Des haar week in foto’s: week 7

15/02/2016 - 6 reacties

Goooodmorning everybody! Gut, moeders is weer helemaal uitgerust hoor. En dat mag ook wel, want straks begint de voorverkoop voor het concert van BEYONCE OP 16 JULI!! IK HERHAAL BEYONCE OP ZATERDAG 16 JULI 2016!! Helaas ben ik de ENIGE FAN in heel Nederland die erheen gaat, komt dat mooi uit, want dan heb ik vast BINNEN NO TIME kaartjes.

En sarcasme uit.

Anyway, duimen jullie voor me?

Maandag

PhotoGrid_1455102068591

Ik merk dat ik op de maandag mijn telefoon het liefst weglaat. Heel weinig foto’s dus. Maandag maak ik altijd het hele huis schoon, maar daar had ik geen foto’s van gemaakt dus dan maar een selfie met mijn super schone glinsterende afzuigkap achter mij. Verder was zondag Superbowl dus ik moest natuurlijk het optreden van Bee terugzien. En ik zag dat ik de ramen ook wel mag schoonmaken (iemand hier tips voor? Ik ben een n00b in schoonmaken namelijk)

 

PhotoGrid_1455102102899

Had ik ook geen zin om mijn telefoon bij me te houden, ook weinig foto’s dus. De monteur kwam voor het onderhoud van de cv ketel en dat vonden Ed en Joep reuze interessant. Verder had ik Joep zijn kapsel een beetje opgepimpt en kon Ed ’s avonds niet slapen dus die lag weer lekker tussen ons in.

Woensdag

PhotoGrid_1455123600811

Ging ik naar de Coffee Company om wat bij te schrijven. Ik schrijf tegenwoordig veel stukjes voor en die plan ik alvast in, super handig! Ik haalde ondertussen alvast (heel veel) boodschappen voor Ed zijn verjaardagsfeestje. En de hummus pikant van de Lidl is echt super lekker, dus aanrader! Verder maakte Ed een foto van mij terwijl ik ZIJN speelgoed opruimde en ik had nieuwe kleren besteld bij Loavies en ik vroeg aan Ed of hij even een OOTD wou maken, heeft ie best goed gedaan.

Donderdag

PhotoGrid_1455227527784

Ed zijn verjaardag! Het was zo’n leuke dag! Ed is 3 geworden en je kunt echt merken dat hij zich nu echt beseft dat hij jarig is en dat dat kennelijk heel leuk is. De dag begon natuurlijk met kadootjes (duplo, een boek en een elektrische trein van 70 euro (!!) ik verdenk LOML dat hij de trein leuker vindt). Verder had ik traktaties gemaakt voor de creche, en dat mocht Ed natuurlijk uitdelen. Oja, van een vriendin van mij kreeg ik Vietnamese koffie en ik ben er GEK OP, echt overheerlijk. En zo’n koffiedrinker ben ik helemaal niet. Je maakt het ook speciaal met zo’n kommetje en bordje. En je drinkt het koud, dus met ijsklontjes erin, echt heerlijk! Omdat het zijn verjaardag was mocht Ed ook beslissen wat we allemaal gingen doen vandaag, en dat werd dus Monkey Town. Hij wou ook vissen (“viss’n!”), maar dat vond ik geen goed idee. En ik ben ECHT GEK! op het nummer Formation van Bee, dus die moest ik ook weer even draaien.

Vrijdag

PhotoGrid_1455345626874

Een rustig dagje. Mijn moeder kwam langs en ik was een beetje druk in mijn hoofd. Ik had het idee dat ik nog ZOVEEL moest koken en doen voor Ed zijn feestje, dus ik ging er even uit en besloot om te lunchen bij Anat. En ’s avonds keken we op de bank naar Deadwood. Oja, en ik kwam er achter dat elke vrijdag bij de creche van Ed iets wordt georganiseerd voor peuters, super leuk.

Zaterdag

PhotoGrid_1455443955492

PhotoGrid_1455443995561

Ed zijn feestje! En het was echt super gezellig!! De leukste mensen, heel veel kado’s en heerlijk eten, helemaal geslaagd. Alleen willen LOML en ik het voortaan in een klein zaaltje doen want het is eigenlijk niet te doen zoveel mensen in een best kleine ruimte.

Zondag

PhotoGrid_1455469447433

Een lekker uitrust piama dagje. Mijn beste vriendin R en zusje bleven slapen en we hadden elkaar een tijdje niet gezien dus tot 3 uur ’s nachts gezellig gekletst. Verder heb ik vandaag het huis schoongemaakt  en nog wat gegeten van de restjes van gisteren: de vis pastilla van mijn schoonmoeder en ik had nog wat stukjes cheesecake over. LOML kreeg een flesje rum uit Suriname van de vriend van mijn beste vriendin R. en Ed en Joep kregen een lief valentijnskaartje van tante R. En YESSS, Ed vroeg zelf of hij Frozen wou zien (“mag ik elsa zien?”) en daar zei ik natuurlijk geen nee tegen. Dus nu zitten we heerlijk op de bank met z’n allen tv te kijken.

Jullie schatten een hele fijne week EN VERGEET NIET TE DUIMEN VOOR MIJ DAT IK BEYONCE KAARTJES KRIJG!!

Lekker mindfulness moederen (gatsie)

12/02/2016 - 1 reactie

Zijn jullie al een beetje klaar met het woordje “mindfullness”? Ik nog niet, sorry. Of nouja, niet sorry, ik heb mezelf namelijk voorgenomen om niet overal sorry voor te zeggen (leg ik wel uit in een ander stukje).

Anywayz, als ik mijn toon een beetje verhef, of een beetje begin te snauwen of als ik de kinderen iets te hardhandig hun jasje en schoenen aantrek “kom op nou jongens, hoe moeilijk kan het nou zijn om even stil te staan!”, dan weet ik: ik ben moe. Ik ben “uit balans”. Het zijn op die momenten dat ik denk “ok, Des, ff chill down nu”.

Ik denk, tenminste dat hoop ik, dat ik niet de enige moeder ben die zich af en toe zo voelt. En je zult altijd zien: als ik uit balans ben dan zijn de kinderen dat ook. Kinderen zijn de beste spiegels wat dat betreft. Dus: ik uit balans – kinderen voelen dat aan – kinderen gaan blèren en jengelen en zeuren en slaan – ik ben moe dus trek dat heel slecht en wordt nog vermoeider – kinderen gaan nog vervelender doen enz enz.

Hoe nu uit deze cirkel te komen? Hoe zorg je dat je een beetje mindfullness moeder bent? Ik kwam dit filmpje tegen op Facebook:

 

 

Ok, je moet een door het gepreach van Jada heen gaan (love Jada, maar ik vind haar soms net iets te betweterig overkomen), maar ze heeft gelijk: kies eerst voor jezelf. Zorg voor jezelf, zorg dat jij doet wat goed voelt, want als jij je niet goed voelt kan je niet de moeder zijn die je kinderen nodig hebben. Oftewel “if mamma is happy, everybody is happy”.

  • mediteer. Ga desnoods even 5 minuten op de wc zitten, weg van het kabaal en geschreeuw, en nee: je neemt je telefoon niet mee. Even je ogen dicht en focussen op je ademhaling
  • sport. Moeders: blijf sporten, alsjeblieft. Bij mij werkt hardlopen in de ochtend het beste. Vol energie kun je de dag nog aan, en je hebt het tenminste achter de rug. Maar goed, ik werk niet en ik kan me voorstellen dat dat voor werkende moeders net ff wat moeilijker is. Sport dan na werk. Je hoeft echt niet elke avond jezelf te martelen in een crossfit-zaal, al is het maar 1x in de week dat je beweegt. Trouwens; hier in Groningen zijn er tal van sportverenigingen speciaal voor de kersverse moeders onder ons. Misschien ook in jouw woonplaats?
  • sex is ook sport. Ik herhaal: sex is ook sport. En om de woorden van Saskia Noort te herhalen: als je gaan zin hebt, dan maak je maar zin.  Het zal vast geen feministische gedachte zijn en ik snap ook echt wel dat je uit vermoeidheid liever wilt slapen dan dat je “de spider” beoefend  maar toch. Net als met sporten is het met sexen (volgens mij) zo dat je erna blij bent dat je “het” toch maar gedaan hebt (en als dat niet zo is moet je een andere vent zoeken ).
  • over sex gesproken: plan een date night in. Uiteten, bioscoop, weekendje weg, bungeejumpen: wees creatief.
  • spreek af met je vriendinnen.
  • zorg voor een oppas. Ik ben extreem dankbaar dat mijn (schoon)moeder elke week komen om op te passen. Uit zichzelf. En ze willen er niets voor. Als ik een keer afzeg zijn ze teleurgesteld zelfs. Kortom: ik heb een hele fijne situatie, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen een moeder in de buurt heeft. Zorg dan voor een betrouwbare oppas. Je gaat me er later dankbaar voor zijn, echt.
  • neem een passie. Grapje, ik bedoel een hobby.
  • ik word nog het meest chagrijnig van slecht weer, want dan kan ik niet naar buiten, en zitten we de hele dag binnen en daar worden de kinderen ook verveeld van. Google dus even welke leuke dingen je allemaal kunt doen in je woonplaats. Is er een ouder en kind cafe? Een muziek en kind middag? Organiseert je consultatiebureau misschien iets? Of de peuterspeelzaal? Zijn er leuke tentjes in de stad waar je ook met je kinderen gezellig heen kunt?

Als je dus deze tips opvolgt word je een hele mindfullness zenne mama en is dat opvoeden appeltje eitje en kun je wel 100 kids aan.
(Nee, grapje).

 

Ed

11/02/2016 - 20 reacties
20151024_163708

kijk, hij loopt zelfs een beetje als een oude ziel

Toen we vorig jaar in het vliegtuig naar Kaap Verdie zaten, was er een vrouw die de hele tijd naar Ed zat te kijken. “Hij heeft een oude ziel”, zei ze toen. LOML en ik reageerden zoals je nou eenmaal reageert als er een wildvreemde vrouw naar je zoon kijkt en zegt dat hij een oude ziel heeft, namelijk door een beetje zenuwachtig te lachen en weg te kijken.

Nu snap ik dus wel een beetje wat die vrouw bedoeld.
Ik wil niet zeggen dat Ed momenten heeft dat hij opeens zegt “dat is me toch wat zeg, al die vluchtelingen in grote getale naar Nederland”. Integendeel zelfs, hij praat veel maar het zijn ook nog steeds veel fantasiewoorden en hij slikt veel woorden in waardoor hij een beetje praat als een boer uit Twente (“de innene doe t nie” = de internet doet het niet, het zegt wel wat dat Ed dat regelmatig zegt trouwens).

Nee, maar Ed vind ik dus wel een wijs ventje. En gevoelig vooral. Hij kan er bijvoorbeeld niet tegen als ehh.. er met een luide stem gecommuniceerd wordt. “Nee, nee, niet schreeuw’n” zegt hij dan. Over spiegels gesproken. En hij is heel voorzichtig. Als hij de deur achter zich dicht doet dan checkt hij altijd nog een keer. Al we buiten staan kijkt hij altijd om zich heen, om te zien of er een auto aankomt. En zoja; dan trekt hij zijn broertje meteen naar zich toe. Toen het zo glad was riep hij continue vanuit de kinderwagen “pas op mama, straks val je!”. Ook in de buurt van onbekende mensen gaat hij meteen naar zijn broertje toe om een arm om hem heen te slaan. Of hem een knuffel te geven. Of een kus op zijn achterhoofd (komt weleens voor dat Joep opeens opstaat en Ed dus weer een tand door zijn lip heeft).

Ik vind Ed dus een heel wijs, verantwoordelijk en gevoelig kind. Hij merkt het meteen als ik niet lekker in mijn vel zit, een beetje moe ben bijvoorbeeld. “Mama?” zegt hij dan, en dan kijkt hij heel lang naar mij. Alsof hij het echt voelt, en ik vind dat dus ergens best wel….tja..verontrustend.

Soms, omdat hij dus zo’n oude ziel is, vergeet ik weleens dat hij nog maar 2 jaar is. Of nouja, 3 jaar dus vandaag. Dan vergeet ik dat het ook nog maar een kind is met driftbuien en veel ongeduld.

De laatste tijd echter, voel ik vooral trots. Heel veel trots. Op alles wat hij doet. Maar ik voel me vooral trots dat ik zijn moeder ben. Dat ik zijn moeder mag zijn. Van zo’n lief wijs kind, van zo’n oude ziel, nouja, niet zo oud, maar wel 3 jaar oud dus vandaag.  Gefeliciteerd lieve abang, dat je maar mag blijven zoals je nu bent want het is helemaal goed zo.

 

 

Dit is een bekentenis

10/02/2016 - 6 reacties

Een nogal grote bekentenis volgt nu. Ik ben dus al ruim anderhalf jaar fulltime aan het thuismoederen, en nu komt het, ja ik durf het gewoon, hoppa;
Ik vind het heerlijk.

6fc2221ad594ad0d7f99f5f150b308ea

Nee, ik vind het echt, ja (ga ik dit nu echt zeggen?)(ja ik ga het gewoon doen): ik vind het leuk.
Heel erg leuk.
Ik kan intens genieten van de dagen met de kindjes. Er samen op uitgaan, lekker stoeien (wat voornamelijk op neerkomt dat Ed en Joep zich tegelijk op mij laten vallen, precies met hun handjes op mijn tieten, au). Of met zijn allen aan een tafel knutselen (wat voornamelijk op neerkomt dat ik regelmatig de klei uit Joep zijn mond haal) of er gewoon samen op uitgaan. Naar de stad waar we samen ergens iets gaan drinken (voornamelijk bij de Hema want die is zo lekker kidsproof ), of muziekles, of de bibliotheek of kinderboerderijtjes en speeltuintjes.

f183465db07cad4e062a3594a52ee077 En dit komt dus inderdaad uit de mond van iemand die altijd keihard riep: thuismoederen? IK? DES? NEVER! NOOIT! NOOIT VAN MIJN HELE LEVEN! Want wat doe je dan de hele dag, niets toch? En is dat eigenlijk niet zonde van alle kansen die je als vrouw in deze maatschappij hebt? Kortom: iedereen op de wereld zou misschien willen thuismoederen, maar ik dus niet.

Zoals altijd bites karma my in the ass. Zo leuk als ik het in het begin beschrijf is het trouwens niet altijd hoor. Wanneer Joep bijvoorbeeld tandjes heeft, dan is hij dus een pain in the ass. Of wanneer Ed weer eens een dreumes driftbui heeft en niets goed is op de wereld en hij dramatisch op de grond gaat liggen huilen, bij voorkeur in de winkel: nee dan is het dus niet leuk. Maar ook hier weet je als moeder steeds beter mee om te gaan. Je groeit in je rol, je leert elke dag meer.

 

 

4443dd59d6604a6a0cddb770fa86cf9a

 

Het duurde trouwens wel even, voordat ik dit online durft te zetten. Voordat ik er eerlijk voor uit durf te komen. En soms vind ik het nog steeds moeilijk, vooral bij dit soort dingetjes:

  • “ik zorg voor de kinderen” – als mensen vragen wat ik doe in het dagelijks leven. Dat vind ik toch best wel moeilijk, om te zeggen dat ik niet werk, tenminste niet betaald, want laat 1 ding duidelijk zijn: moeder zijn is een baan, een fulltime baan waar je nooit weekend van hebt, maar om dat nou meteen bij een eerste kennismaking zeggen dat klinkt ook weer zo verdedigend. Meestal zeg ik “ik zorg voor de kinderen. Enzo”. Dat “enzo” erachter maakt het dan voor mij net wat lichter. Ofzo.
  • financieel (on)afhankelijkheid: vind ik nog het allermoeilijkste. Ik heb nog een ww-uitkering tot april, maar daarna…”moet ik dus geld krijgen van LOML”. En alle argumenten als “we zijn getrouwd dus het is ons geld” of “wat van hem is, is ook van mij” of “je moet het niet zien als je hand ophouden” ken ik maar ik vind het toch nog een dingetje ergens. Workin on it.
  • dat er niemand is die tegen je zegt dat je het goed doet. Of nouja: bijna niemand. In ieder geval niet Ed en Joep die elke avond voor het slapen gaan zeggen “bedankt mama, dat je ook vandaag weer zo goed voor ons gezorgd hebt”. En ook niet de samenleving want het is allemaal een beetje vanzelfsprekend. Maar: ook dit is mijn eigen verantwoordelijkheid want die goedkeuring zou ik alleen alleen mezelf moeten (kunnen) geven.
  • het kan soms een kleine wereld zijn: na de zoveelste discussie met een dreumes dat hij NEE geen chocoladekoekje mag en NEE niet tv mag kijken snak ik naar een gesprek met een volwassene. Maar (bijna) iedereen in mijn vriendenkring werkt wel en dan voel ik me soms toch een beetje eenzaam. Werk ik ook aan.

Ik vind het dus, ondanks bovenstaande puntjes, leuk, dat thuismoederen. Voor nu tenminste, en misschien dat ik morgen toch wil werken en dat is toch het mooie van zo’n land als Nederland. Dat je als vrouw de vrijheid hebt om dat zelf te beslissen.

 

1000 vragen aan jezelf: deel 16

09/02/2016 - 2 reacties

Ten eerste: get I get a fucking amen voor het nieuwste nummer van ons lievelingsallertijden Beyonce?? Ik bedoel: klik en luister en kijk en GENIET. Ik vind het dus echt een geweldig nummer maar ik hoor ook andere reacties. Wat ik niet snap want 1)Beyonce, en 2)Blue! en 3) Beyonce! en 4)KEIGOEDE SONGTEKST en 5)Beyonce!! en 6)De clip is echt WOW WOW WOW. Ok, op naar de orde van de dag:

Van welk geluid hou je?
Dat is het geluid van zingende vogeltjes in de vroege ochtend. Zodra ik dat hoor weet ik dat het lente is, and I LOVE IT. Ik hou ook echt van dit geluid zolang ik het me kan herinneren.

Wanneer was je het allergelukkigst?
Pfieuw. Even nadenken. Ik ben sowieso wel gelukkig, maar het allerallergelukkigst? Dat was ergens in juni / juli van vorig jaar. Niet specifiek een moment ofzo, maar er was die maand gewoon een shift van alles van “daarvoor” en nu.

Met wie ben je graag samen?
Met mijn kindjes, vriendinnen, familie en man. In willekeurige volgorde.

Wil je alles verklaren?
Graag wel eigenlijk. Ik kan er niet zo goed tegen als iets geen reden heeft. Wat ik trouwens ook niet geloof dus, ik denk dus echt dat alles voor een reden gebeurd.

Wanneer heb je voor het laatst je angst opzijgezet?
In juni/juli vorig jaar.

Wat is je grootste jeugdzonde?
Jeugdzonde…djies dat klinkt wel heel naar. Ik weet het niet echt…ik denk mijn pubertijd? Toen was ik gewoon echt een verschrikkelijk kind, heel brutaal heel erg rebels en me tegen iedereen aan het afzetten.

Wat weiger je te begrijpen?
Ik kan voor heel veel dingen begrip hebben. Zeker de laatste tijd realiseer ik me steeds meer dat mensen zich niet zomaar gedragen maar dat dat altijd een reden heeft of een oorzaak. Maar soms word het mij wel erg moeilijk gemaakt. Als ik dus naar 4 handen op 1 buik kijk en ik die meiden zie blijven roken terwijl ze zwanger zijn. Of als ik op tv mensen zie protesteren tegen vluchtelingen. En dan die ontzettend domme achterlijke taal die ze uitslaan, jezus christus, ik kan er gewoon niet bij dat dat soort mensen mogen stemmen???

Welke anekdote over jezelf hoor je nog vaak?
Ik sta (helaas/gelukkig) niet echt bekend om mijn anekdotes. Ik had als kind ook niet echt bijdehante uitspraken dus daar kan ik je ook niet echt blij mee maken.

Welke dag in je leven zou je willen overdoen?
Mijn bruiloft. Mag ik even tegen alle (aanstaande) bruidjes 1 advies geven? Laat los en geniet. LAAT LOS EN GENIET. Dat deed ik ook hoor, maar aan het eind van de dag had ik toch zoiets van jezus, wat heb ik nou eigenlijk echt allemaal gezien/ in me opgenomen vandaag? Ik zou echt heel graag nog een keer willen trouwen. Met LOML natuurlijk.  Als we 5 jaar getrouwd zijn bijvoorbeeld.

Heb je liever meer tijd of meer geld?
Meer tijd.

Zou je willen weten wat de toekomst je brengt?
Nee! Absoluut niet. Ik had heel lang geleden wel een periode dat ik dat wel zou willen weten hoor, maar nu niet. Suprise me zou ik zeggen.

Kun je goed je grenzen aangeven?
Nee. Nope. Helemaal niet.

Ben je ooit in een gevaarlijke situatie terechtgekomen?
Toen LOML en ik eens op vakantie waren in Costa Rica moest ik een hele stijle helling oprijden en helemaal bovenaan kwam ik niet verder. En het lukte me gewoon niet om de hellingproef te doen. En ik heb weleens 130 gereden en toen ik thuiskwam zag ik dat 1 achterband helemaal plat was. Oeps.

Heb je een tic?
Ja! Net als Mascha scheur ik stukjes vel rond mijn nagel af, vooral als ik zenuwachtig of gestresst ben. Moet ik echt mee ophouden want het ziet er niet uit.

Lees hier de vorige delen.