Des Verwondert: ik wil afvallen

17/03/2016 - 4 reacties

Of nouja, nee. Ik wil eigenlijk niet afvallen. Nee, wacht, ik bedoel: ik hoef niet perse af te vallen.

Wat ik alleen de laatste tijd erg merk: mijn spijkerbroeken zitten wel erg strak de laatste tijd. Ik zou kunnen denken dat het aan mijn wasmachine ligt, maar nee. We weten allemaal wel Des, dat er gewoon nog een flinke maand december aan je lijf zit geplakt.
En een beetje januari ook.

En dat is een beetje zo’n heikel punt, de laatste tijd. Als je zegt dat je wil afvallen, nouja, dat wil ik dan niet, maar in ieder geval: als je zegt dat je niet zo tevreden ben met je lijf dan ben je vast ook niet happy met jezelf. Galadarling bijvoorbeeld. Ze heeft haar boobies gelift en ze kreeg meteen een shitload aan kritiek over haar heen. Want Gala predikt toch self love, en als je dat doet, hoe kun je dan in hemelsnaam je boobies liften?? Gala zegt hierover: “I believe in the right to do whatever you want with your body, and to live for yourself”

I agree. Ik ben wel happy met mezelf, en ik hou ook echt van mijn lichaam, maar dat buikje…
do not like.

Ik vind mijn lichaam mooi, maar buikje niet zo mooi. Kan ik het zo zeggen? Ik wil eens niet mijn buik inhouden voor de foto, ik wil gewoon naar mijn buik kijken: ja jij past er helemaal bij. Zo plat als die van Doutzen gaat em natuurlijk never van mijn leven worden (en dat geeft ook niets) maar een beetje strakker mag wel.

Dus heb ik besloten om eigenlijk…niets anders te doen dan ik voor december deed. En dat is gewoon: gezond eten, lekker sporten en 1 dag in de week een cheatday (ok, soms 2 dagen). Over een paar maanden hopelijk een na-foto met een buik die er net wat beter bij past:

IMG_20160311_101955

 

Des Moedert: dingen die ik (soms) heel erg irritant vind aan mijn kinderen

16/03/2016 - 3 reacties

Met een kleine waarschuwing vooraf: dit stukje heb ik voorgeschreven. Toen ik heel erg moe en niet fit was. Als je zo moe bent vind je alles irritant. Dat Ed roept “maaaaamaa” is al genoeg dat ik sissend zeg “watttttttt nu weer??!!!”.  Maar echt: 9 van de 10x is dat dus heust niet het gevoel. Dan ben ik een hele zenne moeder. Dan roep ik dus “jahaaa??!” als Ed om mama roept. En dan is het enige wat echt irritant is dat ze niet heel goed eten.
Maar vorige week dus ff niet:

  • als Ed continue zijn beer vast heeft. Normaal gesproken vind ik kinderen met hun lievelingsknuffel ontzettend aandoenlijk, ja hoe vies zo’n knuffel er ook uitziet (en ruikt). Maar soms vind ik het gewoon irritant. Als ik Ed bijvoorbeeld wil aankleden en hij zijn beer maar niet wil loslaten. Of als hij overal zijn beer wil meenemen, ook naar de speeltuin. Of als ik, terwijl zo zo moe ben, moet meespelen dat Beer een liedje zingt. Neeeeeheee!
  • als Joep niet weet wat hij wil en van alles aanwijst, maar als ik hem het geeft hij nee zegt. En gaat huilen.
  • als ik Ed roep dat hij bij mij moet komen en hij komt niet.
  • als we weg willen gaan en op dat moment Ed en Joep verstoppertje willen spelen.
  • als Ed alles zelf wil doen, op die momenten dat ik haast heb.
  • als Joep perse met mij mee wil naar de wc. En hij vervolgens met de wc-papier gaat spelen aka het papier gaat scheuren.
20160310_092950

Dit is een foto van Joep terwijl ik dus op de wc zit.

  • als ze woest met hun speelgoed gooien. Ik heb al tig lego-blokjes tegen mijn kop gekregen, en geloof mij: dat voelt niet fijn.
  • als ze hun boekjes kapot scheuren: hier kan je me echt heel kwaad mee maken. Boeken! Het mooiste wat er is! En wat doen zij? De bladzijden eruit scheuren. Gdvdfdrefve.
  • als ze niet verschoond willen worden.
  • als Joep klei in zijn mond heeft.
  • als ik even met LOML wil praten over iets serieus en zij er dan tussenkomen.
  • vingerafdrukken op pas geboende ramen. Of op de tv.
  • dat Joep mijn haarborstel kwijt heeft gemaakt (ik heb hem inmiddels weer gevonden. Toen ik net een nieuwe had gekocht..natuurlijk).
  • dat Ed en Joep beide Snapchat zo leuk vinden terwijl IK gewoon een hondengezichtje wil hebben!!

Snapchat-1951618275064520582

1000 vragen aan jezelf deel 20

15/03/2016 - 6 reacties

Voordat ik verder ga: kunnen we eerst nog even met zijn allen een traantje wegpinken bij deze vlog???

OMG FOEF HEEFT DER EINDELIJK TER HUWELIJK GETROUWD!! Dus ik zat stiekem wel wel een beetje op de vlog te wachten en awwww: ik heb dus echt een beetje moet huilen. Zo aandoenlijk hoe foef dan de hele tijd met het papiertje in zijn hadn zit, en het CONTINUE heeft over de vakanties (???). Hand opsteken als je ook super super nieuwsgierig bent naar haar jurk en het feest enz enz. Stiekem hoop ik dat Masja een winactie doet waarbij je kunt winnen dat je te gast bent bij haar bruiloft, en DAT IK DIE WIN, HOPE IT SO!

Verder wil ik jullie ook allemaal bedanken voor de reacties, tips en advies bij mijn sorry-stukje.  Ik heb er serieus echt veel aan gehad! Ik vind het nog steeds wel moeilijk en sorry zeg ik nog steeds te vaak, maar ik werk eraan, woehoe!

Verzin je vaak doemscenario’s?
Daar heb ik alleen dit antwoord op:
12356491_554446441378554_365043160_n

Wat stel je te vaak uit?
de administratie, natuurlijk. belasting aangifte, elk einde van het jaar dat LOML en ik elkaar beloven dat we nu echt gaan kijken naar de zorgverzekeraar, en meer van dat soort ongein.

Zijn dieren net zo belangrijk als mensen?
hmmm, goede vraag. ik las laatst in de Libelle (haha)(niet mij uitlachen) een stukje over of het hetzelfde is als je kat overlijdt en als je kind overlijdt. Mijn eerste reactie is: echt niet! Maar ik kan me wel voorstellen dat als je huisdier al zo lang bij je is, dat het verdriet dan hetzelfde voelt.  En bovendien: wie ben ik om daar dan over te oordelen? (Voel me zo wijs dat ik dat nu zo zeg).

Hoe zeker ben je van jezelf?
Zeker genoeg, maar ik heb nog wel zat onzekere momenten.

Wat was een onvergetelijke dag?
Toen Ed en Joep werden geboren natuurlijk. Ja heel cliche, maar dat zijn dagen waarvan ik alles nog weet (nou ja bijna alles, veel ging ook in een roes voorbij) en het nooit zou kunnen vergeten.

Wat durf je niet aan jezelf toe te geven?
Dat ik qua karakter steeds meer op mijn vader lijk.

Om elke filmscene moest je huilen?
Net als de rest van de zaal moest ik huilen bij “komt een vrouw bij de dokter”. En er is een film die ik als kind heb gezien met Robert de Niro, een drama.  En die film vond ik zo zielig dat ik traantjes kreeg. Ik kan me alleen met de beste wil maar niet herinneren hoe deze film nou heet.

Wat was je laatste goede idee?
Vorige week, en dat was gewoon even voor mezelf kiezen en niets doen.

Welke verhaal zou je met heel Nederland willen delen?
Mijn/ons familie verhaal. Maar ik denk dat iedereen dat wel heeft. Of tenminste; Ik ben echt opgegroeid met verhalen van en over mijn familie, en daar zou ik wel een heel boek over kunnen schrijven.

Vergeef je mensen makkelijk?
Ja. Elk mens heeft een achtergrond verhaal. Er is een reden waarom mensen bepaalde dingen doen of zeggen .

Wat deed je vroeger wel in een relatie en nu niet meer?
Smeken.

Wat hoop je nooit meer mee te kunnen maken?
Dat mensen om mij heen sterven. Maar dat gaat niet werken, vrees ik.

Vind jij, wat niet weet, wat niet deert?
Ja! daar geloof ik heel erg in. Ik hoef niet alles te weten.

Hoe belangrijk is de mening van anderen bij het nemen van beslissingen?
Heel belangrijk.  Te belangrijk. Ik probeer de laatste tijd wel meer op mijn eigen gevoel te varen.

Des haar week in foto’s: week 10 en week 11

14/03/2016 - 5 reacties

Gooodmorning mijn lieve schattepatatjes! Hier ben ik dan weer hoor. Helemaal fit weer, eindelijk. Grappig (nouja, niet zo heel grappig), maar Facebook herinnert me er elke dag aan wat er precies 1 (of 2) jaar geleden is gebeurd, en precies rond deze tijd 1 jaar geleden was ik dus ook ziek.

Nou was ik afgelopen weken niet heel erg ziek, maar gewoon niet fit. Dat vind ik eigenlijk, sorry dat ik het zeg, nog wel erger. Want het zet maar niet door.  Als ik nog aan het werk zou zijn zou ik gaan twijfelen of ik me ziek zou melden (dus goed uitzieken), of gewoon naar werk gaan (want zo ziek ben je heust niet).

Maar goed, door die hele niet echt fit fase werd ik ook moe. Moe + geen energie + niet echt tijd om bij te tanken (want kinderen) zorgde ervoor dat ik opeens weer in die “zo moe dat ik wel kan janken-fase” zat. Nou dan weet je het wel. Dus besloot ik te doen wat je dan juist moet doen en dat is goed voor mezelf zorgen.  Een warm bad nemen bijvoorbeeld. Hardlopen.  Mediteren. Me insmeren met mijn favoriete heerlijke maar wel iets dure body butter. Ik besloot even niet te bloggen en wat afspraken af te zeggen en gewoon in bed te liggen. En toen kwam alles goed. Kijk maar:

 

PhotoGrid_1457367505216

Maandag tm vrijdag vorige week: toen was ik dus gewoon niet lekker. Dus ik maakte heel weinig foto’s. LOML en ik hadden nog wel een date night tussendoor, met vrienden van ons, en dat was zo gezellig dat we pas half 11 thuis waren. En er kwam een nieuw seizoen uit van House of Cards, dus die gingen we even bingewatchen (1 kleine spoiler, nouja nauwelijks een spoiler te noemen eigenlijk, maar Remy is weer even terug, en dat is zo’n ontzettende knappie).

PhotoGrid_1457423694248 PhotoGrid_1457423741319

Zaterdag: Aisha en ik besloten om de clubcake uit te nodigen en voor ze te koken. Zomaar. Of nouja, eigenlijk was het een soort van verlaat verjaardagsfeestje voor Ed en Eed (het zoontje van Aisha). En ik had als goede voornemen toch om mijn vriendinnen vaker te zien of in ieder geval meer tijd voor ze vrij te maken. Dus hoppa. Voor wie het niet weet: de clubcake bestaat dus eigenlijk uit Aish en ik, en nog 4 meiden en we kennen elkaar allemaal via onze blogs en ook ruim 9 jaar alweer. Zaterdag was zo ontzettend gezellig: er was heerlijk eten, een overheerlijke taart, Ed en Eed speelden, wij deden een spelletje en pas om 2200 uur gingen ze naar huis. Super gezellig, super geslaagd, ik hou zoveel van mijn vriendinnen en dat Ed zo af en toe Eed een stomp gaf vergeten we voor het gemak gewoon even.

PhotoGrid_1457530174311

Maandag: had ik een rustig dagje met de monsters.  Ik haalde magic sand nog maar eens uit de kast en Ed en Joep vermaakten zich er prima mee. Ik haalde boodschappen met alleen Ed en dat vond ik dus super gezellig. Sinds Ed niet meer een middagdutje doet, hebben we veel meer tijd samen en dat vind ik echt heel leuk. Ik geeft steeds minder borstvoeding dus ik kan ook weer een djelebba aan, echt die dingen zitten heerlijk. Verder had ik super zin in rice paper rolls dus die maakte ik dan als lunch.

PhotoGrid_1457595503918

Woensdag: dinsdag heb ik bijna de hele dag in bed gelegen dus geen foto’s gemaakt. Woensdag ging ik met de kinderen naar het ouder & kind cafe in de bibliotheek. We waren al een tijdje niet geweest en ik raakte in gesprek met een leuke mede-moeder, zelfs telefoonnummers uitgewisseld!! (Ik kan het wel). Oja, in de ochtend maakte ik trouwens ook de ramen schoon, KIJK EENS HOE ZE BLINKEN! De tip is dus een ui pellen en in 4en snijden en in een emmer met warm water. Niets meer erbij doen! Dan met een doekje de ramen schoonmaken en met een droog doekje weer afnemen. SCHOON!  Ik vond weer een selfie van Ed op mijn telefoon en ik had weer rice paper rolls want moe, zo moe. Ohja, ik liep ook hard op de woensdag, dat ging op zich wel lekker, maar daarna was ik dus ZO FUCKING MOE, en daar maakte ik een foto van.

PhotoGrid_1457696738785-2

Donderdag: langzaam maar zeker ben je er klaar mee. Met dat niet fit zijn. Dus ik dacht gewoon: weet je wat, als ik net doe alsof ik me WEL fit voel, misschien voel ik me dan ook gewoon wel fit. Dus ik maakte een selfie van m’n ochtendkop.  Verder ging ik met Joep naar een nieuw mama cafe, bij mij in de buurt. Ik woon nogal in een multiculti buurt, en ik zag dus heel veel multiculti moeders: ontzettend gezellig. Ik raakte aan de praat met een Indonesische moeder (we hebben elkaar nu toegevoegd op FB, zo goed word ik dus met vriendinnen maken!!) en mijn eierstokken raakten helemaal in de war omdat ik haar 6 maanden oude baby DE HELE TIJD mocht vasthouden. Oh jongens, ik wil zo graag een baby, het is niet normaal meer. Verder maakte ik een foto van de donkere pop die ik zag, ik vind em geweldig. Als ik een meisje krijg ga ik alleen maar donkere poppen voor haar kopen. Ok en Aziatische poppen (zijn die er wel?) Verder zag ik dat onze schilderij scheef hing, dat kwam dus omdat Ed er met een voetbal tegenaan gooide (&%5755858) maar LOML vond het zo grappig (nou haha) dat we het zo laten. In de avond had ik eindelijk weer eens een date night met LOML alleen, super gezellig, super lekker eten, super rollend naar huis.

PhotoGrid_1457765991593

Vrijdag: voelde ik em eindelijk echt een beetje lekker. Dus besloot ik ’s ochtends te gaan hardlopen, en dat ging best goed. Ik maakte een foto van mezelluf en mijn hangbuikje want daar wil ik een stukje over schrijven (komt deze week online). Daarna ging ik bloggen met meerdere bloggers uit Groningen in Wadapartja, en dat was best leuk! Ik kocht een nieuwe overheerlijke lekker grote jas bij de Zara en ik kreeg een kadootje van een goede vriend van LOML <3

PhotoGrid_1457865048557

Zaterdag: stapte ik heel vroeg in de trein om naar Rotterdam te gaan. Samen met mijn zusje hadden we een dagje Rotterdam in de planning bij vriendin R. Het was, zoals altijd, super gezellig en we deden, zoals altijd, waar we goed in zijn: eten. De inktvisringetjes, champignon kroketjes en garnalen kroketjes bij Hotel New York zijn heerlijke aanraders. We zaten op het terras van Koekela waar ik een overheerlijke lemon meringue pie at en ’s avonds aten we bij Meram die een nieuwe kaart heeft (tip; de spare ribs). Rollend gingen we naar huis.  Door mijn beste vriendin R. ben ik Rotterdam zo gaan waarderen dat ik Amsterdam steeds minder vind (toch wel altijd mijn favo stadje geweest) (maar niets houdt het bij Groningen natuurlijk).

PhotoGrid_1457890231091

Zondag: we sliepen in Rotterdam en zondag namen we de trein naar Amsterdam. Daar hadden we “nichtjes-dag” want we wonen allemaal verspreid en we hebben het allemaal druk dus we moeten gewoon zo af en toe een dagje inplannen. En dat werd vandaag bij de Yoghurt Barn in de Pijp waar we een high tea namen en ook dat was echt super super lekker. En het was ook heel gezellig. Heerlijk gebrainstormd over vloggen wat ik deze week wederom ga proberen, dus wish me luck. Oh en ik deed ff een zonnebril op mijn kop om te kijken hoe het staat.

Oh ik heb toch echt zo’n fijne week gehad en ik zit nu vol energie op de bank. Eind vorig jaar had ik als voornemen om meer met mijn vriendinnen af te spreken en het is nog maar maart, maar ik heb ze allemaal al gezien en het jaar is nog niet eens voorbij en ik vind het zo leuk, echt zo leuk. Ik ga zo nog even een sigaretje roken om het af te leren en daarna op naar bed.

Fijne week lieverds!

Des Bloeit: kom hier dat ik u kus

03/03/2016 - 7 reacties
20160303_085511

daar links bovenin zie je inderdaad een stukje van een kaneelstok die ik, inderdaad ja, ook op mijn nachtkastje heb liggen. Voor het geval dat zeg maar.

Ik las laatst het boek “kom hier dat ik u kus” van Griet op de Beeck.

Het boek gaat over Mona en beschrijft haar leven in 3 delen. Als ze nog een klein meisje van 9 jaar is en haar moeder net omkomt bij een auto ongeluk, als ze 24 jaar is en inmiddels op haar zelf woont en een relatie heeft en als ze 35 jaar is en steeds meer voor haarzelf kiest.  Op de achterkant van het boek lees ik onder andere “over waarom we worden wie we zijn” en “over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken”.

20160303_124356-2

Het deel dat Mona’s leven beschrijft als ze nog een klein meisje is vind ik ontzettend verdrietig. Haar vader hertrouwd met Marie, een verschrikkelijk mens die, misschien onbedoeld, Mona een ontzettend verantwoordelijkheidsgevoel geeft. Het is niet dat Marie haar mishandelt, maar misschien ergens op wel, maar dan op een psychische manier. In het tweede deel lees ik vooral hoe haar jeugd Mona gevormd heeft als volwassene. Hoe het bijvoorbeeld komt dat ze altijd op verkeerde jongens valt. En in het derde deel zie je hoe, heel voorzichtig en stapje voor stapje, Mona steeds meer voor haarzelf kiest.

Waarom het verhaal me zo aantrekt? Omdat ik me nu als moeder zo bewust van ben hoe je je kindje kunt vormen. Ook al bedoel je en wil je het niet zo. Maar ook omdat ik nu op het punt  in mijn leven ben dat ik ook los wil komen van dat grote verantwoordelijkheidsgevoel, van het continue denken aan anderen, omdat ik ook eens voor mezelf wil kiezen.

“ik wil eindelijk worden wie ik ben, niet wie ik altijd dacht dat anderen willen dat ik was”.

“..ik wil mezelf nooit meer ergens achterlaten”.

“Ik wil redden wat er te redden valt, mijzelf bijvoorbeeld, ik wil weten wat ik waard ben, kiezen voor wat klopt en goed is, geloven dat dat mag. Ik denk: dat is het, ik wil durven, eindelijk. Ja”.

Bovenstaande lees ik in het laatste hoofdstuk. En toen moest ik huilen. Ik weet niet zo goed waarom. Of ik me nou zo herken in Mona of omdat ik zo bang ben een moeder te worden als Marie.

Lees hier een tenminste echte recensie.