Des Moedert: tips wat je kunt doen met je kinderen (ok klinkt raar, sorry)(nee ik mag geen sorry meer zeggen)

11/05/2016 - 2 reacties

20160507_094251

Het is mooi weer. De zon schijnt. Jullie hebben wel wat beters te doen dan mijn stukjes lezen, ik snap het. Toch, omdat ik nou eenmaal ik ben, en nouja gewoon: hier de tips als je toevallig kinderen tot je beschikking hebt en je geen idee hebt wat je er nu weer mee moet doen want verkopen via Marktplaats is ook weer zo raar:

  • als je het gelukt hebt tot een tuin: deuren open, zandbakje erbij, parasolletje, jij aan de citroen/munt water (hartstikke lekker, hartstikke fris), boekje erbij en klaar ben je.
  • sluit je aan bij moedergroepjes op Facebook. Ok, normaal gesproken zou ik me daar ver van uit de buurt houden maar zet de meldingen uit en struin er zo af en toe eens rond. Want die goede tips zijn er wel, echt. Zelf zit ik bij de Moeders in Groningen groep en ik lees regelmatig de kindvriendelijke restaurantjes voorbij komen, welke boerderijtjes het leukst zijn en wat er allemaal te doen valt voor je kinds.
  • knutselen: tekenen en kleien. Helaas kan ik verder heel weinig over zeggen aangezien mijn kinderen niet langer dan 5 minuten aan tafel willen zetten. Ed is er dan klaar mee, en Joep volgt hem overal dus die roept dan ook meteen “af! af!”.
  • ga naar het station. Als je kinderen gek zijn op bussen en treinen dan kunnen ze er vast urenlang (nouja) vermaken. Ze vooral niet uit het oog verliezen, voor je het weet zit je kind in de trein richting Parijs terwijl jij even door je Instagram scrollt (het kan mijn overkomen, ik weet het).
  • maak een wandeling. Goed, die duren vast heel lang met kids want kleine stapjes en alles is mooi en bijzonder en willen ze aanraken maar zo weet jij ook eens de kleine dingen te waarderen (en dat doe je vast niet want we zijn al volwassen en dan vergeten we dat, helaas).
  • ouder/kind / borstvoeding / moeder – cafe: heb ik wel vaker iets over groepen. Voordelen: je leert andere moeders kennen, je kind vermaakt zich met andere kindjes en jij kan ff achterover zetten.
  • Monkey Town / Ballorig: zitten deze overdekte speelparadijzen vol met bacterieen? Misschien wel. Maar daar worden ze sterk van. En moe. Want zoveel prikkels en zoveel om op te klimmen en eenmaal thuis slapen ze als engeltjes. Score.

Geniet van de zon, het is helaas weer bijna afgelopen (leuk zeg Nederland).

Des Interviewt: Arifah

10/05/2016 - 6 reacties

Alleenstaand. Getrouwd met iemand van een andere cultuur. Een secretaresse. Kindje met hemofilie. Een thuismoeder. Schrijfster. Een mama met een dochter van 19 en een zoontje van 2 jaar. Jong moeder geworden.  Man,wat ken ik eigenlijk veel stoere moeders in mijn “bloggers-netwerk”. Moeders in alle soorten en maten, waarvan ik bij ieder denk: hoe doe je dat?? Nou Des, dan vraag je dat toch gewoon. En dat deed ik dus. Daarom de komende weken elke dinsdag een interview met zo’n stoere sexy slimme moeder uit mijn bloggers-netwerk. Zodat jullie voortaan, net als ik, ook weten hoe ze dat nou allemaal doen.

Mimi, oh mimi, want zo ken ik haar eigenlijk in het echt. Nou ja; sommige mensen ken ik al zolang via het internet dat ik echt even goed moet nadenken waarvan ik ze ook nog weer ken. Maar volgens mij was het via Twitter en ik kan me herinneren dat Mimi ook eens een boek heeft geschreven. Mimi houdt van eten, doet aan vloggen dus dan heb je sowieso mijn interesse maar daarnaast heeft ze ook het SCHATTIGSTE zoontje ooit (like really) van 2 jaar en daarnaast een prachtige dochter van 18 jaar. Wacht, huh? Hoe doet ze dat in hemelsnaam??! Mimi legt het wel even uit en geeft je daarnaast de tips waar je het lekkerste buitenshuis kunt eten.

FullSizeRender-2

Je vlogt nu al een tijdje onder de naam Daily Rose and I love it. Vertel eens iets meer over jezelf: wie ben je, wie is je vader, wie is je moeder, en wat doe je het dagelijkse leven?
Ik ben Arifah, verloofd met Emmanuel, moeder van 2, een dochter van 19 een zoon van 2. De naam Mimi is mij gegeven door Jewel toen ze 1 was en geen ‘mama’ kon zeggen en sindsdien noemt bijna iedereen mij zo. Rose is een afkorting van mijn naam. Ik werk 32 tot 36 uur van ma t/m vrijdag bij de Overheid. Vrijdag is het mijn “mama-dag” en hebben Yoji en ik lekker lang weekend.
Ik houd o.a. van eten, koken, bakken, filmpjes/foto’s maken en films, series en vlogs kijken hoewel dat niet altijd kan omdat er een ventje van 2 super veel aandacht vraagt, fietsen, dansen, sporten en lezen.

Je hebt die kleine prachtige Yoji rondlopen en ook nog eens een prachtige dochter van 18 jaar. Ik hoef niet te rekenen, daar zit een flink verschil tussen. Welke verschillen merk jij persoonlijk in de opvoeding?
Toen ik Jewel kreeg viel ik onder het kopje “tienermoeder” en woonde ik nog thuis. Ondanks het een schok was voor mijn ouders hebben ze me jaren geholpen met de verzorging van Jewel. Ook kreeg ik veel hulp van andere familieleden. Met Yoji doe ik alles samen met Emmanuel met Jewel die af en toe bijspringt en mijn ouders die 1x per maand oppassen. Met Yoji ben ik een stuk bezorgder dan bij Jewel. Men zegt dat het komt door mijn leeftijd. Met Yoji ben ik ook wat gestructureerder dan toen Jewel klein was. Dat had te maken omdat ik bij mn ouders woonde en iedereen zich “bemoeide” met Jewel. Jewel was bijvoorbeeld een hele moeilijke eter en kon daardoor altijd krijgen wat zij wilde eten van mijn ouders terwijl Yoji zonder ruzie alles eet wat de pot schaft. Een hele makkelijke eter.

IMG_7871

Toen je 18 jaar geleden zwanger was van je dochter was het natuurlijk net iets anders dan nu. Welke verschillen ondervond je vooral qua zwangerschap?
Toen ik 18 jaar was en zwanger was ik vooral erg naïef en niet bang, vergeleken met de laatste zwangerschap. Bij mijn laatste zwangerschap had ik veel kwaaltjes, terwijl ik bij mijn eerste zwangerschap beschikte over energie voor 10. Ik heb bij de zwangerschap van Yoji ook in de ziektewet gezeten en daarna ben ik nog bijna 2 jaar thuisgebleven om te herstellen. In totaal zat ik 2,5 jaar thuis en dat was soms echt heavy. Heel anders dan na de zwangerschap van Jewel, want 3 weken na de bevalling stond ik oud & nieuw te vieren in de club. En dat met lekkende tieten.

Op welke momenten kan jij je kinderen wel achter het behang plakken? En welke momenten zijn juist het allermooiste?
Als ze niet luisteren is het soms zo vermoeiend, dan kan ik mijn kinderen echt achter het behang plakken. Ze zijn allebei heel erg lief en Yoji heeft soms zijn buien, maar die vallen op zich reuze mee. Zijn buien die hij dan weleens heeft komen dan voort uit te weinig geslapen (ik word niet om 7 uur wakker in het weekend hoor, Yoji) of moe zijn en niet willen slapen. Yoji wil dan of de hele tijd spelen of dat ik hem optil of draag. Hem dragen is niet altijd de oplossing want hij hangt dan vaak de acrobaat uit en vindt zichzelf te grappig.
Daarnaast is Jewel erg zorgzaam en helpt ze ons veel met Yoji. Bijvoorbeeld hem ophalen van de crèche. Jewel is echt een geweldige dochter. Super trots op haar.

Werkende leven, zo’n kleintje rondlopen, ik kan me voorstellen dat er momenten zijn dat je ff flink wilt bijslapen. Wat doe je om weer energie te krijgen?
Energie krijg ik door te mediteren en mezelf te pamperen met bijvoorbeeld een maskertje of een massage. Bijslapen bestaat volgens mij niet, daarnaast krijg ik hoofdpijn van te lang slapen.

Er is 1 onderwerp wat echt centraal staat in jouw vlogs: THE FOOD! And I love food, dus vertel eens: wat is jouw favoriete gerecht om thuis te maken en wat is juist lekker om buitenshuis om te eten?
Ik heb niet echt een favoriet gerecht, maar wat ik wel vaak thuis klaar omdat ze lekker en makkelijk te maken zijn, zijn de zogenaamde populaire “steamed buns”. De broodjes maak ik niet altijd zelf omdat je ze voor een paar euro’s makkelijk bij Oriental of een andere toko kan halen. Die buns stoom je en kan je vullen met werkelijk van alles. Ik vul ze zelf vaak met kip fashong (chinese worst) of kip uit de oven met lenteuitjes, stukjes komkommer en een lekker sausje.
American Pancakes vind ik erg lekker, maar eet ze al heel lang niet meer zo vaak en ik ben wat dat betreft heel makkelijk en maak ze uit een pakje van Aunt Jemima met heel veel stroop.
Buitenshuis eet ik graag de bekende biefstuk van Loetje met champignons, ui en niet te vergeten de gouden staven oftewel patat. Ik houd erg veel van patat en stiekem kan ik dat altijd eten. Ook eet ik graag ik sushi, maar niet overal. Tentjes zoals Ichi-E en Vijf Nul Vijf vallen onder mijn favoriet en in het weekend ga ik graag naar Staring at Jacob voor de chicken & wafels. Ook houd ik van de populaire foodfestivals om vooral de nieuwe dingen uit te proberen zoals het eten van insecten, daar ben ik niet vies van.

Processed with VSCO with c8 preset

Processed with VSCO with c8 preset

Geef mij eens de tip voor die (aanstaande) mommy’s. Wat moet ze zeker wel, en wat zeker niet doen?
Niet bang zijn. Als je gevoelig bent; niet twijfelen aan jezelf omdat iedereen om je heen het beter weet. Vertrouw op je eigen!! En geniet vooral van het moederschap en je kinderen, want voor je het weet zijn ze het huis uit.

YouTube kanaal: https://www.youtube.com/channel/UCDUQzKYazU5Oh_xIyuHkCDA
Instagram: mimiroase
Facebook: http://facebook.com/itsdailyrose
Snapchat: yojurose

Want het is moederdag

08/05/2016 - 9 reacties

Afgelopen donderdag gingen we naar het bevrijdingsfestival toe. Aan het eind van de middag. Het was warm, het was druk. Als ik alleen met de kinderen zou zijn zou ik misschien terug naar huis gaan. Mwahh, wil ik dit echt, heb ik hier nou echt zin in?

Ik was die donderdag echter met mijn ouders.  We fietsten er heen, we liepen rustig het park in en ondanks de drukte en warmte was het dus gezellig. Heel gezellig. Er was een springkussen waar ok Ed even ruzie kreeg met een naamgenootje, maar he Joep kwam voor hem op door het jongetje ook te duwen, er waren spelletjes voor de kinderen, Ed kreeg een luchtballon van Cars die na 15 minuten alweer weg waaide, maar ondanks dat alles was het dus echt heel leuk. Ed heeft het er nog steeds over.

Dat komt dus door mijn ouders. Mijn ouders, en zeker mijn moeder, zien nooit beren op de weg. Mijn moeder blijft altijd rustig en kalm en is ontzettend makkelijk. Omdat zij zo relaxt is, word ik dat ook. Soms is mijn moeder bij me en dan vraag ik haar hoe laat ik haar naar het station moet brengen. “Oh, aan het eind van de middag, zoiets”, zegt ze dan. Ik kan dat niet. Ze kijkt nooit op de NS app om te kijken hoelaat de trein gaat.”Ik zie het wel op het station” zegt ze dan. Ik moet een tijdstip hebben: hoe laat gaat de trein, dus hoe laat moet ik van huis vertrekken? Het is misschien dat Indonesische van mijn moeder dat zij altijd zegt “we zien wel”.

Mijn moeder is altijd vriendelijk. Ze maakt een praatje met iedereen. Soms zijn er weer Indonesische studenten bij haar op bezoek  “ik kwam ze tegen in de toko”. Zo is ze. Iedereen is welkom, iedereen kan mee eten, want er is altijd genoeg. Ook al maak je bamiesoep, zegt ze dan.

Heel lang heb ik alleen maar aan mijn vader gedacht. Hoe trots ik op hem was, hoe ver hij is gekomen. De laatste tijd merk ik dat ik mijn moeder daarmee vergeet. Haar eigenlijk tekort doe. Want het is juist door haar dat alles op rolletjes loopt thuis. Het is omdat zij zo makkelijk is, zo rustig dat ik haar als te vanzelfsprekend zie omdat ze altijd op de achtergrond is. Ik maak me altijd zorgen om mijn vader, nooit om mijn moeder omdat ik weet dat zij zich wel redt.

Daarom is dit stukje niet voor alle moeders, nee dit stukje is alleen maar voor mijn moeder. Omdat ze is zoals ze is. Helemaal perfect.  Omdat ik, sinds ik zelf moeder ben, steeds meer respect voor haar heb.  Ik ben 32 jaar en ze voelt zich nog steeds schuldig. Omdat ze moest werken omdat we klein waren. En dan vraagt ze zich af “heb ik het wel goed gedaan, deed ik het wel goed als moeder?”. Ze zegt tegen mij dat ze trots is op mij “je doet het zo goed als moeder”.
Dat komt omdat ik het geleerd heb van de beste.

 

11737976_10153060542797684_5366500159604582142_n-2

Des verwondert: moeilijke woorden

05/05/2016 - 6 reacties

Loesje-600-250

Ik volg een meisje op Facebook en ze gebruikt nogal moeilijke woorden. Of nouja; moeilijke “product-namen”. Laatst had ze een status update of er iemand een “selfinflatable matje” voor haar te leen had. Ik las het alsof het klonk van nou ja, je weet wel, zo’n selfinflatable matje, iedereen weet wel toch wel wat dat is en iedereen heeft dat toch wel toevallig in huis?

Ze vroeg ook eens of iemand ervaring had met een “water brush pen”. En bij een foto van haar kindjes schreef ze eens dat ze pakken van Ducksdays dragen. “Er zit ook een cosilanapak onder hoor”, schreef ze er nog bij.

Ik heb ook een vriendin aan wie ik laatst vertelde dat we nieuwe “ehh pliche gordijnen, die dingen weet je wel?” zei ik er nog achter aan. Ze wist meteen wat ik bedoelde. “Oh zo’n bottom up top down systeem” zei ze toen. Ze zei het heel snel. Alsof het iets was wat je nou eenmaal elke dag uitspreekt.

Ik voel me vaak dan een beetje dom. Of nouja, dom is een beetje groot woord, maar ik vraag me in ieder geval wel af of ik onder een steen heb geleefd dat ik niet meteen weet wat deze woorden betekenen. Ik las laatst overal “soit!”. Soit? SOIT? Wat is dat? Serena zei eens in een blogje dat Larissa het grote hotelbed had “geconfiskeerd”. Ik zou dus zeggen “ik pak dit grote hotelbed even af hoor jongens!”.  Net zoals ik gewoon “een stukje schrijven” zeg ipv “content op mijn blog plaatsten”. Of “finetunen”, die hoor ik ook heel vaak. Ik zeg dan “even perfectioneren hoor!”.

Het zal natuurlijk wel aan mij liggen, dat is vaak zo. Mijn woordenschat is gewoon niet zo breed denk ik. Of ik weet gewoon niet veel van producten. Dat kan allemaal. Maarja.
Soit.

Des Moedert: ieder voordeel heb ze nadeel

04/05/2016 - 3 reacties

8767b03504050b26065fc8165474f8ed

Das fijn, dacht ik laatst. Joep kan namelijk nu ook een soort van zelf zijn jas aan doen. Als je zijn jas op de grond doet en de mouwtjes goedlegt dan lukt het hem. Soort van dan he. Das zo handig, dacht ik toen. Dat ze nu dingen zelf willen doen.
Toch?

Nee.

Situatie: Joep kan zelf zijn jas aan doen.
Voordeel: hij kan het zelf.
Nadeel: hij wil het perse zelf doen. Zonder hulp. Je hoeft maar een mouwtje op te tillen en hij wordt al boos. En het gaat ontzettend langzaam.

Situatie: Ed kan zelf zijn schoenen aandoen. In ieder geval de schoentjes met klittenband.
Voordeel: hij kan het zelf.
Nadeel: hij wil het zelf doen. En hij denkt dat hij zijn schoenen met veters ook zelf aan kan doen, maar dat kan dus niet. Ook al zeg ik dat honderd keer van te voren. Ook al pak ik die schoenen van hem af, dan gaat hij dus huilen. Ook al zeg ik “laat mama je nou even helpen”. Nee. Hij wil het zelf doen. En dan die schoenen met die klittenband dus. Zo. Verschrikkelijk. Traag. Hoe moeilijk kan het zijn om klittenband te gebruiken, dat zou toch juist het leven makkelijker moeten maken??!! Nee dus. Het allerergst: hij checkt het ook nog eens keer. Dus dan NOG EEN KEER de bandjes op goed plakken. Zucht.

Situatie: Ed & Joep kunnen zelf de trap op en af.
Voordeel: ik hoef ze niet te tillen.
Nadeel: ze willen het zelf doen. Zonder hand. Zonder dat ik ze even bij hun schoudertjes vasthoud. En ze kunnen natuurlijk vallen, das ook een nadeel.

Situatie: Ed & Joep kunnen zelf eten.
Voordeel: ik hoef ze niet te voeren (haha, alsof het eendjes zijn) en kan “rustig” alleen eten.
Nadeel:  ooit een tafel (en vloer) gezien waar kinderen net yoghurt hebben gegeven?

Situatie: Ed & Joep kunnen lopen.
Voordeel: ik hoef ze niet te tillen. De kinderwagen hoeft niet altijd mee.
Nadeel: afgezien dat Ed bij alles wat hij ziet vraagt wat het is, valt het bij hem mee. Maar Joep is natuurlijk nog kleiner en maaktz zulke kleine stapjes. En hij is zoooo roekeloos. Nee, maar echt. Ed kent nog een beetje angst en bleef netjes op de stoep. Maar Joep loopt gewoon de stoep af, hij rent, hij wil hondjes aaien, hij wil naar de vogeltjes toe enz enz.

Situatie: Ed kan praten.
Voordeel: hij kan duidelijk maken wat hij wil.
Nadeel: hij kan dus duidelijk maken wat hij wil “ik wil chocoladekoekje!”, “ik wil ijs!”, “ik wil Netflix zien!”. Hij kan duidelijk maken wat hij niet wil “ik wil niet naar bed”, “ik wil niet naar huis”, “ik wil geen avondeten!”. En hij kletst heel veel. Echt heel veel. Van ’s ochtends vroeg tot naar bed. Het is nu de fase waar ik regelmatig zucht “zit er ook een uit-knop op?”