eten

22/02/2017 - 3 reacties

Jongens, jullie moeten stoppen met al die mailtjes en lieve berichtjes en kaartjes vanuit het hele land om te zeggen dat jullie zo blij zijn dat ons Joep nou eindelijk goed eet hoor.

Ok, grapje, grapje.

Het feit dat het niemand ervoor interesseert was voor mij wel weer een lesje: waar had ik me al die tijd (2,5 jaar!!) druk om gemaakt? Nou ja over het feit dat hij dus nauwelijks at dus.

Maar dat is dus voorbij. VOORBIJ! VOOR FUCKING BIJ! Ik durf het zelfs hardop te zeggen. Omdat ik de kwaadste niet ben: hierbij mijn tips:

  • niet de meest originele tip maar: eet samen aan tafel. Hebben wij heel lang niet gedaan. Omdat ik het handiger vond om, ja nu ga ik het gewoon zeggen, voor de tv te eten. Ging veel sneller, veel makkelijker, er was afleiding. Maar toen ik vervolgens op feestjes kwam en zag hoe andere kinderen netjes aan tafel gingen zitten en mijn kinderen gewoon op de bank bleven zitten wist ik: hier moet verandering in komen. Aan tafel dus, met de tv uit. MAAR als jouw kind wel eet met de ipad of telefoon erbij, dan zeg ik: lekker doen.  Ook die fase gaat heus voorbij en persoonlijk vind ik het belangrijker dat ze gewoon eten en heb ik ook niets tegen de ipad of de telefoon of de Nintendo DS of de Playstation 4 (heeft LOML net gekocht met smoes “dan kunnen we later met z’n allen Fifa spelen).
  • onderhanden: helpt soms wel. En als het helpt: waarom niet. Ik zei vaak: eet een paar happen, dan krijg je daarna je toetje. Maakt dit mij een slechte moeder? Maybe. We zien het wel over 20 jaar.
  • grapjes, liedjes zingen, de dag bespreken: ben ik super slecht in. Vooral op het laatst toen het alleen maar elke dag strijd was bij het avondeten. LOML kan het wel. Die vertelt verhaaltjes, maakt grapjes, zingt zelfbedachte liedjes. Ed en Joep moeten keihard lachen, zijn zo afgeleid en we zijn weer 5 hapjes verder.
  • verstop je groente. Ik zeg: spaanse tortilla, groente muffins, courgette pannenkoekjes.
  • zoek uit wat je kind echt lekker vindt. Joep is gek op bloemkool en gegrilde zalm. Vreet ie zo een bord van leeg. En soep ook. Dus hup: alle groenten die je kunt vinden in een kom, bouillonnetje erbij, staafmixer en klaar ben je.
  • ja en nu komt het, ook ik ben de moeder die het gewoon gaat zeggen, maar laat los. Laat echt los. Ik zat op een gegeven moment met zo’n stresskop aan tafel omdat ik de hele dacht alleen maar kon denken “och het avondeten moet ook nog”. Dat voelde Joep natuurlijk ook feilloos aan waardoor het eten sowieso een strijd werd. Ik liet op een gegeven moment alle verwachtingen los. Dan maar niet meer zelfs 3 hapjes, alles was mooi meegenomen en anders niet. Morgen weer een dag. Wat ook erg hielp is dat het mij opviel dat Joep overdag wel goed at. Dat vond ik dan genoeg. Op dit moment eet Joep zelfs soms beter dan Ed want Ed is nu heel erg afgeleid aan tafel en zit alleen maar te klieren.

Als ik ook maar 1 moeder over de hele wereld, 1 radeloze moeder die met haar handen in het haar zit elke avond weer omdat haar kind weer eens weigert om z’n mond open te doen, als ik ook maar 1 moeder kan helpen, nou dan is mijn missie volbracht hoor.