Tag

Des Verwondert

Des verwondert (of Des bloeit?): Over mijn rug enzo

25/08/2016 - 8 reacties

Omdat het jullie vast ook wel interesseert: ik heb dus best wel een slechte rug. Wie niet Des, lekker boeiend zou je denken, ik snap het. Maar toch, omdat het vandaag 31 graden is (bij ons thuis binnen 27 graden), en ik heerlijk op het dek zit met mijn laptopje op mijn zwetende schoot en de kindjes in een zwembadje tegenover mij elkaar nat zitten te spetteren schrijf ik toch even dit stukje van me af.

Ik heb namelijk scoliose of eigenlijk kan je beter zeggen dat ik schots en scheef ben. Als ik naakt voor je sta (en dat wil je stiekem heust wel) kun je het heel duidelijk zien bij mijn heupen, de rechterkan tstaat net iets hoger. Ik heb heel lang fysiotherapie gehad en een corset gedragen en een zooltje in mijn schoenen gedragen maar inmiddels ben ik uitgegroeid en heb ik, naast het feit dat ik nooit de lengte van Naomi Cambell zou hebben, ook geaccepteerd dat ik dus scheef sta. Ik heb daar bijna geen last van, behalve als ik lang sta of lang loop. Een dagje shoppen, daar ga ik het bijvoorbeeld zeker van merken.

De laatste tijd heb ik bijna nooit meer last van en dat komt dus door deze wonderbaarlijke uitvindingen:

Een nieuw bed.
Ok, die hebben we nog niet, maar we zijn wel afgelopen zaterdag gaan zoeken voor een nieuwe. En djies wat een keus. Topmatras, boxspring, tijk, ventilatie, spiraal scheef, spiraal recht, enz enz, ik heb van alles gehoord. We hebben inmiddels onze keuze beperkt tot 2 bedden: eentje van Auping of eentje van Swiss Sense. Met prijskaartjes waarvan mijn vader een hartaanval kan krijgen (en dan zit er ook nog 1800 euro (!!) tussen). Welke we kiezen weten we nog niet, daar gaan we deze vrijdag over ruziemaken. Wat we (LOML en ik dus) wel weten is dat het bed wat we nu hebben, een boxspring van de Ikea, helemaal af is. Deze hebben we ook echt op zo’n domme manier gekocht: even naar Ikea, even liggen, goh nemen we deze, joe ok bedankt. Het bed is te zacht, de veren voelen/horen we springen, en ook te klein omdat er regelmatig 2 monsters tussen ons in liggen (inclusief Beer, Beer2, Vis enPop). Geen wonder dat ik elke ochtend stijf wakker word.

a06d9d82e39ca46d866eb0591b5e8c3b

 

Chiropraktor.
Wie mijn vlogjes volgt weet dat ik elke week 2x naar de chiropraktor ga. Ik kreeg een paar maanden terug weer ontzettend last van mijn rug en boekte weer een afspraak. Vanaf toen hebben we een behandelplan opgezet: eerste paar maanden 3x per week, nu zit ik op 2x per week en we gaan het zo afbouwen na 1x per maand. Ik merk echt ontzettend verschil in mijn houding en mijn rug, ik merk dat ik lichamelijk veel meer aankan. Toen ik trouwens hoogzwanger was van Ed had ik heel erg last van mijn bekken/rug, en toen adviseerde mijn vk om naar de fysiotherapeut te gaan. Daar ben ik ongeveer 5x geweest en het hielp geen reet. Op aanraden van een collega ben ik toen naar de chiro gegaan en daar merkte ik meteen verschil. Mocht je rug of schouderklachten (of bekken of misschien wel last van hoofdpijn? Daar kan het namelijk ook tegen helpen) hebben en je hebt echt al van alles geprobeerd dan kan ik je zeker de chiropraktor aanraden.  Overigens wel een duur grapje: het wordt (in mijn geval) niet vergoed, maar ik weet niet hoe dat met aanvullende verzekeringen zit.

Yoga/sport.
Toen ik een paar maanden geleden dus weer ontzettend last kreeg van mijn rug heb ik ook niet meer hardgelopen. Na mijn blessure van vorig jaar heb ik misschien maar 1 of 2x de 5km aangetikt, de rest ging erg moeizaam naar een 3 of 4 km. Ik ben na mijn blessure van vorig jaar ook naar de fysio geweest maar ook dit hielp niets (gaf een paar rek en strek oefeningen mee en verder moest ik vooral “de tijd” ervoor nemen). Goed, dat hardlopen vind ik nog steeds wel fijn maar begin dit jaar heb ik dus een abonnement op yoga genomen, en dat vond ik nog wel fijner. Omdat ik helaas deze tijd veel alleen thuis ben lukt het mij niet altijd om te gaan dus die heb ik op een gegeven moment weer opgezegd. Gelukkig!! Is daar dan mijn nieuwe vriendin Adriene en ik volg nu haar 30 days yoga camp en serieus: I LOVE IT?!!! Ik heb serieus zin om elke dag weer te beginnen (dit had ik nooit zo met hardlopen) ik zie het niet eens echt als sport, maar meer als een lichaamsmeditatie oid.

Screenshot_20160825-140808

Bewust van houding.
Rechtop staan, bekken kantelen, door je knielen als je iets (of iemand) optilt, laat je stofzuiger het werk doen ipv dat jij met de stofzuiger beweegt: ik ben me er nu zo bewust van en ik merk dat mijn lichaam vanzelf een goede houding aanneemt. Dit is dus echt sinds de chiropraktor en yoga maar vooral sinds ik open en bewust sta van alles.

Dit zijn mijn tips/advies, doe er je voordeel mee, ik ga ff snel een koel plekje opzoeken want ik smelt weg, doei.

Des verwondert: bel mij niet.

13/08/2016 - 7 reacties

e16b6c7c717106935c8fc313dbd64686

Er zijn mensen die gebruiken hun telefoon vandaag, ja in het jaar 2016, nog steeds echt als een telefoon. En daarmee bedoel ik dus dat ze er ook daadwerkelijk mee bellen.

Nog erger: dat zijn 2 mensen in mijn nabije omgeving. Mijn beste vriendin R. belt regelmatig. Met haar vriendinnen (ja, ze heeft meer vriendinnen dan ik, schandalig). Soms gebruikt ze voice notes. Dat is inderdaad een gesprekje via de app. Dus niet whatsappen, maar je houdt het knopje in en je zegt wat. ‘Wacht”, appt ze dan, “ik ben te lui om het hele verhaal te typen”. En vervolgens krijg ik 4 of 5 voice notes van haar. Handig dat wel. En beter dan bellen. Ik stuurde LOML eens zo’n voicenote toen ik een app terug kreeg. “Ik ben met mensen, app me”. De verstandhouding werd meteen duidelijk.

Over LOML gesproken: hij belt ook nog steeds. Soms wacht ik op een bericht van iemand en dan zegt hij: waarom bel je niet even?
BELLEN? Ik kijk hem vervolgens raar aan. Bellen? Met de telefoon? Nee.  Dat is precies wat ik hem zeg. Waarop LOML mij weer aankijkt. Ik word daarom alleen gebeld door LOML, soms mijn beste vriendin R., maar zij weet inmiddels dat ik toch niet opneem, dus de keren dat zij mij belt worden steeds minder en verder door wat anonieme nummers die ik nooit opneem. Zelf gebruik ik mijn telefoon alleen om te bellen met de psz om te zeggen dat we ons wederom hebben verslapen en dat Ed werderom ietsje later wordt (mijn kinderen hebben het talent om uit te slapen op die dagen wanneer er niet uitgeslapen kan worden).

Maar goed, dat bellen dus. Het is niet dat ik een bel-angst heb, totaal niet, ik kan het u op mijn cv laten zien. Ik heb wel bij 5 bedrijven gewerkt als callcenter agent, ok dat was 1x een outbound functie, maar toch. Het is alleen wel dat ik zoiets heb van: app me gewoon. Dan kan ik zelf weten wannneer ik reageer. En ok, met bellen kan ik natuurlijk ook wel zelf weten wanneer ik opneem, maar je bent toch nieuwsgierig waarom iemand belt om vervolgens zelf op te nemen. Super irritant dus. Waarmee ik alleen maar wil zeggen: de telefoon gebruiken om te bellen, daar wordt niemand een beter mens van.

Des verwondert: te laat

10/08/2016 - 2 reacties

ddc22e794bcc4f7174862536573a8c5b

Sommige dingen zijn erg moeilijk om toe te geven. Dat LOML altijd gelijk heeft bijvoorbeeld of dat spruitjes, mits precies gewokt en met een goed sausje erbij, best lekker zijn.
Ook: dat ik meer op een eeuwige late indo lijk dan gedacht.

Dat doet best een beetje pijn ja, om het zo hardop te zeggen. Want ik ben nou eenmaal iemand die altijd op tijd komt. Dat zeg ik graag. “Ik kom tenminste wel op tijd” Met een toontje, inclusief een scheve wenkbrauw naar de altijd eeuwige te laatkomers.

Ik ken niet veel telaat komers in mijn omgeving, die ban ik er gewoon uit. Weg ermee, zo. Nouja, mijn beste vriendin R. komt ook altijd te laat, maar goed zij is surinaams en nouja, van haar kom ik toch nooit meer af. Ik heb het geaccepteerd. En mijn schoonzusje komt ook altijd standaard te laat. “Ik kom over een half uur” is bij haar meer een “ik kom zeker weten niet over een half uur, het is meer over een uur of misschien wel langer nouja  je ziet me wel verschijnen”. Maar goed, ik ben getrouwd met haar broer, dus ik kom ook niet meer van haar af.

Te laat komen, dat doe ik nooit. Maar de laatste tijd betrapte ik mezelf erop dat ik wel te laat kom. En dan niet fashionable late maar zwetend met veel stress te laat.

Dat komt zo:

ik moet ergens zijn, op een bepaalde tijd, zeg: 10 uur. Ik weet dat het ongeveer 15 minuten fietsen is. Dus dan moet ik kwart vo0r 10 weg. Vervolgens sta ik al klaar om 9 uur. En vervolgens doe ik dit: ik kijk op mijn horloge, zie dat het “nog maar” 9 uur is, en vervolgens denk ik: oh het is nog maar 9 uur! Ik kan nog genoeg dingen doen bijvoorbeeld: de was vouwen/draaien/de vaatwasser leeghalen/stofzuigen/schoonmaken/dweilen/een serie marathon houden.

En dan vervolgens is het 10 voor 10 en dan moet ik haasten, stress, zweten, alles. Altijd. Elke keer. Bij afspraken bij mijn chiropraktor, bij draagconsulten (heel erg dit), bij vrienden. Ik verbaas me altijd over de sneak peaks van Misslipgloss, die standaard juist altijd te vroeg komt. Altijd! En dat geeft niets, want dan leest ze even een boekje of dan eet ze even wat of ze werkt. Maar ik kan dat dus niet. Ik wil precies op tijd komen. Niet hoeven wachten op anderen, maar ook niet moeten haasten. Ik wil dat ik aankom en dat we dan meteen kunnen beginnen.

Dat lukt dus niet. Dus kom ik te laat, jam karet zoals elke Indo.
Het zit gewoon in mijn genen.

Des verwondert: feitjes die je misschien wel of niet van mij wist

03/08/2016 - 0 reacties

Snapchat-4020986890317523175

Wat ik stiekem altijd zo leuk vind: als ik andere mensen hoor praten wat zij “altijd” of “nooit” doen. Bijvoorbeeld bij beautybloggers, die dan schrijven “deze gebruik ik altijd!”. Dan denk ik “altijd? echt ALTIJD, nooit een uitzondering??”. Mijn vader is ook zo’n eentje. “Weet je wat papa altijd doet? Papa gebruikt ALTIJD dit schoonmaakmiddel”.

Maar toen dacht ik aan mezelf, en toen realiseerde ik me dat ik ook altijd (of nooit) bepaalde dingen doe:

  • ik moet altijd onder een deken slapen. Of een laken. Hoe warm het ook is. Dat hoeft niet eens helemaal over mij heen, maar in ieder geval bij mijn benen;
  • ik kan NIET tegen de airco. Dat voel ik meteen en daar word ik heel kriegelig van.  Ja, ook al ben ik in Indonesie, en ook al is het vet warm in de auto. Dan doe ik nog liever een raam open;
  • ik hou er niet van om te wachten op mensen. Daarom kom ik liever iets later;
  • ik mediteer elke middag of in ieder geval elke avond;
  • ik smeer mezelf elke dag in met bodylotion. Elke ochtend en elke avond;
  • ik ben niet echt een cijfer neuroot, maar als ik tank dan rond ik wel het liefst af op een volledig bedrag. Lekker gevoel.
  • ik loop het liefst op blote voeten. Stiekem leeft er een Joss Stone in mij;
  • ik slaap altijd op mijn rechterzij;
  • ik trek altijd velletjes rond mijn nagels. Een hele slechte gewoonte, I know;
  • ik sluit altijd alle apps op mijn telefoon;
  • ik doe mailtjes altijd meteen in daarvoor bestemde mappen en mijn inbox is daarom altijd leeg. Ik word super kriegelig van mensen (mijn zusje, LOML) die dat niet doen. Hoe kun je dan in hemelsnaam wat vinden??
  • ik fiets altijd. Ik gebruik het liefst geen auto. Het is 1 van de redenen waarom ik van Nederland hou en wat ik altijd mis in het buitenland.
  • ik drink elke ochtend 1 vietnameze koffie.
  • als LOML in het buitenland zit was ik zijn kleren nooit. Uit een hele lugubere gedachte (want zo ben ik): stel dat er iets met hem gebeurd dan heb ik kleren die naar hem ruiken. Ik vraag hem ook altijd om een gedragen shirtje van hem achter te laten zodat ik daarin kan slapen zodat hij toch een beetje bij mij is (dit is heel erg, I know)

Des Verwondert: keuzestress

02/08/2016 - 2 reacties

fec8717db7514e7b0532cefec68596d1

Ik heb echt een mega girlcrush op mijn kapster, had ik dat al gezegd?  Ze is mega fucking sexy, niet normaal meer. Haar stijl is een beetje rock-ish en ze heeft heur haar, uiteraard, altijd on point. Op dit moment: grijs. Staat haar goed.

Nog beter: ze weet precies wat mij staat. Dan kom ik weer bij haar en dan zeg ik: ok ik wil dit. Zegt zij: ok doen we, maar he, wat dacht je van dit? En ze komt met een nog beter idee. Love it. Wat ik ook helemaal van haar love is dat ze keuzestress heeft. Met vakanties uitzoeken. Ik begrijp haar helemaal.

Het is een ontzettende luxeprobleem; ik weet het. Maar ik wil graag op vakantie, zo vaak mogelijk als het kan, maar dan wel als iemand anders het voor mij “ff regelt”. Want ik.kan.niet.kiezen. Er is zoveel. De beste hotels. De beste strandjes. De beste plekjes. De beste kindvriendelijke maar toch geen all-inclusive eco appartementjes. En dan heb ik het nog niet eens over Airbnb.

“Weet je wat het is”,, zei ik tegen mijn kapper, “je bent gewoon bang om de verkeerde keuze te maken”. Yep, dat is het echt. Want je wil de beste goedkoopste vliegticket en je wilt het mooiste plekje. Want het is je vakantie, immers.

Er zijn mensen, ze bestaan, ik ken ze, die vinden dat dus wel leuk. Tickets uitkiezen bijvoorbeeld. Ik heb een vriendin die er een sport van heeft gemaakt, en ze is er goed in ook. De goedkoopste tickets kan zij vinden. Ik NOOIT. En ik denk dat mijn vriendin hetzelfde soort als die mensen die altijd de mooiste vintage kastjes voor een spotgoedkope prijs vinden op Marktplaats. Ook dat kan ik niet. Vraag ik iemand waar ze dat leuke jasje vandaan hebt, zegt ze Markplaats! Ga ik kijken en ik vind niets.

Mijn kapster gaat met een vriendin op vakantie, en het meest erge is nog: die vriendin is hetzelfde. Die roept “regel jij het maar” en mijn kapster roept hetzelfde. Gevolg: over 2 weken heeft ze vakantie maar er is nog niets geboekt.

Het is echt heel erg dit. Al die keuzes, al de stress. Gelukkig weet ze wel welk kapsel mij het beste staat.

PhotoGrid_1470136725232