Projectpositief-tag

20/02/2015 - 6 reacties

Boris-Pasternak-quote-on-man-being-born-to-live-500x333

Zo vlak voor het weekend nog even een “projectpositief-tag”, verzonnen door Dagmar Valerie.

Wat is je favoriete quote en waarom?
(ik zeg altijd ku.oot)(haha). Dat wisselt per dag. Ik zie soms heel wat pareltjes op Instagram voorbijkomen. Eentje die ik heel wat jaren geleden heb gelezen ken ik nog steeds:

“Je wordt geboren om te leven, niet om je leven voor te bereiden”.

Ik ben namelijk altijd bezig met later. Met al die dingen die ik nog moet doen. En dan denk ik altijd “ als ik nou nu alvast een was draai/boodschappen doe/het huis opruim/me bezig houd met de afspraak die ik pas over 2 weken heb staan/ dan hoef ik dat straks niet te doen”. Continue ben ik bezig met iets wat nog gedaan moet worden, en ik DENK dat ik daarmee klaar ben, maar dat is eigenlijk niet zo. Ik had het er eens met mijn beste vriendin R. over. Die zei toen “maar lieve schat, zo geniet je dus niet van het NU”.  Dat raakte mij wel, want ik ben inderdaad helemaal niet bezig met genieten van nu. En bovendien: waarom continue dat voorbereiden? Waarom kan ik dat gewoon niet op het moment zelf doen?

Nog steeds heb ik er wel moeite mee, maar ik probeer nu echt letterlijk & figuurlijk een stap terug te doen. Ho Des, waar zijn we nu helemaal mee bezig, moet je deze taak echt nu “alvast”  doen, of kan je nu ook gewoon even om je heen kijken en genieten van wat je nu doet?

Welke droom zou je in je leven willen realiseren? Yes you can!
Eentje die altijd voorbij komt: een boek schrijven. Verder wil ik, en dat klinkt lekker cheesy, gewoon gelukkig zijn.

Wat betekent geluk voor jou?
Hmm..ik moet hier echt even over nadenken. Ik denk even aan de 2 monsters die ik gebaard heb, ik denk even aan een kattenplaatje, ik denk even aan heerlijk eten met mijn besties. Maar ik denk dat echt geluk is: de ultieme vrijheid om te kunnen doen wat jij wilt. Dat klinkt zo makkelijk, maar om te doen wat jij echt wilt, moet je ook weten wat je dan precies wilt. Wat JIJ precies wilt. En niet de samenleving, of wat mensen om je heen doen, of omdat mensen met goedbedoelde adviezen komen (“he, misschien is dit ook wel leuk voor jou?” ). Als je die vrijheid hebt, dan is dat denk ik echt ultiem geluk.

Wie kan jou ontzettend opvrolijken?
Mijn vriendinnen. Een knuffel en een natte kus van Adam. LOML en zijn grapjes. Muziek van Amelie.

Voor wat mogen je ’s nachts wakker maken?
Voor een leuk gezellig gesprek over Het Leven met veel lekkere snacks erbij.

Waardoor kreeg je voor het laatst een lachbui?
Ik moet altijd lachen om de gesprekken in de whatsapp groep van de Clubcake. Dat gaat overal en nergens over. Heel hard lachen moest ik toen Ed keiharde scheten liet en Joep daar weer om moest lachen. (Vervolgens moest ik een beetje huilen, want zo gaat dat dus worden in een huis vol met mannen).

Op welke prestatie ben je het meest trots?
Cheezy: dat ik 2 gezonde kinderen op de wereld heb gezet. Niet zo cheezy: dat ik zo ver ben gekomen qua persoonlijke groei. Als ik mezelf vergelijk met jaren geleden dan besef ik me dat ik gegroeid ben (OOK LICHAMELIJK JA, OK ERG GRAPPIG). Ik blijf mezelf “verbeteren”, mezelf in balans brengen. De motivatie die ik daarvoor heb, daar ben ik trots op.

Welke boodschap zou je graag aan anderen willen geven?
Let de lat niet te hoog voor jezelf. Trek niets aan van anderen. Wees optimaal tevreden met jezelf. Eigenlijk wil ik zeggen: houd eerst optimaal van jezelf voordat je afvalt/een vriendje wilt/kinderen wilt/enz enz. Ultieme geluk, ultieme liefde moet je eerst in jezelf vinden, voordat je het vraagt van anderen.

Dat en: let goed op de houdbaarheidsdatum bij de 35% korting van de appie. Voordat je weet zit je kotsend bij de wc (ik).

Ik had tandarts moeten worden

17/02/2015 - 11 reacties

IMG_20150217_123543

 

Weet u nog dat ik mijn eerste gaatje had en een foto plaatste van mijn scheve verdoofde bek? Ik nam mezelf heilig voor: nooit meer. Dus: vanaf nu elke dag netjes tanden poetsen en flossen.

Jullie (en dan met name mijn vader want die zegt altijd: POETS JE TANDEN DES) mogen trots zijn. Ik houd het tot nu toe heel goed vol. Ik had nog een afspraak staan bij de mondhygieniste en ik hoopte op veel complimenten. Ik hoopte op z’n minst op een standbeeld of dan in ieder geval mijn foto in de gang met onderschrift “ poetser van het jaar”, maar helaas. Het was ook niet bar slecht hoor: een beetje tandsteen werd weggehaald. Maar wat ik eigenlijk vooral leuk vond: ik kreeg alle ins en outs te horen over het tanden poetsen en waarom dat dan wel zo belangrijk is. Ik leg het jullie allemaal even uit:

  • je hebt tandplak en tandsteen. Tandplak kan je zelf verwijderen door dus goed te poetsen. Tandsteen is hardnekkiger en kan allen de tandarts. En de mondhygieniste dus.
  • je kan zonder te weten heel lang rondlopen met ehh..bedorven tandvlees? Ik weet niet meer precies hoe dit heet, ze heeft het me wel uitgelegd, maar Joep lag naast mij in een kinderwagen te jengelen (ik had geen oppas dus hoppa kind gewoon mee). Maar ehh ok wat ik dus wou zeggen: je kan er vrij lang mee rond lopen. In het ergste geval is je “bot” van je tandvlees (??) ook aangetast en dat wil je niet. Dus tanden poetsen lieve vrinden!!
  • hoe doe je dat nou, dat tanden poetsen? Komtie: dit doe je altijd in 3 delen. Je begint achteraan en neemt eerst de buitenkant. Een paar seconden poetsen per tand en je werkt naar het midden toe. Ben je in het midden dan neem je de andere kant. Ben je hier klaar mee, dan neem je de bovenkant van je tanden. Zelfde verhaal: werk naar het midden toe. Ben je hier klaar mee: poets dan de binnenkant van je tanden. Erg Belangrijk [/vingertje omhoog]. Hier komt namelijk veel speeksel [/vies woordje] en dit veroorzaakt ook tandsteen (volgens mij) (lette even niet goed op, Joep hoorde ik een beetje spugen op dit moment).
  • met een gewone tandenborstel poets je door de borstel schuin op je tand en op je tandvlees te zetten. Poets je elektrisch? Dan zet je de kop op het tandvlees. Je hoeft niet te “boenen”, een elektrische tandenborstel doet dit immers zelf (ja ik was zo’n dombo die alsnog met dat ding ging boenen).
  • poets niet te hard! Daarmee zakt je tandvlees naar beneden en dit komt NIET meer terug (heb ik op een paar plekjes [/fail])
  • gebruik bij een gewone tandenborstel eentje met een zachte kop.
  • zodra de haartjes uit elkaar gaan staan is het tijd om een nieuwe borstel of opzetstukje te kopen.
  • mondwater hoef je niet elke dag te gebruiken. 2x in de week is voldoende.
  • FLOS ELKE DAG!  Mijn mondhygieniste gaf als tip om een wekker/alarm te zetten. Flossen kan dus met draad, raggertje of tandenstoker.
  • Op aanraden van mijn mondygieniste gebruik ik een tandenstoker. Hoe gebruik je deze? 10x heen en weer tussen je tanden, met het platte gedeelde naar je tandvlees! Voor extra schone tanden doe je ook de zijkanten van je tanden, 5 seconden per zijkant.
  • poets je tanden minimaal 2x per dag, duhh.
  • poets minimaal 2 minuten.

Jullie merken het: ik heb blijkbaar mijn roeping als tandarts gemist.

En nu kunnen jullie ook deze tips gebruiken voor een extra mooi en schoon gebit. De kosten die je hiermee bespaard (geen gaatjes enz) kun je aan mij uitgeven. Ik wil namelijk graag een Noorse boskat.
Geen dank he lieverds.

Moeder zijn

10/02/2015 - 14 reacties

10917318_716895141757349_1968197060075575381_n

Ik was laatst een beetje aan het ouwehoeren met een meisje op FB over hoe zwaar het mommy life kan zijn toen er iemand tussendoor kwam en zei “Jongens! Dit helpt niet he? Ik zit nog steeds niet in the baby-zone, maar zo wordt t helemaaaaal niks!”.

En toen bekeek ik even mijn laatste blogjes over het moederschap, het opvoeden, en hoe zwaar het allemaal kan zijn. En natuurlijk mijn sarcastisch geschreven stukje voor Doutzen (want duhh, NATUUUUUUUURLIJK houd ik niet de hele dag een wit shirt schoon).

Kijk.

Natuurlijk is het moederschap ook heel erg mooi. Alleen: het is niet alleen maar mooi. Vaak valt het mij erg zwaar en dan ben ik er echt van overtuigd dat ik de enige moeder ben die het zo moeilijk heeft. Om me heen zie ik alleen maar moeders die het allemaal zo makkelijk aankunnen, die alles zo 123 doen en stralend door het leven gaan. Maar als ik dan een stukje schrijf over hoe zwaar het kan zijn, dan krijg ik allemaal reacties zowel off als online van moeders die het zo heerlijk herkenbaar vinden. Die mij vervolgens allemaal toevertrouwen hoe zwaar zij het hebben, ook zij. Zie je wel, denk ik dan. Ik ben gelukkig niet de enige, er zijn meer moeders die het zwaar hebben! En die herkenbaarheid stemt mij dan weer gerust.

Alleen: ik wil natuurlijk niet overkomen als een bitterzoete moeder waarvan je je afvraagt waarom ze dan in hemelsnaam kinderen heeft “genomen”. Misschien lezen er nu wel zwangeren mee en die denken nu “mi gado waar ben ik aan begonnen!”. Of misschien zijn er wel lezers onder jullie die kinderen willen en na het lezen van mijn stukjes denken “wegwezen nu het nog kan!”.
Nee nee, dat is dus ook weer niet de bedoeling.

Het moederschap zorgt ook echt voor zoveel mooie dingen. Kinderen zijn de beste spiegels, heb ik gemerkt. Dat verrijkt mijn leven en zorgt dat ik persoonlijk blijf groeien. Ik voel me ook echt heel rijk met 2 gezonde kinderen. En als ik ’s nachts Joep borstvoeding geef en het is heel stil in huis en ik hoor alleen maar de ademhaling van Ed naast mij en het gesnurk van LOML daar weer naast, dan mag wat mij betreft de wereld vergaan en zal ik sterven als een vredige vrouw (OK SORRY VOOR DEZE ZIN, SORRY!).

Het kan ook echt heel mooi zijn want dit bijvoorbeeld:

Ed&LOML die samen voetballen (ok, het is meer balletje trappen maar LOML voorziet al een heuse carriere bij FC Barcelona) – wakker worden en meteen Joep zijn gezicht lachend zien – samen slapen (ja tis ook heel fijn ergens) – Ed die loopt – Ed zijn gezicht als hij slaapt (pure rust) – Joep zijn dikke bolle vette beentjes – Joep zijn bolle wangetjes – de gezichtsuitdrukking van Ed als hij iets voor het eerst ziet – het gelach van Joep als ik in zijn nek blaas – samen dansen met Ed – dat Ed al liedjes mee kan zingen – en nog wel veel meer dingen, echt geloof me.

Kortom: moeder zijn/worden is echt heel leuk. Doe het ook! Begin nu! Pak je vent en hup: er bovenop! (nee grapje).

Nee echt het is ook heel leuk, ondanks dat je de komende 5 jaar niet normaal op vakantie kan, dat je lichaam in alles verandert, om maar niet te spreken van de relatie met je man, het eeuwige slaapgebrek, de vele poepluiers en het gejengel.
Nee grapje (nu hou ik op, echt).

Moeder zijn: het is heel mooi.

Doutzen en ik zijn hetzelfde

09/02/2015 - 25 reacties

1947651_10155099604775618_1291156858579123652_n-2

 

Oh Doutzen overal waar ik kijk ben jij. Is het niet de over van de Glamour, dan is het wel de 3 covers van de Vogue, of een L’oreal reclame (omdat ik het waard ben), en zelfs op dailymail. En anders wel de timeline van mijn Facebook. Oh, wat zag ik bovenstaande foto vaak voorbij komen. Zoveel moeders die je roemen omdat je borstvoeding geeft, om maar niet te spreken dat je ook nog eens een draagdoek hebt. Doutzen, je bent de moeder van nu. De moeder zoals iedereen. Jij snapt mij Doutzen, en ik snap jou ook zo goed. Wij zijn precies hetzelfde. Bovenstaande foto had precies mij kunnen zijn:

  • ook mijn haar ziet er zo prachtig uit in de ochtend.
  • ik heb ook zo’n prachtige mama glow in de ochtend zo erg genietend van de kinderen want;
  • Joep drinkt ook zo rustig bij mij aan de borst, heust niet onrustig met zijn hoofd heen en weer en elke keer met zijn handjes druk omhoog.
  • ik draag sinds ik moeder ben ook altijd sieraden, vooral in bed, en vooral juist tijdens borstvoeding. Want wanneer zou ik anders sieraden moeten dragen?
  • en ik draag ook altijd een wit truitje. Echt super handig met kinderen, kan jij dat witte truitje dan ook de hele dag aan zonder vlekken te maken? Ik ook Doutzen, IK OOK!
  • Ed is ook zo super fan van knuffelen trouwens, precies als jouw Phyllon.  Mijn Ed is heust niet super druk in de ochtend, heen en weer springend op het bed, zo af en toe bijna vallend op Joep met een volle piesluier (of erger), omdat hij weigert rustig te liggen om verschoond te worden.
  • het enige kleine verschil tussen ons (het is maar een detail hoor) is dat mijn vent geen tattoo’s heeft. En geen DJ is. Maar voor de rest is hij wel net zo sexy als jouw Sunnery en hij vliegt ook nog eens de hele wereld rond, dat wel.

Nee, Doutzen, gelukkig zijn wij precies hetzelfde. Beide moeders, beide uit Friesland en, als ik even bescheiden mag zeggen: beiden beeldschoon. En dan poste je laatst ook nog eens onderstaande foto op Instagram. Ik snap je Doutzen. Zo goed.

Screenshot_2015-02-08-11-20-25

ps Doutzen: als je er aan toe ben om Myllena op je rug te dragen; laat het me weten. Ik geef je gerust een draagconsult. Tis wel super handig hoor, loop je die Victoria Secret show zo met Myllena op je rug.

Vakantie

08/02/2015 - 12 reacties

We gingen dus op vakantie. En oh, wat hadden we daar zin in. LOML en ik dan he, want Ed&Joep hebben nauwelijks idee wat vakantie echt is. Sterker nog: zij leven nu dagelijks in een vakantie want alles wordt voor ze gedaan (en nog mopperen en jengelen he, zo ondankbaar!).

Goed, we hadden er zin in. We waren er ook echt aan toe ook. Ik vooral, want ik was in 2014 nog niet op vakantie geweest. Call me a luxepoes, maar ik moet gewoon elk jaar op vakantie gaan.

Ik maakte lijstjes, want die maak je als je op vakantie gaat met kids. Ik haalde tig flessen zonnebrandcreme, en petjes, en antimuggen spray zonder deet (want super super gevaarlijk voor kinderen las ik ergens), ik nam genoeg rompertjes mee (want daar kun je niet genoeg van hebben zeiden andere moeders) , ik draaide nog wat wasjes, enz enz.

De avond voor vertrek sliepen we in een hotel vlakbij Schiphol omdat we vroeg moesten vliegen. “Ik heb er al helemaal zin in!”, zei LOML verheugd. “Ik zit al helemaal in de vakantiestemming!”, riep ik enthousiast.

We kregen nog veel “veel plezier!” en “geniet ervan!” appjes, en daar gingen we.

Om een lang verhaal kort te maken: van de oorspronkelijke 10 dagen dat we zouden gaan, bleven we er maar 3 dagen.

Waarom we eerder naar huis gingen? Ik weet het niet zo goed, en ergens ook weer wel. Het is een combinatie van veel dingen:

het 5 sterren hotel waar we verbleven viel al erg tegen. Wij dachten: luxe, schoon, netjes, groot, en vooral: alles bij de hand. Want immers: dat is handig als je met 2 kids op vakantie gaat.  Het is altijd een kwestie van persoonlijke smaak en wat je gewend bent natuurlijk; maar schoon en netjes en groot was het zeker niet, en alles bij de hand hadden we ook niet.

LOML en ik waren ook erg moe. Lichamelijk waren we bekaf en ik had ook nog eens die stomme allergische reactie (nog steeds last van btw). Waar je normaal juist van een vakantie opkikkert (want je rust uit), kon dat nu natuurlijk niet. Logisch ook: de situatie is hetzelfde als thuis. Met 2 jonge kids in dat hotel dat tegenviel.

En ja de kids. Of nou ja eigenlijk: er was niets mis met de kids. De kids waren zoals ze zijn op deze leeftijd: gewoon kids. Nee, het was eigenlijk meer dat LOML en ik het best onderschat hebben. Dat we dachten “ergens wel te kunnen genieten”. Ik bedoel: ik had een e-reader mee. LOML had nog een springtouw mee “even sporten tussendoor”. Nee, we beseften ons daar, zo ver van huis, dat we er echt middenin zaten. Dit is het nu. Geen us-time. Geen lange wandelingen langs het strand met zijn twee. Geen om 2200 uur beslissen wat we gingen eten.  Het was echt een continue zorg voor de kinderen en nauwelijks oog voor elkaar. En doordat we zo moe waren, doordat het hotel zo tegenviel, en dus eigenlijk alles bij elkaar beseften we: we willen naar huis. We konden elke dag zuchtend en kreunend de dag daar doornemen of gewoon naar huis. Ons huisje.
De keuze was al snel gemaakt.

Wat we, of tenminste ik, er van geleerd heb?

  • dat thuis echt als een veilige haven aanvoelt.  Daar ben ik best een beetje trots op, want ik heb daar zelf voor gezorgd.
  • dat vakantie met kinderen nu echt anders is. Maar dus: echt.
  • dat een all in hotel niet bij ons past. We dachten dat dat handig is, maar eigenlijk ben je juist erg gebonden aan de tijden van ontbijt, lunch en avondeten. We hadden 2 jaar geleden een huisje met een gehuurde auto in Mallorca en dat was eigenlijk veel leuker.
  • DAT FOTO’S OP HOTEL SITES NOOIT RECHT DOEN AAN DE KAMER IN HET ECHT!!!

En tenslotte: dat ik de lat voor mezelf als moeder niet te hoog moet zetten. Nee, ik hoef niet backpackend met een kind op mijn rug door Australie te gaan om een supermoeder te zijn.
Ik ben een net zo goede moeder thuis. Altijd.