1000 vragen aan jezelf deel 10

23/12/2015 - 2 reacties

20151223_081709

Soms heb ik hele goede ideeen, het moet gezegd worden. Ik volg op Instagram namelijk wat illustrators en sommige maken ook tekeningen in opdracht. En toen dacht ik: waarom niet verschillende tekeningen van ons gezin in een lijstje aan de muur? Super hip, super leuk, dacht ik zo. Dus vroeg ik eerst Anna Wijnands die bovenstaand pareltje van ons maken. Mooi, zei LOML, maar niet helemaal op waarheid berust. Spreek voor jezelf, zei ik toen, ik ben in het echt ook zo slank.

Enfin, zullen we nog een 1000 vragen aan jezelf erdoor heen gooien?

Welke landen wil je nog bezoeken?
Japan, op nummer 1. Maladiven, natuurlijk. Australie, al moet je daar minstens 4 weken voor uit pakken en dat gaat voorlopig nog niet lukken.

Welke superkracht zou je willen hebben?
Onzichtbaar zijn, uiteraard. Hoe vaak ik daar over heb gefantaseerd is niet te tellen. Net zo veel als de momenten waarvan ik dacht: was ik nu maar onzichtbaar. Wat ik zou doen? LOML volgen natuurlijk gnagna.

Wanneer kon je wel door de grond zakken?
Dat gebeurt gelukkig niet zo vaak meer als vroeger (al doende leert men), maar een paar weken terug was er een incident in een snoepwinkel met mijn kinderen (waar ik nog wel een stukje over zal schrijven) waar ik zou willen dat ik onzichtbaar was.

Van welk liedje word je altijd vrolijk?
Kerstliedjes. Zomerliedjes. Alle liedjes uit de film van Amelie.

Hoe flexibel ben je?
Lichamelijk? Heel erg 😉 ;).
Qua doen en laten? Ik wil denken dat ik heel flexibel ben, maar dat valt soms wel eens tegen. Ik vind het best moeilijk om op het laatste moment te moeten schakelen.

Is er een vreemde eetcombinatie waar je dol op bent?
Ik heb laatst een broodje met philadelhia creamcheese met jam ontdekt, maar is dat echt vreemd? Hagelslag met pindakaas, is dat vreemd? Of een broodje gesmolten kaas met jam? Volgens mij valt het allemaal wel mee.

Wat doe je als je in de rij moet wachten?
Uiteraard: op mijn telefoon kijken.

Ben je leuker in de spiegel of op foto’s?
In de spiegel! Altijd! Soms zie ik spontaan gemaakte foto’s van mezelf en die zijn niet om aan te zien. Altijd met mond open, of een zuur mondje, of druk in gesprek inclusief handgebaren.

Kies je voor minder eten of meer sporten?
Meer sporten, want dat heeft altijd voordelen denk ik. Bovendien kan ik makkelijker sporten dan dat ik moet minderen met eten.

Voer je vaak gesprekken in je hoofd?
Is de paus katholiek? Ik doe niets anders! Het is bij mij zo erg dat als ik in het echt met iemand praat ik er overtuigd ben dat ik diegene al gesproken heb over wat ik heb meegemaakt, maar dat was dus puur in mijn hoofd.

Waar zou je beroemd mee willen zijn?
Schrijven. Maar dat ben ik al.

Hoe voelt het om afgewezen te worden?
Ik ben nog steeds aan het solliciteren en krijg dagelijks een afwijzing in mijn mailbox. Dat vond ik het begin (een paar jaar geleden) heel erg, nu doet het mij niets meer.

Wie wil je beter leren kennen?
Jullie! Mijn lezers! Ik ben zo benieuwd wie jullie allemaal zijn, wat jullie doen in het dagelijks leven en wat jullie interesses zijn? Verder ben ik super benieuwd naar Linda de Mol (hoe doet ze het allemaal?), Oprah (wat doet ze tegenwoordig?) en Anna Nooshin (why so perfect?).

Ruik je altijd lekker?
Ja. Of ik moet net gekookt hebt, dan ruik ik naar eten. Maar zelfs in de ochtend ruik ik heerlijk, vraag maar aan LOML.

Lees hier alle vorige delen.

Balans

22/12/2015 - 6 reacties

9ffffadb34097c648c038be64eedc1f2

Er zijn grote verschillen tussen LOML en ik. Hij is man natuurlijk, ik een vrouw. LOML is geduldig, ik ben ongeduldig. LOML is traag met beslissingen nemen, ik hak binnen 10 seconden de knoop door. Ik ruim meteen alles op,  LOML laat zijn koffer gerust een paar weken staan voordat hij hem opbergt. Qua opvoeden is het zo dat LOML angstig is en ik niet.
Ik wil eigenlijk zeggen: LOML is overbeschermend (hij zou nu zeggen dat ik overdrijf) en ik, ik ben gewoon makkelijk.

Als ik mezelf zou moeten beschrijven als moeder dan zou ik zeggen: mooi, knap, sexy, slim en makkelijk. Niet bang. Waar misschien een andere moeder het zou uitgillen zodra haar zoontje op de rand van de bank staat/zit, zeg ik niets. Als je valt, val je maar denk ik altijd en gewoon weer opstaan. Zo gaat dat in het leven. Als Ed en Joep met elkaar stoeien laat ik ze ook altijd even gaan. Jullie worden later mannen en dit is hoe het gaat dus sla elkaar maar lekker in elkaar en zoek uit wie de sterkste is. Nouja, dat denk ik niet echt hoor, maar stiekem een beetje wel.

LOML zou dat nooit doen. Die zou allang ingrijpen. LOML vindt het al snel te koud om naar buiten te gaan (“straks worden ze ziek”), ik denk al snel: van ziek zijn worden ze groot. LOML staat vooraan om een balletje uit Joep zijn handen te trekken “straks doet hij het in zijn mond en stikt hij erin”, ik kijk even naar het balletje, constateer dat het ding te groot is om in te verslikken dus laat hem er lekker op kauwen.
Ik liet eens een filmpje aan LOML zien waar Ed en Joep de glijbaan op gingen. “Oh, laat je Joep alleen de trap op gaan?”, vroeg LOML. Ja hoor, zeg ik dan, dat kan hij makkelijk en het is een trap met 3 treedjes.

Je bent zo angstig, er gebeurd niets, vertrouw ook eens op mij als moeder, wil ik eens keihard roepen tegen LOML in een kwade bui waar ik zijn overbescherming ontzettend irritant vindt. “Waarom ben jij zo laks?!” roept hij dan keihard terug.

Soms denk ik: ben ik niet te laks? Ben ik niet te makkelijk? Zou ik niet wat meer zo’n moeder moeten zijn die het uitgilt “PAS OP, PAS OP! NIET DOEN!”. Met 2 jongens zou ik dan geen stem meer over hebben want dan zou ik dan de hele tijd moeten roepen.

In goede gevallen denk ik: ach het houdt elkaar mooi in balans. Zo’n vader die wat overbeschermend is en zo’n moeder die het wat luchtig en makkelijk houdt. Dat kan alleen maar goed zijn en dan worden Ed & Joep helemaal twee superjochies.

Sexy

21/12/2015 - 8 reacties

Neryl+Walker+burlesque+pinup+paper+painting+boombox

Van de week was ik om 1 of andere reden de Victoria’s Secret Show aan het kijken. Of nouja: ik keek Pretty Woman, ik was nog niet moe, Pretty Woman was afgelopen en opeens was daar de Victoria’s Secret Show. Niet met Doutzen dit keer. Wel met Kendall Jenner. Vader/moeder Caitlin zat trots in het publiek.

In ieder geval: ik keek mijn ogen uit, keek nog even naar mijn eigen buikje, zuchtte nog eens diep en opeens liep daar Alessandra Ambrosio. Ik vind haar niet eens heel erg mooi (maar natuurlijk overduidelijk prachtig), persoonlijk ben ik meer fan van Adriana Lima. Alessandra deed op het einde van de catwalk niet eens een kusje, wat alle andere modellen wel deden, maar gaf een knipoog.

Ik, 100% hetero, kreeg dus best wel kippenvel. Super sexy vond ik dat, en het was niet eens door de vleugels en de niemendalletjes die ze aan had. Het was gewoon die ene knipoog.

Er zijn zoveel dingen sexy. Arie Boomsma, hoge hakken, mannen in pak enz. Maar sexy zijn zit het voor mij vaak in kleine dingen. Kleinen dingen die dan opeens heel groot worden.

Zo vind ik de portugese taal, of eigelijk de braziliaans porugees to die for. Ongelofelijk sexy. Het krult een beetje, het siert, het is prachtig. Ik vind mannen die mooi zijn zonder dat ze iets voor hoeven te doen of het niet door hebben ook sexy. Het fascineert me. Natuurlijk, David Beckham, Oscar Aerts zijn sexy as hell, maar net die ene man die niemand opvalt, die niets hoeft te doen, die gewoon nonchalant doet, ja dat vind ik dus sexy.

Ik vind veel vrouwen ook sexy. Dat mag, daar ben ik vrouw voor. Zijn er vrouwen onder ons die vrouwen niet sexy vinden? Dat verbaast me namelijk. Ruby Rose bijvoorbeeld, wat een blik. Zelfverzekerde vrouwen vind ik ook sexy, en zelfverzekerdheid is natuurlijk heel wat anders dan arrogantie. Zo ken ik een bepaald meisje die “niet echt mooi is”, als in “standaard mooi”, maar de manier hoe ze praat, zit of staat maakt dat ze mij elke keer weer opvalt als ik haar zie. Ik zat er even over na te denken wat het nou precies is, maar ik weet het nu: het interesseert haar allemaal niet zoveel. Mooi vind ik dat. Eten, ja dat kan natuurlijk ook sexy zijn. Subtiele smaken, daar kan ik dus oprecht van genieten.

Wat vinden jullie eigenlijk precies sexy?

 

Papa

17/12/2015 - 18 reacties

11694953_10153087285277684_8732690314609791184_n

Dingen die ik van mijn vader geleerd heb: altijd gastvrij zijn, nooit nee tegen mensen zeggen, niet liegen, altijd je best doen, altijd voor het hoogst haalbare gaan, goed voor mijn zusje zorgen, altijd sparen, altijd werken, nooit geld van anderen lenen.

Het zijn typische lessen van mijn vader. Zorg voor een goede baan. Studeer goed. Zorg dat je beter terecht komt dan papa.

Hij hamderde de lessen in, al vanaf jongs af aan, al werd het met de loop van jaren minder. Milder.
Want hij werd opa. En wat voor een. Ik denk dat hij zelf niet verwacht had dat hij het zou leuk zou vinden. Nee, je hoeft niet perse kinderen te nemen, zei hij, zelfs toen ik met LOML trouwde. Zorg eerst voor een goede baan. Zorg dat je zelf goed terecht komt. Maar nu heeft hij 2 kleinkinderen, en hij doet alles voor ze. Als ze ziek zijn zegt hij hetzelfde wat hij altijd tegen mij zei “geef je ziekzijn maar aan mij, word snel beter”.

Elke vrije dag probeert hij naar Groningen te komen. Naar zijn kleinkinderen. Om met ze te spelen. Om met Ed naar de Mcdonalds te gaan, op de fiets, en samen patat te eten. Of om Joep op te tillen, want die wil dat zo graag. Ik hoorde hem laatst tegen mijn schoonmoeder zeggen: onderweg naar Groningen zie ik die 2 koppies al voor me en dan word ik nog ongeduldiger om ze te zien.

Dat hij nu kleinkinderen heeft maakt het er ook niet makkelijker op. Want altijd was daar het plan om terug te gaan naar Indonesie. Sparen, met pensioen gaan en een huis bouwen op Java. En elke ochtend wakker worden en de sawa zien. Ik ga niet meer, zei mijn moeder, ik heb nu cucuk in Nederland. Mama wil niet, zegt papa nu, wat moet ik dan doen als ik straks met pensioen ga?

Ik wil zo graag dat mijn vader eens voor zichzelf kiest. Dat hij nu al minder gaat werken, dat hij eens nadenkt over wat hij wil in zijn leven, dat hij eens aan zichzelf denkt en even zijn rust pakt. Maar hij luistert maar niet, mopper ik vaak tegen LOML. “Heb je het nu over jezelf of over je vader”, zegt hij dan.

Het is waar. Ik lijk op hem qua uiterlijk, maar innerlijk nog vaker dan ik zelf toe wil geven.

Papa. Hij doet alles voor ons. Een keer zei ik tegen hem “nee pa, ik regel het zelf wel, je hoeft mij niet te helpen”, en de teleurstelling die ik op zijn gezicht zag dat hij eens niet nodig was, was bijna aandoenlijk maar ook een beetje verdrietig. Want hij wil zo graag: er voor anderen zijn. Anderen helpen. “Ik regel het wel”, zegt hij altijd, “je hoeft niets te doen, het komt wel goed”. We hoeven maar even te vragen en hij is er voor ons. Ik ken mensen die niet zo’n vader hebben en die zou ik zomaar een klein beetje van mijn eigen vader willen geven. Want hij is de beste, de liefste en bovenal vandaag jarig.

60 jaar alweer.
Selamat ulang tahun papa, dat je nog maar heel veel jaren mag genieten van ons, je kleinkinderen, je familie, Indonesie, maar vooral: van jezelf.

Lekker materialistisch stukje

15/12/2015 - 6 reacties

Want ook die moeten geschreven worden, zo af en toe. De dingen die ik kocht of kreeg de laatste weken:

20151215_184547
Ik kocht weer eens een notitieboekje, maar dit keer eentje waar je in kan tekenen. Ik las namelijk in de laatste Flow van dit jaar over 1 tekening per dag. Nou kan ik absoluut niet tekenen. Ik denk dat Ed nog mooiere krabbels maakt dan ik. Tenminste: dat roep ik dus elke keer, terwijl ik het eigenlijk nooit eens doe, probeer of oefen. Daarom ga ik elke dag proberen te tekenen. Met mijn eigen regeltjes: gewoon iets simpels, iets makkelijks, en het hoeft echt niet meteen een Van Gogh-je te zijn.  We gaan het zien.

20151215_184823

Och ja, ik met mijn laarzen ook elk jaar. Ook dit jaar ging ik weer op zoek naar DE perfecte laarzen. En ik vond ze. Aan de voeten bij mijn beste vriendin R. “Die laarzen zoek ik al EEUWEN, waarom heb je me niets verteld?!”, zei ik haar afgelopen zaterdag. “Oja, vergeten”, zei ze. Tot zover onze diepe vriendschap. Als wraak heb ik ze gewoon ook gekocht. (Het zijn dus overknee boots zwart, met sleehak). En dit rode jurkje kocht ik trouwens ook, bij de Vanilla.

20151215_184902

Deze poncho-sjaal-achtig iets kreeg ik van mijn zusje. Zie ik er niet beeldig sjieke-poes achtig uit??

20151215_185044

Ik kreeg een boekenbon voor mijn verjaardag en daar kocht ik dit boek van. Ik ben GEK op de “Millennium” serie, ik zat echt helemaal in het verhaal  van Mikael en Lisbeth. Nu is deel 4 uit, maar dus niet geschreven door  Stieg Larsson. Ik hoop dat ie net zo goed is, en gelukkig lezen de eerste bladzijden al heerlijk weg.

20151215_185001

3X raden wat mijn lievelingskleur is deze winter (ps sorry voor truitje nummer 1, die kwam net uit de was, ik moet em nog strijken). Ik zocht nog wat goede truien, en ik kocht er maar meteen 4.