Zaterdag

28/11/2015 - 2 reacties

5b16d9c0cd66908ed8ec57369d38db05

Vanochtend begon goed hoor:

<3: uitgeslapen tot 8 uur
<3: 5 km kunnen hardlopen
<3: yogalesje gedaan
<3: restjes pompoensoep opgegeten (zo’n hele pan soep is lekker, maar wel veel. Dus dan ben ik extra blij als alles toch op gaat)
<3: mijn nieuwe haar (waar punten bijknippen goed voor is)

En hoe gaat het met jullie lieverds? Goed kunnen uitslapen? Fijne ochtendsex gehad? Krantje gelezen? Koffie gedronken? Lekker muziek geluisterd? (Tip) Enfin: ik gun jullie alle happiness van de wereld. Het zonnetje schijnt dus enjoy your day.

Word je snel verliefd?
Vroeger wel. Tenminste: ik dacht dat ik snel verliefd werd, nu weet ik dat het meer een crush is. Ik kan nog steeds snel een “crush” op iemand krijgen, gewoon dat je even vaak aan iemand moet denken omdat diegene je interesseert (man of vrouw).

Waar denk je aan voordat je in slaap valt?
Hele rare aparte dingen. Op het moment dat ik dat denk en dat besef weet ik dat ik bijna in slaap kan vallen. Bizar, wie heeft dit ook?

Wat is je favoriete dag van de week?
Vrijdag, natuurlijk.

Met welke beroemdheid zou je een dag willen doorbrengen?
Beyonce, natuurlijk. Maar ook wel president Obama, volgens mij heeft die man dagelijks last van stress, hoe gaat hij hier in hemelsnaam mee om? (En dan toch swag hebben!).

Ben je weleens verliefd geweest op een (onbereikbare) beroemdheid?
fieuwww, even denken…volgens mij…ik durf het bijna niet te zeggen…Peter Andre?? Do not hate plz.

Wat is je droomberoep?
Ehmmm, “iets” met schrijven denk ik. Werken bij een leuk tijdschrijft/website, zoiets. Iets creatiefs, waar ik mijn ei in kwijt kan, maar ook iets met veel vrijheid.

Vraag je makkelijk om hulp?
Nee, ik haat om hulp moeten vragen. Ik heb dit echt moeten leren, zeker tijdens de laatste loodjes van mijn zwangerschap van Joep en in het begin toen Joep net was geboren.

Wat kun je maar niet weggooien?
Sommige kledingstukken natuurlijk. Die allang niet meer passen en waarvan ik ook alle hoop heb verloren dat ik er ooit in ga passen, maar ze toch mooi zijn of dat ik ze heb gekregen van LOML.

Welke site bezoek je dagelijks?
Mijn eigen blog.

Zijn de beste dingen in het leven gratis?
Ugh. Ik haat zulke cliche’s. Net als “geld maakt niet gelukkig” (wel!!). Maar, goed deze is wel waar, want de beste dingen zijn mooie momenten die je zelf creëert en die inderdaad geen geld hoeven te kosten.

Heb je weleens iets gestolen?
Nee (ja)

Welk gerecht schotel je gasten vaak voor?
Een quiche of iets met pasta.

In welke winkel wil je wel een minuut gratis winkelen?
Een biologische winkel, zoals Ekoplaza bijvoorbeeld.

Lees hier de vorige delen.

Klusjesmannen

27/11/2015 - 6 reacties

0802bb3d89591e18201d49f41db6d5f3

De wereld is verdeeld in mannen en vrouwen. En mannen zijn verdeeld in zij die strakke boxers (ja) of zij die losse Hema gevallen dragen (nee heren, nooit), of zij die het normaal vinden om de rekening bij de eerste date te delen (gier) of zij die gewoon betalen (2de date please) of zij die wel klussen en zij die niet klussen.

Er is een degelijk verschil tussen zij die niet klussen en onhandige mannen. Ik neem even mijn eigen man, LOML, als voorbeeld.

LOML is niet bepaald een klusjesman. Hij kan het wel, LOML kan alles, er is een reden dat ik met hem getrouwd ben natuurlijk, maar hij wil vaak niet. Of hij heeft geen zin. Of in ieder geval wil hij pas klussen wanneer hij dat wil, maar als ik daar op moet wachten heb ik ondertussen 5 kinderen van hem. Kortom: LOML is geen klusjesman.

Mijn vader is dat wel. Mijn vader is een klusjesman in hart en nieren. Als hij niet zou werken als…nou ja, ik weet niet precies wat mijn vader doet voor zijn werk, maar als hij dat niet zou zijn, dan zou hij zeker weten klusjesman zijn. Mijn vader heeft bijvoorbeeld tig gereedschapskisten. Met heel veel plugjes, schroefjes, in alle soorten en maten. Hij heeft een zaag, een tang, en nog een tang, een boormachine (3x), spansleutel,  heel veel kwasten en nog veel meer. Het ligt allemaal in het domein van de echte klusjesman: Het Hok.  Alles ligt netjes gecategoriseerd, in ieder geval voor mijn vader dan want als je mij vraagt om er iets te vinden dan heb ik geen idee waar ik zoeken moet. Mijn vader praat daarom nu in kleurtjes: “Des, de oranje schroevendraaier, de oranje kleur!”.

Van de week heb ik mijn vader weer eens gevraagd om langs te komen, om te klussen dus. We zouden eerst naar de Ikea gaan. En het was daar in de Ikea dat ik besefte dat de wereld dus bestaat uit klusjesmannen en de niet-klusjesannen. We stonden bij een kastje, en mijn vader twijfelde of hij dat kastje nou moest kopen. En opeens, midden in de Ikea, haalde hij uit zijn zak een meetlaat. Hij begon het kastje snel op te meten en ik hoorde hem mompelen “dat is 50, even zien, 40 cm, 90, thuis is het 110 dacht ik zo even uit mijn hoofd, even denken, ja dat klopt, nee Des, dit is geen goed kastje” en weg liep hij.

De echte klusjesman kan dat gewoon. Iets even snel opmeten. Iets even snel boren. Even snel een lamp ophangen. Of een schilderij. Zonder gebruiksaanwijzing. Zonder op Google te kijken. Een echte klusjesman kan naar een kapot product kijken, het uit elkaar halen, vervolgens zeggen “het ligt aan de transistor”, en echt weten wat dit betekent, en het vervolgens oplossen.

Mijn vader zei “waarom ontstaan oplossingen? Omdat er problemen zijn, Des”. Ik denk dat het de quote onder alle klusjesmannen is.

ps: vandaag is de laatste dag dat je nog mee kunt doen met de Follow Your Bliss winactie!
ps2: nieuwe recepten op Des Kookt!

Verlanglijst

25/11/2015 - 5 reacties

Vreemd. Om maar niet te zeggen: apart.
Ik ben over 14 dagen jarig EN het is bijna Sinterklaas maar niemand heeft mij nog gevraagd wat er op mijn verlanglijstje staat. Of wat ik op mijn verjaardag wil. Mensen gaan er tegenwoordig maar vanuit dat als je boven een bepaalde leeftijd bent niet zo nodig meer kadootjes hoeft te hebben. Nou ik weet niet wie die regel heeft bedacht, maar diegene komt mijn huis niet in, dat zeg ik je wel.
En ik roep het maar al te graag; ik ben echt, in tegenstelling tot sommige mensen, super makkelijk. Je hoeft je bij mij echt niet af te vragen “wat zou Des nou willen op haar verjaardag, zou ze een boek willen, een horloge, of toch misschien een parfummetje?” Het antwoord is: ja, ja, JA! Ik wil alles!  Ik snap daarom maar niet waarom LOML elk jaar zucht en steun als ik 1 maand van te voren al roep dat ik bijna jarig ben. Maar vorig jaar kreeg ik een Macbook Air van hem, dus hij kan het wel (en bovendien is de lat nu hoog gelegd, dus LOML: veel succes)

Ik zal het jullie en Sinterklaas (Ed roept er dan altijd achterna: is nep! Sint is nep!) even super makkelijk maken:

  • deze Rolex. Nee Sint (en LOML): ik maak geen grapje. Sinds ik de Rolex bij Eva Jinek heb gezien ben ik zwaar fan. En ik ben niet eens een horloge liefhebber, tenminste eerst niet, maar nu kwijl ik weg bij de mooiste horloges. Maar wel van Rolex dus. Deze is ongeveer 8500 euro, en ik vind dat best meevallen want ik dacht dat Rolex begon bij 15000 ? Dus als je zeg maar dacht dat een trui 150 euro kost en uiteindelijk maar 85 euro kost, nou dat valt toch best mee? Dat bedoel ik.
  • Rolex-Datejust-Everose-gold-special-edition-957x1024
  • body butters. Geen body lotion. Body lotion is te “dun” voor mijn prinsessenhuidje met dit weer. Ik wil dikke vette romige butters. Hint: de dead sea minerals body butter van de Hema is mijn all time favorietje. En alles van de body shop natuurlijk.
  • een nieuwe winterjas. Ik zoek een donkerbruine, zonder kapoesjon en zonder bont. En hij moet iets over mijn kont komen en getailleerd zijn.
  • de poncho: in de kleuren mosgroen of donkergrijs.
  • zwarte knielaarzen: geen hoge hak, die perfect aansluiten, een beetje “afzakkerig” zijn, en wat prima onder een net jurkje kan of voor een meer sportieve look (ugh, heb ik dit nou echt opgeschreven?).
  • geurkaarzen: van Yankee Candle, Rituals of Diptique.
  • geurstokjes (?) van de Rituals voor op de wc.
  • een mooi vloerkleed met heel veel verschillende kleurtjes.
  • cca02a69c90efc12aab540ec1dbeb8fa
  • een plant die weinig verzorging nodig heeft.
  • kleren, want ik ben nou eenmaal een vrouw.

Verder zeg ik nooit nee tegen: alles van Blond Amsterdam/ chocola / thee/ een dinner bij een sterrenrestaurant (ja kom nou zeg) / mosterdzaad (van die zwarte dus, ja sorry ik ben echt forever naar op zoek en het schijnt HET ingrediënt te zijn voor een lekkere curry) / “iets” van Dille Kamille.

 

 

Gezocht: leuk tijdschrift voor de multiculti vrouw

24/11/2015 - 9 reacties

12038318_919764224783716_243318937856887568_n

(Huilen, huilen, want ik wil sinds forever naar een concert van Ludovico Einaudi, en hij komt volgend jaar zelfs in Groningen, IS HET VERDOMME UITVERKOCHT! Waarom weet ik dit soort dingen niet, sterker nog, waarom laten jullie mij het niet even weten dat Einaudi concerten gaat geven??!! Dus als er iemand is die nog een kaartje, heel toevallig, over heeft, please let me know, tot zover mijn kleine frustratie).

Even iets anders dan: ik mis een leuk tijdschrift. Of eigenlijk: een leuk tijdschrift voor de muticulti vrouw.

Zo heb ik laatst in het kader van bezuinigen mijn abonnement op de Flow opgezegd. Of nouja: bezuinigen, ook omdat ik het blad niet meer zoveel aan vond. Ja de extra’s die je erbij krijgt zijn natuurlijk super fijn. En het is een prachtig blad om er gewoon al naar te kijken. En Aaf heeft natuurlijk een vaste column. Dat is wel leuk. Maar ik vond de artikelen allemaal wel erg hetzelfde: erg saai en veel herhaling dus. En toen zat ik even te denken wat ik nou wel een leuk tijdschrift vind en dat is eigenlijk alleen de Linda.

Want Linda de Mol, nou ja, what’s not te love aan Linda. De Linda vind ik ook een pareltje om te zien qua vormgeving. Plus leuke artikelen, leuke interviews, ik hou ook erg van de schrijfstijl.
Het is alleen wel een blad…nouja.. van Linda de Mol dus. Overduidelijk een “blank” tijdschrift, voor de blanke hoogopgeleide vrouw. Met een goedbetaalde baan want de make up, kleren, kinderspullen zijn megaduur. Je vindt niet een Hennesje in de Linda, hooguit een Zara.

Dat is dus het enige wat ik een beetje mis aan de Linda. Dat er ook gedacht wordt aan de multiculti vrouw. Ja ook die hoogopgeleid is, maar ook de middennoot want niet iedereen kan 350 euro voor een gezichtscreme betalen. En alsjeblieft dan ook geen blad waar dan meteen een donkere vrouw op de cover staat, want dat is ook meteen zo. Of het is blank of zwart. Of Marokkaans. Terwijl de Nederlandse samenleving uit zoveel mooie verschillende nationaliteiten bestaat.

Een blad met artikelen die ons aanspreken (en dan niet over eerwraak, maar bijvoorbeeld over relaties? Onze cultuur? Hoe het is om met een ander cultuur te zijn opgegroeid in Nederland?) met dingen die wij nodig hebben (haarproducten voor “zwart” haar, maar ook voor Aziatisch sluik haar?), mode die ons aanspreken (moderne fashion voor de moslima’s) recepten, boeken, enz enz. Het hoeft echt niet heel veel te verschillen van een typisch blank blad, maar toch net dat beetje extra dat ik als multiculturele vrouw leuk vind om te lezen. Want dat mis ik dus.

En daarom meteen mijn vraag aan de multiculti vrouw die mijn blog leest: welke tijdschriften vinden jullie eigenlijk leuk om te lezen?

(Mocht dit stukje al gelezen worden door de hoofdredactrice van de Linda: hoi Jildou, als je eens een extra Linda wil uitgeven gericht op de multiculturele vrouw: ik kan heel leuk schrijven en zoek nog werk).

 

 

 

Warning; een cliche stukje over de kids

23/11/2015 - 5 reacties

20151123_152021

Nee dit gaat niet over dat ik zoveel van ze hou. En ook niet dat het allemaal zo waard is. Of dat moederliefde oneindig is (al zijn deze clichés ook allemaal waar).

Des, zegt mijn moeder dan, geniet er nou maar van dat je nog thuis zit want het gaat zo snel. En dat is dus echt zo.
Het gaat zo snel.
Ze groeien zo snel.
Voor ik het weet wil Joep niet meer met zijn been tegen mijn gezicht aan liggen, voor ik het weet rent Ed niet meer trots naar mij toe als ik hem ophaal van de crèche.

Iedereen zegt het, mijn moeder, mijn tantes, mijn nichten, iedereen die al moeder is roept “het gaat echt zo snel” en als ik het weer hoor zucht ik voor de verandering eens niet met een jahaaa, ik weet het nu wel. Nee. Voor een keer zeg ik eens niets, want het is echt zo.

Ik besefte het laatst pas. Toen ik een dappere poging deed tot vloggen. Ik haalde de simkaart uit de camera en er zaten nog allemaal filmpjes op. Van Ed toen hij klein was, ik bedoel dus eigenlijk toen hij nog echt heel klein was, en van alle vakanties. Mallorca, Marokko, Indonesie, Kaap Verdie. En bij die laatste vakantie, toen zag ik het dus pas echt. Dat was in januari, begin dit jaar en we zijn inmiddels 11 maanden verder en Ed is alweer zo groot geworden en Joep die loopt gewoon al.

Het gaat zo snel, zo ontzettend snel, en ik snap opeens helemaal wat Ali B bedoelt. Ik mis ze, terwijl ze bij mij zijn, want voor ik het weet kunnen ze weer veel meer dan de dag ervoor. Ik kijk naar Joep en die kletst al wat, hij loopt en ik kijk naar Ed en hij snapt zoveel dingen en waarom gaat dit toch zo snel? Waarom mis ik alles? Als het zo snel gaat, geniet ik dan wel echt, oprecht? Of is het zo met kinderen dat hoeveel je ook van ze geniet en hoeveel je ook van elk moment iets probeert mee te pakken, het uiteindelijk toch te snel gaat?

Soms denk ik in de ochtend “was het maar half 8, lagen ze maar allebei al op bed”, maar nu schrijf ik dus dit stukje. Stop de tijd, denk ik dan, wacht nog even met groeien, wacht nog even met stapjes.

Maar de tijd gaat door, en ik ook, daarom stop ik nu met dit stukje want ze staan alweer bij mij aan tafel en ik kijk ze aan voordat ze weer weglopen, heel snel. Te snel.