat ik Des Kookt ben begonnen wil nou niet zeggen dat ik een keukenprinses ben. Verre van. Als ik denk aan een vrouw die kan koken dan denk ik aan mijn moeder. Oh, ik heb dit dat en dit in huis, prima, maken we even een uitgebreide rijsttafel van. Of aan mijn oma, die natuurlijk alles kan koken, zelf de Hollandse pot. Of mijn tantes. Nou ja: iedereen in mijn familie dus, behalve ik.

Ik kan best koken, heust, maar niet heel uitgebreid en ook niet echt uit de losse pols. Ik moet wel inspiratie hebben. Lang leve het internet dus. Al die foodblogs. 24 kitchen. Thank u lord. Zo kwam ik laatst achter Yotam Ottolenghi. Dat is dus een Joodse kok die heel lekker kan koken. Maar je moet wel tijd hebben. voor Yotam geen 15 minutes meal. Eerder een 48 minutes meal. En dan vooral met ingrediënten die je natuurlijk net niet in huis hebt. Bijvoorbeeld een papaja voor een zoete wintersalade. Of nigella zaad (??) voor een broccolettie salade met zoete sesam.  Yotam werkt dus het liefst met verschillende kruiden en die moet je dan heel lang laten intrekken. Het liefst een nacht, maar een maand zou vast nog beter zijn.  En dan nog in de oven dus voor 50 minuten, maar dan heb je ook wat. Ik maakte bijvoorbeeld van de week “knapperige pompoenparten met zure room”. En een “gemarineerde paprikasalade met pecorino”. Echt overheerlijk. Vind ik dan. LOML niet.

LOML is best geëmancipeerd hoor, heust. Ok, hij staat ’s nachts niet op, maar hij strijkt wel. En hij maakt de koelkast schoon, zo nu en dan. En hij kan ook nog eens heel lekker koken. Maar daar heeft hij niet altijd zin in, dus dan doe ik het maar.  Ik doe het met liefde maar wat ik maak vindt hij niet altijd lekker. Dat snap ik ook niet want iedereen vindt mijn eten lekker. Behalve mijn eigen man dus. Want je hoeft bij hem niet aan te komen met liflafjes en salades met kappertjes vinaigrette.

Hij is ook nog eens Marokkaan, niets mis mee verder, maar wel zo’n 1 die het liefst elke dag een marmita. Met kip. Of rund. En brood. Altijd brood. Dus toen ik afgelopen dagen druk bezig was met Yotam en vroeg of LOML ook wou eten en hij zei “nee, ik heb niet zo’n honger”, maar vervolgens wel een broodje met hagelslag naar binnen werkte was voor mij de maat vol.

Dus maakte ik vandaag een marmita. Met kip, amandelen en pruimen. LOML heeft bijna de hele tajine leeg gegeten en gaf zelfs een compliment “bijna net zo lekker als die van mijn moeder!”, en was de rest van de dag een tevreden man.

En dat maakt mij dan weer een tevreden vrouw, zo geëmancipeerd ben ik dan kennelijk.

typisch dat ik dit stukje schrijf met Nigella op de achtergrond.

typisch dat ik dit stukje schrijf met Nigella op de achtergrond.

 

Des Moedert: tips wat je kunt doen met je kinderen (ok klinkt raar, sorry)(nee ik mag geen sorry meer zeggen)

11/05/2016 - 2 reacties

20160507_094251

Het is mooi weer. De zon schijnt. Jullie hebben wel wat beters te doen dan mijn stukjes lezen, ik snap het. Toch, omdat ik nou eenmaal ik ben, en nouja gewoon: hier de tips als je toevallig kinderen tot je beschikking hebt en je geen idee hebt wat je er nu weer mee moet doen want verkopen via Marktplaats is ook weer zo raar:

  • als je het gelukt hebt tot een tuin: deuren open, zandbakje erbij, parasolletje, jij aan de citroen/munt water (hartstikke lekker, hartstikke fris), boekje erbij en klaar ben je.
  • sluit je aan bij moedergroepjes op Facebook. Ok, normaal gesproken zou ik me daar ver van uit de buurt houden maar zet de meldingen uit en struin er zo af en toe eens rond. Want die goede tips zijn er wel, echt. Zelf zit ik bij de Moeders in Groningen groep en ik lees regelmatig de kindvriendelijke restaurantjes voorbij komen, welke boerderijtjes het leukst zijn en wat er allemaal te doen valt voor je kinds.
  • knutselen: tekenen en kleien. Helaas kan ik verder heel weinig over zeggen aangezien mijn kinderen niet langer dan 5 minuten aan tafel willen zetten. Ed is er dan klaar mee, en Joep volgt hem overal dus die roept dan ook meteen “af! af!”.
  • ga naar het station. Als je kinderen gek zijn op bussen en treinen dan kunnen ze er vast urenlang (nouja) vermaken. Ze vooral niet uit het oog verliezen, voor je het weet zit je kind in de trein richting Parijs terwijl jij even door je Instagram scrollt (het kan mijn overkomen, ik weet het).
  • maak een wandeling. Goed, die duren vast heel lang met kids want kleine stapjes en alles is mooi en bijzonder en willen ze aanraken maar zo weet jij ook eens de kleine dingen te waarderen (en dat doe je vast niet want we zijn al volwassen en dan vergeten we dat, helaas).
  • ouder/kind / borstvoeding / moeder – cafe: heb ik wel vaker iets over groepen. Voordelen: je leert andere moeders kennen, je kind vermaakt zich met andere kindjes en jij kan ff achterover zetten.
  • Monkey Town / Ballorig: zitten deze overdekte speelparadijzen vol met bacterieen? Misschien wel. Maar daar worden ze sterk van. En moe. Want zoveel prikkels en zoveel om op te klimmen en eenmaal thuis slapen ze als engeltjes. Score.

Geniet van de zon, het is helaas weer bijna afgelopen (leuk zeg Nederland).

Des Interviewt: Arifah

10/05/2016 - 6 reacties

Alleenstaand. Getrouwd met iemand van een andere cultuur. Een secretaresse. Kindje met hemofilie. Een thuismoeder. Schrijfster. Een mama met een dochter van 19 en een zoontje van 2 jaar. Jong moeder geworden.  Man,wat ken ik eigenlijk veel stoere moeders in mijn “bloggers-netwerk”. Moeders in alle soorten en maten, waarvan ik bij ieder denk: hoe doe je dat?? Nou Des, dan vraag je dat toch gewoon. En dat deed ik dus. Daarom de komende weken elke dinsdag een interview met zo’n stoere sexy slimme moeder uit mijn bloggers-netwerk. Zodat jullie voortaan, net als ik, ook weten hoe ze dat nou allemaal doen.

Mimi, oh mimi, want zo ken ik haar eigenlijk in het echt. Nou ja; sommige mensen ken ik al zolang via het internet dat ik echt even goed moet nadenken waarvan ik ze ook nog weer ken. Maar volgens mij was het via Twitter en ik kan me herinneren dat Mimi ook eens een boek heeft geschreven. Mimi houdt van eten, doet aan vloggen dus dan heb je sowieso mijn interesse maar daarnaast heeft ze ook het SCHATTIGSTE zoontje ooit (like really) van 2 jaar en daarnaast een prachtige dochter van 18 jaar. Wacht, huh? Hoe doet ze dat in hemelsnaam??! Mimi legt het wel even uit en geeft je daarnaast de tips waar je het lekkerste buitenshuis kunt eten.

FullSizeRender-2

Je vlogt nu al een tijdje onder de naam Daily Rose and I love it. Vertel eens iets meer over jezelf: wie ben je, wie is je vader, wie is je moeder, en wat doe je het dagelijkse leven?
Ik ben Arifah, verloofd met Emmanuel, moeder van 2, een dochter van 19 een zoon van 2. De naam Mimi is mij gegeven door Jewel toen ze 1 was en geen ‘mama’ kon zeggen en sindsdien noemt bijna iedereen mij zo. Rose is een afkorting van mijn naam. Ik werk 32 tot 36 uur van ma t/m vrijdag bij de Overheid. Vrijdag is het mijn “mama-dag” en hebben Yoji en ik lekker lang weekend.
Ik houd o.a. van eten, koken, bakken, filmpjes/foto’s maken en films, series en vlogs kijken hoewel dat niet altijd kan omdat er een ventje van 2 super veel aandacht vraagt, fietsen, dansen, sporten en lezen.

Je hebt die kleine prachtige Yoji rondlopen en ook nog eens een prachtige dochter van 18 jaar. Ik hoef niet te rekenen, daar zit een flink verschil tussen. Welke verschillen merk jij persoonlijk in de opvoeding?
Toen ik Jewel kreeg viel ik onder het kopje “tienermoeder” en woonde ik nog thuis. Ondanks het een schok was voor mijn ouders hebben ze me jaren geholpen met de verzorging van Jewel. Ook kreeg ik veel hulp van andere familieleden. Met Yoji doe ik alles samen met Emmanuel met Jewel die af en toe bijspringt en mijn ouders die 1x per maand oppassen. Met Yoji ben ik een stuk bezorgder dan bij Jewel. Men zegt dat het komt door mijn leeftijd. Met Yoji ben ik ook wat gestructureerder dan toen Jewel klein was. Dat had te maken omdat ik bij mn ouders woonde en iedereen zich “bemoeide” met Jewel. Jewel was bijvoorbeeld een hele moeilijke eter en kon daardoor altijd krijgen wat zij wilde eten van mijn ouders terwijl Yoji zonder ruzie alles eet wat de pot schaft. Een hele makkelijke eter.

IMG_7871

Toen je 18 jaar geleden zwanger was van je dochter was het natuurlijk net iets anders dan nu. Welke verschillen ondervond je vooral qua zwangerschap?
Toen ik 18 jaar was en zwanger was ik vooral erg naïef en niet bang, vergeleken met de laatste zwangerschap. Bij mijn laatste zwangerschap had ik veel kwaaltjes, terwijl ik bij mijn eerste zwangerschap beschikte over energie voor 10. Ik heb bij de zwangerschap van Yoji ook in de ziektewet gezeten en daarna ben ik nog bijna 2 jaar thuisgebleven om te herstellen. In totaal zat ik 2,5 jaar thuis en dat was soms echt heavy. Heel anders dan na de zwangerschap van Jewel, want 3 weken na de bevalling stond ik oud & nieuw te vieren in de club. En dat met lekkende tieten.

Op welke momenten kan jij je kinderen wel achter het behang plakken? En welke momenten zijn juist het allermooiste?
Als ze niet luisteren is het soms zo vermoeiend, dan kan ik mijn kinderen echt achter het behang plakken. Ze zijn allebei heel erg lief en Yoji heeft soms zijn buien, maar die vallen op zich reuze mee. Zijn buien die hij dan weleens heeft komen dan voort uit te weinig geslapen (ik word niet om 7 uur wakker in het weekend hoor, Yoji) of moe zijn en niet willen slapen. Yoji wil dan of de hele tijd spelen of dat ik hem optil of draag. Hem dragen is niet altijd de oplossing want hij hangt dan vaak de acrobaat uit en vindt zichzelf te grappig.
Daarnaast is Jewel erg zorgzaam en helpt ze ons veel met Yoji. Bijvoorbeeld hem ophalen van de crèche. Jewel is echt een geweldige dochter. Super trots op haar.

Werkende leven, zo’n kleintje rondlopen, ik kan me voorstellen dat er momenten zijn dat je ff flink wilt bijslapen. Wat doe je om weer energie te krijgen?
Energie krijg ik door te mediteren en mezelf te pamperen met bijvoorbeeld een maskertje of een massage. Bijslapen bestaat volgens mij niet, daarnaast krijg ik hoofdpijn van te lang slapen.

Er is 1 onderwerp wat echt centraal staat in jouw vlogs: THE FOOD! And I love food, dus vertel eens: wat is jouw favoriete gerecht om thuis te maken en wat is juist lekker om buitenshuis om te eten?
Ik heb niet echt een favoriet gerecht, maar wat ik wel vaak thuis klaar omdat ze lekker en makkelijk te maken zijn, zijn de zogenaamde populaire “steamed buns”. De broodjes maak ik niet altijd zelf omdat je ze voor een paar euro’s makkelijk bij Oriental of een andere toko kan halen. Die buns stoom je en kan je vullen met werkelijk van alles. Ik vul ze zelf vaak met kip fashong (chinese worst) of kip uit de oven met lenteuitjes, stukjes komkommer en een lekker sausje.
American Pancakes vind ik erg lekker, maar eet ze al heel lang niet meer zo vaak en ik ben wat dat betreft heel makkelijk en maak ze uit een pakje van Aunt Jemima met heel veel stroop.
Buitenshuis eet ik graag de bekende biefstuk van Loetje met champignons, ui en niet te vergeten de gouden staven oftewel patat. Ik houd erg veel van patat en stiekem kan ik dat altijd eten. Ook eet ik graag ik sushi, maar niet overal. Tentjes zoals Ichi-E en Vijf Nul Vijf vallen onder mijn favoriet en in het weekend ga ik graag naar Staring at Jacob voor de chicken & wafels. Ook houd ik van de populaire foodfestivals om vooral de nieuwe dingen uit te proberen zoals het eten van insecten, daar ben ik niet vies van.

Processed with VSCO with c8 preset

Processed with VSCO with c8 preset

Geef mij eens de tip voor die (aanstaande) mommy’s. Wat moet ze zeker wel, en wat zeker niet doen?
Niet bang zijn. Als je gevoelig bent; niet twijfelen aan jezelf omdat iedereen om je heen het beter weet. Vertrouw op je eigen!! En geniet vooral van het moederschap en je kinderen, want voor je het weet zijn ze het huis uit.

YouTube kanaal: https://www.youtube.com/channel/UCDUQzKYazU5Oh_xIyuHkCDA
Instagram: mimiroase
Facebook: http://facebook.com/itsdailyrose
Snapchat: yojurose