Des haar week in foto’s: week 10 en week 11

14/03/2016 - 5 reacties

Gooodmorning mijn lieve schattepatatjes! Hier ben ik dan weer hoor. Helemaal fit weer, eindelijk. Grappig (nouja, niet zo heel grappig), maar Facebook herinnert me er elke dag aan wat er precies 1 (of 2) jaar geleden is gebeurd, en precies rond deze tijd 1 jaar geleden was ik dus ook ziek.

Nou was ik afgelopen weken niet heel erg ziek, maar gewoon niet fit. Dat vind ik eigenlijk, sorry dat ik het zeg, nog wel erger. Want het zet maar niet door.  Als ik nog aan het werk zou zijn zou ik gaan twijfelen of ik me ziek zou melden (dus goed uitzieken), of gewoon naar werk gaan (want zo ziek ben je heust niet).

Maar goed, door die hele niet echt fit fase werd ik ook moe. Moe + geen energie + niet echt tijd om bij te tanken (want kinderen) zorgde ervoor dat ik opeens weer in die “zo moe dat ik wel kan janken-fase” zat. Nou dan weet je het wel. Dus besloot ik te doen wat je dan juist moet doen en dat is goed voor mezelf zorgen.  Een warm bad nemen bijvoorbeeld. Hardlopen.  Mediteren. Me insmeren met mijn favoriete heerlijke maar wel iets dure body butter. Ik besloot even niet te bloggen en wat afspraken af te zeggen en gewoon in bed te liggen. En toen kwam alles goed. Kijk maar:

 

PhotoGrid_1457367505216

Maandag tm vrijdag vorige week: toen was ik dus gewoon niet lekker. Dus ik maakte heel weinig foto’s. LOML en ik hadden nog wel een date night tussendoor, met vrienden van ons, en dat was zo gezellig dat we pas half 11 thuis waren. En er kwam een nieuw seizoen uit van House of Cards, dus die gingen we even bingewatchen (1 kleine spoiler, nouja nauwelijks een spoiler te noemen eigenlijk, maar Remy is weer even terug, en dat is zo’n ontzettende knappie).

PhotoGrid_1457423694248 PhotoGrid_1457423741319

Zaterdag: Aisha en ik besloten om de clubcake uit te nodigen en voor ze te koken. Zomaar. Of nouja, eigenlijk was het een soort van verlaat verjaardagsfeestje voor Ed en Eed (het zoontje van Aisha). En ik had als goede voornemen toch om mijn vriendinnen vaker te zien of in ieder geval meer tijd voor ze vrij te maken. Dus hoppa. Voor wie het niet weet: de clubcake bestaat dus eigenlijk uit Aish en ik, en nog 4 meiden en we kennen elkaar allemaal via onze blogs en ook ruim 9 jaar alweer. Zaterdag was zo ontzettend gezellig: er was heerlijk eten, een overheerlijke taart, Ed en Eed speelden, wij deden een spelletje en pas om 2200 uur gingen ze naar huis. Super gezellig, super geslaagd, ik hou zoveel van mijn vriendinnen en dat Ed zo af en toe Eed een stomp gaf vergeten we voor het gemak gewoon even.

PhotoGrid_1457530174311

Maandag: had ik een rustig dagje met de monsters.  Ik haalde magic sand nog maar eens uit de kast en Ed en Joep vermaakten zich er prima mee. Ik haalde boodschappen met alleen Ed en dat vond ik dus super gezellig. Sinds Ed niet meer een middagdutje doet, hebben we veel meer tijd samen en dat vind ik echt heel leuk. Ik geeft steeds minder borstvoeding dus ik kan ook weer een djelebba aan, echt die dingen zitten heerlijk. Verder had ik super zin in rice paper rolls dus die maakte ik dan als lunch.

PhotoGrid_1457595503918

Woensdag: dinsdag heb ik bijna de hele dag in bed gelegen dus geen foto’s gemaakt. Woensdag ging ik met de kinderen naar het ouder & kind cafe in de bibliotheek. We waren al een tijdje niet geweest en ik raakte in gesprek met een leuke mede-moeder, zelfs telefoonnummers uitgewisseld!! (Ik kan het wel). Oja, in de ochtend maakte ik trouwens ook de ramen schoon, KIJK EENS HOE ZE BLINKEN! De tip is dus een ui pellen en in 4en snijden en in een emmer met warm water. Niets meer erbij doen! Dan met een doekje de ramen schoonmaken en met een droog doekje weer afnemen. SCHOON!  Ik vond weer een selfie van Ed op mijn telefoon en ik had weer rice paper rolls want moe, zo moe. Ohja, ik liep ook hard op de woensdag, dat ging op zich wel lekker, maar daarna was ik dus ZO FUCKING MOE, en daar maakte ik een foto van.

PhotoGrid_1457696738785-2

Donderdag: langzaam maar zeker ben je er klaar mee. Met dat niet fit zijn. Dus ik dacht gewoon: weet je wat, als ik net doe alsof ik me WEL fit voel, misschien voel ik me dan ook gewoon wel fit. Dus ik maakte een selfie van m’n ochtendkop.  Verder ging ik met Joep naar een nieuw mama cafe, bij mij in de buurt. Ik woon nogal in een multiculti buurt, en ik zag dus heel veel multiculti moeders: ontzettend gezellig. Ik raakte aan de praat met een Indonesische moeder (we hebben elkaar nu toegevoegd op FB, zo goed word ik dus met vriendinnen maken!!) en mijn eierstokken raakten helemaal in de war omdat ik haar 6 maanden oude baby DE HELE TIJD mocht vasthouden. Oh jongens, ik wil zo graag een baby, het is niet normaal meer. Verder maakte ik een foto van de donkere pop die ik zag, ik vind em geweldig. Als ik een meisje krijg ga ik alleen maar donkere poppen voor haar kopen. Ok en Aziatische poppen (zijn die er wel?) Verder zag ik dat onze schilderij scheef hing, dat kwam dus omdat Ed er met een voetbal tegenaan gooide (&%5755858) maar LOML vond het zo grappig (nou haha) dat we het zo laten. In de avond had ik eindelijk weer eens een date night met LOML alleen, super gezellig, super lekker eten, super rollend naar huis.

PhotoGrid_1457765991593

Vrijdag: voelde ik em eindelijk echt een beetje lekker. Dus besloot ik ’s ochtends te gaan hardlopen, en dat ging best goed. Ik maakte een foto van mezelluf en mijn hangbuikje want daar wil ik een stukje over schrijven (komt deze week online). Daarna ging ik bloggen met meerdere bloggers uit Groningen in Wadapartja, en dat was best leuk! Ik kocht een nieuwe overheerlijke lekker grote jas bij de Zara en ik kreeg een kadootje van een goede vriend van LOML <3

PhotoGrid_1457865048557

Zaterdag: stapte ik heel vroeg in de trein om naar Rotterdam te gaan. Samen met mijn zusje hadden we een dagje Rotterdam in de planning bij vriendin R. Het was, zoals altijd, super gezellig en we deden, zoals altijd, waar we goed in zijn: eten. De inktvisringetjes, champignon kroketjes en garnalen kroketjes bij Hotel New York zijn heerlijke aanraders. We zaten op het terras van Koekela waar ik een overheerlijke lemon meringue pie at en ’s avonds aten we bij Meram die een nieuwe kaart heeft (tip; de spare ribs). Rollend gingen we naar huis.  Door mijn beste vriendin R. ben ik Rotterdam zo gaan waarderen dat ik Amsterdam steeds minder vind (toch wel altijd mijn favo stadje geweest) (maar niets houdt het bij Groningen natuurlijk).

PhotoGrid_1457890231091

Zondag: we sliepen in Rotterdam en zondag namen we de trein naar Amsterdam. Daar hadden we “nichtjes-dag” want we wonen allemaal verspreid en we hebben het allemaal druk dus we moeten gewoon zo af en toe een dagje inplannen. En dat werd vandaag bij de Yoghurt Barn in de Pijp waar we een high tea namen en ook dat was echt super super lekker. En het was ook heel gezellig. Heerlijk gebrainstormd over vloggen wat ik deze week wederom ga proberen, dus wish me luck. Oh en ik deed ff een zonnebril op mijn kop om te kijken hoe het staat.

Oh ik heb toch echt zo’n fijne week gehad en ik zit nu vol energie op de bank. Eind vorig jaar had ik als voornemen om meer met mijn vriendinnen af te spreken en het is nog maar maart, maar ik heb ze allemaal al gezien en het jaar is nog niet eens voorbij en ik vind het zo leuk, echt zo leuk. Ik ga zo nog even een sigaretje roken om het af te leren en daarna op naar bed.

Fijne week lieverds!

Des Bloeit: kom hier dat ik u kus

03/03/2016 - 7 reacties
20160303_085511

daar links bovenin zie je inderdaad een stukje van een kaneelstok die ik, inderdaad ja, ook op mijn nachtkastje heb liggen. Voor het geval dat zeg maar.

Ik las laatst het boek “kom hier dat ik u kus” van Griet op de Beeck.

Het boek gaat over Mona en beschrijft haar leven in 3 delen. Als ze nog een klein meisje van 9 jaar is en haar moeder net omkomt bij een auto ongeluk, als ze 24 jaar is en inmiddels op haar zelf woont en een relatie heeft en als ze 35 jaar is en steeds meer voor haarzelf kiest.  Op de achterkant van het boek lees ik onder andere “over waarom we worden wie we zijn” en “over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken”.

20160303_124356-2

Het deel dat Mona’s leven beschrijft als ze nog een klein meisje is vind ik ontzettend verdrietig. Haar vader hertrouwd met Marie, een verschrikkelijk mens die, misschien onbedoeld, Mona een ontzettend verantwoordelijkheidsgevoel geeft. Het is niet dat Marie haar mishandelt, maar misschien ergens op wel, maar dan op een psychische manier. In het tweede deel lees ik vooral hoe haar jeugd Mona gevormd heeft als volwassene. Hoe het bijvoorbeeld komt dat ze altijd op verkeerde jongens valt. En in het derde deel zie je hoe, heel voorzichtig en stapje voor stapje, Mona steeds meer voor haarzelf kiest.

Waarom het verhaal me zo aantrekt? Omdat ik me nu als moeder zo bewust van ben hoe je je kindje kunt vormen. Ook al bedoel je en wil je het niet zo. Maar ook omdat ik nu op het punt  in mijn leven ben dat ik ook los wil komen van dat grote verantwoordelijkheidsgevoel, van het continue denken aan anderen, omdat ik ook eens voor mezelf wil kiezen.

“ik wil eindelijk worden wie ik ben, niet wie ik altijd dacht dat anderen willen dat ik was”.

“..ik wil mezelf nooit meer ergens achterlaten”.

“Ik wil redden wat er te redden valt, mijzelf bijvoorbeeld, ik wil weten wat ik waard ben, kiezen voor wat klopt en goed is, geloven dat dat mag. Ik denk: dat is het, ik wil durven, eindelijk. Ja”.

Bovenstaande lees ik in het laatste hoofdstuk. En toen moest ik huilen. Ik weet niet zo goed waarom. Of ik me nou zo herken in Mona of omdat ik zo bang ben een moeder te worden als Marie.

Lees hier een tenminste echte recensie.

 

Des Moedert: lessen

02/03/2016 - 6 reacties

c0845620fa43f1f04c2fd8bceecb04f6

Nu ik alweer ruim 3 jaar moeder ben, ben ik erachter gekomen dat er een aantal dingen zijn die ik belangrijk vind. Als moeder. Als opvoeder. Bepaalde regels, zeg maar. Je moet je toch kunnen vasthouden aan bepaalde principes. Ik voel me niet te beroerd om deze lessen met jullie te delen (en doe er vooral je voordeel mee hoor, vind ik niet erg):

Ed en Joep mogen kind zijn:
ik heb een doos vol met stempels, klei, potloden, stiften en krijtjes. Als ik even moet koken of schoonmaken of gewoon de kinderen op 1 of andere manier bezig wil houden haal ik die doos tevoorschijn. Ik zet te kinderen aan tafel en dan mogen ze lekker knutselen (Ed noemt het kutselen, daar werken we nog aan). Binnen 10 minuten zit natuurlijk de hele inhoud van die doos op de grond en de tafel onder vrolijke kleurtjes. Ja, dat stoort me. Ja, ik wil het zo snel mogelijk opruimen. Ja, ik denk even heel snel “godverdomme kunnen jullie niet eventjes rustig en stil spelen??!! Maar inmiddels weet ik dus ook: dit zijn kinderen. Laat ze lekker. Binnen een paar minuten heb ik alles weer opgeruimd in de doos en even snel een doekje over tafel en alles is weer schoon. Ik vind het gewoon echt heel belangrijk dat ze kind mogen zijn. Dat ze mogen ravotten en knoeien en ongeduldig zijn (nouja..) dat ze mogen dromen en vervelen en bewonderen over kleine dingen.

Altijd groeten als je ergens binnenkomt (of weer weggaat):
super belangrijk. Als we naar een feestje gaan en mijn vader is er al dan kan mijn vader nog steeds (ik ben inmiddels 32 jaar) naar mij toekomen en fluisteren “heb je iedereen een hand gegeven?”. Dus iedereen netjes een hand geven, ook wanneer je weer weggaat. Ik vind het ook heel belangrijk dat ze mensen met “u” aanspreken, maar ik weet nog niet echt of ik ook wel dat ze mij met “u” aanspreken. Dat schept toch wel ergens een afstand denk ik. En dat wil ik niet want:

Ed en Joep moeten weten dat ze altijd bij papa (LOML) en mama (ja, ik) terecht kunnen:
goed, ik hoef niet zonodig hun “beste vriendin” kunnen zijn (ja, ok stiekem wel). Ik hoef echt niet alles te weten. Maar ik vind het wel belangrijk dat ze weten dat ze altijd bij mij terecht kunnen. Dat ze niet bang zijn om bij ons te komen, met welk probleem dan ook. Als ze later ook maar even denken “daar wil ik ff mama voor bellen, want zij heeft vast wel goed advies voor mij”, dan heb ik het wel gemaakt als moeder denk ik.

Jullie zijn Indonesisch en Marokkaans en Nederlands (maar vooral Indonesisch)
haha.

Help mee in het huishouden.
Ook dit vind ik heel belangrijk. Om maar even in hokjes te praten: bij onze beide culturen staat het nou niet echt hoog in het vaandel om als man mee te helpen in het huishouden. Nou is mijn vader wel een hele uitzondering (die man doet nog meer thuis dan mijn moeder), maar als ik in Indonesie ben gaan mijn haren recht overeind staan als ik zie dat na het eten de mannen gewoon op hun luie reet blijven zitten en de vrouwen alle borden opruimen. Niet bij mij thuis dus.

Zorg goed voor elkaar en wees altijd lief voor je moeder.
Duidelijk.

 

1000 vragen aan jezelf: deel 19

01/03/2016 - 2 reacties

Dag meisjes, hier nog even wat leuke tips voor jullie:

tip 1:
ik las weleens wat columns van Jamie Li en ik vind haar echt LEUK. En ze heeft ook nog eens 2 prachtige zoontjes, ik als moeder van ook 2 prachtige zonen weet hoe dat is. En nu is ze dus ook nog begonnen met vloggen. En I love it. Jullie ook?

tip 2:
Mimi van Another Food Story vlogt nu ook en dat is ook een nieuw favorietje van mij! Haar vlogs zijn niet te lang en vooral veel sfeerbeelden, daar hou ik wel van. Jullie ook?

tip 3: kijk nou eens

CcUbiKtW8AEllYF CcUZQtIXIAIGQcB

Mijn dinsdag kan niet beter jongens.

Heb je weleens een huilbui gefaket?
Hahahaha, ja. Ja, als kind, ja ook bij LOML. Hielp niet heel veel moet ik zeggen.

Werk je graag samen of liever alleen?
Het liefst alleen, ik ben toch niet echt een people person zeg maar. Maar ik kan het wel hoor.

Voor welke fout straf je jezelf nog steeds?
Oeh, wat een zware vraag. Wat een herkenbare vraag ook. Ik straf mezelf voor heel veel dingen. Als ik de kinderen bijvoorbeeld afsnauw.  Dan kan ik mezelf heel veel dingen ontzeggen. Of als ik niet gesport heb.

Welke verliefdheid snap je niet van jezelf?
ik zit nu echt te graven in mijn geheugen maar er is geen 1 verliefdheid voorbij gekomen wat ik niet snap.  Ja, ook Peter Andre, en ook Patrick Kluivert, ik snap het nog steeds.

Sta je genoeg stil bij het leven?
De laatste tijd heel veel.

Voel je je bij sommige mensen heel onzeker?
Ja, toch wel.

Ben je gevoelig voor autoriteit?
Ehh, mwahh soms. Weet ik eigenlijk niet echt. Ik ben er eigenlijk heel allergisch voor, maar ik ben ook wel zo’n klein bang wezentje die zich laat leiden zeg maar.

Ben je graag alleen?
Toch wel.

Waarmee kwam je voor jezelf op?
ook al zo’n goede vraag waarbij ik dromerig uit het raam kijk om even goed na te denken. Ik kom te weinig voor mezelf op, dat is wel iets waar ik achter ben gekomen.

Welk goed doel steun je?
De laatste keer dat ik geld heb gegeven aan een goed doel was iets met vluchtelingen (er kwam een klein meisje aan de deur). Oh ja, dus aan de deur wil ik weleens iets geven en dat is dan vaak wel de kanker of harstichting.

Hoe ziet je droomhuis eruit?
Oh, ik heb laatst mijn droomhuis gezien! Denk ik! Het zag er in ieder geval heel mooi uit. Ik wil een grote woonkamer en een open keuken. Niet perse een kookeiland trouwens. Wel veel aanrechtblad. En verder wil ik voor mezelf een grote slaapkamer waar in ieder geval twee 2persoonsbedden naast elkaar kunnen. En ik wil een aparte meditatie ruimte voor mezelf. En verder wil ik 4 slaapkamers er nog bij. EN! Ik wil een aparte woonruimte erbij voor als mijn ouders bij mij kunnen wonen (dat wil ik echt heel graag. Dat als ze te oud zijn, dat ze dan bij ons komen wonen).

Doe je makkelijk beloften?
Aan de kinderen wel. Dan roep ik tegen Ed dat hij echt een stukje taart krijgt als hij eerst gaat slapen. Nadeel: hij houdt me er de laatste tijd veel vaker aan, dus ik denk dat ik daar maar mee moet ophouden.

Hoever ga jij voor geld?
Laatst zag ik een documentaire, ik weet niet meer over welk land, maar het was een heel rijk land. Onderwijs was gratis, veel eten ook, je kreeg geld van de overheid als je ging trouwen of als je een kind kreeg en er was werk voor iedereen. Enig klein dingetje: de vrouwen mochten niet stemmen. Nou ik verhuis mooi daarheen, was het eerste wat ik dacht. Dan maar niet stemmen. Waarvoor zou ik moeten stemmen als ik zoveel geld zou kunnen krijgen?? Ja, dat was dus het eerste wat ik zei en het ergste is denk ik nog wel dat ik het ergens ook wel meen. Denk ik. Maar zo ver zou ik dus voor geld kunnen gaan.

Ben je vaak eigenwijs ten koste van jezelf?
Nee, die tijd heb ik gehad.

Des haar week in foto’s week 9

28/02/2016 - 8 reacties

Oh jongens, ik kon gewoon niet wachten om jullie mijn week te laten zien. Niet omdat die nou zo bijzonder was (ok, Aaf EN Jelle EN Gijs lieten reacties achter bij mijn blog!!), maar ook omdat ik er extra op gelet heb om meer foto’s te maken. Dus alstublieft en geen dank:

PhotoGrid_1456174383919

Maandag: maandag, schoonmaakdag. Maar daar heb ik geen foto van gemaakt. Wel dat ik klaar was en met de voeten op tafel ging kijken naar Casper en Liza en Joep de brandweerman. Later kwam mijn schoonzusje langs om haar neefjes te zien (ze komt niet meer voor ons) In de namiddag ging ik boodschappen doen en Ed had eventjes verkering met een meisje bij de speeltuin. En in de avond las ik het indrukwekkendste boek ever “het Negerboek“. Iedereen moet dit boek lezen, echt, al is het maar om iets van de zwarte pieten discussie te begrijpen.

PhotoGrid_1456254318771

Dinsdag: voelde ik me echt niet lekker. Ik besloot om goed voor mezelf te zorgen dus veel vitamientjes c te drinken. Verder keek ik even naar mijn stoere brandweerjochies. Ik had helaas wel een afspraak om 11.00 uur wat echt niet verplaats kon worden dus daar ging ik eerst heen. Ik zag daar wat edelstenen, en ik moet nog steeds een caldedoon steen halen. Na mijn afspraak ging ik snel een broodje halen bij bakkerij Blanche.  Mijn schoonmoeder paste die dag op en ik kreeg weer een stapel Magriet en Libelle’s van haar, ja ik durf nu gerust toe te geven dat ik die magazines lees EN HET LEUK VIND! Verder kreeg ik ook een fles olijfolie van mijn schoonmoeder, zelf gemaakt uit Marokko. Echt overheerlijk. Ik gaf Joep wat eten en dat deed ik door hem af te leiden met stempels, anders gaat het gewoon niet. En verder was ik gewoon moe en verkouden en keelpijn en bluh dus ging ik ook even op bed liggen.

PhotoGrid_1456340330478

Woensdag: iedereen een beetje verkouden. Ik besloot toch nog even met de jochies naar Monkey Town te gaan want ze werden thuis een beetje vervelend. Verder komt elke ochtend Poesjes op Zeppelin, GAAT DAT ZIEN!!  Joep wou geen brood eten, LOML maakte voor Ed een treintje en Ed zei opeens; mag ik Bali zien? De laatste tijd heeft hij dus heel veel opmerkingen waarvan ik denk “huh, weet je dat nog?”. Maar Bali dus: we pakten de videocamera erbij en keken onze vakantie terug. En nu heb ik super super veel zin in vakantie. Ik maakte me het qua avondeten lekker makkelijk en maakte een pompoensoep.

PhotoGrid_1456485094592

Donderdag: had ik mijn dag niet echt. Gewoon even bluh. Maar ik schreef het stukje over Aaf en ik kreeg een reactie van Aaf, Jelle en Gijs. Awww, dat maakte echt mijn dag!  Ik ging even kleien met de kinderen, maar Joep zat de hele tijd vast met zijn beentjes in de stoel. Eigen schuld, ik heb hem lekker zo laten zitten (nee grapje). Ik kreeg van Aisha een plaatje doorgestuurd wat Erg Herkenbaar is. Verder werd LOML aangevallen door de kinderen en nam ik in de avond een heerlijk warm bad. En zennnn.

PhotoGrid_1456560405038

Vrijdag: kwam mijn moeder langs. Ik was (ben) nog steeds erg verkouden en veel keelpijn en voelde me eigenlijk nog steeds wat ziekjes. Maar ik MOEST even de deur uit dus ik ging toch naar Masmas om een stukje te schrijven. In de middag ging ik met de kinderen naar de kinderopvang waar elke vrijdagmiddag een activiteit wordt georganiseerd. Dit keer mochten ze vogelhuisjes maken en versieren. Verder zien jullie hoe ik de kinderen altijd afleid als ik ze eten wil geven of als ik zelf wil koken. En ik keek even een klein stukje Fuller House en het is totaal NIET grappig maar goed; John Stamos is altijd een lekkertje om te zien.

PhotoGrid_1456602046097 PhotoGrid_1456608500681

Zaterdag: ik voelde me nog steeds een beetje ziekjes, dus toch de ochtend begonnen met weer wat vitamientjes.  We gingen even naar opa en oma en daarna heb ik boodschappen gedaan. De rest van de dag heb ik in bed gelegen en geslapen en gelezen. ’s Avonds had ik met een goede vriend afgesproken. Hij was verhuisd en ik kwam zijn nieuwe huisje even bekijken. Tijdens het verhuizen kwam hij een usb stick tegen met allemaal foto’s en filmpjes van mij. Die hebben we even bekeken (en wat ik daarvan vond komt later een stukje online). En daarna gingen we uiteten bij brasserie Midi, echt een AANRADER. Overheerlijk gegeten. Ik heb eend en gans en risotto en een overheerlijk dessert gehad. Aanradertje dus.

PhotoGrid_1456667614411

Zondag: super leuk dagje! Ik ging namelijk met beste vriendin R. en meer mensen naar Fatu XL! Een stand up comedian show met Jandino Asporaat, Jörgen Raymann, Najib Amhali en Roué Verveer.  Zo ontzettend gelachen tot buikpijn aan toe, dus het was een zeer geslaagde show. En nu ben ik thuis, zit ik op de bank heerlijk te smullen van de pom gemaakt door de moeder van mijn beste vriendin R. dus kusjes en een fijne avond 🙂