alleen spelen

22/02/2017 - 10 reacties

Ik ken een meisje via internet. Ik volg haar oa op Snapchat en ik zie regelmatig dat zij hele dingen alleen kan doen: een deken haken (!!), tekenen, klusjes in het huis, terwijl haar 2 kleine meiden zich prima alleen rustig (!!) vermaakten. Met bewondering kijk ik naar haar filmpjes.

Het is nu namelijk vakantie en Ed en Joep zijn dus samen thuis. Het valt me deze week weer eens op: Ed kan zich moeilijk alleen vermaken.

Joep; die kan lekker alleen spelen. Ik denk dat dat de reden is dat hij nog steeds (ja inderdaad) moet wennen bij de psz . Hij heeft simpelweg geen interesse in andere kindjes. Hij vindt het veel leuker om alleen te spelen. Laatst nog: het was lekker weer en Joep ging op het dek alleen rondjes rijden met zijn tractor. Dat zou Ed nooit doen. Net zoals Joep zich prima kan vermaken met zijn autootjes, zijn treintje, zijn lego, of zijn keuken. Het is geen kind die “uren alleen speelt”, maar wel heel handig voor mij dat ik net tijdens die momenten wat tijd voor mezelf heb.

Ed wil het liefst de hele dag vermaakt worden. Dat gevoel heb ik tenminste. Ik moet met ideeen komen en het liefst wil hij dan samen met mij of Joep spelen. Hij kan zich soms ook heel vervelend vervelen. Nou heb ik niets tegen kinderen die zich vervelen, ik heb ooit eens ergens gelezen dat het zelfs ergens goed voor is, maar Ed slentert dan wat door het huis heen en zoekt dan echt een bepaalde afleiding. Mama mag ik een koekje / met jouw telefoon / met jou spelen?
Zijn er echter andere kindjes, op een feestje bijvoorbeeld of de speeltuin, dan vermaakt Ed zich prima. Hij vindt het hartstikke leuk om onder de mensen te zijn.

Het feit dat Ed continue vermaak nodig heeft maakt ook voor mij het moederschap vermoeiend. Daar moeten we wat aan doen, dacht ik laatst. Want ik vind het echt belangrijk dat je ook alleen prima kunt spelen. En toen moest ik dus weer aan dat meisje denken. Ze had er ooit eens een blog over geschreven hoe ze dat deed (want het was andere mensen kennelijk ook pgevallen hoe fijn haar kinderen zich alleen konden vermaakten). Haar tip: van jongs af aan had ze haar dochters een bepaald schema geleerd: van zo laat tot zo laat speelt ze met haar kinderen, en vervolgens had ze even tijd voor haar zelf. En dan weer iets leuks doen met de meiden, en dan weer iets voor haar zelf. Het was een schappelijk schema ook nog en het hielp haar echt.

As we speak ben ik het sinds vorige week aan het toepassen. Ik wil alleen nog een kookwekker oid halen zodat het ook voor Ed duidelijker is hoelang een half uurtje echt duurt.  Mijn *kuch* experiment is nog te kort om er duidelijke conclusies aan te verbinden (,..)maar goed; ik schrijf dit stukje nu terwijl Ed een boekje aan het lezen is.
Dus.

(hebben jullie misschien tips / advies? Moeders en vooral ook niet-moeders?