Des verwondert: ik heb dus totaal geen people skills

14/04/2016 - 14 reacties

9dfcc71367bee8f86caafc7243470d86

Ik ga nu iets zeggen waarvan jullie waarschijnlijk denken: ja maar Des, dat wisten wij toch allang, allang! Ik wist het natuurlijk ook heust wel, maar ik wil er toch even bij vermelden dat ik vaak wel mijn best doe.

Ik kan namelijk echt totaal niet met de…ehhh…minderen van onze samenleving omgaan. Ik moet nog even een beter woord bedenken voor de “minderen”. Voor de mensen die anders zijn, laat ik het maar zo zeggen.

Jaren geleden, echt jaren terug, was ik eens in de Walibi Flevo. Ik stond in de rij voor een attractie en in die rij zag ik wel 10 kinderen met een zwaar verbrand gezicht. Dat valt op natuurlijk. En wat doe ik: ik doe alsof ik dat heel normaal vind.
Tenminste: dat denk ik.

Maar wat gebeurt er echt? Ik doe zo mijn best om NIET te kijken, dat ik vervolgens WEL kijk. En staar. Heel lang. En terwijl ik dat doe denk ik: oh nee Des, niet zo kijken, NIET ZO KIJKEN! En vervolgens kijk ik betrapt de andere kant op, wat natuurlijk ook weer opvalt. Je zag al die mensen denken “Jezus, weer zo’n debiel die ons weer zo moet aanstaren”.

Fast forward naar nu.
Er komt regelmatig bij ons een mannetje van DHL een pakketje brengen, voor 1 van de buren omdat ze niet thuis zijn. Het is een donkere man, hij zegt altijd wat tegen Ed en Joep die ook altijd bij de deur staan en als hij weggaat zegt hij “fijne avond nog!”. En wat doe ik? Ik doe extra vriendelijk terug. Ik roep heel overdreven : U OOK MENEER! U OOK EEN HELE FIJNE AVOND! Omdat ik denk: hij is donker en mensen zullen vast heel onaardig tegen hem doen, dus laat IK dan maar wel aardig tegen hem doen, HEEl aardig, OVERDREVEN aardig. Het slaat nergens op.

Laatst ook weer. We waren bij de geitjesboerderij. Het is eigenlijk ook een soort zorg boerderij. Er werken dus ook gehandicapten. We kwam binnen, ik zocht een tafeltje uit om bij te zitten. Er kwam iemand onze tafel schoonmaken. “Even schoonmaken hoor”, zei hij. Heel normaal. En wat doe ik. WAT DOE IK? Ik zeg op zo’n kinderlijke debiele toon: “ja hoor! Doe maar gerust!  Fijn he, als de tafel zo schoon is!”
Ik weet me nog net in te houden om niet “goed gedaan zeg!” erbij te zeggen.

Ik doe het echt niet expres. Ik doe juist zo mijn best om normaal te doen dat ik dus gewoon NIET normaal doe.
Het is echt een uitdaging om mij te zijn.

 

Des moedert: mijn zoon is een klier. Een hele grote

13/04/2016 - 5 reacties

828ccd21e5cd55aa3432a273e17e2a8e

Ja, ik had ook niet verwacht dat ooit te zeggen, maar het is dus wel zo. Mijn zoon is een klier. Een hele grote klier. Ik dacht, dat duurt nog wel even die fase, maar we are here now.

Voor de duidelijkheid: lief kan ie ook nog wel zijn. Soms. Als hij mijn hoofd vastpakt en mij overal kusjes geeft. Of elke keer als hij onze trouwfoto’s ziet en dan roept “mama mooi!”. Love it. Geen enkele bevestiging beter dan die van je kinderen.

De laatste tijd moet ik uitkijken dat hij niet een kindje duwt. Zomaar. Of slaan. Of stompen. Zijn broertje is daar het ultieme slachtoffer voor. Als ik in de keuken sta en en opeens Joep hoor huilen weet ik precies wat ik aantref als ik de woonkamer binnenkom. Joep liggen op de grond huilend, soms met zijn handje op zijn hoofd en Ed erbij staan. Onschuldig lachend. Eerlijk is hij wel. Het eerste wat hij roept is “ik heb Joep slaan!”. Bijna triomfantelijk, alsof hij heel trots is.

Dat mag toch niet, zeg ik dan. “Jawel!”, roept hij dan terug. Soms loopt hij naar Joep toe om hem te stompen. In zijn buikje, met dat kleine vuistje van hem. Heel veel pijn zal het vast niet doen, dat hoop ik tenminste, maar Joep kijkt daarna wel een beetje moeilijk.

Laatst zag ik het weer gebeuren. Joep liep langs, Ed deed snel een autootje voor zijn voeten en hoppa, daar lag Joep weer op de grond. Ed stiekem lachen, en dan naar mij kijken. Trots zegt hij dan “ik heb Joep vall’n!”.

Ergens is het ook een voordeel voor Joep. Tenminste, dat denk ik dan. Want hij leert wel terugslaan. Ik weet even niet of ik dit nou echt goed vind, daar ben ik over aan het nadenken en discussiëren met LOML. Want hij zegt: “het zijn jongens! Het worden mannen, die moeten kunnen slaan, daar worden ze hard van”.

Dat slaan en schoppen en stompen en laten struikelen, het zal er natuurlijk wel allemaal bijhoren. Ik zou natuurlijk niet Des zijn als ik ergens ook denk: ja maar wat nou als het een psychopaat wordt! Wat als ik later in de Margriet sta met een brief “ik ben doodsbang voor mijn eigen zoon”.  Wat nou als hij later Joep wil neerschieten omdat die probeert zin ring te stelen (Jay Z deed het).

Laatst lagen ze op bed en ik hoorde ze nog even kletsen. Opeens hoorde ik Ed huilen. Wat bleek: Joep gooide zijn flesje op hem. Ergens, heel stiekem, dacht ik op dat moment: karmaaaa.

 

[ad]names4ever.nl[/ad]

12/04/2016 - 3 reacties

20160405_144211

Voor zij die mijn vlog keken: ik kreeg een mailtje van names4ever.nl. Of ik een stukje wou schrijven in ruil voor een ketting? Zeg ik nooit nee tegen. Zeker niet voor minimalistische kettingen. Cause I love them.

Nou ben ik zelf dus helemaal niet zo van de sieraden, maar kettingen vind ik dan wel handig. En dan liever niet van die statement kettingen waardoor je meteen een kerstboom lijkt, maar wel van die kleine lieve schattige. Names4ever heeft ze. En veel meer dan dat.

Names4ever is een webshop van gouden en zilveren naamsieraden. Ze maken alles in eigen atelier. Dat scheelt voor de mensen die nooit eens een naamketting kunnen vinden van hun eigen naam (IK!) want N4E maakt ze gewoon voor je.

Waar voorheen de Anita’s en Sjonnie’s een naamketting droegen is dat nu helemaal over. Want heust: echt hip. En handig. En leuk, want zorgt voor gesprekstof (“wat heb je daar nou staan? Oh, wat een mooie naam!”). Ik bedoel Carrie droeg em ook in Sex and the City. Dat zegt wat.

De naamketting kan in goud en zilver worden geleverd. En wil je 2 namen, dan kan dat ook. Of een leesteken erbij, of toch een hartje ertussen, het kan. Ook leuk, vind ik zelf dan, een kinder naamketting. Voor je dochtertje (voor Ed en Joep sla ik even over).

Ook te vinden in de webshop: vriendschapsringen.  Jij draagt een ring, je BF draagt een ring. Ik zeg je: een beter bewijs voor bff’s is er niet. Bij N4E kun je ook nog eens jullie namen erin laten graveren. Of misschien een ander woord wat jullie vriendschap verbind (ik weet maar 1 woord voor mijn vriendinnen: food). N4E heeft een collectie ringen van zilver, zilver met zirkonia en edelstaal.

N4e heeft ook moeder en kind sieraden, serieus te cute voor woorden. Je kunt de hangers bestellen in zilver en goud, of gewoon losse bedeltjes. En deze bestaan uit 2 kleine voetjes (VOETJES! KLEIN! LOVE THEM!) of van het hoofdje van het kindje. Ook hier kun je uiteraard de naam in laten graveren.  Cheezy? I think not. Wedden dat je super origineel bent met deze ketting als kraamkado?

Zelf koos ik voor de Infinity hanger. Infinity, wie kent dit symbool niet? Infinite betekent oneindig, en dat kun je weer zien als oneindig liefde, in mijn geval. Ik koos de zilveren ketting met, uiteraard, de namen Adam & Ayoub erop.  Dat kan dus gewoon: 2 namen erop, of misschien toch 1 en wil je geen naam dan kan je de infinity hanger ook gewoon zo bestellen.

Heel veel keus dus, bij Names4ever. Ik zou zeggen: neem een kijkje en bij vragen kun je altijd mailen naar info@names4ever.nl. Super snelle en vriendelijke klantenservice. Als je iets besteld dan komt het snel binnen (ik had mijn hanger volgens mij binnen een paar dagen al thuis), netjes in een doosje en bubbeltjes-envelop (kun je later weer lekker lek prikken, word je lekker zen van).

Op hun Facebook pagina worden er regelmatig winacties gegeven, dus like-en maar.

1000 vragen aan jezelf: deel 24

12/04/2016 - 0 reacties

Twee dingen die ik vandaag ga kopen: een nieuwe boyfriend-jeans en de Nivea After Shave balsem want die schijnt de beste primer ooit te zijn. Kan ik het flesje mooi delen met LOML. Twee dingen die ik dacht toen ik vanochtend opstond “ik moet plassen” en “schijnt de zon vandaag?”. Twee dingen waar ik zin in heb nu “hardlopen” en “zoenen met LOML”. En verder ging ik gisteren met de boys naar “de grote speeltuin” (zo noemt Ed de speeltuintjes. We hebben de kleine speeltuin, de grote en “de andere”).  Kijk eens wat een stoere:

20160411_162456

 

Ben je nog steeds dezelfde persoon als vroeger?
Nee. Nope. Helemaal niet. Hoe ouder ik word, hoe fijner ik me voel.

Waarom heb je gekozen voor het werk dat je nu doet?
Omdat ik altijd al moeder heb willen zijn.

Welke slechte gewoonte heb je?
Ik maak mijn zinnen nooit af, ik ben een beetje warrig en ik pluk velletjes rond mijn nagel.

Vaar jij je eigen koers?
Dat probeer ik wel steeds meer te doen.

Waar kun je over doorzeuren?
Ja, hahahaha. Ik moet nu even lachen omdat ik vrijdag dus nog een stukje schreef over dat ik het moeilijk vind om eerlijk te zijn. Maar ik kan dan wel door blijven zeuren als mensen mij niet goed begrijpen of “niet echt doen wat ik wil” (dit klinkt een beetje bazig).

Is elke relatie te redden?
Niet altijd, maar je kunt altijd jezelf redden.

Met welk lichaamsdeel ben je tevreden?
Met alles behalve mijn buik.

Hoe houd je het leven spannend?
Tja, spannend, schpannend. Ik ben er tussen ook wel achter gekomen dat het leven niet spannend hoeft te zijn. Je hoort bijvoorbeeld soms mensen zeggen “ik hou niet van een 9 tm 5 baan”. Nou werk ik op dit moment niet maar als ik zou werken zou ik juist voor een 9 tm 5 baan kiezen omdat juist dat het beste bij mij past. Ik ben geen impulsief persoon die vandaag beslist dat ik morgen even een wereldreisje doe want “he, het leven lekker spannend maken”. Spannend is voor mij al de achtbaan van de efteling. Maar goed, een beetje uitdaging mag best. En leuke dingen ondernemen is voor mij het leven leuk maken.

Kun je goed presteren onder druk?
Dat weet ik niet echt. Ik ben een echte planner dus zal nooit iets op het laatste moment af laten hangen.

Welke levensfase heb je als prettig ervaren?
Toen ik nog klein was. Tot en met groep 5.  Toen woonden we nog in een ander huis met de hele familie vlakbij ons. Heerlijke tijd vond ik dat. Het werd echt heel erg anders toen wij verhuisden.

Vind je andere mensen net zo veel waard als jezelf?
Ja. Soms zelfs meer dan ik.

Heb je altijd een keuze.
Ja. Altijd.

Wat is je favoriete seizoen?
De zomer!

Hoe had je willen heten als je zelf je naam had mogen uitzoeken?
Zoals nu. Ik ben tevreden met mijn naam. Bijna niemand noemt mij trouwens bij mijn volledige naam “Deswinta” maar gewoon Des.

Des bloeit: wie ben ik?

08/04/2016 - 8 reacties

a061dd806e00727ba91a93e68409e211

Sinds ik de laatste keer ayahuasca (is er interesse in een stukje hierover trouwens? Ik heb er weleens over geschreven maar dan met een wachtwoordje erop, maar ik wil er op zich ook wel een algemeen stukje over schrijven. Gewoon zo, hoppa, in het openbaar. Roept u maar) heb gedaan, ben ik ook heel erg bezig om te ondervinden wie ik nou eigenlijk ben.
Ik.
Des.

Ik schreef er al eerder een stukje over het boek “kom hier dat ik u kus” van Griet op de Beeck.   Over dat ik moest huilen toen ik het boek uit had omdat het bijna een roep naar mij was. Vooral de zin ““ik wil eindelijk worden wie ik ben, niet wie ik altijd dacht dat anderen willen dat ik was” was echt: wow.

Als je je hele leven bezig bent met anderen (tenminste, zo voelt dat) is het dus best moeilijk om te bedenken wat je zelf nou eigenlijk wilt. Dat is waar ik heel erg tegenaan loop de laatste tijd. Wat vind IK nou leuk? Waar word IK nou happy van?
Om een voorbeeld te noemen: ’s ochtends als ik ga hardlopen. Dan denk ik “ik moet nu hardlopen want dan heb ik dat tenminste gehad, en dan heb ik gesport”. Vervolgens denk ik “ja maar wacht eens Des, wil JIJ hardlopen of wil je dat meer omdat je het gevoel hebt dat het nou eenmaal moet want iedereen doet het?? En dan denk ik weer van “nee, wacht, IK wil echt hardlopen”.
“Of niet”.
“Of wel”.

Enz. Ik noem in het voorbeeld iets simpels als hardlopen, maar hardlopen kun je net zo goed vervangen met wat is nou eigenlijk mijn mening over vluchtelingen, hoe moet ik opvoeden of wat vind ik nou echt van Kim Kardashian.

LOML zegt dat ik gewoon moet “voelen”. Voel wat bij jou past. Makkelijk gezegd dan gedaan. Ik ben juist zo slecht met voelen. Maar tegelijk merk ik ook weer dat het steeds beter wordt. Dus ik ben er in ieder geval achter gekomen dat dit Des is:

  • ik ben geen beste vriendinnen met Taylor Swift en dat is ok (ergens lijkt mij vriendinnen met Taylor leuker dan met Biejons. Sorry! Dat bedoel ik niet verkeerd maar Tay lijkt me net wat losser in de omgang);
  • ik ben eigenlijk een een heel schoon persoon (ok, soms ook een beetje slordig);
  • ik ben heel ongeduldig en zal nooit een geduldig persoon worden, alleen wat minder ongeduldig dan nu. Misschien;
  • ik durf de waarheid niet tegen mensen te zeggen. Nooit. Ik weet niet perse of dit nou heel slecht is. Want ik vind echt dat de waarheid niet altijd gezegd hoeft te worden;
  • ik ben minder flexibel dan ik ben (maar ik kan wel beter loslaten);
  • ik gebruik geen moeilijke woorden (en heb stiekem een hekel aan mensen die dat wel doen. Binnenkort een stukje hierover);
  • ik ben echt een moeder-moeder, als in: ik vind het gewoon heerlijk met de kindjes samen. En ik wil meer. IK. WIL. MEER. (vanavond LOML en ik date night ow yeah 😉 ;
  • ik hou ervan om met andere mensen af te spreken, ja zelfs met onbekenden, ja zelfs (!!) met een groep (I know! I fucking know! maar ik ben erachter gekomen dat ik het dus eigenlijk heel leuk vind.
  • ik altijd probeer te bedenken of er misschien iets is wat ik dan verkeerd doe. Dus zeg maar als ik dan een oordeel heb over iemand (heb ik vaak en heel snel), dat ik dan wel meteen erachter aan denk “ok maar Des, wat zegt dit over jou?
  • ik ben geen pietje precies of een mierenneuker (zie ook het puntje over ongeduldig);
  • maar ik ben wel een perfectionist. Op mijn manier dan;
  • ik kan nog steeds heel erg kan genieten van gewoon lekker alleen zijn.

Moeilijk zeg, dit. Maar ook wel leuk; jezelf ontdekken.
Hopelijk aan het eind van het jaar een beter overzicht.