Tag

Girlcrush

Des Interviewt: Thamar

26/04/2016 - 7 reacties

Alleenstaand. Getrouwd met iemand van een andere cultuur. Een secretaresse. Kindje met hemofilie. Een thuismoeder. Schrijfster. Een mama met een dochter van 19 en een zoontje van 2 jaar. Jong moeder geworden.  Man,wat ken ik eigenlijk veel stoere moeders in mijn “bloggers-netwerk”. Moeders in alle soorten en maten, waarvan ik bij ieder denk: hoe doe je dat?? Nou Des, dan vraag je dat toch gewoon. En dat deed ik dus. Daarom de komende weken elke dinsdag een interview met zo’n stoere sexy slimme moeder uit mijn bloggers-netwerk. Zodat jullie voortaan, net als ik, ook weten hoe ze dat nou allemaal doen.

En we beginnen met Thamar. Thamar met 1000 sproetjes op haar kop. Thamar doet me soms aan Anouk denken. Een stoere chick. Met een vaak overduidelijke mening ergens over. Niet bang om die duidelijk te maken. Maar ook: een heel groot hart. En moeder. Van 2 kinderen, en niet met de minste leeftijd namelijk een dochter van 8 en een zoon van 13 jaar oud. Terwijl ik nog volop in de luiers zit denk ik dat Thamar het vast ontzettend makkelijk heeft met wat oudere kinderen. Want die zijn toch zo lekker zelfstandig en het wordt toch alleen maar makkelijker? Toch?

PhotoGrid_1461437079062

Ha, die Thamar. Nu weet ik natuurlijk wel dat je een import Zeeuwse indo bent uit Rotterdam maar vertel mijn lezertjes eens iets over jezelf: wat doe je in het dagelijks leven, wat zijn je hobby’s (en noem nou eens niet “eten” voor 1 keer) en waar heb je echt een bloody hekel aan?
Ha die Des. Dat heb je goed onthouden, maar niet doorvertellen hoor. Ik houd echt zoveel van Rotterdam, dat ik soms (bewust) vergeet dat ik uit Zeeland kom. Prachtige provincie, dat wel, maar nooit langer dan 5 dagen. Maximaal. Ik word erg zenuwachtig van die rust daar. Gek, eigenlijk. Maar goed, iets over mezelf vertellen. Jezus, Des, ik werk als marketingmedewerker, mijn hobby is eten maken (en het daarna opeten, maar dat mocht ik niet zeggen), maar schrijven is denk ik ook een hobby. Ook al doe ik dat momenteel veel te weinig. Ik wil zeggen ‘omdat ik het druk heb’, maar eigenlijk maak ik er gewoon geen tijd voor vrij, omdat ik liever op mijn luie reet zit te lezen als ik thuis ben. O! Lezen is ook een hobby. En schoenen kopen, maar mijn budget stribbelt de laatste tijd een beetje tegen. Eigenlijk wilde ik ook zeggen dat ik hobby’s hebben stom vind, want ik moet dan altijd denken aan punniken of postzegels sparen of zo, maar ik dwaal af. Ik heb niet snel een bloedhekel aan iets, maar waar ik wel echt jeuk van krijg is racisme (‘O, je bent zeker lui, omdat je een Indo bent ‘ – true story), maar ik kan ook heel slecht tegen mensen die niet uitkijken op straat en dan tegen mijn kinderen of tegen mij opbotsen en dan doorlopen alsof je er niet staat. O en waar ik ook een hekel aan heb is als mensen van mijn bord eten. Get your own food. Ik heb eigenlijk aan nog veel meer dingen een hekel, maar ik durf het niet meer op te noemen, omdat ik dan echt zo’n boze vrouw lijk.

Uit mijn “bloggerskringetje” ben jij de enige mama die al wat grotere kinderen heeft. Je hebt er twee, hoe oud zijn ze ook nog weer? Was het toen een bewuste keuze om zo jong moeder te worden?
Jullie lopen ook allemaal achter joh. Of was ik gewoon vroeg. Goed, ze zijn momenteel 13 (zoon) en 9 (dochter). Het was een bewuste keuze om te zeggen dat ik nooit kinderen wilde, want ik was geen mama by nature. En een jaar later was ik zwanger van mijn eerste kind. Zo gaat dat bij mij. Als ik roep dat ik iets niet wil, dan krijg ik het lekker toch. Dus over kinderen willen, houd ik in het vervolg mijn mond, voordat ik opgescheept zit met een elftal. Maar nee, het was geen bewuste keus om jong moeder te worden.

PhotoGrid_1461437100652

Zwangerschaps/opvoedtrends komen en gaan. Ik kan me voorstellen dat de “trends” van toen anders waren dan nu. Merk jij verschil met met het opvoeden en zwangerschap van toen en nu?
Ik word niet goed van die trends. Ik ben echt te simpel daarvoor en ben elke avond weer blij dat ze mede dankzij mij nog steeds leven. Dat is de enige trend die ik belangrijk vind. Ik moet zeggen dat toen ik net moeder werd er nog niet zoveel poeha was over de borst –en/of flesvoeding, maar dat kan ook zijn omdat online toen nog niet zo’n geïntegreerd dingetje was als nu. O, vroeger was het geen punt als je je kind suiker gaf. Nu staat dat volgens mij gelijk aan de doodstraf. En men stelt hun zwangerschap steeds meer tentoon online, wat ik wel snap, want het is ook supermooi om te zijn en dat met de wereld te kunnen delen. En eigenlijk kan ik hier niet eens echt concreet antwoord op geven, omdat ik me totaal niet verdiep in de huidige opvoed/zwangerschaptrends. Ik word er namelijk alleen maar moe van. Stel je voor dat je met al die moetjes overspoeld wordt terwijl je zwanger bent, wordt je toch niet goed van? Ik denk oprecht dat het altijd wel zo is geweest, maar dat het nu meer aan de oppervlakte ligt vanwege sociale media. Dit geldt trouwens ook voor het opvoeden, je hebt altijd die-hard anti-suikermoeders gehad en vegan-ouders en vegetariërs, mensen die overal compleet schijt aan hebben en de gulden middenweg, maar sociale media zorgt ervoor gewoon voor dat het vaker in je woonkamer is. O, misschien was buikslapen wel een dingetje. Mijn zoon mocht van het consultatiebureau niet op zijn buik slapen. De enige houding waar hij in sliep. Moet je raden wat ik deed. Ja, juist.

 Je schreef al eens een stukje over de pubertijd van je zoontje. Lijkt me verschrikkelijk…brrrrr..ik ben blij dat die van mij nog zo klein en (enigszins) lief zijn. Wat vind jij op dit moment het moeilijkste aan het ouderschap?Momenteel vind ik het moeilijk om mij, dat pietepeuterige beetje wat ik heb, geduld te bewaren. Ont-zet-tend moeilijk. Soms zou ik hem het liefst een nachtje ondersteboven op het balkon willen hangen. Niet te doen. Daarnaast is het echt ontzettend moeilijk om gedrag en gevolg bij te brengen bij een puber. Pubers schijnen geen consequenties te zien van hun daden, dat deel schijnt in ontwikkeling te zijn. Ik denk dat het kapot is. O, en pubers stinken. Kinderzweet stinkt, nou wacht maar tot je puberzweet hebt. En het is niet dat hij niet meer lief is, want dat is hij nog steeds. Maar hij is ineens opstandig en doet wat hij wil. Dat zint me niet. Zoals ik al zei: karma bestaat en het komt in de vorm van een puber. In mijn geval staat mij dan nog wel wat te wachten. Sta me bij.

PhotoGrid_1461437124854

 Ik weet dat je nu een vriend hebt, maar je was een tijdje een hot sexy single mommy. Godver, wat lijkt me dat zwaar. Maar vertel eens: hoe zwaar eigenlijk?
Je weet eigenlijk best veel. Je bent best eng. Ik moet opletten met wat ik deel. Het ligt er denk ik net aan. Ik was toentertijd aan het studeren, werken en moedertje aan het spelen. Dus het was niet altijd even makkelijk. Ik kan me geen dag herinneren dat ik niet moe was. En ik kon chagrijnig zijn, niet te doen. Wacht even, dat kan ik nog steeds. Schrap dat maar, dat is gewoon mijn persoonlijkheid. Ik vind het moeilijk om te zeggen hoe zwaar het precies was. Ik had geen keus en deed gewoon wat ik moest doen. Ik liet alleen wel eens wat steekjes vallen en zag wat meer dingen door de vingers, omdat ik gewoon geen zin had. Omdat ik moe was. Maar eigenlijk doe ik dat nog steeds wel eens. Overal een vergrootglas opleggen heeft geen zin, dat is echt vermoeiend. Dus hoe zwaar? Zwaarder dan een de opvoeding delen met iemand, dat is één ding wat zeker is. Waar ik gewoon ontzettend van baalde toen ik single was, was dat ik altijd afhankelijk was van anderen. Dat is nu veel minder.

Wat vind jij het allermooiste aan het ouderschap?
De onvoorwaardelijke loyaliteit die je kinderen hebben. Het maakt niet uit hoeveel steken je laat vallen, hoe chagrijnig je bent of hoe streng je ook bent. Je bent hun moeder en je bent in hun ogen de beste moeder van de planeet. Ook al weet je dat je dat bij lange na niet bent, maar zij zien dat anders.

Geef mij eens de tip voor die (aanstaande) mommy’s. Wat moet ze zeker wel, en wat zeker niet doen?
Wat (aanstaande) moeders zeker niet moeten doen; teveel naar anderen luisteren hoe je wel of niet met je kinderen om moet gaan. Geloof het of niet, maar gek genoeg zit het ouderschap gewoon in je systeem. Iedereen doet maar wat en iedereen vindt zijn manier de beste manier. Kies lekker jouw manier. Geef je flesvoeding? Good for you. Geef je borstvoeding? Also good for you. Geef je je kinderen snoep? Geef mij ook een snoepje. Geef je je kinderen geen vlees? Doen! Maar laat je geen adviezen door je strot duwen waar je eigenlijk niet achterstaat. Kortom: luister naar jezelf, luister naar wat jij wilt en vertrouw op je instinct. Je kent je kind, je weet hoe het zit. Wat (aanstaande) moeders zeker wel moeten doen; leven. Naast dat je moeder bent, ben je ook een vrouw. Vergeet jezelf niet in het ouderschap.

Lees Thamar haar geweldige stukjes op haar blog of like haar FB-pagina.
De prachtige foto’s en meer vind je op haar Instagram.

1000 vragen aan jezelf: deel 25

19/04/2016 - 2 reacties

Wij volgen dus op dit moment de serie Ray Donovan. Aanradertje. Want Liev Schreiber. Mega goede kop, mega groot, en hij heet Liev. LIEV! Daarnaast heb ik een lichte girlcrush op Katherine Moening, maar dat komt vooral door haar kapsel. Ik bedoel: pony, lange bob, en erg messy. Elke keer als zij in beeld komt roep ik tegen LOML: zo’n kapsel wil ik ook! Die wil ik ook! Beetje jammer dat LOML laatst zei dat hij het niet mooi vindt. “Ik hou niet van zo messy haar”, zei hij toen. ???? Voor je het weet zegt hij dat hij niet van volume haar houdt. Of nog erger: dat hij van sluik Aziatisch haar houdt. Daaag.

lena

Hoe ijdel ben je?
Een beetje. Ik voel me toch beter als ik er goed uit zie, dus als ik wat make up op me kap heb gesmeerd en als ik goede kleren aanheb. Maar ik wil er niet teveel moeite voor doen. En ik ga gerust met mijn joggingbroek naar de supermarkt.

Volg je meestal je hart of je hoofd?
Mijn hoofd. Maar ik wil meer mijn hart volgen.

Wat is het laatste risico dat je hebt genomen?
Trouwen met LOML. Hahaha. Nee grapje. Ik neem nooit grote risico’s.

Neem je vaak het voortouw in een gesprek?
Ja! Hier had ik het laatst met mijn zusje over. Ik ben inderdaad iemand die de leiding neemt in een gesprek, of tenminste: ik toon graag interesse in mensen en praat wel ook veel. Ik ben niet een “afwachtend type” in een gesprek.

Op welk fictief karakter uit een serie lijk je?
Omg. Ik denk waarschijnlijk toch Monica uit Friends, als ik heel eerlijk ben. Ik ben vrij netjes en best wel bazig.

Wat mag er niet op een goed feest ontbreken?
Eten. En leuke mensen.

Neem je makkelijk een compliment in ontvangst?
Ik was laatst met een groepje vriendinnen en we gaven elkaar complimenten en IEDEREEN had echt een weerwoord. Dus “je ziet er echt goed uit vandaag” en dan “ah nee joh, valt wel mee”. Volgens mij is dat best iets vrouwelijks. Dus nu hebben we voorgenomen om gewoon “bedankt!” te zeggen zodra je een compliment krijgt.

Hoe serieus neem je je gezondheid?
Steeds serieuzer. Ik wou dat ik mijn gezondheid eerder serieus nam. Ik realiseer me steeds meer dat mijn lichaam het enige waardevolle is wat ik echt zelf bezit en dat ik maar 1 gezond lichaam heb en er dus goed voor moet zorgen.

Welk deel neemt seks in je leven in?
Woehoee! Gaan we het dan eindelijk eens over mijn sexleven hebben hier op dit blogje?! Ik vind seks dus vaak onderschat. Ja. Dat meen ik echt. Ik vind dat seks een heel belangrijk iets is in je relatie, net zo belangrijk als vertrouwen en liefde. Het moet er zijn, en het moet goed zijn, en je moet er beide je best voor blijven doen. Dus seks vormt een belangrijk deel in mijn leven.

Hoe vier je graag je vakantie?
Strand. Zon. Zee.

Wat is het ergste waarover je hebt gelogen?
Even denken…volgens mij zijn dat geen grote dingen, ik kan me in ieder geval niet iets herinneren.

Rek jij je eigen grenzen op?
Soms. Dan wil ik mezelf uitdagen.

Ben je een goede moppentapper?
Totaal niet.

Welk liedje gaat over jou?

Des verwondert: Anouk

31/03/2016 - 4 reacties

12801093_10154007578962375_1087203014369804874_n

Anouk was vorig weekend gastredacteur bij de Volkskrant Magazine en ik las haar interview met Arnon Grunberg.

Ik hou van Anouk. Anouk is nou zo’n type stoer wijf. Uit Den Haag. Zo’n meisje naar wie ik op de middelbare school tegenop zou kijken. Ze neemt geen blad voor haar mond (ze zou zelf misschien zeggen “bek”). Anouk zie je niet snel huilen (ze zou zelf misschien zeggen: janken). Maar gevoelig is ze vast wel, met een klein hartje. En dat ze kan zingen, daar hoef ik het niet eens over te hebben (mijn lievelings).

In het interview zegt ze oa “ik hou ervan als het een beetje pijn doet” en “een penis is een lelijk ding, maar als ie erin zit is het wel ok” (vind ik ook trouwens).

Ik hou van dit soort uitspraken. Daar kan ik dan hard om lachen, om die eerlijkheid. Maar goed, Anouk heeft dus ook kinderen. Wel zes. Verspreid over 4 vaders. En daar heeft dan natuurlijk iedereen een mening over. Terwijl ik denk: tja, de liefde vind je niet in 1x. Soms denk je bij 4 mannen dat het de ware is. En nouja, de derde was een scharrel, zo zegt Anouk. Nou fucking en, denk ik dan. Mag een vrouw ook eens een beetje scharrelen. We hadden er zeker niets van gehoord als het hier om een man ging. En dat Anouk zwanger is geworden, ok, maar Anouk zorgt wel voor haar kinderen. Voor alle zes kinderen. Praktisch alleen.

Ik vind dat dus super stoer. Dat ze daar gewoon voor uitkomt, dat ze zich nergens voor schaamt. En ik zie Anouk als een moeder met zoveel liefde in haar. Ze heeft eens in een interview gezegd “als ik geen kinderen had, dan was ik kapot gegaan” en “mijn kinderen hebben mij gered”.  Omdat Anouk zelf geen fijne jeugd heeft gehad kan ik daar wel iets van begrijpen. En in plaats van hetzelfde pad te volgen als haar ouders doet Anouk het dus helemaal anders.

Ze lijkt me zo’n moeder waar alles mag. Waar iedereen welkom is, en dat Anouk bij het eten dan liedjes gaat zingen. Die soms een beetje hard is tegen haar kinderen, waar het moet, maar ze ook hele warme knuffels geeft. Anouk doet dat dus even, 6 kinderen opvoeden en ze mag mij alle tips geven van de hele wereld.

 

 

Aaf

25/02/2016 - 21 reacties

20160225_105449

Toen ik vorige week antwoord gaf op de vraag “wat voor soort blogs lees je het liefst?” moest ik daar eigenlijk wat aan toevoegen. Het allerliefst lees ik namelijk columns. Goede old fashion columns. Ik hou van de columns van Anouk, Daphne, van Renske, Nynke, of van Luuk, of Iris, maar mijn allerlievelings colunniste is Aaf. Aaf Brandt Cortius.

Aaf is niet alleen mijn lievelings columniste, ze is eigenlijk gewoon een super columniste. Zo schrijft ze voor de Volkskrant (eerst voor de NRC), voor de Flow, de Magriet, de VT Wonen en vast nog wel meer magazines wat ik nog niet heb ontdekt. Wel heb ik laatst haar blog ontdekt. Amateur koken voor beginners. Goed, 21 mei 2015 heeft ze voor het laatst er een blog geschreven, maar toch. Super blij was ik, nog meer leesvoer van Aaf! De hele nacht heb ik haar blog doorgelezen, tot Joep weer eens wakker werd. Haar blog is erg amateuristisch in elkaar gezet, maar dat geeft niets. Dat mag. Want het gaat om de blogjes. En de blog is wel typisch Aaf want Aaf geeft verder niet zoveel om social media want ze heeft geen Twitter, Facebook of Instagram (super jammer wel).

Aaf haar columns vind ik vaak herkenbaar, super grappig, mooi, en soms verdrietig. Ik weet bijna alles van Aaf. Denk ik. Aaf is bijvoorbeeld de zus van die andere leukerd: Jelle.  Ik vind Jelle dus ook gewoon heel leuk maar hij is wel inmiddels bezet (nadat hij heel veel brieven kreeg omdat hij eens in een interview zei dat hij nog single was). En Jelle heeft zelfs een dochtertje nu. En hij woont vlakbij Aaf. Aaf woont trouwens in Amsterdam Watergraafsmeer. Aaf en Jelle hebben ook een zus, maar die woont in Amerika. Geen idee hoe ze heet, maar soms komt ze in Nederland bij Aaf logeren en in die columns noemt Aaf haar “mijn zus” en Gijs (de man, oh nee, nog steeds de vriend van Aaf) noemt haar in zijn stukjes (die ook al zo leuk zijn) ook “de zus van Aaf”.

Trouwens, Gijs is dus de zoon van Hanneke Groenteman, die moeten jullie toch wel kennen. Van dat ontzettend leuke programma “sterren op het doek” en Hanneke vind ik dus ook zo leuk (Aaf is waarschijnlijk zo leuk omdat ze dus zoveel leuke mensen om haar heen heeft). Hanneke is dus de oma van de kinderen van Aaf en volgens Aaf is Hanneke een superoma. Net zo’n superoma als die van Ed en Joep, want Hanneke past ook elke week gewoon op en doet alles voor de kinderen.

Geweldig vind ik dat. Ik gun Aaf dat. Want Aaf heeft zelf geen moeder, die is overleden toen ze nog heel klein was. En ik heb weleens columns gelezen dat Aaf dat (logisch) wel verdrietig vond en dat ze als kind een hekel had aan moederdag. Maar nu niet meer, omdat ze dus elk jaar van die lelijke knutseldingen krijgt van haar kinderen Benjamin en Rifka.  Zo heten haar kinderen dus (Aaf was trouwens 3 maanden na Benjamin alweer zwanger van Rifka). Ik vind dat (natuurlijk) hele leuke namen (wij hadden serieus Benjamin op het lijstje staan). Laatst had ik een draagconsult waarbij het dochtertje Rifka heet. In al mijn enthousiasme riep ik “he, zo heet het dochtertje van Aaf ook!”. Ik had niet verwacht dat de moeder Aaf zou kennen, maar ze riep meteen “ja! Aaf! Van Aaf Brandt Cortius!”. Geweldig momentje vond ik dat.

De vader van Aaf (en van Jelle. En de zus uit Amerika waarvan ik de naam niet weet) is trouwens Hugo. Die had nogal een aparte manier (maar wel liefdevol hoor) van opvoeden geloof ik, als ik de columns van Aaf en Jelle mag geloven.
Maar Hugo is nu ook overleden.

En dat vond ik dus eigenlijk heel zielig voor Aaf. Ook al ken ik haar dus niet. Of misschien ook wel, tenminste, dat denk je als je zo’n lange tijd columns en boeken lees (dit boek heb ik stuk gelezen tijdens mijn zwangerschappen). Daarom ben ik dus zo blij dat Aaf zo’n lieve vriend heeft als Gijs en 2 kinderen en ook nog eens 2 bonuskinderen (Gijs heeft zelf ook nog 2 kinderen) en zo’n lieve schoonmoeder. En zo’n toffe broer.

Dat gun ik mijn lievelings columniste gewoon heel erg.

 

Romy

28/01/2016 - 2 reacties

Ik hou van vrouwen. Had ik dat weleens gezegd? Niet op een lesbische manier, denk ik, maar ik hou gewoon van vrouwen, hoe ze zijn, hoe ze eruit zien. Georgina Verbaan zei eens dat elke vrouw iets “bi” in zich heeft (hahahaha, ik moet opeens lachen want ik heb het eigenlijk nooit over dit onderwerp gehad op mijn blog in die 11 jaar dat ik nu schrijf), en ik begrijp wel een beetje wat Sjors bedoelt. Ik las bijvoorbeeld een interview van iemand, ik weet even niet meer wie, dat diegene zei dat ze de vriendschap tussen vrouwen veel mooier en dieper vindt dan vriendschap tussen mannen. Hoe vrouwen met elkaar kunnen praten en dingen met elkaar kunnen delen, dat is zo mooi. Ik snap precies wat ze bedoelt.
Ik denk niet dat ik een relatie met een vrouw zou kunnen hebben, daar ben ik dan weer net teveel vrouw voor. En daarvoor hou ik teveel van mannen (toch wel. Ondanks al die mankementen die ze hebben).

Ik ben er ook trots op dat ik vrouw ben. En vooral de laatste tijd heb ik iets met vrouwen. Sterke vrouwen, mooie vrouwen, slimme vrouwen. Vrouwen die mij inspireren. En dat hoeft echt niet het type vrouw Oprah Winfrey of Maya Angelou te zijn. Neem Romy Boomsma bijvoorbeeld.

Dat is, inderdaad u raadt het goed, de vrouw van Arie Boomsma. Ik volg Romy al een tijdje op Instagam. Ik kwam ergens haar foto tegen en haar timeline met foto’s inspireert me.  Het zijn mooie foto’s, niet allemaal van haar zelf, maar het schept een bepaald beeld van haar. Ze heeft een beetje hippie-achtige, droom-achtige, bohemian stijl. Ze heeft iets met poëzie, iets met olifanten, iets met sterren en de maan. En dit alles fascineert me dan mateloos. En dan heb ik het niet eens over hoe Romy eruit ziet:

unnamedScreenshot_2016-01-27-10-36-30

 

 

Nou, ik snap die Arie wel hoor. Jeutje.  Wat is ze beeldschoon. En ergens heeft ze ook iets…ordinairs. Als ze rond zou lopen in een tokkie trainingspak zou ze mij nog opvallen en dan zou ik juist zeggen “ze heeft iets moois”.

Ik zie helemaal voor me hoe Romy een lesje yoga pakt, mediteert in haar bohemian ingerichte slaapkamer met dromenvanger en daarna een gedicht voorleest aan Arie. “Honderd procent naturel” zegt Arie, en ik snap nu helemaal wat hij bedoelt.