Sexy

21/12/2015 - 8 reacties

Neryl+Walker+burlesque+pinup+paper+painting+boombox

Van de week was ik om 1 of andere reden de Victoria’s Secret Show aan het kijken. Of nouja: ik keek Pretty Woman, ik was nog niet moe, Pretty Woman was afgelopen en opeens was daar de Victoria’s Secret Show. Niet met Doutzen dit keer. Wel met Kendall Jenner. Vader/moeder Caitlin zat trots in het publiek.

In ieder geval: ik keek mijn ogen uit, keek nog even naar mijn eigen buikje, zuchtte nog eens diep en opeens liep daar Alessandra Ambrosio. Ik vind haar niet eens heel erg mooi (maar natuurlijk overduidelijk prachtig), persoonlijk ben ik meer fan van Adriana Lima. Alessandra deed op het einde van de catwalk niet eens een kusje, wat alle andere modellen wel deden, maar gaf een knipoog.

Ik, 100% hetero, kreeg dus best wel kippenvel. Super sexy vond ik dat, en het was niet eens door de vleugels en de niemendalletjes die ze aan had. Het was gewoon die ene knipoog.

Er zijn zoveel dingen sexy. Arie Boomsma, hoge hakken, mannen in pak enz. Maar sexy zijn zit het voor mij vaak in kleine dingen. Kleinen dingen die dan opeens heel groot worden.

Zo vind ik de portugese taal, of eigelijk de braziliaans porugees to die for. Ongelofelijk sexy. Het krult een beetje, het siert, het is prachtig. Ik vind mannen die mooi zijn zonder dat ze iets voor hoeven te doen of het niet door hebben ook sexy. Het fascineert me. Natuurlijk, David Beckham, Oscar Aerts zijn sexy as hell, maar net die ene man die niemand opvalt, die niets hoeft te doen, die gewoon nonchalant doet, ja dat vind ik dus sexy.

Ik vind veel vrouwen ook sexy. Dat mag, daar ben ik vrouw voor. Zijn er vrouwen onder ons die vrouwen niet sexy vinden? Dat verbaast me namelijk. Ruby Rose bijvoorbeeld, wat een blik. Zelfverzekerde vrouwen vind ik ook sexy, en zelfverzekerdheid is natuurlijk heel wat anders dan arrogantie. Zo ken ik een bepaald meisje die “niet echt mooi is”, als in “standaard mooi”, maar de manier hoe ze praat, zit of staat maakt dat ze mij elke keer weer opvalt als ik haar zie. Ik zat er even over na te denken wat het nou precies is, maar ik weet het nu: het interesseert haar allemaal niet zoveel. Mooi vind ik dat. Eten, ja dat kan natuurlijk ook sexy zijn. Subtiele smaken, daar kan ik dus oprecht van genieten.

Wat vinden jullie eigenlijk precies sexy?

 

Papa

17/12/2015 - 18 reacties

11694953_10153087285277684_8732690314609791184_n

Dingen die ik van mijn vader geleerd heb: altijd gastvrij zijn, nooit nee tegen mensen zeggen, niet liegen, altijd je best doen, altijd voor het hoogst haalbare gaan, goed voor mijn zusje zorgen, altijd sparen, altijd werken, nooit geld van anderen lenen.

Het zijn typische lessen van mijn vader. Zorg voor een goede baan. Studeer goed. Zorg dat je beter terecht komt dan papa.

Hij hamderde de lessen in, al vanaf jongs af aan, al werd het met de loop van jaren minder. Milder.
Want hij werd opa. En wat voor een. Ik denk dat hij zelf niet verwacht had dat hij het zou leuk zou vinden. Nee, je hoeft niet perse kinderen te nemen, zei hij, zelfs toen ik met LOML trouwde. Zorg eerst voor een goede baan. Zorg dat je zelf goed terecht komt. Maar nu heeft hij 2 kleinkinderen, en hij doet alles voor ze. Als ze ziek zijn zegt hij hetzelfde wat hij altijd tegen mij zei “geef je ziekzijn maar aan mij, word snel beter”.

Elke vrije dag probeert hij naar Groningen te komen. Naar zijn kleinkinderen. Om met ze te spelen. Om met Ed naar de Mcdonalds te gaan, op de fiets, en samen patat te eten. Of om Joep op te tillen, want die wil dat zo graag. Ik hoorde hem laatst tegen mijn schoonmoeder zeggen: onderweg naar Groningen zie ik die 2 koppies al voor me en dan word ik nog ongeduldiger om ze te zien.

Dat hij nu kleinkinderen heeft maakt het er ook niet makkelijker op. Want altijd was daar het plan om terug te gaan naar Indonesie. Sparen, met pensioen gaan en een huis bouwen op Java. En elke ochtend wakker worden en de sawa zien. Ik ga niet meer, zei mijn moeder, ik heb nu cucuk in Nederland. Mama wil niet, zegt papa nu, wat moet ik dan doen als ik straks met pensioen ga?

Ik wil zo graag dat mijn vader eens voor zichzelf kiest. Dat hij nu al minder gaat werken, dat hij eens nadenkt over wat hij wil in zijn leven, dat hij eens aan zichzelf denkt en even zijn rust pakt. Maar hij luistert maar niet, mopper ik vaak tegen LOML. “Heb je het nu over jezelf of over je vader”, zegt hij dan.

Het is waar. Ik lijk op hem qua uiterlijk, maar innerlijk nog vaker dan ik zelf toe wil geven.

Papa. Hij doet alles voor ons. Een keer zei ik tegen hem “nee pa, ik regel het zelf wel, je hoeft mij niet te helpen”, en de teleurstelling die ik op zijn gezicht zag dat hij eens niet nodig was, was bijna aandoenlijk maar ook een beetje verdrietig. Want hij wil zo graag: er voor anderen zijn. Anderen helpen. “Ik regel het wel”, zegt hij altijd, “je hoeft niets te doen, het komt wel goed”. We hoeven maar even te vragen en hij is er voor ons. Ik ken mensen die niet zo’n vader hebben en die zou ik zomaar een klein beetje van mijn eigen vader willen geven. Want hij is de beste, de liefste en bovenal vandaag jarig.

60 jaar alweer.
Selamat ulang tahun papa, dat je nog maar heel veel jaren mag genieten van ons, je kleinkinderen, je familie, Indonesie, maar vooral: van jezelf.

Lekker materialistisch stukje

15/12/2015 - 6 reacties

Want ook die moeten geschreven worden, zo af en toe. De dingen die ik kocht of kreeg de laatste weken:

20151215_184547
Ik kocht weer eens een notitieboekje, maar dit keer eentje waar je in kan tekenen. Ik las namelijk in de laatste Flow van dit jaar over 1 tekening per dag. Nou kan ik absoluut niet tekenen. Ik denk dat Ed nog mooiere krabbels maakt dan ik. Tenminste: dat roep ik dus elke keer, terwijl ik het eigenlijk nooit eens doe, probeer of oefen. Daarom ga ik elke dag proberen te tekenen. Met mijn eigen regeltjes: gewoon iets simpels, iets makkelijks, en het hoeft echt niet meteen een Van Gogh-je te zijn.  We gaan het zien.

20151215_184823

Och ja, ik met mijn laarzen ook elk jaar. Ook dit jaar ging ik weer op zoek naar DE perfecte laarzen. En ik vond ze. Aan de voeten bij mijn beste vriendin R. “Die laarzen zoek ik al EEUWEN, waarom heb je me niets verteld?!”, zei ik haar afgelopen zaterdag. “Oja, vergeten”, zei ze. Tot zover onze diepe vriendschap. Als wraak heb ik ze gewoon ook gekocht. (Het zijn dus overknee boots zwart, met sleehak). En dit rode jurkje kocht ik trouwens ook, bij de Vanilla.

20151215_184902

Deze poncho-sjaal-achtig iets kreeg ik van mijn zusje. Zie ik er niet beeldig sjieke-poes achtig uit??

20151215_185044

Ik kreeg een boekenbon voor mijn verjaardag en daar kocht ik dit boek van. Ik ben GEK op de “Millennium” serie, ik zat echt helemaal in het verhaal  van Mikael en Lisbeth. Nu is deel 4 uit, maar dus niet geschreven door  Stieg Larsson. Ik hoop dat ie net zo goed is, en gelukkig lezen de eerste bladzijden al heerlijk weg.

20151215_185001

3X raden wat mijn lievelingskleur is deze winter (ps sorry voor truitje nummer 1, die kwam net uit de was, ik moet em nog strijken). Ik zocht nog wat goede truien, en ik kocht er maar meteen 4.

Bevallen doe je zo

14/12/2015 - 19 reacties

2ae51f82250f9ba9d68ad4a38757087f

Toen ik zwanger was van Ed wist ik niet veel. Ja, dat hij er op een gegeven moment uit moest en dat dat vast pijn zou doen, maar voor de rest was ik vrij onwetend. Ik heb me bewust niet teveel verdiept in dingen. Ik stond heel erg in de mindset van let it go en het komt allemaal goed. En dat kwam het ook.

Toen ik draagconsulente werd zat ik in verschillende “draag-groepen”op Facebook. Ik kwam op verschillende websites, ik bezocht een forum en van het 1 kwam het ander. Zo kwam ik opeens in een hele andere wereld van zwanger zijn, namelijk de “natuurlijke manier” van zwangerschap en bevallen. Ik hoorde opeens over de Rapley-methode, ik hoorde over een steeds groter wordende groep ouders die hun kinderen bewust niet vaccineren, ik hoorde meer over de vrije school, over thuis-onderwijs, over natuurlijke stoffen die beter zijn voor babies bijvoorbeeld wol, over wat een doula nou precies is en doet, en van de week kwam ik weer iets nieuws tegen.

Bevallen zonder hulp van een verloskundige ook wel “unassisted birth” genoemd.  Ik volg al lange tijd een meisje op Instagram. Ze heeft een dochtertje van ongeveer Ed zijn leeftijd. Ze is niet van plan om haar dochter op een school te zetten, maar thuisonderwijs te geven. Daarnaast gaat haar dochtertje ook niet naar het consultatiebureau en wordt ze niet gevaccineerd. Vorige week is het meisje bevallen van een tweede kindje, een jongetje. Alleen, zonder verloskundige. Thuis, in bad. “Ik heb vertrouwen in mezelf en mijn lichaam” las ik ergens onder 1 van haar foto’s.

Ik las de reacties bij haar Instagram. Die waren allemaal positief. “Wow, wat goed van je”, ” wat dapper!” en ” wat knap dat je dat durft!”. Ook veel nieuwsgierigheid: “ik ben super benieuwd hoe het is gegaan”.

Afgelopen woensdag was ze dus bevallen. Alleen, zonder vk, thuis, in bad. Haar zoontje kwam kerngezond de wereld in. En het was ook nog eens een “lotus-geboorte”. Ook een nieuw begrip voor mij. Dat houdt dus in dat je de navelstreng niet wordt doorgeknipt. Het kindje blijft verbonden aan de placenta totdat de navelstreng vanzelf afvalt bij de buik. De voordelen hiervan? De baby krijgt de voedingsstoffen uit de placenta.  Ook schijnen lotusbabies over het algemeen minder ziek te zijn. En de baby kan in zijn of haar eigen tempo de scheiding tussen hem en de moeder afmaken.
En inderdaad: ik zag een foto van haar zoontje met kleding aan, maar met de navelstreng er nog aan vast.

Even vond ik het raar. Of nouja: apart. Ik zocht op de tag “unassisted birth” op Instagram, maar het blijkt helemaal niet zo raar en apart te zijn. Heel veel vrouwen schijnen het te doen. Ik dacht dat het van die grijze wollen sokken type waren inclusief okselhaar maar niets is minder waar.  Zo vond ik het account van “honeyfanny” een sexy vrouw met roze haar en vol onder de tatoeages. Of “vegan_mother“: een ontzettende mooie en hippe die ook aan thuisonderwijs doet.

Weer iets nieuws geleerd dus. Een lotusgeboorte, bevallen zonder hulp. Zou ik het doen? Ik denk niet dat ik het aan zou durven. Maar ik vind het wel dapper,sterk en ontzettend fascinerend: die steeds groter wordende groep moeders die hun eigen pad volgen.

Koken op je verjaardag

13/12/2015 - 4 reacties

Screenshot_2015-12-13-22-07-31

Persoonlijk vind ik: als je een kookblog hebt, dan moet je ook koken. Bij voorkeur voor je eigen verjaardagsfeestje. Of hoe mijn beste vriendin R. dat al een paar weken lang subtiel roept op de whatsapp “ga je nu eindelijk eens voor ons koken?”.

Ik kook heust wel voor mensen, echt. Op verjaardagen van bijvoorbeeld ehh…Ed. Toen hij 1 jaar werd. Goed, hij is nog maar 2 jaar nu, maar toch.
Alleen heb ik dus het geluk dat ik een vader heb die een prima bami goreng in elkaar kan flansen. En een moeder die alles kan koken. En ook nog eens een tante of 5 die ook kunnen koken. En die dat ook nog eens met liefde doen. Die mij een paar dagen voor mijn verjaardag bellen en zeggen “zal ik anders even koken? Ik maak wel rendang”. Ik hoef alleen maar een paar keer voor de netheid roepen “nee tante, dat hoeft niet, echt niet! Maakt u zich vooral niet te druk hoor!”, en tenslotte zeggen “nou goed dan tante, als u echt wil koken dan mag dat wel”.

Zo gaat dat dus. Maar goed, die kookblog he, en op Instagram deed ik ook veel te stoer met mijn gerechten, dus ik moest ze dan nu ook “in het echt” maken. En dat deed ik dus. Op mijn 32ste verjaardagsfeestje gisteren. Die trouwens heel gezellig was. En ik had dus gekookt. Alles. Of nouja: bijna alles. Mijn vader vroeg tot 5x aan toe “moet ik echt niet koken Des?”, en ik zei de hele tijd “nee pa, IK kook dit keer zelf”. Hij keek een beetje verbaasd. Of eigenlijk: wantrouwend.

Screenshot_2015-12-13-22-07-43

Ik kookte dus gisteren een hele feestmaaltijd bij elkaar. Ja er waren een paar die verbaasd riepen “heb jij dit gekookt Des, dit alles???” maar ik kon alleen maar trots antwoorden “ja, ik! Ik heb dit gekookt, dit alles!”. Iedereen vond het lekker ook nog, vooral de chili hotdogs vielen goed in de smaak.

Hier nog wat tips voor als je ook moet koken voor een man of 25:

  • goede voorbereiding is het halve werk. Altijd! Als je naar de kapper gaat, als je een date hebt, als je boodschappen gaat doen met 2 kleine kinderen. Dus helemaal als je gaat koken. Boodschappen haal je NIET de dag van te voren, dat doe je een paar dagen eerder. Koken doe je zoveel mogelijk de dag van te voren, en groente enz snij je natuurlijk ook alvast.
  • zorg voor goede hulp in de vorm van een beste vriendin drinken serveert of een tante die de keuken schoonhoudt.
  • zorg voor achtergrondmuziek: Beyonce. Altijd Beyonce.
  • zorg dat je een zoon hebt die kan zingen zodat hij de show steelt (“in de glooooooowwwwwwwiaaaaaa, hieperdepiep! hoera! nu taart mama”).
  • zorg dat je extra taart overhoudt zodat je die later kan opeten. Bij voorkeur in je eentje. Als je 2 vriendinnen hebt die blijven slapen dan moet je ze helaas delen zucht kreun.
  • “bij elk jaar dat je ouder wordt komt ook wat levenservaring bij”. Vier daarom je verjaardag, altijd en elk jaar. en zorg voor een goed verlanglijstje want boy wat ben ik verwend dit jaar. Body butters, geurstokjes, geurkaarsen, heel veel chocola, kado bonnen en een super hip huispak:

Screenshot_2015-12-13-22-07-21